ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Καλησπέρα σας. Δεν έχω καιρό που σας διαβάζω αλλά πηρα το θάρρος να σας μιλήσω. Δεν έχω κάποια ερώτηση, απλά ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Είμαι 29 χρονών. Έχω κλάψει για μερικούς άντρες στην ζωή μου αλλα τίποτα δεν συγκρίνεται μ αυτό που ζω τώρα. Όλα είναι πρωτόγνωρα. Όλες μου οι σχέσεις ήταν με ανθρώπους που με σέβονταν, με αγαπούσαν και παντα έβλεπαν ένα μέλλον μαζί μου. Εγώ πάντα ήμουν αυτή που δεν ήθελα τίποτα περισσότερο από μια απλά σχέση. Κ πάντα έφευγα πρώτη. Έχω πληγώσει κάποιους ανθρώπους κ δεν είμαι καθόλου περήφανη γι αυτό. Αλλά ήρθε κ η σειρά μου. Κ πονάει. Κάπως έτσι ξεκίνησαν κ τα πράγματα μαζί του. Χαλαρά. Δεν ηθελα κάτι σοβαρό κ ούτε κ αυτός ήθελε κατι σοβαρό. Μόνο που όταν υποτίθεται πως δεν με ήθελε μου έδειχνε πολύ περισσότερο ότι με θέλει από ότι όταν με ήθελε. Περνούσε ο καιρός κ μου έδινε όλο κ περισσότερα. Κ εγώ που πάντα πιεζομουν από τέτοιες καταστάσεις δεν αισθάνθηκα ούτε μια στιγμή πίεση μαζί του. Ίσα ίσα. Μου άρεσε. Κ ας μην το παραδεχομουν ούτε στον ιδιο μου τον εαυτό. Ήταν ωραία που ήμουν μαζί του. Κ έτσι μια μέρα ξαφνικά έφυγε. Κ με έκανε να πιστέψω πως το δικό μου λίγο τον έδιωξε. Βέβαια αργότερα μου είπε πως αυτός αισθάνθηκε ανεπαρκής απέναντι μου κ γι αυτό έφυγε. Φαντάζομαι πως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Τα ξαναβρηκαμε τότε. Μετά από 1 μήνα περίπου. Μεγάλη η χαρά κ των 2 μας τότε. 2 άνθρωποι που δεν μπορούσαν στο παρελθόν να επιβιώσουν σε μια σχέση ξαφνικά βρήκαν την σχέση που ήθελαν. Πάντα ήξερε πως δεν κάνω εύκολα το επόμενο βήμα. Κ πάντα του άρεσε να "πειράζει " με αστεία του στυλ " πότε θα μείνουμε μαζί κ τέτοια ". Με τα πολλά ανοιξε σοβαρά η συζήτηση και αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί. Κ πάλι μεγάλη χαρά κ για τους 2 μας. Πέρυσι τέτοιες μέρες αγοράσαμε τα έπιπλα μας, αρχίσαμε να φτιάχνουμε το σπίτι μας κ να χτίζουμε σιγά σιγά το μέλλον μας. Με αγαπούσε, με φροντιζε .. Κ κ έκανα κ εγώ το ίδιο γι αυτόν. Μια απλή κ όμορφη σχέση. Αυτός ήταν πιο σίγουρος για εμάς. Το ήθελε περισσότερο να φτάσουμε στον γάμο. Εγώ απλά του έδωσα το χέρι μου κ είπα πάμε. Είχαμε μικρό προβληματάκια. Αλλα πιο ζευγάρι δεν έχει;; Είχαμε ρουτινιασει με άσχημο τρόπο. Δεν χαιρόμασταν την καθημερινότητα. Εκτός από λίγες φωτεινές εξαιρέσεις. Πάντα είχα στο μυαλό μου τον χωρισμό αλλά επειδή ξέρω τον εαυτό μου έλεγα όχι αυτήν την φορά θα κάτσεις κ θα προσπαθήσεις. Κ έτσι έκανα. Κ τα κατάφερα να ξεπεράσω τον εαυτό μου γι αυτόν. Κ χαίρομαι που το έκανα. Το άξιζε. Πέρασαν 2 μήνες από τότε που μου πέταξε την βόμβα του χωρισμού. Δεν το αντιμετώπισα καλά. Έκανα όλα όσα μια ζωή κορόιδευα κ μπορεί κ λίγα περισσότερα. Μου είπε πως πια δεν έχει ερωτικά αισθήματα για εμένα. Μ αγαπάει αλλα δεν ήταν πια ερωτευμένος. Τον εβλεπα πως από καιρό δεν ήταν καλά αλλά πίστευα πως θα το ξεπεράσουμε. Σε όλα τα ζευγάρια συμβαίνει κάποια στιγμή αυτό. Τιποτα δεν ξεπεράσαμε. Έφυγε από την ζωή μου κ νιώθω πως δεν τον νοιάζει πια για μένα. Δεν είναι άδεια η ζωή μου χωρίς αυτόν. Ίσα ίσα που έχω στην ζωή μου πολλά τα οποία θα έπρεπε να με κάνουν ευτυχισμένη. Η ευτυχία μου ομως είναι αυτός. Τι ξέρω πως γίνομαι αχάριστη αλλα έτσι νιώθω. Τίποτα δεν έχει νόημα αν δεν το μοιράζομαι μαζί του. Μη μου πείτε πως χρειάζομαι χρόνο κ πως κάποια στιγμή θα το ξεπεράσω. Δεν θέλω να το ξεπεράσω. Αυτό που θέλω είναι να μου έδινε ή μάλλον να μας έδινε ακόμη μια ευκαιρία. Αλλά γι αυτόν η σχέση μας έκανε τον κύκλο της. Δεν έχει κάτι άλλο να μου δώσει. Μη μου πείτε λόγια παρηγοριάς... Δεν βοηθάνε. Αν πραγματικά θέλει κάποιος να κάνει κάτι για εμένα ας προσευχηθεί να γυρίσει πίσω η ευτυχία μου. Αυτό θέλω. Δεν χρειάζομαι συμπαράσταση. Αυτόν θέλω πίσω. Μακάρι ο Θεός αυτού του κόσμου να με ακούσει κ να κινήσει τα σωστά γρανάζια. Μακάρι να βρω την βοήθεια που θέλω. Μακάρι να μπορέσουμε να είμαστε μαζί και καλά. Κ εσύ που διαβάζεις τώρα αυτά που έγραψα, μην ακούς κανέναν. Πίστεψε στα όνειρά σου. Δεν μπορεί να σου πει κανείς το πως θα νιώθεις. Κυνηγά τα όνειρα σου κ ας φας τα μούτρα σου. Τουλάχιστον θα ξέρεις πως δεν παραιτήθηκες

