ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πως θα σε ήθελα μαζί μου στο όνειρο, κι ας στα μάτια μου ήταν όνειρο να χαζεύω τα δικά σου. Σου πα να πα να φύγουμε, πως ζούμε μέσα σε μια ζωή placebo.

Μετά από τόσα χρόνια και τόσα όνειρα μαζί για το μέλλον μας πως είναι δυνατόν να μην μπορεί να διαλέξει ανάμεσα σε εμένα, τον έρωτα και την γυναίκα της ζωής του όπως λέει, και σε αυτήν? Κουραστηκα να μην με αφήνει ήσυχη και να με κυνηγάει, να βλέπω στα μάτια του πόσο πολύ με θέλει αλλα να μην με διεκδικεί. Να μου λέει πως καμία δεν είναι σαν εμένα τόσο τέλεια σε όλα. Θέλω τόσο πολύ να ουρλιάξω και να τα σπάσω όλα από την πίεση και την στεναχώρια. Όλη μέρα κλαίω, πονάω τόσο πολύ... Έτσι μου έρχεται να χαθώ από την ζωή του μπας και καταλάβει τι έκανε και με διεκδικήσει αλλά φοβάμαι πως θα με ξεχάσει... Τι να κάνω πια δεν ξέρω. Κουραστηκα και καταρρέω.

Άντρας 27.Κάποιοι λένε ότι δεν βρίσκουν κοπέλες για σχέση.Εγω δεν βρίσκω κάποια που να με κάνει να θέλω...άρα Τζιφος.Δεν βρίσκω αυτή που θέλω...άρα ακριβώς το ίδιο.Μια που βρήκα να μου αρέσει εμφανισιακά δεν...το χαμε στην επικοινωνία.Τσπ....όλα καλά.Θα ζήσω...

Όλα ξεκίνησαν 2 χρόνια πριν όταν μου έστειλε μήνυμα σε ένα φεικ προφιλ στο facebook την ώρα που πήγαινα να απενεργοποίησω τον λογαριασμο. Εκείνη η ημέρα ήταν η αρχή του κακού. Γίναμε ένα από την πρώτη στιγμή, μιλούσαμε κάθε μέρα, όλη ημέρα για τα πάντα από κοτσομπολιά μεχρι φιλοσοφια και απο αθλητικα μεχρι ταξιδια και μελλοντικα ονειρα. Μου εμπιστεύτηκε τα πάντα του, λεπτομέρειες και καταστάσεις που ζούσε αλλά κανείς δεν γνώριζε για αυτόν παρά μόνο εγώ. Η πιο εξυπνη, όμορφη και καλή ψυχή που έχει γνωρίσει. Το απολυτο, η θεότητα, το άπιαστο η ιδέα όπως με αποκαλούσε. Προσπάθησα πολλές φορές να απομακρυνθώ η να τον κάνω να με βαρεθεί και να αλλάξει γνώμη αλλά μάταια, είμουν είδη μέσα στην καρδιά του. Είχε ερωτευτεί το μυαλό μου ξεχνώντας την εμφάνιση της κοπέλας στις φώτο κατι που μου τόνιζε συνέχεια αφού υπήρχαν φορές που υποπτευόταν ότι δεν είμαι αληθηνή. Ωσπού πριν λίγες ημέρες, και ενώ προσπαθούσε να με πείσει να πάμε διακοπές έσκασα και σιγά σιγά του τα είπα όλα. Όσο και αν έκανε τον χαλαρό για να νιώσω άνετα μιλωντας του για το πρόβλημα μου είχε σοκαριστει (κάτι που μου είπε την επόμενη ημέρα). Γκρεμίστηκε όλος ο κόσμος του και ο,τι φανταζόταν ότι υπάρχει. Πληγώθηκε ανεπανόρθωτα όπως και έγω και μάλιστα βγαίνοντας από μια κατάσταση που τον είχε είδη φθείρει ψυχικα. Χθες, αφου του το χρωστούσα και με πίεζε να το κάνω του έστειλα μια φωτογραφία μου με το πραγματικο μου πρόσωπο. Ίσως η πιο ντροπιαστική στιγμή της ζωής μου (ακόμη κ αν το άξιζα). Του ειπα ποσο χαλια αισθανομαι και οτι δεν θελω να πει τιποτα και μου απαντησε πως συνολικα ειμαι μια απιστευτη γυναικα κ δεν πρεπει να νιωθω ετσι......αλλα ταυτοχρονα πως νιωθει ενα κενο και πως ειναι σαν να ειδε καποιον δαιμονιο στη φωτο μου. Και αυτό ειναι ολο. Τον εχασα για παντα και δεν ξερω σε τι να πρωτοριξω το φταιξιμο. Εχουμε να μιλησουμε μια ημερα στην οποια κλαιω συνεχεια και δεν μπορω να κοιμηθω απο τις ενοχες και ξερω οτι νιωθει το ιδιο χαλια με εμενα αυτη τη στιγμη. Και για ολα φταιω εγω που τον εκανα να με εμπιστευτει και να με αγαπησει. Και τωρα τι; τι καταλαβα;Πως θα ζησω χωρις αυτον; χωρις να ξερω που ειναι τι κανει και πως νιωθει; ειναι σαν να αφηνω ενα μωρο παιδι μονο του. Ειναι τα παντα για εμενα.Μπορει να ειπε οτι θα μπορουσαμε να προσπαθησουμε απτην αρχη ξανα αλλα ξερει πολυ καλα πως το γυαλι που σπαει δεν ξανα κολλαει, αλλα και να κολλησει δεν θα ειναι ποτε το ιδιο. Ποτε.Δεν θα τον αγγιξω, δεν θα το φιλησω και δεν θα τον δω απο κοντα στη ζωη μου.Με σιχαινεται κ με το δικιο του. Τα λαθη πληρωνονται και καπως ετσι κατεστρεψα δυο ζωες. 2 ολοκληρα χρονια κουβαλουσα αυτο το μυστικο μεσα μου και δεν αντεξα αλλο, ενα μυστικο μονο δικο του και δικο μου. Κανεις δεν γνωριζει τιποτα και δεν ξερω αν θελω να γνωρισει. Το μονο που ξερω ειναι πως ο, τι και να εγινε δεν θα παψει ποτε να ειναι ο,τι καλυτερο υπαρχει στον κοσμο για εμενα, ο,τι πιο ομορφο εχει πατησει πανω στη γη, ο,τι πιο αληθινο...... καποτε ερωτευτηκα την ψυχη και το μυαλο σου αλλα ο ερωτας περναει και γινεται αγαπη και η αγαπη μενει παντα ιδια.Σε αγαπω

