ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Από καιρό τον βλέπω αλλιώς. Προχθές ήρθε στο σπίτι να μας δει και πήγαμε στο δωμάτιο μου. Οι δικοί μου σε κάποια φάση φύγανε και ήρθαμε πιο κοντά και έγινε ότι έγινε. Εγώ είμαι 17 και εκείνος 22. Ήτανε η πρώτη μου φορά. Να πω την αλήθεια μου άρεσε αλλά αισθάνομαι και τύψεις. Είναι κακό που το έκανα με τον ξάδερφο μου; Από μικρά είμαστε μαζί. Ξέρετε πως είναι αυτά. Το ένα φέρνει το άλλο. Το μόνο που φοβάμαι είναι ότι από δω και πέρα όποτε τον βλέπω θα θέλω να το κάνω μαζί του. Ο ξάδερφος μου έχει σχέση με μια κοπέλα από το λύκειο την ξέρω πολύ καλό κορίτσι. Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειτα να μπω ανάμεσα τους. Και φύσικα να μην το μάθει κανείς τα είπαμε αυτά γιατί θα γίνει χαμός.

Όταν τον δω θα του το πω!"Ψήσου να ζήσεις μια ρομαντική, παθιασμένη,κινηματογραφική ιστορία μαζί μου"Γιατί όχι? Πολύ μοναξιά έπεσε!Νισάφι!Η ζωή είναι πιο γλυκιά όταν αγαπάς και αγαπιέσαι!Μη μου πεις όχι! Γίνε το χαμόγελό μου για το 2018!Κι εγώ θα σε αγαπάω πολύ!Εκνευριστικά πολύ!Κι αν δεν κρατήσει για πάντα δεν πειράζει!Ο χρόνος είναι σχετικός και όσα ζούμε τα κουβαλάμε για πάντα μαζί μας.Ακόμα και όταν γινόμαστε αστερόσκονη!

Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ήταν η φίλη μου στο σπίτι μας. Ήταν αργά και προθυμοποιήθηκε ο άντρας μου να την πάει στο σπίτι της. Καταλήξανε, μέσα στο αυτοκίνητο να του κάνει στοματικό. Μέσα στο αυτοκίνητο κιόλας που μπαίνω εγώ και το μωρό μας. Και μετά γύρισε στο σπίτι μας και δεν ντρεπότανε να με δει. Τους είδε η αδερφή μου. Είμαι χάλια.

Βαρεθηκα να ακουω απο ολους εδω και δυο χρονια οτι πεφτω πολυ (εμφανισιακα) στο αγορι μου..Τον αγαπάω, τον λατρευω και περναμε υπέροχα μαζι, δεν μου εχει φερθει κανενας αλλος οπως μου φερεται αυτος και δεν είμαι τοσο ρηχη ωστε να σταθω στην εμφανιση. Τον ερωτευτηκα για τον χαρακτηρα του και στα ματια τα δικα μου ειναι πανεμορφος, δεν υπαρχει αλλος για εμενα.. Ειμαι παραλογη ??

Όλοι ξέρουμε ότι το χειμώνα τα κουνούπια ψοφάνε και καίγονται στην κόλαση Εγώ όμως κοντά στον αστράγαλο εκεί στο πόδι έχω βγάζει μερικά σπυράκια σαν να με τσίμπησαν κουνούπια τα εξησα καινβγηκε αίμα από το σπυράκι ..αντιμετωπίζει κάνεις το ίδιο, καμία συμβουλή?

δεν έχω λεφτά για τσιγάρα οπότε τριγύριζω στους δρόμους και μαζεύω τα αποτσιγαρα που είναι πεταμένα κάτω. Γυρίζω σπίτι, τρίβω τον καπνό που έχει απομείνει σε χαρτί αποδείξεων.