έχω όσο περπατάω επάνω στους στόχους μου κ με μικρά μικρά βήματα τους πετυχαίνω. Όταν παρεκλινω από αυτή την πορεία, αισθάνομαι άσχημα κ τίποτα ότι κι αν κάνω δεν μου ξαναδινει τη γαλήνη που είχα. Ούτε οι εφημερες διασκεδάσεις. Εξανεμιζονται εύκολα. Θέλει να ξαναεπιστρεψω κ να ξαναμπώ στον δρόμο μου.

Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν γίνει πολύ δύσκολες. Ιδίως οι ερωτικές. Ανειλικρίνεια, έλλειψη σεβασμού, επιφανειακές επιδιώξεις. Και "όλοι" παραπονιούνται ότι δεν βρίσκουν ταίρι κι αισθάνονται μόνοι κλπ την ίδια στιγμή που, οι ίδιοι, δεν είναι έτοιμοι, στην πραγματικότητα, να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία. Φαύλος κύκλος κι αποτέλεσμα μηδέν.

3μιση χρονια ειμαι με το αγορι μου..επινα νερο στο ονομα του..ηθελα να ειμαι συνεχεια μαζι του..ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ εκει..ενας φιλος μου μου ειχε πει θα γυρισει ο τροχος και θα φτασεις σε σημειο να μην τον θες οπως τον ηθελες..στον 1μιση χρονο με κερατωσε και με παρατησε..πηγε με αλλη και ξαναγυρισε μετανιωμενος..απο τοτε ηταν εκει ΣΕ ΜΕΝΑ..εγω ομως εκεινο το διαστημα που ηταν με την αλλη (1μιση μηνα) ηρθα πολυ κοντα με εναν "φιλο" .εκανα σεξ μαζ του και παρολ αυτα καναμε παρεα..γελαγαμε τοσο πολυ..Οταν το αγορι μου γυρισε τον συγχωρεσα και τον ηθελα οπως πριν..σιγα σιγα ομως αρχισα να μην νιωθω αυτον τον ερωτα που ενιωθα..καθε φορα που βρισκομουν τυχαια με τον 'φιλο' κοιταγομασταν στα ματια με τοσο παθος που δεν το ειχα ξανανιωσει ποτε.Δεν ειχαμε ξαναβρεθει ερωτικα απο τοτε περα απο καποια "απροοπτα φιλια" "κουμπωμενες αγκαλιες" και γελια ..πριν 5 μερες ομως σταματησαν ολα. Ηρθε σπιτι μου και εγινε αυτο που δεν επρεπε να γινει..και ηταν τοσο ομορφο χριστε μου..το χαμογελο μου ξεπερναγε τις τυψεις μου..ενω εδειχνε εκεινη την μερα το ιδιο ενθουσιασμενος τις επομενες εξαφανιστηκε...του μιλησα..του ειπα οτι μπορουμε να το σταματησουμε ολο αυτο χωρις να με αποφευγει κι εκεινος επεμενε οτι τα βγαζω απο το μυαλο μου και οτι δεν με αποφευγει..Αλλα εγω το εβλεπα..το ενιωθα..οταν καποιος σταματαει να σε θελει το βλεπεις..το νιωθεις..πφφφ..και στεναχωριεμαι τοσο πολυ..γιατι εχασα την πλακα που καναμε στην κοοινη παρεα οταν βρισκομασταν και σταματησα να νιωθω διαφορετικη..γιατι οσο το αγορι μου με μειωνε εκεινος με ανεβαζε..μου εδινε οτι δεν μου εδινε το αγορι μου (και δεν το λεω σαν αφορμη για να δικαιολογησω το διπλο μου ταμπλο) αλλα ενα -σε θελω- το ακουγα..ενα -μωρο μου- το ακουγα..λεξεις που απ τ αγορι μου δεν τις ακουσα ποτε....Εν τελει Τον εναν τον αγαπαω και με Τον αλλον ειμαι ερωτευμενη..Και τωρα???? τοσο ΣΚΑΤΑ που τα κανα..πως επανερχομαι στην πραγματικοτητα??

