ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

η ζωή μου προς το καλύτερο ΤΩΡΑβαρέθηκα δεν αντέχω ξενέρωσα πως το λένε υπομονή ως το καλοκαιρι λέω συνέχεια στον εαυτό μου για να δούμε αν θα με αφήσει η μοίρα παλι να αδυνατίσω ως τοτε να κάνω διακοπες στη θαλασσα σαν άνθρωπος και να μπορέσω να κάνω διακοπες όπως ήθελα γενικά και ακόμα θέλω για να δούμε και για να δούμε ποσό ακόμα θα αντέξω να χω έτσι σαν ζόμπι

Οι οδηγοί λεωφορείων της περιοχής μου είναι για τα μπάζα. Κάθε φορά πάνε με το πάσο τους και χάνουμε το μετρό και τον προαστιακό.Μετά καθόμαστε σαν μαλακες και πεθαίνουμε από το κρύο περιμένοντας γιατί αργούν.

Απλά δεν ξέρω τον τρόπο...?

Ρε παιδιά τι γίνεται με όλες εκείνες 20-40 που δείχνουν επανειλλημένα ότι κάνουν την καθημερινότητα τους, συνεχώς σέλφι και μέχρι τι τρώνε; Που αποσκοπεί αυτό; Και ποιός σοβαρός άντρας θα γυρίσει να κοιτάξει μια γυναίκα που ανεβάζει τα πάντα;

Δεν άντεξα άλλο την απομόνωση και είπα στους γονείς μου ότι αισθάνομαι γυναίκα. Γυναίκα με @@ δεν υπάρχει, είπε ο πατέρας μου και προσπάθησε να με χτυπήσει. Η μάνα μου μου είπε να πάω στην εκκλησία να συζητήσω με τον παπά. Αφού με επρηξα για δύο μέρες αναγκάστηκα να τους πω ότι έκανα πλάκα και τώρα νιώθω ποιο άσχημα από πριν. Δυστυχώς όταν δεν υπάρχει ενημέρωση και είσαι και στην επαρχία νιώθεις εξωγήινος. Ευτυχώς που έχω μια φίλη που με νιώθει.

Νόμισα ότι η ανωριμότητα ήταν θέμα ηλικίας. Αφού έφαγα τα μούτρα μου στα 22 με έναν στην ηλικία μου που με παράτησε για αλλη, ενέδωσα τελικά στο φλερτ ενός 35χρονου που με πολιορκούσε καιρό. Μετά το σεξ δε με ξαναπήρε τηλέφωνο. "Απλά ήθελα να κάνω αυτό και αυτό στο κρεβάτι με μια καστανή 20αρα" μου είπε. Του είπα "εγώ πάντως δεν κατάλαβα τίποτα".

Δεν ξέρω τι να κάνω πια.Ψάχνω για δουλειά εδώ και μήνες.Έχω στείλει τόοοοοσα βιογραφικά, και πάλι τίποτα.Θα μου πείτε κανά γνωστό καμιά γνωριμία δεν παίζει;Μπα, κανείς δεν έκανε τίποτα και στο κάτω κάτω δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να με βοηθήσει.Τι να κάνω ρε γμτ;Είναι φοβερό, νέος άνθρωπος είμαι, σπούδασα ,προσπάθησα, τι στο καλό, ζούγκλα είμαστε.

Καμιά φορά είναι σαν να τις έγραψα εγώ, ή σαν να γράφτηκαν για μένα ταιριάζουν χίλια τα εκατό. Φαντάζομαι πόσοι θα σκέφτονται το ίδιο.

Τόσο καιρό ήσουν εδώ... :( :(Μαζί μου.... :(((((Με το γέλιο σου... =( =( =(Με τα αστεία σου.... :''(Γιατί έπρεπε να συμβεί αυτό???? Γιατί να χρειαστεί να μαλώσουμε? D: D:Και μετά, ξαφνικά να φύγεις, έτσι, χωρίς κουβέντα??? Y_YΤα πήρες ολα τα πράγματα από το σπίτι μας... ;.;Δεν άφησες τίποτε πίσω σου... μόνο εκείνη τη φθαρμένη κόκκινη σατέν ρόμπα... v.vΘα την κρατώ δίπλα στο προσκεφάλι μου... να τη χαϊδεύω... Αν ποτέ γυρίσεις, θα σε περιμένουμε...\8^1

Εμένα προσωπικά ΤΙΠΟΤΑ και κανένας δεν θα μπορούσε να με κρατήσει μακριά από αυτόν που αγαπώ. Εμένα.