ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαστε φίλες χρόνια πολλά, αμέτρητα μου φαίνονται. Μετά τις σπουδές μου έφυγα για δουλειά σε νησί σεζόν και όταν γύρναγα Αθήνα απο Νοέμβρη μέχρι Μάρτη δεν δούλευα και ήμουν γενικά διαθέσιμη σε ότι πρότειναν. Τον τελευταίο χρόνο δουλεύω Αθήνα και είμαι πιο περιορισμένη στον χρόνο μου. Ότι προτείνω να κάνω ποτέ δεν μπορούν. Την προηγούμενη εβδομάδα σχόλαγα στις 6 και πρότεινα να βρεθούμε κανόνισαν να βρεθούν πρωί ενώ η μία είχε ρεπό η αλλη δεν δουλεύει από επιλογή . Αυτη την βδομαδα που δουλευα απογευμα κανονίζουν να βρεθούν βράδυ. Ότι να ναι, πρεπει απλα να βρω το θάρρος να ξεκαθαρίσω τα πράγματα και να βάλω ένα τέλος. Έχουμε καταντίσει γνωστές δεν έχω καμία όρεξη να τους μιλήσω πέρα από τα τυπικά και από την άλλη φοβάμαι και να τις χάσω. Πάει η αγάπη χάθηκε, αν υπήρξε και ποτέ. Την τελευταία φορά που τις είδα ήταν στην αλλαγή του χρόνου επειδή το σπίτι μου ήταν το πιο κατάλληλο για να μαζευτούμε. Ότι να ναι!

και νιωθω τοσο χαλια, ολα μου ηρθαν στραβα, τιποτα δεν πηγε ετσι οπως ηλπιζα, τοσες πολλες απογοητευεις και στεναχωριες σε τοσο μικρο διαστημα. Κουραστηκα πια δεν εχω αλλη δυναμη για τιποτα..Αυριο ολη μερα θα ειμαι πανω απο το κινητο και θα περιμενω μηπως μη θυμηθεις...το ξερω οτι το θυμασαι αλλα δεν περιμενω τιποτα πλεον απο σενα..ισως και καλυτερα ετσι..να ξερεις με ποναει πολυ παντως, αλλιως την φανταζομουν αυτη τη μερα και αλλιως ηρθαν τα πραγματα δυστυχως...ουφ πολυ κλαψα παλι, καληνυχτα..

Γνωριστηκαμε τυχαια μεσω φβ..δεν ημασταν σε φαση και οι δυο για σχεση αλλα εκεινος εδειξε ενδιαφερον απο την αρχη. Αρχισε να μου αρεσει με το καιρο και καπως ετσι τον ερωτευτηκα χωρις καν να τον εχω δει και εκεινος το ιδιο και πιο συντομα. Εγω σπουδαζω σε αλλη πολη και οταν βρεθηκαμε εγινε η εκρηξη που δε περιμενα ομολογουμενως. Ολα ηταν τοσο τελεια και τοσο αληθινα. Περασαμε υπεροχα και αποφασισαμε να ειμαστε μαζι και ας μας χωριζουν τα χιλιομετρα. Τον νιωθω διπλα μου και ας μην ειναι..θα μπορεσουμε ομως να διαχειριστουμε αυτη τη κατασταση για καιρο?Θα εκτιμουσα την αποψη καποιων που εχουν περασει κατι παρομοιο.

Υπαρχει καποιος να μου λυσει μια απορια?Κανουμε υπομονη, γαΪδουρινη συγκεκριμενα μεχρι που μια μερα κοιτας γυρω και ο κοσμος οχι μονο δεν σεβεται την προσπαθεια σου μα δεν σεβεται και εσενα τον ιδιο ως ανθρωπο και ως υπαρξη που εχει αισθηματα και αντιληψη(σχεδον) οπως καθε αλλος ανθρωπος.Το ερωτημα μου ειναι μηπως μεταφραζω την ανοχη σαν υπομονη? Μηπως ανεχομαι και δεν υπομενω? Προσβολες και κοροϊδειαΔεν μιλαω, δεν αντιδραω φοβαμαι μην πληγωσω και παρεξηγηθω με το ατομο αλλα απο την αλλη δεν ξερω πως να κερδισω πισω το σεβασμο απεναντι μου, απεναντι στο προσωπο μου, και τελοσπαντων γινεται με τροπο ευγενικο να επιτευχθει κατι τετοιο ή δεν παιζει?Σε καποιους μπορει να ακουγεται πολυ χαζο που μπαινω σε τετοιες σκεψεις κανω την αυτοκριτικη μου οσων αφορα τον χαρακτηρα και την προσωπικοτητα μου αλλα σιγουρα δεν γινεται απο τη μια μερα στην αλλη να διορθωσω καποια ελαττωματα μου για αυτο αν μπορει καποιος να δωσει μια χειρα βοηθειας θα το εκτιμισω ιδιαιτερως.=)