Αγαπώ τον Σ. και αυτός με βλέπει καθαρά φιλικά ...

Αυτήν την στιγμή,ξαπλώνω στην κρεβατάρα του ξενοδοχείου και σκέφτομαι τι καλά που θα ήταν να την μοιραζόμουν με κάποιον...Δεν πειράζει,θα απλωθώ σαν χταπόδι και θα ξυπνήσω νωρίς,για να προλάβω το αμερικάνικου τύπου πρωινό...the bright side of life,ας πούμε...Καληνύχτα... :)

Είμαι 20 σπουδάζω και το αγόρι μου είναι 28 και δουλεύει.Είμαστε 4 μήνες μαζί και θα πάμε τις πρώτες μας διακοπές.Είμαστε πολύ ερωτευμένοι και πολύ καλά σε όλους τους τομείς ως τώρα.Οικονομικά στο σπίτι είμαι πολύ στριμωχτά και το ξέρει.Τις περισσότερες φορές που θα βγούμε θα κεράσει αυτός παρόλο που πάντα θα κάνω κίνηση. Τώρα για τις διακοπές έχει υπολογίσει και την παραμικρή δεκάρα να χωρίσουμε στη μέση από βενζίνες μέχρι πόσα θα χαλάμε κάθε μέρα με βάση τα λεφτά που μπορώ να διαθέσω και μου λέει συνεχώς ε με τα λεφτά που μπορείς να διαθέσεις τόσα μπορούμε να χαλάσουμε δυστυχώς.Μου φάνηκε πολύ κάπως για έναν άντρα που δουλεύει να πει κάτι τέτοιο σα να βασίζεται στα δικά μου χρήματα για να χαλάγαμε το κάτι παραπάνω.Ποια είναι αποψή σας περί του οικονομικού για μια φοιτήτρια και έναν άντρα μεγαλύτερο που δουλεύει για το μοίρασμα των οικονομικών;

Υπάρχει πιθανότητα άτομο από (την παρέα) να σου πει ότι σε θέλει και τέτοια και να προσπαθεί να σε πείσει(ύστερα από την δική σου εξομολόγηση πρωτα/) για αυτό γιατί δεν τον πιστεύεις ιδιαίτερα ενώ στην πραγματικότητα να μην το εννοεί..? Να μην θέλει να σε πληγώσει ή να μπέρδεψε τα ερωτικά με τα φιλικά τελικά; Θα μου πείτε πού να ξέρετε.. αν είναι αυτός ανώριμος. Έχω μπει σε σκέψεις ότι έτρωγα κουτοχορτο

Θέλω να φύγωΜένω σε μια κοινωνία 20.000+ ανθρώπων αλλά νιώθω λες και βρίσκομαι σε χωριό 50 κατοίκων Βγήκα σε ένα κλαμπ που έχουμε εδώ ( 1 από τα δύο που λειτουργούν ) έκατσα μπροστά από το μπαρ .. ένιωθα να περνάω ωραια αλλά καποια βλέμματα με κοιτούσαν συνέχεια με μισό μάτι .. δεν ήταν ιδέα μου .. Ο ένας που τον γνώριζα την άλλη μέρα με έκανε unfollow στο insta .Αυτό που έχω να πω είναι ότι θέλω να φύγω .. όλοι τους βγάζουν φήμες κακο λόγους ασκούν ο ένας στον άλλον μπουλιγκ ... θίγουν προσωπικοτητες.. καιρός είναι να πάω σε άλλη πόλη να μείνω

Δεν χρειαζόταν να πεις πολλά. Ούτε να τελειώσεις τη σχέση μας, με δικαιολογίες και ψέματα στο πεντάλεπτο. Το πώς ήθελες να το βάλεις στα πόδια, το έβλεπα καθαρά. Τι με φώναξες να μιλήσουμε; Για να μην χαλάσεις την εικόνα της «καλής κοπέλας»; Για να νιώσεις «εντάξει» με την ηθική σου; Όταν εξαφανίστηκες και τρελάθηκα να σε ψάχνω, αυτό ήταν το σωστό να κάνεις;Πάρε με μια αγκαλιά ρε γαμώτο… και μετά φύγε…Τίποτα άλλο…