Πρόσφατα πέθανε ο πατέρας μου. Άφησε πίσω του χρέος στην τράπεζα, στην εφορία, 1000 ευρώ στη ΔΕΗ και παράνομα συνδεδεμένο ρεύμα, 800 ευρώ το νερό... Άλλα τόσα τα κοινόχρηστα που δεν πλήρωνε ποτέ του. Όσο ζούσε αυτά τα προβλήματα ήταν δικά του. Τώρα έγιναν δικά μας. Εγώ είμαι γυναίκα 27 ετών, άνεργη. Ο αδερφός μου σε μη ικανή θέση για να εργαστεί. Η μητέρα μου άρρωστη με χρόνιο μη θεραπευσιμο νόσημα. Δεν είχαμε χρήματα ούτε για την κηδεία του.. Ευτυχώς την ανέλαβαν κάποιοι φίλοι του που είχε στη ζωή. Ζήτησα βοήθεια από όλους. Η εκκλησία μας βοηθάει με τους λογαριασμούς αλλά για δουλειά ούτε λόγος. Πώς θα τα βγάλουμε πέρα αν δεν έχουμε χρήματα; Η μητέρα μου ΘΑ πάρει επίδομα πρόνοιας. Με αυτά τα λεφτά πώς θα ξεπληρώσουμε τα χρέη στην τράπεζα; κάθε μέρα τρέμω ότι θα μας κατασχεσουν το σπίτι και θα μένουμε άστεγοι. Τώρα θα μου πείτε τραβά δούλεψε. Τραβάω. Εγώ τραβάω όσο έχω κουράγιο. Και καθαρίστρια έχω δουλέψει και ψάχνω αλλά... Βλέπεται δεν έχω λεφτά να περίποιηθω τον εαυτό μου.. Τα μαλλιά μου έχουν ένα άθλιο κούρεμα και τα δόντια μου είναι χαλασμένα. Από ρούχα ό, τι έχω.. Κι έτσι δεν κάνω καλή εντύπωση στις συνεντεύξεις οπότε δεν με παίρνουν κάπου όπως για πωλήτρια. Καφέδες δεν ξέρω να φτιάχνω, τα ίδια. Έχω κλάψει πολύ γιατί έχουμε πραγματικά ανάγκη ένα μισθό ώστε να τα βγάζουμε πέρα. Κοιμάμαι και ξυπνάω με το άγχος της άλλης μιας μέρας άγχους, απελπισίας, λύση δεν βρίσκω.. Τουλάχιστον πριν πεθάνει ο πατέρας μου δεν είχα χρέη. Ζούσα μόνη με καφέ και κλεμμένο ίντερνετ. Τώρα; Δεν, απλά δεν αντέχω να ζω άλλο. Δεν τα βγάζουμε πέρα. Δεν γίνεται να σωθεί η κατάσταση. Που να βρω λεφτά για δικηγόρους, συμβολαιογράφους ό,τι άλλα σκατά χρειάζονται, πώς θα ξεπληρώσουμε αυτές τις τρύπες; δεν υπάρχει. Πάντα πίστευα ότι θα καταφέρω να φτιάξω τη ζωή μου. Ποτέ δεν τα κατάφερα, ήρθε όμως η μέρα που όλα έγιναν χειρότερα. Σαν να μου δείχνει η ζωή ότι ξέρεις κάτι δεν υπάρχει ελπίδα.

Όχι μονο φοβήθηκες, είναι πολύ μικρή η λέξη. Τελείωσα, όχι γιατί δεν έχω άλλο, μα γιατί έδειξες πως ήμουν η επιλογή και όχι η ανάγκη σου. Όταν ένας άνθρωπος θέλει να σου ανοιχτεί, γιατί πνίγεται, γιατί δεν αντέχει, από ευγένεια και μόνο τον αφήνεις να το κάνει. Ξέρεις ευγένεια δεν είναι μόνο οι πόρτες που ανοίγεις…Φυσικά και είχες πάρει χαμπάρι. Κάποιος που αποφεύγει αλλά επιμένει όταν ο άλλος δείχνεις πως φεύγει, καταλαβαίνει αλλά παίζει.«Μόνο οι γενναίοι αγαπούν. Οι άλλοι απλώς ξεγελούν τα όνειρα. Εγώ ήμουνα στους πρώτους..»

Θα με πετύχεις πάλι ξαφνικά και όλα θα γίνουν όμορφα σαν αστραπή. Δεν θα προλάβω να αντιδράσω, θα αφεθώ στην εθιστική γλύκα της στιγμής. Στον χρόνο θα πιω που τρέχει πιο γρήγορα από το κρασί που στάζει στα χείλη σου. Στις σταγόνες που απαλά πέφτουν στο στόμα μου.Θα σε ξανάβρω δίπλα στη θάλασσα να κοιτάς τον ορίζοντα. Με τα βουρκωμένα μάτια μου να τρέχουν πίσω. Πίσω στη μέρα που δυο άγνωστοι πέταξαν τη ζωή τους στον φλογοβόλο έρωτα. Στο απόγευμα που το σώμα μου ζητούσε να το κάψεις.Θα πιω στην ομορφιά σου και στις χάρες σου.Μη με λυπηθείς ποτέ. Μην με λυπηθείς για τον εγωισμό του έρωτα, για τη ζήλια που θέλει να πνίξει τα φιλιά σου. Μην τρομοκρατηθείς απ την αγάπη μου. Είμαι ένας ακίνδυνος τρελός για σένα. Τρελός για το κακό που μου κανες. Άρρωστος από έρωτα και απόγνωση. Μόνος μου χωρίς εμάς. tesla32

και όλο άλλες κοιτάει.. και εγώ νίωθω σαν την κακομοιρα.. ένω μου λέει συνέχεια πόσο όμορφο πρόσωπο έχω.. μου λείπει κάτι.. αυτό το στυλ της γκόμενας..όχι δεν είναι ότι δεν προσέχω την εμφάνιση μου μια χαρά περιποιούμαι..άλλα τι να γίνει.. μόνη για πάντα..