ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Σας έχουν προκαλέσει τύποι στο δρόμο για καβγά; Δηλαδή, άτομα που να ψάχνοται για ξύλο να σας βρίσουν ή μιλήσουν προκλητικά. Πώς αντιδράσατε; και τι σκέφτεστε πάνω στο θέμα, δηλαδή τι σκέφτεστε για αυτά τα σκηνικά και για τα άτομα αυτά. Αν δεν κλιμακώσετε την κατάσταση και δεν απαντήσετε με τον υποτιμητικό τρόπο που σας μιλάνε δεν νιώθετε σαν έντομα; σαν να δεχτήκατε την επιβολή του άλλου, σαν να φοβηθήκατε, σαν να μην έχετε υπόσταση; (Είναι κατανοητό πως καλό είναι να έχεις το κεφάλι σου ασφαλές και να αποφεύγεις τέτοιες καταστάσεις αλλά δεν σε τρώει μετά; )

Όπως το γράφω... Εχω ένα φόβο με τη κούραση... Φοβάμαι μήπως κουραστω και δε μπορώ να αποδώσω στη δουλειά. Όχι δεν είναι τεμπελιά. Δουλεύω 4 ώρες την ημέρα και αμοίβομαι με μισθό 8ωρου πολλές φορές κάθομαι και 6ωρες και 7 αλλά το πρόβλημα μου είναι το εξής, αύριο που δουλεύω 10 το πρωί αγχώνομαι να ξαπλώσω νωρίς ενδέχεται και απο τις 11 το βράδυ ούτος ώστε να ξεκουραστώ να κοιμηθώ και να αποδώσω στην εργασία μου. Πολλοί φίλοι μου κοιμούνται λιγότερο απο 5 ωρες και είναι μια χαρά, εγω πάλι αν δε κλείσω 8ωρο δεν είμαι καλά... Επίσης όταν δουλεύω απόγευμα και ξυπνάω οτι ωρα θέλω ξυπνάω και χουχουλιαζω για τουλάχιστον δυο ωρες σκεπτόμενος οτι αν σηκωθώ πιο νωρίς δε θα ξεκουραστώ και θα νυστάζω στη δουλειά... Φυσικά όταν έχω ρεπό δε με ενδιαφέρει ο ύπνος ξυπνάω πιο πρωί και σηκώνομαι με κεφι και πάω όπου θέλω χωρίς να με νοιάζει η κούραση... Παρόλα αυτά δεν πρόκειται για τεμπελιά, το άγχος μου είναι τόσο έντονο που με επηρεάζει μέχρι την ωρα να δουλέψω, μετά τα ξεχνάω όλα... Τι λέτε; Μήπως δεν μ αρέσει η δουλειά μου η απλά έχω φοβία εγω?? Καλη σαρακοστή σε όλους..

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΥΤΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ.ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΥΣΤΗΧΙΑ.Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΟΥ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ ΑΛΛΑ ΤΟ ΞΕΡΩ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΚΑΝΩ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΘΩ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΤΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΛΕΓΞΩ ΟΥΤΕ ΤΙ ΛΕΩ ΟΥΤΕ ΤΙ ΚΑΝΩ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ ΟΛΑ.ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΗΡΕΜΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΤΙ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΜΑΚΡΥΑ.ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΦΕΡΝΩ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΞΙΖΩ.ΕΧΩ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΛΛΑ Η ΚΑΚΙΑ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ ΟΤΙ ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ.

Τα αφήνω όλα πίσω και πάω να τον βρω στο νησί του ; Η χωρίζουμε; 4 χρόνια δεν είναι πολλά αλλα δεν είναι και λίγα.

Σε λίγους μήνες δίνω πανελλήνιες και θα φύγω απ την πολύ που μένωΤο φοιτητικό μου δεν θα ήθελα ούτε να είναι τεράστιο ούτε να έχει πισίνες ούτε τζακουκι ούτε ούτεΘα ήθελα μια σοφίτα Να την διακοσμήσω με πανό τυπου μάνταλα και ψυχεδελικάΝα βάλω γύρω γύρω στο ταβάνι λεντοταινιαΝα πάρω ένα πικάπ να παίζει συνεχώς εκτός από τα cd μουΝα έχω και έναν ναργιλέ για όταν αράζω με παρέαΝα έχω μαξιλαρια πολλά κάτωΓενικά θέλω να φτιάξω έναν χώρο στον οποίο οποίος θα μπαίνει θα νιώθει ωραία και άνεταΣαν το σπίτι του

Έμαθα την αλήθεια και κατάλαβα κάποια πράγματα. Κατάλαβα πόσο πλήγωσα και αδίκησα έναν άνθρωπο που όχι μόνο μέχρι το τέλος αλλά και μετά, χωρίς να το ξέρω, απο τα παρασκηνια με στήριξε όσο κάνεις άλλος. Σήμερα κλαίω όλη μέρα, θέλω να του ζητήσω ένα συγγνώμη και να τον ευχαριστησω αλλά ντρέπομαι να τον αντικρίσω ειδικά μετά από αυτά που έκανα και είπα.

