ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ρε παιδιά τι γίνεται με όλες εκείνες 20-40 που δείχνουν επανειλλημένα ότι κάνουν την καθημερινότητα τους, συνεχώς σέλφι και μέχρι τι τρώνε; Που αποσκοπεί αυτό; Και ποιός σοβαρός άντρας θα γυρίσει να κοιτάξει μια γυναίκα που ανεβάζει τα πάντα;

Δεν άντεξα άλλο την απομόνωση και είπα στους γονείς μου ότι αισθάνομαι γυναίκα. Γυναίκα με @@ δεν υπάρχει, είπε ο πατέρας μου και προσπάθησε να με χτυπήσει. Η μάνα μου μου είπε να πάω στην εκκλησία να συζητήσω με τον παπά. Αφού με επρηξα για δύο μέρες αναγκάστηκα να τους πω ότι έκανα πλάκα και τώρα νιώθω ποιο άσχημα από πριν. Δυστυχώς όταν δεν υπάρχει ενημέρωση και είσαι και στην επαρχία νιώθεις εξωγήινος. Ευτυχώς που έχω μια φίλη που με νιώθει.

Νόμισα ότι η ανωριμότητα ήταν θέμα ηλικίας. Αφού έφαγα τα μούτρα μου στα 22 με έναν στην ηλικία μου που με παράτησε για αλλη, ενέδωσα τελικά στο φλερτ ενός 35χρονου που με πολιορκούσε καιρό. Μετά το σεξ δε με ξαναπήρε τηλέφωνο. "Απλά ήθελα να κάνω αυτό και αυτό στο κρεβάτι με μια καστανή 20αρα" μου είπε. Του είπα "εγώ πάντως δεν κατάλαβα τίποτα".

Δεν ξέρω τι να κάνω πια.Ψάχνω για δουλειά εδώ και μήνες.Έχω στείλει τόοοοοσα βιογραφικά, και πάλι τίποτα.Θα μου πείτε κανά γνωστό καμιά γνωριμία δεν παίζει;Μπα, κανείς δεν έκανε τίποτα και στο κάτω κάτω δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να με βοηθήσει.Τι να κάνω ρε γμτ;Είναι φοβερό, νέος άνθρωπος είμαι, σπούδασα ,προσπάθησα, τι στο καλό, ζούγκλα είμαστε.

Καμιά φορά είναι σαν να τις έγραψα εγώ, ή σαν να γράφτηκαν για μένα ταιριάζουν χίλια τα εκατό. Φαντάζομαι πόσοι θα σκέφτονται το ίδιο.

Τόσο καιρό ήσουν εδώ... :( :(Μαζί μου.... :(((((Με το γέλιο σου... =( =( =(Με τα αστεία σου.... :''(Γιατί έπρεπε να συμβεί αυτό???? Γιατί να χρειαστεί να μαλώσουμε? D: D:Και μετά, ξαφνικά να φύγεις, έτσι, χωρίς κουβέντα??? Y_YΤα πήρες ολα τα πράγματα από το σπίτι μας... ;.;Δεν άφησες τίποτε πίσω σου... μόνο εκείνη τη φθαρμένη κόκκινη σατέν ρόμπα... v.vΘα την κρατώ δίπλα στο προσκεφάλι μου... να τη χαϊδεύω... Αν ποτέ γυρίσεις, θα σε περιμένουμε...\8^1

Εμένα προσωπικά ΤΙΠΟΤΑ και κανένας δεν θα μπορούσε να με κρατήσει μακριά από αυτόν που αγαπώ. Εμένα.

περασε ενας μηνας και ακομα σε σκεφτομαι..ξερω οτι δεν πρεπει να ειμαστε μαζι,καταστρεφει ο ενας τον αλλον..αλλα δεν μπορω να σταματησω να σε σκεφτομαι,να σε ονειρευομαι και να ελπιζω να με παρεις τηλεφωνο..ποτε θα σταματησει ολο αυτο μεσα στο κεφαλι μου; :(

Καλησπέρα είμαι 19 μισο είχα μια σχέση 3 χρόνια και δεν προχώρησα μαζί του στην αρχή φοβόμουν και αργότερα έγινε συνήθεια και δεν με πίεζε γενικά έχω κάνει κάτι με αγόρια γενικα εχω περαση στα αγορια αλλα δυσκολα να μου κανεις καποιος το κλικ έχω κοιμηθεί με αγορια αλλά δεν μπορώ να προχωρήσω δεν μπορώ να βρω τον κατάλληλο όλοι θέλουν μόνο αυτό αλλά εγώ θέλω ο πρώτος μου να είναι αυτός που θα νιώθω πράγματα γι αυτόν όλοι με κοιτάνε παράξενα όταν τους το λέω και μόλις πως σε ένα αγόρι ότι δεν έχω προχωρήσει δεν ξανά ασχολείται μαζί μου δεν μπορώ να καταλάβω πως έχουν αλλάξει έτσι οι καιροί η εγώ είμαι πολύ πίσω....Δεν ξέρω τι φταίει και γτ πλέον κανένα αγόρι δεν βλέπει καμία κοπέλα σοβαρά κάνεις δεν θέλει να μπει στην διαδικασία να με γνωρίσει καλύτερα όταν τους λέω ότι δεν έχω προχωρήσει δεν βιάζομαι να προχωρήσω αντίθετα είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου αλλά που να βρίσκεται το άλλο μου μισό σε αυτόν τον κοσμο;;; υπάρχει τέλος πάντων

Ήμασταν μαζί 3 χρόνια ήταν τα πάντα μου ότι είχα και δεν είχα...το αγόρι μου η οικογένεια μου η καθημερινότητα μου...παράτησα τα πάντα για αυτόν το σχολείο μου τους γονείς μου έφυγα από άλλη πολη μακριά από τους δικούς μου μόνο για να ειμαι μαζί του και εμένα σε γνωστούς μου από μικρή ηλικία αφησα τα πουπουλα για να ζησω δυσκολα και μονη μου εχω κάνει τα πάντα γι αυτόν τον άνθρωπο νόμιζα δεν θα με αφήσει ποτέ ήταν να αραβωνιαστουμε στα 18 μου να όμως που πέρασα τα 18 και που ειναι; που ειμαι; πάει ένας χρόνος που χωρίσαμε και εμένα υπάρχουν σίγουρα στιγμές που μου λείπει όσο τίποτα με άφησε μόνη μου και δεν τον ένοιαξε που θα πάω αν θα είμαι καλα με άφησε γιατί ντρεπόταν να λέει στους γύρω ότι δεν τελείωσα το σχολείο...πόσο μεγάλη ειρωνεία και τώρα ειναι με άλλη κοπέλα η οποία πάει σχολείο και μεγαλώνει δίπλα στην οικογένεια της και μες το χρήμα και την γνωριζει σε ολους τους γυρω του....με βλεπει εξω και μου λεει ενα γεια σαν να μην περασαμε τπτ μαζι και εγώ προσπαθώ ακομα να τα βγάλω πέρα και να μην μπορώ να μην εμπιστευτώ πότε κανέναν ξανά....μακάρι να ήξερα μόνο αν με αγάπησε πότε μόνο να τον βρω ένα βράδυ να μιλήσουμε για τα παλιά να με πάρει μια αγκαλιά και ας μην ξαναμιλήσουμε πότε...