Απόψε θα ήθελα να σε φιλήσω ξανά..Πόσος καιρός πάει από τότε που σε είδα και ανταλλάξαμε τις κλασσικές τυπικές κουβέντες; Τρεις μήνες περίπου. Απόψε μου λείπεις, αύριο θα είμαι καλά..

Στην παράλληλη μου ζωή είμαι rapper. xx

Καλησπέρα σας.Πριν λιγο καιρο γνωρίστηκα με ενα παιδι μιλούσαμε στο φεισμπουκ κτλ και καποια στιγμή βγηκαμε ραντεβού.Εκεί όταν φιληθηκαμε εκεινος μου είπε οτι δεν ξερω να φιλάω και ξενερωσα απίστευτα.Αρχισε να λεει κάτι μαλακιες οτι δε δινω ωραία γλωσσοφιλα και τετοια και χαλαστηκα τόσο που δεν θελω να τον ξανα δω αλλα ρε γαμω..μου αρεσει ο βλακας..τι να κάνω;πως κρινετε τη συμπεριφορά του;

Θέλω να αρχίσω να χτίζω αυτοπεποίθηση. Διαβάζω ότι κι άλλοι έχουν το ίδιο πρόβλημα, άρα ίσως βοηθηθούν κι αυτοί από πιθανά σχόλια. Έχω ανάγκη από πρακτικές συμβουλές, χειροπιαστά πράγματα. Σε ψυχολόγο πάω και με βοηθάει να καταλάβω γιατί είμαι άνθρωπος με χαμηλή αυτοπεποίθηση, από που ξεκίνησε και γιατί δεν το αποβάλλω σήμερα ως συμπεριφορά. Όμως ψάχνω για το πώς αλλάζει. Πείτε μου κάτι να αρχίσω να κάνω για να μην καταλήξω δυστυχισμένος άνθρωπος. Θέλω πρακτικές συμβουλές...

Ειμαι αγόρι και κάνω παρέα μόνο με κοπέλες. Είμαι στρ8 και θέλω μια από την παρέα αλλα εχώ μπει φριεντζοουν και απλά το δέχομαι γιατί δεν θέλω να γίνομαι πιεστικός και επίσης δεν μπορώ να κάνω παρέα τόσο εύκολα με άντρες της ηλικίας μου. Η παρέα μου με αυτές τις κοπέλες ειναι ορισμένες φορές κουραστική γιατι δεν θέλουν να συμβαδίσει η συμπεριφορά τους με την ηλικία τους. Συμπεριφέρονται ανώριμα και με μια δόση παλιμπαιδισμού και ανοησίας που όλο αυτό το λέω με τρεις λέξεις: Συμπεριφέρονται σαν κοριτσάκια. Φωνάζουν και βγάζουν κραυγές δίχως αιτία, ζητούν καυγά με άλλες γκομενες κ.α. Σε γενικές γραμμές ειναι καλά παιδιά αλλά δεν παύουν να κάνουν σαν κοριτσάκια. Προσπαθούν να δείξουν πως ξεχωρίζουν και πως έχουν κάτι ανέμελο ακομα μέσα τους από την παιδική και εφηβική τους ηλικία αλλα πολύ επιτηδευμένο για να ισχύει κιόλας.

Μαγεία είναι να είσαι τόσο κοντά με έναν άνθρωπο, μια τετριμμένη βόλτα στη γειτονιά μαζί της να σε γεμίζει με τόση ικανοποίηση! Κολλητή μου είσαι μοναδική, είμαι ευγνώμων που υπάρχεις!