ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι πολυ κολλημένη μαζί του.Θελω συνεχεια να ειμαστε μαζι, αγκαλιά , κι οταν αυτο συμβαινει εχω ενα ενδομυχο αγχος μην τελειωσει η στιγμη. Νομιζω θα μπορουσα ολη μερα να ειμαι στην αγκαλια του... Ακομα κι αν αραζουμε και βαριομαστε μαζί η παρουσια του γεμιζει την καρδια μου... Καμια φορα σκεφτομαι μήπως εχω χασει τον εαυτο μου. Ειναι φυσιολογικο λετε; Η απλως ειμαι ΤΟΣΟ ερωτευμενη;

Χώρισα πριν χρόνια περίπου από μια σχέση 3 χρόνων. Ναι, ξέρω ότι το σημαντικό είναι να περνάς καλά με τον εαυτό σου. Και πέρασα πολύ καλά! Και ξέρω επίσης ότι αν πιέζεις καταστάσεις μάλλον δεν θα βγει κάτι. Και πίεσα και δε βγήκε και σταμάτησα να πιέζω. Και είναι ωραίο που έχετε σχέσεις και μιλάτε εκ του ασφαλούς.. και κουράστηκα με το ίδιο τροπάριο. Ούτε τρελαίνομαι, ούτε αγχώνομαι.Απλά βαρέθηκα να είμαι μόνη μου.

Η φιλη μου με απειλεί ότι αν βάψω τα μαλλιά μου μαύρα θα τσακωθούμε πολύ άσχημα και δε θα μου ξαναμιλησει πότε. Νόμιζα ότι μ κάνει πλάκα όμως αυτή μ το έχει ξαναπεί πολλές φορές κ όταν της τη λέω γιατί δεν απαντάει. Τώρα τα μαλλιά μου είναι ξανθά και τα έχω έτσι πολλά χρόνια. Η κομμώτρια μου έχει πει ότι πρέπει να ξαναγυρίσω στο φυσικό μου δηλαδή το μαύρο γιατί από τα πολλά ντεκαπαζ το μαλλί μου έχει καεί όλο. Και χωρίς ντεκαπαζ δεν γίνεται ξανθό. Έχω κατάντησει να τα βάφω ξανθά χωρίς να θέλω μη τυχόν και δε μ ξαναμιλήσει. Αυτή το έχει σοκολατι το μαλλί της. Γιατί το κάνει αυτό ; τι την νοιαζει; δε το καταλαβαίνω ειληκρινα εσείς τι λέτε;

Την Πέμπτη περιμένω ένα πολύ σημαντικό μειλ για δουλειά... Είμαι ένα χρόνο στην αναμονή και πραγματικά αυτήν τη δουλειά την έχω τρομερή ανάγκη. Στείλτε λίγο θετική ενέργεια βρε παιδιά να έρθει το μέιλ και τα νέα να είναι ευχάριστα...:)

ειναι ο χειροτερος αντιπαλος που θα μπορουσαμε να εχουμε...

Θα τα γραψω εδω οσο πιο αναλυτικα μπορω γιατι δεν εχω πουθενα αλλου να τα πω γιατι θα φανω αχαριστος.Περσυ ακριβως τετοια περιοδο ηταν λιγο πριν απο εναν πολυ δυσκολο χωρισμο. Μου ηρθαν ολες αυτες οι αναμνησεις και εχω πεσει παρα πολυ.Φετος καθως εχω μεινει με 4 πολυ απαιτητικα μαθηματα για πτυχιο, δεν ειχα σκοπο να παω διακοπες για να τελειωσω Σεπτεμβρη. Εχω χρονια να παω διακοπες με τους δικους μου και η μανα μου με επριξε να παω μαζι της σε ενα ηρεμο ξενοδοχειο για 10 μερες. Με διαβεβαιωσε οτι θα εχω χρονο να διαβασω καθως θα μασταν ησυχα μονοι μας και δεχτηκα. Ελα μου ντε που κρυφα κανονισε με ολο το σοι, ολα τα ξαδερφια reunion και οι 10 μερες εγιναν 3 βδομαδες. Ειμαι εξαλλος και πραγματικα δεν ξερω τι να κανω. Δεν υπαρχει περιπτωση να ανοιξω βιβλιο εκει.

Τον Νοέμβριο κάνει γαμοβαφτιση η μεγαλη μου αδερφή. Έχω μια δίδυμη η οποία έχει μεγάλο πρόβλημα ψυχολογικο που δεν θα γίνει ποτέ καλά. Η δίδυμη εδώ και χρόνια μας ενοχλεί και μας γκρινιάζει πολύ μέσω τηλ και από κοντά γτ έχει εμμονές. Η μεγάλη την έκοψε από την αρχή της εγκυμοσύνης δεν την μιλά. Η μεγάλη γενικά δεν την συμπαθούσε ποτέ κ της έκανε κακό. Τεσπά στ οικογένειακο γραφείο που έχουμε δούλευε κ ο γαμπρος χτες κ πήρε τηλ κ τσιριζε και δεν άφηνε να δουλέψει. Το είπε στην μεγάλη κ αυτή πήρε την μικρή κ της απαγόρεψε ν ρθει στον γάμο της. Κ συμφωνεί κ ο γαμπρός. Κ της λέω ούτε οι γονείς όμως μπορούν ν ρθουν γτ αυτά είναι ρεζιλικια. Κ ειδικά η μαμά μου θ πεθάνει από την στεναχώρια της. Οκ ας μην ρθειτε όλοι σας είπε. Τι να κάνουμε;

