ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γεια σας σε ενα μηνα γινομαι 18 και φετος δινω πανελληνιες. Θελω να περασω ψυχολογια και το εχω αποφασισει ηδη απο το δευτερα γυμνασιου. Εχω δει τα προγραμματα σπουδων των πανεπιστημιων και μπορω να πω οτι εχω ενημερωθει αρκετα καλα για τα θεματα που σχετιζονται με αυτον τον κλαδο. Γενικα θεωρουμαι καλη μαθητρια και διαβαζω σχετικα πολλες ωρες και ποιοτικα αλλα εχω απιστευτο θεμα με τη διαχειριση χρονου. Εκτος απο αυτο ομως φοβαμαι παρα πολυ σε περιπτωση που δεν περασω σε αυτη τη σχολη και περασω σε καποια που δεν μου αρεσει δεν ξερω τι να κανω. Γενικα δεν ειμαι ανθρωπος που μουδιαβαζω επειδη μου αρεσει αλλα ση συγκεκριμενη περιπτωση εχω θεσει το στοχο να περασω στην ψυχολογια οποτε σλεφτομαι οτι αν διαβασω θαπερασω εκει που θελω. Βεβαια αν περασω σε σχολη που δεν μου αρεσει δε θα εχω κινητρο να διαβασω και τελικα δεν θα την ολοκληρωσω ποτε. Δεν αντεχω στην ιδεα να ξαναδωσω πανελληνιες ουτε μπορω να μπω στη διαδικασια να τελιωσω μια σχολη που δεν μου αρεσει και που δεν μου δινει τη δυνατοτητα να αναδειξω τα ταλεντα μου. Τι να κανω; πως μπορω να εξειδικευτω στην ψυχολογια χωριςαπαραιτητα να περασω στη σχολη; μονο με τα μεταπτυχιακα μπορω να αποκτησω τη δυνατοτητα να ασκω το επαγγελμα του ψυχολογου;

Σε σούπερ μάρκετ που ξέρετε τι πάει να πει αυτό...Σπιουνιες κατσαδες κτλ..Εγώ γενικά είμαι χαμηλών τόνων άνθρωπος,δεν θέλω να ανακατεύομαι να μιλάω πολύ και να κατηγορώ άλλους...Γενικά εγώ πιστεύω ότι κάνω τη δουλειά μου και ότι μου ζητήσουν οι προϊστάμενοι μου...αλλά δεν ξέρω εαν είναι ευχαριστημένοι από εμένα γιατί επειδή είμαι low profile..δεν μου δίνουν πολλες ευθύνες κτλ ενώ σε άλλα άτομα που γλύφουν και κάνουν τους ήρωες τους έχουν πιο πανω...Σήμερα άκουσα πως ετοιμάζονται να μας κατσαδιασουν και ανησυχώ...θέλω τη δουλειά αλλά επειδη είμαι και νεος στο μαγαζί (2 μήνες) φοβάμαι μην με διώξουν...Έχετε εσείς εμπειρίες τέτοιες...;

Στη βασιλόπιτα βάλαμε κι ένα κομμάτι για τους φίλους μας. Το φορτωσαμε με ονόματα ατόμων που αγαπάμε και τελικά κέρδισε και το φλουρί!Να είναι όλοι τους καλά!

πριν μήνες μιλούσα με μια κοπέλα και μου έλεγε ότι έχει βαφτίσει και χαρακτήριζε το βαφτιστήρη σαν να ήταν δικό της παιδί αλλά και ότι όταν μεγαλώσει θα του κάνει δώρο ταξίδι και θέλει να βαφτίσει πολλάπως το θεωρείται?

Ειμαι νομιζω οτι το αγορι μου μιλαει με αλλες ...αλλα και παλι μπορει να ειναι η ιδεα μου δεν ειμαι σιγουρη οταν του λεω τετοια τσακωνομασται και μου λεει οτι λεω βλακειες ...πως μπορω να το ψαξω χωρις να με καταλαβει κανεις να μου φυγει αυτη η ιδεα την σκεφτομαι συνεχεια ...!!!