Είμαι 16 χρόνων και βλέπω τη μητέρα μου να παραδίνεται στο άγχος, τη μιζέρια την κατάθλιψη..Είμαι 24 κι αρνούμαι την επαφή, φοβάμαι το άγχος, τη μιζέρια, την κατάθλιψη...Είμαι 30, με επισκέπτεται ...όλη μέρα κοιμάται κι όταν δεν κοιμάται αγχώνεται, μιζεριαζει. Εγώ κάνω αγώνα δρόμου, φεύγω πρωί για τη δουλειά, γυρνάω βράδυ και δεν έχω καν την πολυτέλεια να με πιάσει κατάθλιψη γιατί το μόνο που σκέφτομαι είναι να φαω, να δω φίλους, να ψυχαγωγηθώ, να κοιμηθώ. Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω αλλά δε μπορώ να το καταλάβω. Παλεύω 15 χρόνια να καταλάβω .Έχουμε σωματική υγεία, δεν πεινάμε, έχει πλάι της το μπαμπά μου, έχει παιδιά που τη νοιάζονται....οκ αν έχεις κατάθλιψη έχεις..κάνε κάτι για αυτό όμως.... Μην αφηνεσαι γαμωτο....

Ε όχι να μην προτείνεται η Tiffany Haddish ρε φίλε για τα φετινά όσκαρ με τέτοια ερμηνεία!!!! Οκ η ταινία μέτρια σαν σενάριο, αλλά η παρουσία της εκπληκτική! Go Tiffany, ανυπομονώ να σε δω να μεγαλουργείς!!!

Για ποιον λόγο να είμαι τόσο ευαίσθητη, τόσο ευσυγκίνητη και τόσο κλαψιάρα ? Nιώθω πάρα πολύ ευάλωτη και καθόλου ανεξάρτητη. Μπορώ να σταθώ μόνη μου, έχω όσο μυαλό χρειάζεται, έχω αυτοπεποίθηση , δεν παραιτούμαι εύκολα αλλά ταυτόχρονα είμαι σαν βουτυρο και έχω μία τεραστια αναγκη για αγαπη. Συνήθως είμαι ευδιάθετη και χαρούμενη, αλλά κάθε μέρα θα βρεθεί κάτι να με κάνει να κλάψω για λίγακί και μετα από 10 λεπτα να μου περάσει όπως στα μικρά παιδια. Βασικά αυτό είναι, η ψυχοσυνθεσή μου είναι αυτή ενός παιδιού, το μυαλό μου όχι, όσα νιώθω ναι...

Θελωω να φαωω!!! Τις διαιτες μου μεσα!

Τον ρώτησα για ποιο λόγο μ'αγαπάει, και μου απάντησε δεν ξέρω. απλά σ'αγαπάω. στέκει αυτή η απάντηση τώρα;

Λοιπον... Είμαι η κυρία απόλυτη δυστυχία και μουτζια και κακοτυχία μερικές φορές τα βάζω με το Θεό που με πάει τόσο κόντρα σε όλα. Όλα μου πάνε στραβά όλα μου δίνει προβλήματα και εμποδια. Όλα στην ζωή μου από μικρή μου πάνε σκατ@ παιδεύομαι κ με ένα θέμα αρκετά αντιαισθητικό εξωτερικα τουλάχιστον πριν έβγαινα ελάχιστες φορές κ δεν αισθανόμουν άσχημα τώρα νιώθω να με σχολιάζουν όλοι κ έτσι δεν βγαίνω. Από θέμα προσωπικών χάλια κ εκεί λόγω κακών συνθηκών ανεργίας κλπ δεν μπορούμε να συγκατοικήσουμε με το αγορι μ. Δεν ξέρω Αλήθεια γιατί ολα σε εμένα γιατί όλα τα άσχημα πρέπει απο μικρή ηλικία να τυχαινουν σε εμένα? κοιμάμαι το βράδυ κ λέω κ να μην ξυπνήσω το πρωί καλύτερα θα ησυχάσει η ψυχούλα μου.. Βλεπω άλλες που τις πάει μια χαρά δουλειά έχουν υγεία έχουν εμφάνιση χωρίς αντιαισθητικά προβλήματα έχουν όλα τα έχουν. Εγώ εχω κουραστεί ζω μια ζωή που δεν θέλω κ φοβάμαι πως όταν πεθάνουν οι γονείς μου θα μείνω μόνη μου. Δεν θέλω επαφές με άλλους όλοι κοιτάνε την Ζωάρα τους κ κατά βάθος χαίρονται με ότι μου συμβαίνει φίλες δεν έχω γτ αποδείχτηκαν όλες φίδια μια είχα μην φανταστείτε κολλητη χαιρόταν με την ατυχία μου από την στιγμή που βρήκε ένα μπουλη άρχισε να μου την μπαίνει κ να μ το παίζει κάποια ότι αυτή βρήκε τον λεφτά κ ότι θα παντρευτεί κ το ενα κ το άλλο κ την εστειλα στον αγυριστο. Αυτά είχα να πω να είστε καλα που τα διαβασατε. κ η ζωή συνεχίζετε στα ιδια σκατ@.