Πριν λιγες μερες ειχα γραψει αλλη μια εξομολογηση (https://www.lifo.gr/confessions/view/358566) οποιος/α θελει ας την διαβασει για να παρει μια ιδεα της καταστασης.Λοιπον για να κανω μια συντομη περιληψη, εχω ενα θεμα με μια φιλη μου η οποια ειχε εξαφανιστει για μηνες απο προσωπου γης κ γενικα παντα ενιωθα οτι με ψιλο εχει φτυσμενη παρολαυτα, εγω εθελοτυφλουσα και εκανα τον μαλακα , ακομα δεν ξερω το γιατι. Τεσπα στην παλια μ εξομολογηση ημουν σε μια φαση που δεν ήξερα αν θα της ευχόμουν για τα γενεθλια της γιατι ειχα φτασει στα ορια μου κ εγω με τοσο γραψιμο. Παρολαυτα της εστειλα κατι πολυ τυπικο κ εκεινη μου απαντησε τοσο εγκαρδια σα να μην εχει γινει τιποτα. Με τα πολλα κ επειδη μου εδωσε αφορμη για να ξεκινησω την κουβεντα ,της ειπα πως νιωθω τοσο καιρο με την συμπεριφορα της κ εκεινη παραδεχτηκε οτι εχω δικιο κ οτι με ευχαριστει κιολας για την σταση που κρατησα εως τωρα κ πως περασε πολλα ολο αυτο το διαστημα κ χαθηκε γενικα με ολους οχι μονο με εμενα. Το προβλημα μου ειναι οτι εγω ολο αυτο το διαστημα που με ειχε γραψει ξεκινησα να παιρνω αποφαση οτι μαλλον αυτη η φιλια δε θα συνεχιστει για πολυ κ ετσι συνηθισα τοσους μηνες κ εφτασα σε ενα σημειο που ουτε καν μου ελειπε απο τη ζωη μου. Τωρα λοιπον που μιλησαμε κ τα εβγαλα κ εγω ολα απο μεσα μου νιωθω ακομα το ιδιο με πριν σαν κατι να εχει "σπασει" μεσα μου δνε νιωθω οτι ειναι απλα μια ξενερα, εκεινη θελει οτι εγινε να το ξεπεράσουμε γτ δε θελει να χαθουν τοσα χρονια φιλιας αλλα εγω πραγματικα δεν ξερω τι νιωθω. Ειμαι τοσο μπερδεμενη και σκεφτομαι πως αν τελικα οντως δεν την θελω στη ζωη μου πια , αυτο πως το λενε? Ειναι το χειροτερο μου να στεναχωρω ή να πληγωνω καποιον . ( σε αυτη την υποθεση ομως ειχα πληγωθει κ εγω παρα πολυ και για πολλα χρονια απλα αργησα πολυ να μιλησω , φταιω σε αυτο το ξερω ).ΥΓ. Ολα αυτα τα χρονια τις περισσοτερες φορες εγω ημουν αυτη που εστελνε πρωτη να δω τι κανει, αν ζει κτλ.Πειτε μου την αποψη σας πλιζ ειμαι εντελως χαμενη . Σας ευχαριστω εκ των προτερων