Έτοιμοι να παντρευτούμε και μπήκα στα μηνύματα και μιλούσε με άλλη ... ούτε 20χρονος να ήταν . Ότι τι τώρα ; Θα το προσπεράσω ; Προσπάθησα σαν χαρακτήρας αλλά ξενέρωσα και δεν θελω να προχωρήσω μαζί του . Από κει που ήμουν τυφλωμένη και έλεγα ότι δεν μπορω χωρίς αυτόν , ξαφνικά δεν θελω ούτε σπίτι αλλά ούτε παιδιά μαζί του .. τον φώναζα και του πετούσα έξω τα ρούχα για να τα μαζέψει . Μου λέει όχι . Δεν θελω να χωρίσουμε και το παρεξήγησες . Δεν μπορω να το προσπεράσω ... πάνε 10 μέρες που στεναχωριέμαι και κλαίω . Αλλά όχι μπροστά του . Δεν νομίζω να αντέξω . Δεν χώρεσε στο μυαλό μ όλο αυτό ... ο γάμος ματαιώνεται . Τουλάχιστον έχω την υγεία μου ... θα κάνω καιρό να το ξεπεράσω . Έτσι κι αλλιώς 29 είμαι ... δεν γέρασα κιόλας

Μου κάνανε προταση να εργαστώ σε ένα ξενοδοχείο στο εξωτερικό .Έψαχνα κάτι να μου δώσει το κίνητρο να ξεφύγω από όλα και νομίζω ότι ήρθε η στιγμή.Δουλεύω 4 χρόνια σεζόν σε πολυ καλά ξενοδοχεία έχω τελειώσει μια ιδιωτική σχολή τουριστικών και είμαι ένα στάδιο πριν το λοουερ στα αγγλικά που είναι και το μόνο που με κάνει να σκεφτώ να μην φύγω.Μπορώ να συνεννοηθω εξάλλου για να είμαι 4 χρόνια σε αυτή την δουλειά κάτι θα μπορώ να προσφέρω...Είναι ελληνικό το προσωπικό του ξενοδοχείου ..Αλλά κάτι με μπλοκάρει για να φύγω ....Εσείς τι λέτε ;;;;

Μια ειδοποίηση από την εφορία ότι χρωστά 4000 ευρώ, για κάτι αναδρομικά που είχε λάβει το 2013. Δεν έχω ξαναδεί τόσο στεναχωρημένο τον πατέρα μου... Την βγάζουμε οριακά.

Απο τη μέρα που βρεθήκαμε δεν μπορώ να ηρεμήσω. Έχεις στοιχειώσει το μέσα μου, δε μπορώ να κοιμηθώ, να λειτουργήσω, έχω χαοθεί! Σ'αγαπώ και με τρελαίνει που δεν μπορώ να ειμαι μαζί σου.

Είμασταν γνωστές για περίπου ένα χρόνο όταν πρωτομιλήσαμε. Σύντομα γίναμε αχώριστες μιας και δουλεύουμε σε διπλανά γραφεία. Καφέδες, κλαμπ ακόμη και double date αν και δεν εξελίχθηκε όπως θα θέλαμε. Πριν από έναν μήνα περίπου άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι είχε γίνει αν και την ρώτησα πολλές φορές και η απάντηση ήταν αρνητική. Δεν απαντούσε στα μηνύματα μου συχνά και πολλές φορές κατέληγα να μένω μόνη μου . Δεν έδινα σημασία μιας και έχω μεγαλώσει με πολύ καλές φίλες στη ζωή μου και δεν είχα ποτέ προβλήματα στο θέμα της φιλίας . Μια μέρα όμως όλα άλλαξαν. Προχωρούσα με μια άλλη συνάδελφο όταν την είδα με (λογικά ) την καινούργια της αυτόκολλητη φίλη ( στο παρελθόν είχαν μαλώσει και είχε πει πολύ άσχημα λόγια γι αυτήν) να συζητάν στο διάδρομο της εταιρίας και άκουσα ένα " έλεος αυτή η Ευαγγελία ( το όνομα μου ) " και μόλις με είδε η φίλη της πρόλαβε και την σταμάτησε προσπαθώντας να τα μπαλώσει. Ο λόγος που το γράφω εδώ είναι γιατί έχω φτάσει 27 ετών και δεν ξέρω τι να κάνω με αυτά τα θέματα .