ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι πρωτοετης φοιτητης β εξαμηνου και στην συγκεκριμενη σχολη που φοιτω για προσωπικους μου λογους εχασα το α εξαμηνο και ετσι ξεκινησα κατευθειαν απο το β εξαμηνο,με αποτελεσμα να μην εχω φιλους απο την σχολη καθως οι περισσοτερες παρεες ειχαν δημιοργηθει απο το α εξαμηνο.Τι μπορω να κανω για να αποκτησω φιλους απο την σχολη? Να σημειωσω οτι απο τον Οκτωβρη θα παρακολουθησω και τα μαθηματα του α εξαμηνου,το οποιο το εχασα και τα μαθηματα του γ εξαμηνου.Πιστευετε το γεγονος οτι θα παρακολουθησω μαθηματα του α εξαμηνου οπου τα παιδια δεν γνωριζονται μεταξυ τους θα με βοηθησει να κανω παρεες απο την σχολη?

το να είσαι εγωιστής, κακό πράγμα όμως και το να μην έχεις καθόλου εγωισμο.. Το να είσαι υπερευαίσθητος, μέσα στη συμπόνια, την κατανόηση, το να πνιγείς συνέχεια τον θυμό σου, το να μασάς την γλώσσα σου και το να λες συνέχεια ναι σε πράγματα που δεν θέλεις για χάρη των άλλων δεν σε κάνει καλό άνθρωπο.. Μαλακά σε κάνει και πατάνε ολοι πάνω σου. Ισορροπία αυτο χρειάζομαι και όρια

Ειμαι η μονη που της αρεσουν μονο οι μυώδεις αντρες; Δεν ξερω τι συμβαινει... παντως οσα χρονια ζω μου κινουν το ενδιαφερον μονο φουσκωτοι!

Εγώ αυτή τη στιγμή έχω φάει χυλόπιτα και την έχω αποδεχτεί... Για να γίνει κίνηση από μέρους μου πρέπει να μου δώσεις πάλι κάποιο σημάδι. Άμεσα κι όχι έμμεσα!

Έχω πολύ υψηλή νοημοσύνη. Και μαζί με αυτήν, έχω και πολύ οξεία αντιληψη. Για πολλά χρόνια νόμιζα ότι - δυστυχώς για μένα - θα είμαι καταδικασμενος στη μοναξιά, να τρώω στη μάπα όχι μόνο τη στενομυαλια του κόσμου, αλλά και τη ζήλεια και την κακία του, αφού μονίμως ήμουν πολύ καλύτερος σε πολλούς τομείς από τους συνομηλίκους μου. Και δυστυχώς έκανα το λάθος να πιστέψω ότι ήμουν κατώτερος από την ευρεια μάζα, ότι δεν άξιζα να ζω. Έκανα και απόπειρα αυτοκτονιας. Δυστυχώς σκεφτόμουν ότι δυστυχώς επέζησα. Ήμουν δυστυχισμένος...Το οτι μου πήρε πολλά χρόνια να αντιληφθώ ότι σκεφτόμουν εντελώς αντιπαραγωγικα, ενδεικνυει ότι δεν ήμουν και τόσο έξυπνος. ΕΥΤΥΧΩΣ όμως, ρόδα είναι και γυρίζει! ΕΥΤΥΧΩΣ πλέον η κατάθλιψη έχει φύγει, η σκέψη μου επικεντρώνεται στη δημιουργία και η συνειδητή αισιοδοξία έχει γίνει τρόπος ζωής! Πάλι τρώω στη μάπα ορισμένα πράγματα, αλλά δεν τα αφήνω να με επηρεάζουν! ΕΥΤΥΧΩΣ, αν και υπάρχουν ελαχιστοι άνθρωποι εκεί έξω που με καταλαβαινουν, πολλοί δε που με φθονούν, η ζωη μου πλέον παίρνει άλλη ροτα! ΕΥΤΥΧΩΣ που κάποια λάθη διορθώνονται! ΕΥΤΥΧΩΣ που η ανθρώπινη νόηση είναι ισχυρότερη από την ανθρώπινη βλακεία! ΕΥΤΥΧΩΣ που τα τραύματά μου με έκαναν πιο δυνατο! ΕΥΤΥΧΩΣ!

Ό,τι κι αν κάνω, εσένα σκέφτομαι. Είναι βασανιστικό. Μακάρι να σε είχα στη ζωή μου.

Είναι πως οι γονείς είναι δίπλα στα παιδιά τους, οτιδήποτε κι αν συμβεί.Αλλά εγω έχω έναν αδιάφορο πατέρα και μια μάνα που μου φέρεται σαν να είμαι πόρνη επειδή είχα δεσμούς και δεν είμαι παρθένα... Και φυσικά κανένας απο τους δύο δεν με έσπρωξε στο να πάρω την ζωή στα χέρια μου αλλά αντιθέτως με προόριζαν για μια καλή νύφη.Μακάρι να με βοηθήσει ο Θεός να φύγω απο εδω μέσα, και μετά να δω πως θα ''κλαίνε'' και οι δύο επειδή έφυγε το μοναχοπαίδι τους και τι θα κάνουν τώρα που περνάνε τα χρόνια και γερνάνε.

Καλησπερα ειμαι φοιτητης 19 χρονων και εσω και ενα χρονο μουωαρεσει μια οοπελα η οποια ειναι ενα χρονο μικροτερη μου.Αυτη φετος τελειωσε τις πανελληνιες.Την γνωρισα οταν τελειωσα τις πανελληνιες(καλοκαιρι) προσπαθησα να γινει κατι μεταξυ μας αλλα δεν εγινε τιποτα αν και μιλουσαμε στο φβ.Λογικα δεν της αρεσα γιατι αν πω την αληθεια ειχα βαλει απο τις εξετασεις 20 κιλα.Τελικα το αφησα ειπα να τελειωσει και αυτη τις πανελληνιες και μεχρι α τελειωσει εγω ολο αυτο τονδιαστημα γυμναζομουν ακια εχασα τα κιλα που ειχ βαλει..Μεσα σε αυτο διαστημα εδειξα ενδοιαφερον αλλα και τις εστειλα και καλη επιτυχια πριν δωσει λεγοντας της οτι την περιμενω να βγουμε για καφε και με ειχε πει θα παμε.τωρα που τελειωσε προσπαθω να μιλησουμε αλα δεν διχνει ενδοιαφερον πολυ οσπου εχθες ηρθε η μερα που την ειδα και με ειδε απο κοντα.Το μοβο που ευχομαι ειναι να εντυπωσοαστηκε απο την αλλαγη.Σκςφτομαι να την παρη τηλεφωβο για να βγουμρε η να της στειλω μηνυμα;ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!

Εγωισμός και φόβος δύο λέξεις αλληλένδετες που μας κρατάνε πίσω σε πολλά πράγματα που θέλουμε να πετύχουμε σε οποιονδήποτε τομέα

Ημουν νωριτερα για καφε και διπλα καθοταν δυο κοπελες.Σε καποια φαση ακουω την μια να λεει "θα παμε το απογευμα να δουμε την θεια μου την καρκινιαρα" και χαζογελουσε.Της απανταει η αλλη "ξεκολλα ρε,πως εκφραζεσαι ετσι" και συνεχισε να χαζογελαει!!Ενιωσα ενα κυμμα οργης και απεχθειας να με διαπερναει,ηθελα να αρχισω και να την βριζω με τα χειροτερα λογια.Δεν το πιστευω οτι υπαρχουν τετοιοι ανθρωποι..αρνουμαι.Σιχαθηκα.