Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Έχω απορία.. Ακούω παντού μην είσαι απαισιόδοξη σκέψου θετικά... Τι χάπια παίρνετε? Οκ δεν θα φαρμακοθώ κι όλας αλλά δεν μπορεί να είμαι χαρούμενη και να συζητάω για ποτά, ταξίδια, ταβέρνες, συναυλίες και άλλες εξόδους που στο μέλλον θα με φέρουν σε αδιέξοδα... Οικονομικό πρόβλημα τρελό δεν έχω αφου έχω να φάω... Αλλά επειδή είμαι άνεργη αυτή την στιγμή δεν μπορώ να είμαι ούτε και να κάνω περιττές κινήσεις.... Φιλοι-ες που έχω δεν ξέρουν που χρωστάνε και ούτε καν τα σκέφτονται και μου την λένε κι όλας οταν λεω να πάμε βόλτα στην παραλία αυτοί λενε να πάμε σε ταβέρνα... Καμία ελπίδα... Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος... :) Είμαι απαισιόδοξη τελικά? Ή αυτοί βλακωδώς αισιόδοξοι?
Τσακωνομαστε συνεχεια..σχεδον καθε φορα που αναπτυσουμε μια συζυτηση! τωρα τελευταια προσπαθω να τον αποφευγω οσο μπορω μενοντας στο δωματιο μου μεχρι να παει για υπνο για να μην υπαρχουν εντασεις. Καθε φορα που προσπαθω να συζυτησω μαζι του ηρεμα και ωραια για ενα ασχετο θεμα, καταληγουμε σε καβγα φερνοντας τη "συζυτηση" σε ενα τελειως διαφορετικο θεμα απο αυτο που ξεκινησε...και για ολα αυτα φροντιζει φυσικα ο πατερας μου. Βρισκει παντα εναν λογο για να με βγαζει αχρηστη,καθε φορα βρισκει εναν λογο για να αρχησει να βαζει τις φωνες και να με βριζει μπροστα στα αδερφια μου και στη μητερα μου. ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ!!! Κουραστηκα τους καβγαδες...κουραστηκα τις φωνες...κουραστηκα τις βρισιες...κουραστηκα να με λεει αχρηστη..!!! πως μπορω να αποκαλω εναν τετοιον ανθρωπο πατερα μου; Ενας σωστος πατερας αγαπαει τα παιδια του και τα υποστηριζει...δεν τα βγαζει αχρηστα!!!!
Πριν απο καποιους μηνες ειχε γινει κατι με καποιο παιδι απο την περιοχη μου αλλα εληξε αδοξα χωρις καμια προσπαθεια απο την πλευρα του να συνεχισουμε λογω των συνθηκων ελεγε. Αυτος θα πηγαινε τριτη λυκειου εγω πρωτο ετος και θα εφευγα κι ελεγε οτι δε γινοταν. Εγω αν και εκενευριστηκα τοτε το δεχτηκα μιας κ δεν ειχα τα κοτσια οπως και αυτος να πουμε στα ισια αυτο που θελαμε την τελευταια φορα που βρεθηκαμε. Τελος παντων εφυγα περασε ο καιρος αλλα ακομα καθε φορα που συναντιομαστε τυχαια στο δρομο ή σε καποιο μαγαζι οταν επιστρεφω πισω αισθανομαι περιεργα, κατι σαν αναστατωση και αμηχανια μαζι και απο το βλεμμα του νομιζω πως το αισθανεται κι αυτος. Βγαινουμε εξω και κοιταζω απο δω κι απο κει μηπως τον πετυχω. Αχ τι να κανω τι μου συμβαινει αφου εχει τελειωσει και δε μιλαμε πια γιατι συνεχιζω να ενδιαφερομαι τοσο γι'αυτον;;
και να πιάσει δουλειά με την πρώην του!!! ΕΙΠΑΜΕ!!! είμαστε 1,5 χρόνο μαζί και είναι 3 χρόνια χωρισμένοι, αλλά δεν θέλωωωωωωωω ρε παιδιά, δεν νιώθω καλά!!! Έχω γίνει κομμάτια... τι να κάνω;;;
Στην αρχή σαν τρελός με ήθελε αλλά του έκανα κι εγώ τη ζωή δύσκολη και μετά έφυγε (και πολύ άντεξε διότι 1 χρόνο και 5 μήνες ακριβώς τον είχα στο περίμενε).Μου αξίζει ένα μπουκέτο (όχι λουλούδια) γιατί ήμουν κομπλεξική παρθένος και τώρα που τον βλέπω να τραβιέται με άλλη δεν μπορώ να κάνω κάτι.Αυτοί λένε πως τρώνε κολλήματα αλλά αν τους περάσει δεν γυρίζουν. Εγώ φταίω που άργησα να καταλάβω ότι τον θέλω στη ζωή μου. Θα φάω λαγάνα και χαλβά να μου περάσει και μένα.
