ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δέκα χρόνια μεγαλύτερος, χωρισμένος, με παιδί 20 χρονών, άλλης εθνικότητας ΚΑΙ μένει σε άλλη χώρα. Εγώ ελεύθερη και ωραία άνευ υποχρεώσεων και συναισθηματικών πλάνων/ελπίδων στο μαγευτικό Ελλάντα όπου πλέον θεωρούμαι κάτι σαν ληγμένη κονσέρβα περιέχουσα σκουμπρί. Γνωριστήκαμε και μιλήσαμε για 5 λεπτά ενώ βρισκόμουν στο εξωτερικό, αλλάξαμε τηλέφωνα και τώρα μιλάμε σε καθημερινή βάση μηνυματικώς και τηλεφωνικώς.Ναι μου φάνηκε όμορφος (αυτά τα 5 λεπτά που τον είδα...), μου αρέσει και επικοινωνιακώς, αλλά τέτοιες μαλακίες δεν τις κάνουν ούτε τα δεκαπεντάχρονα μιλάμε. Από την άλλη δεν είναι ότι κάνουν ουρά και οι εγχώριοι γαμπροί, οπότε χέστηκα, ας εχω κάποιον να μου λέει kalimera κι εγώ.

Θέλω να κλάψω Όλη την ώρα μου έρχεται αυτό το συναίσθημαΤου έρωτα Αλλά και της κατάθλιψηςΓιατι οταν την βλέπω ΛιώνωΕίναι φίλη μου

Έκανα δυο ώρες να καθαρίσω και να γυαλισω το αμάξι μου σήμερα, αλλά τα πουλιά χεστηκαν

Καλό ταξίδι γιαγιά μου! 1926-2020

Έχω σκέψη εδώ και δύο χρόνια με κάποιον και ενώ εγώ θέλω να πάω γυμναστήριο αυτός δεν με αφήνει. Εγώ δεν έχει τύχει να πάω ποτέ αλλά κάνω συνέχεια γυμναστική μόνη μου γιατί μου αρέσει και θέλω να βελτιωθεί και η εικόνα μου , ελπίζοντας ότι θα αλλάξει γνώμη για το θέμα και ότι δεν θα παθαίνει υστερία στο άκουσμα του και μόνο πλέον. Γιατί ρε παιδιά; Ποιο είναι το πρόβλημα με τα γυμναστήρια πια; Μου λέει ότι θα με κοιτάνε όλοι. Και πως όλοι πάνε για να παίρνουν μάτι όχι μόνο για αυτό αλλά και για αυτό. Δεν κάθετος και απαγορευτικος. Ενώ γενικά δεν είναι τόσο ζηλιάρης για αυτό δεν θέλει να ακούει. Δεν είναι και τρομερό θέμα αυτό το ξέρω. Αλλά γιατί να πρέπει να περιοριστω εγώ ; Με θυμώνει η ανένδοτη στάση του. Στο κάτω κάτω και δικαίωμα μου είναι και κάτι κακο δεν θα κάνω.

ΚαλημέραΔεν ξέρω αν υπάρχουν Έλληνες του εξωτερικού ...Από μικρή ήθελα να μείνω μόνιμα Νέα Υόρκη..είμαι 25 χρονών...δεν έχω κάτι να με κρατάει εδώ ,Ελλάδα.Γνωρίζει κανείς να μας πει βήμα προς βήμα τι κάνουμε...πού βρίσκουμε δουλειά,το μπάτζετ που χρειάζεται κλπ κλπ;

και ενω ειχε πει οτι δεν θα τον ξαναεκανε φιλο αν και εμεις χωρισαμε πριν 2 μηνες , αυτες τις μερες τον προσθεσε ξανα στους φιλους της, μαλλον ελυσαν τα θεματα τους , αν και ποτε δεν ειχαν χωρισει και καθομαι εγω και ψαχνω το γιατι....

Τι κάνεις όταν έχεις να αντιμετωπίσεις ένα άτομο ναρκισσιστικό που κάθε φορά που περνάει τα "δικά του" βγάζει τα σπασμένα πάνω στους άλλους και όταν τον φέρνεις προ των ευθυνών του όχι μόνο δεν αναγνωρίζει το λάθος του αλλά θέλει να βγεί απο πάνω?Δηλαδή έχεις κάποιον που έχει σκ@τένια συμπεριφορά, δε ζητάει καν συγνώμη και δικαιολογείται με κλισέ του τύπου "έτσι είμαι εγω", "με ξέρεις πως είναι ο χαρακτήρας μου", "είμαι και πόσο χρονών, δε μπορώ να αλλάξω", "έχω περάσει τόσα πολλά στη ζωή μου που άλλοι δεν τα έχουν καν φανταστεί", "είμαι άτομο πονεμένο, δεν καταλαβαίνεις"!Κι εσυ είσαι σε φάση να θες να ουρλιάξεις και να προσπαθείς παρόλα αυτά να βγάλεις άκρη ήρεμος!Αλλά όοοοοοοοοοχι, μετά απ αυτό θα θιχτεί κιόλας που τόλμησες να του πεις πως εχεις παράπονο απ τη συμπεριφορά του και θα σου παίξει ψυχολογικό πολεμο!ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΚΤΟΣ ΑΠ ΤΟ ΝΑ ΒΑΡΕΣΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ!υγ: δυστυχως δε μπορω να απομακρυνθω απ αυτο το ατομο γιατι αναγκαζομαι να το τρωω στη μαπα (αν ηταν στο χερι μου θα το εβγαζα απ τη ζωη μου χτες)

Και νοίκιασα το πολυπόθητο σπίτι που θα μου εξασφάλιζε την πολυπόθητη ελευθερία από τους γονείς μου.Παιδιά δεν μπορώ να μείνω αισθάνομαι έντονη μοναξιά και ψυχολογικό φόβο. Γυρίζω στο πατρικό όπου απολαμβάνω τις ώρες που περνάω μόνη μου .Τι συμβαίνει ;

Στα 37 εισαι νεοτατος!!!! Μικρες στιγμες ειναι οι χαρές σαυτο τον κοσμο φιλε μου.. Κι αν απελπιστηκες μοσα σου τυχανε και τα θυμηθηκες, βαλε ενα τειχος σολα αυτά φυλακισε τα. Ψαξε μεσα σου να βρεις τη δύναμη και απτην αρχη κ παλι ζωγράφισε τα.. Οπως θα τα ηθελες εσυ, είναι δικια σου η ζωη, το όνειρο σου μη ξεχνας είναι εκεί, σε περιμένει να σου δείξει τι αξιζεις, αρκεί να πας κοντά και να το δεις.. Απομακρυνθηκες οιλυ μα τωρα ελα! Ανοιξτα ματια διωξτη θλιψη χαμογελα. (οχι Δικαιολογίες, δεν υπάρχει δε μπορώ, ας ζησουμε πραγματικά)