καθομαι και κανω αναδρομη στο παρελθον και θυμαμαι πόσες φόρες στην ζωή μου ειχα μια φιλη πραγματικά διπλα μου η παρέες. δε εχω να θυμαμαι και πολλά λίγοι με πλησίασαν συμφεροντολογικα η αν δε ειχαν αλλον για παρέα μετά γεια σας. γενικα δε θυμαμε μια στιγμή όμορφη με φίλους να με θεωρούν κοματι της ζωής τους σα σπόντα υπήρχα παντα αν καπου κατάφερνα να τρυπώσω και φιλιες με ημερομηνία λήξεως . βλεπω ατομα που ειναι φιλοι απο παιδιά η γνωρίστηκαν καπου απ παρέες κι κόλλησαν . εγω δε κατάφερα αν και εχω προσφέρει κι εχω δώσει σε φιλία δε εκτιμήθηκε ποτε δεδομένη με ειχαν ολοι. μου βγήκε το παράπονο κι πλεον δε ασχολουμε οσο μεγαλώνεις τοσο πιο δύσκολο ειναι καπου να ενσωματωθείς σε κοιτάν σα παρείσακτο και σου κάνουν πουστιές . ιντριγκες συκοφαντίες και τετοια ετσι όπως σημερα έγιναν κι οι ανθρώπινες σχεσεις βραστα κι αστα .

...πολύ καιρό το εξής. Προτιμώ το φλερτ από τη σχέση! Δηλαδή μου αρέσει να με φλερτάρουν αλλά χάνω το ενδιαφέρον μου μετά να προχωρησωπιο πέρα. Έχω γνωρίσει και ωραίους άντρες και άλλους που είχαν ενδιαφέρον. Αλλά δεν ξέρω γιατί το σταματάω μετά. Ειμαι 37 και σκέφτομαι μηπως είμαι σσεξουαλ, από την άλλη εχω ερωτικές εμπειρίες όμως 6 χρόνια τώρα μου συμβαίνει αυτή η κατάσταση. Μου έχουν προτείνει να δω και ψυχολόγο αλλά το αναβάλω και προβληματίζομαι πολύ με όλο αυτό. Εσείς τι πιστεύετε;

Που ζηταω χρηματα απο τους γονεις μου. Ολα αυτοι μου τα παρεχουν..ολα..αντε και μια στο τοσο μου δινουν κατι και οι παππουδες μου. Ειμαι 21, αν θελω να βγαλω τη σχολη στα 4 χρονια δυσκολο να δουλεψω γιατι η σχολη ειναι πολυ απαιτητικη και θα εχω και πρακτικη φετος. Γενικα θελω να ειμαι καπως αφοσιωμενη σε αυτη. Ομως νιωθω ασχημα να ζηταω λεφτα απο τους γονεις μου. Θα παω διακοπες σε νησι με το αγορι μου..οοολα τα εξοδα καλυμμενα απο αυτους. Με πιεζουν οι φιλες μου να παμε ενα ταξιδι μαζι..το θελω παρα πολυ αλλα να ζητησω και παλι χρηματα για ταξιδι δεν θελω. Εχω αλλα 2 αδερφια..δεν ειμαι μονη μου..χρειαζονται και αυτοι. Καλα οι γονεις μου τις προσωπικες τους αναγκες τις εχουν παραμερισει. Το περιβαλλον εργασιας τους ειναι απαιτητικο με βραδινα ωραρια και σκεφτομαι συνεχως οτι δουλευουν σαν "σκυλια" για εμας ενω εγω καθομαι. Δεν θελουν να πιασω δουλεια μεχρι να τελειωσω την σχολη αλλα η αληθεια ειναι οτι ισως χρειαζεται για να καλυπτω τουλαχιστον τα δικα μου εξοδα. Οσο σπουδαζω μου δινουν 25-30 τη βδομαδα..παραπονο δεν εχω αλλα να μαζεψω και να εχω και στην ακρη δεν φτανουν. Οποτε για κατι εξτρα θα τους ζητησω. Επισης η μητερα μου εχει καποια ψυχολογικα θεματα λογω του οτι πεθανε ο παππους μου πριν καποιους μηνες και αυτη η δουλεια δεν την βοηθαει καθολου. Ξερω ωστοσο πως πολλοι απο εσας θα βρισκονται στην ιδια θεση με τη δικη μου. Τι λετε; Μηπως παραειμαι βολεμενη; Θελω καποια στιγμη να τους το "ξεπληρωσω" καπως. Ειναι περιεργο που νιωθω καπως;