Το αγόρι μου ζηλεύει υπερβολικά.. Χωρις να έχω δωσει δικαίωμα.. Ψάχνει ασύστολα το κινητό μου.. Αν δω κάποιο φίλο μου στο δρόμο και τον χαιρετήσω κανει μούτρα για 2 ωρες χωρίς να μου λέει κάτι αλλα το νιώθω.. Με απειλεί οτι αν με παρει τηλέφωνο και δεν βγω να μην γυρίσω σπίτι και τετεια.. Δεν ηταν έτσι στην αρχή τι άλλαξε? Εχω χάσει ολες τις παρέες μου..

Πριν από κάποιες ημέρες τα έφτιαξα με ένα αγόρι. Συνέχεια όμως μου μιλάει για τις πρώην του και το πιο περίεργο είναι ότι μου είπε ότι θέλει να κάνει μια πλάκα στην κολλητή μου δηλαδή να της την πέσει για να δει εάν θα τα έφτιαχνε μαζί του. Εμένα αυτό μου φάνηκε πολύ περίεργο και τον ρώτησα αν είναι μαζί μου μόνο και μόνο για να τα φτιάξει με την κολλητή μ και μου απάντησε όχι. Εγώ όμως το είπα όλο αυτό στην φίλη μου και μου είπε ότι δεν θα έκανε κάτι μαζί του αφού ούτε είναι του γούστου της αλλά και επειδή δεν τον συμπαθεί,εγώ εκείνη την στιγμή ηρέμησα. Σήμερα λοιπόν το αγόρι μου της έστειλε μνμ και η φίλη μου μου είπε ότι άμα είναι να του κάνουμε εμείς πλάκα. Έχω μπερδευτεί πολύ και δεν ξέρω τι να κανω... ΒΟΉΘΕΙΑ

Έχω ένα βίντεο που απλά γελαει και ούτε που ξέρω πόσες φορές το εχω δει.

Δεν περίμενα να βρω site ανώνυμων εξομολογήσεων...Είμαι 19 χρονών. Χορεύω από τα 6 μου χρόνια και είχα φτάσει σε ένα αρκετά καλό επίπεδο.Πέρυσι έκανα αιτήσεις και έστειλα τα απαραίτητα έγγραφα σε μία σχολή στο εξωτερικό. Όταν ήρθε η απάντηση μετά από 3 μήνες αγωνίας και ενθουσιασμού πέταξα από τη χαρά μου. Με περίμεναν για Οντισιόν 2 βδομάδες αργότερα. Θυμάμαι με τι χαρά έφτιαχνα τη βαλίτσα και την αισιοδοξία που με πλημμύρισε "Εγώ; εκεί ..πω πω !" Έλεγα και ξανα έλεγα και συνέχεια σκεφτόμουν τι όμορφη που θα ναι η ζωη μου απο δω και πέρα. Ο πατέρας μου κορνάρει.. είχε έρθει ώρα Στο δρόμο όμως εγινε ενα ατυχημα. Λένε πως για κάποιο λόγο γίνονται όλα. Ανάπηρη.Κι ομωςς δεν το βαζω κάτω. Ήδη ξεκίνησα σεμινάρια και ένα μεταπτυχιακό εδώ στην Ελλάδα. Θα διδάξω σε παιδιά Θα τα μάθω να αγαπούν το χορό όπως εγώ..Γιατί. Νομιζει κανεις πως δεν μπορω ; ε και ; εγω δεν νομίζω ..ξέρω πως θα το κανω Η ιστορια αυτη ειναι μίας ξαδέρφης μου. Την έγραψα εδώ γιατί ξέρω πως διαβάζει εξομολογήσεις. Γράψτε της σας παρακαλώ όσο καλύτερα σχόλια μπορείτε ! Λενούλι μου είσαι πρότυπο δυναμισμού!