Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Αχ αχ αρχίζω και ενδιαφέρομαι εντονα για κάποιον που κάτι μου λέει, χωρίς να έχω ενδείξεις, ότι δεν θα πάει καλά. Ναι παιδιά μου αρχίζω και το χάνω ...Αχ αχ λίγη ενέργεια δώστε και λίγη λογική.
Συνήθως είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου σε σημείο σφάλματος, αλλά ώρες ,ώρες νιώθω περήφανη. Από παιδί νιώθω κάθε μέρα να γίνομαι όλο και περισσότερο ενήλικη γυναίκα και να αναλαμβάνω ευθύνες. Μπορεί να μην έχω πάντα το αποτέλεσμα που θέλω αλλά σίγουρα έχω δύναμη γιατί δεν σταματάω με τίποτα να γίνομαι κάθε μέρα και καλύτερη. Πολύ συχνά όλα μου φαίνονται δύσκολα και πολύ τρομακτικά και νιώθω ανεπαρκής ,αλλά όταν με κοιτάω από μακριά βλέπω μία νέα κοπέλα γεμάτη ορμητικότητα που αργά αλλά σταθερά κερδίζει έδαφος.
Μου χουν επιτεθει στο δρομο 3 φορες μεχρι τωρα...λες και εχω κολλησει ταμπελα πανω μου που να λεει θελω ξυλο ή κλεψτε με...Το θεμα ειναι πως πλεον φοβαμαι να κυκλοφορω το βραδυ μονος μου, πραγμα που οπως και να το κανεις δεν γινεται...Νομιζω πως με ακολουθουν ,μερικες φορες με πιανει και αγχος και αποφευγω το eye contact με οποιονδηποτε...Να λεγα πως ειμαι και γυναικα...ανδρας ειμαι αλλα τοσο αδυναμος φαινομαι?...ή μηπως με βλεπουν και καλα τυπο που ψαχνεται?...
Και καπου εδώ τα άτομα που θα έδινες και σχεδόν έδωσες τα πάντα γαυτους, άτομα που έχετε ζήσει τη μισή ζωή εως τώρα, σου βγάζουν μίσος, όπως και συ αναγκάζεσαι να κανείς το ίδιο από ένα σημείο και μετά.. Πολύ περίεργη κατάσταση, ίσως είναι στη φύση του ανθρώπου από ένα σημείο και μετά να θέλει κάτι άλλο. Θέλω να πω ότι ίσως να ισχύει αυτό το τίποτα δεν κρατάει για πάντα!
Ρε παιδιά είμαι σε σχέση με ένα παιδι! Εδώ και κανα χρόνο.καθε φορά που θα μιλήσουμε μου στέλνει φωτό το μόριο του. Και το παινεύει συνεχώς και συνέχεια μου λέει ότι είναι "στα πάνω του"οπότε μιλάμε. Εγώ ξενερώνω. Γιατί και βιντεοκληση να κάνουμε θα μεταφερει τη κάμερα εκεί. Εκνευριζομαι και ξενερώνω σε μεγάλο βαθμό. Είναι γιατί δεν τον θέλω τόσο πολύ; Ή και εσείς θα εκνευριζοσασταν με αυτό; Και η πλάκα είναι ότι θέλει να πάμε σοβαρά. Ηλικίες 34 . Έχετε κάτι να μου πείτε;
Ναι έρχεται το καλοκαιράκι (εντάξει σε δυο μήνες περίπου αλλά προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά). Μου έχουν λείψει αυτές οι δροσερές νύχτες που κάθομαι με την οικογένεια ή με τα φιλαράκια μου στο μπαλκόνι, πίνουμε τα ποτά μας και τρώμα πατατάκια. Τα πρωινά στις παραλίες να γελάμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Επίσης λατρεύω τον Αύγουστο να είμαι στην ήρεμη Αθήνα. Μην είστε κακόκεφοι κάποιοι, εντάξει η αλήθεια είναι πως με τόσα χρόνια κρίση στην Ελλάδα ο κόσμος έχει εξαντληθεί ψυχολογικά και σωματικά, όμως προσπαθήστε να χαμογελάτε όλα προσωρινά είναι.