Καλησπερα παιδια.. Φφφ :( φετος δινω για δευτερη φορα πανελληνιες και ειστε οι πρωτοι που μαθαινετε πως ακομα δεν εχω ξεκινησει διαβασμα. ΤΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ. Θελω να περασω σε υψηλοβαθμη σχολη, εχω τις δυνατοτητες (Μ.Ο 19.6 για να καταλαβετε) αλλα εχω κουραστει, εχω απογοητευτει, εχω θυμωσει που ολοι και ιδιαιτερα η μανα μου με πιεζουν ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ. Σας παρακαλω πειτε μου τι σκατα μπορω να κανω για να συγκεντρωθω γαμωτο και να διαβασω. Δεν εχω μελετησει πραγματικα τιποτα ακομα και δεν ξερω αν προλαβαινω πλεον. ΤΡΕΜΩ στη σκεψη! Νιωθω να με σιχαινομαι και ομως να μην εχω τη δυναμη να διαβασω. Σημειωτεον δεν παω φροντιστηριο φετος.συγγνωμη για το μεγεθος του κειμενου κ ευχαριστω προκαταβολικα!
Γεια σας. Είμαι ερωτευμένη με ένα αγόρι με το οποίο γνωρίζομαι αρκετά χρόνια. φέτος ήρθαμε πιο κοντά λόγο και του κοινού μας προγράμματος . Μιλά με γελάμε γενικά κάνουμε πολλές βλακίες μαζί και κοιταζόμαστε συνέχεια και πειράζουμε ο ένας τον άλλο. Τώρα τελευταία με χαιρετάνε και οι φίλοι του με μεγάλο ενθουσιασμό παρόλο που μονο μια φορά έχουμε μιλήσει. Λέτε όλα αυτά να σημαίνουν οτι του αρέσω;;; Αφήστε που είναι απο αυτά τα αγόρια που είναι αναρχικοί και δεν ξέρω πως να τον προσεγγίσω ερωτικά ;;;;; Σας παρακαλώ πείτε μου τη γνώμη σας.
Θα ΤΡΕΛΑΘΩ στο τελος!!! Με πιανεις απο τα χερια και περπατάμε μαζι αναμεσα στον κοσμο και στο κλαμπ χορευουμε κολλητα! Ειμαστε πολυ ωρα μαζι.. Δεν αντεχω πως θα κρατηθω να μην σε φιλήσω??????????? Ειναι απαγορευμένο και το ΞΕΡΩ ΚΑΛΑ. Τι θα κάνω που με το που μου μιλας σχηματιζεται αυτο το χαζο αυθορμητο χαμογελο λες και ειμαι ερωτευμενη εφηβη?? Που σε σκεφτομαι και δενεται το στομαχι μου κομπος?(καλο αυτο να χασω και κανα κιλο) ειμαι αχαριστη και κακια.. Αυτο...
Δεν μπορω να καταλαβω τη κοπελα μου , πληρωνω τα παντα ,της παρεχω οτι μπορω κ το κανω επειδη το λατρευω αλλα αν παρει καμια σοκολατα ή κατι απλο δεν το μοιραζεται μαζι μου κ το υπεκφευγει με οτι το ξεχασε να μου δωσει ή καμια αλλη δικαιολογια ,ενω σε υπολοιπους τομεις ειναι φοβερη τρυφερη γλυκια ,στο τομεα μοιραζομαι ειναι εκνευριστικη ...