Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Μια ερωτηση βρε παιδια: οταν εισαι απο υπολογιστη και εχεις μηνυμα απο ατομο που δεν εχεις στους φιλους,(εγω που ειμαι απο κινητο,στο μεσσεντζερ ερχεται σαν αιτημα μηνυματος και το βλεπω αμεσως),μπορεις να το δεις απευθειας? Εχω στειλει σε καποιον μνμ που δεν τον εχω στους φιλους μου,ο οποιος μου εχουν πει οτι μπαινει μονο απο υπολογιστη και ακομη δε δειχνει οτι διαβαστηκε...
Ήμουν ευτυχισμένη. Για διάφορους δικούς μου λόγους χώρισα το τότε αγόρι μου και εκεί ξεκίνησε η κατρακύλα. Άρχισα να λέω απαράδεκτα ψέματα για τους λόγους του χωρισμού. Έχασα εξαιτιας αυτου εκείνη την παρέα μου, δηλαδή την παρέα της σχολής (μου βγήκε και το όνομα), και κάποιους κοινούς φίλους. Έμειναν μόνο οι φίλες μου από το σχολείο(στις οποιες εχω πει ακομα χειροτερα ψεματα) και ακόμα και εκεί φοβάμαι μην μαθευτεί η αλήθεια. Δεν μπορώ να ζω με αυτό το φόβο ότι θα μείνω μόνη μου. Μετανιώνω κάθε στιγμή οχι μόνο για τα ψέματα που είπα αλλά και για τον χωρισμό. Τον αγαπάω αλλά τι να κάνω τωρα, κατέστρεψα τα πάντα χωρίς να μπορώ να τα διορθωσω. Με μισώ.
Εχει νιωσει κανεις αυτο που λεμε αποπροσωποποίηση; Το ειχα νιωσει πριν 2 χρονια για κανα μηνα... Και ξαφνικα σημερα μου ηρθε... Φοβαμαι πολυ.. μπορει καποιος να μου πει πως να το αντιμετωπησω; Το βραδυ ειναι ακομα πιο τρομακτικο
Ε ψιτ εσεις κοριτσια που ψαχνεται κοριτσια «εδω διπλα»Να τολματε να μιλησετε πρωτα με την αλλη, να ανταλλαξετε κ δυο κουβεντες.. Μην ειστε κολλημενες στα age range και στο «θηλυκή» «χαμηλων τονων» κ τα σχετικά κ μολις καλυψετε αυτες τις δυο ερωταπαντησεις «μην τον ειδατε τον Παναή» (η την παναγιωτα στην προκειμενη)!!! Μη συμπεριφερεστε οπως δε θελετε να σας συμπεριφερονται! Νισάφι!! Να εχετε το θαρρος της αποψης σας κ να εξηγειτε ποιος και τι σας κάνει ή δε σας κανει!Ετσι απλα εξαφανιζολ... ;!
σχέση 3-4 μηνών που κατέληξε σε χωρισμό γιατί δεν θέλει σχέση ο κύριος πιέζεται.εγω όμως τον θέλω στη ζωή μου γιατί παρόλα αυτά με βοηθάει με καταλαβαίνει και με νοιάζεται... Είπαμε να βρισκόμαστε χαλαρά και να αράζουμε.. τι πιστεύετε; είναι λάθος;
Λοιπόν παιδιά ακούστε προσεκτικά γιατί θέλω βοήθεια. 3ο έτος πλέον στην σχολή ( ΤΕΦΑ ) και η κατάσταση έχει ξεφύγει. Εδώ και 2 χρόνια με τον προπονητή στο βόλεϊ Ανταλλάσουμε κλέφτες ματιές με όλο υποσχέσεις και υπονοούμενα. Στην αρχή δν έδινα σημασία αλλά πλέον όλοι μου λένε ότι σιγουρα κάτι τρέχει από την πλευρά του . Πριν λοιπόν μπούμε σε καραντίνα μου είπε ότι θέλω δουλειά στο βόλεϊ και ότι θέλει να μιλήσουμε από κοντά για μ εξηγήσει τι κάνω λάθος . Μετά όμως μπήκαμε καραντίνα και δν προχώρησε . Τον σκέφτομαι συνέχεια , τον σκέφτομαι γυμνό ( σώμα φωτιά ) τι να κάνω ρε παιδιά ;
Ρε παιδιά..εδώ και ποσο καιρό το πάρκο στο θέατρο badminton έχει γεμίσει σκουπίδια, έχουν πάει και μένουν και τα παρατάνε όπου βρουν και δεν τα μαζεύει κανεις..χωρίς να σχολιάσω την μυρωδιά που έχει αρχίσει να έχει. Χώρια τα σκουπίδια που δεν φιλοτιμούνται να μαζέψουν όσοι πάνε για περπάτημα. Που μπορώ να απευθυνθώ για αυτό;;! Είναι ντροπή πραγματικά!
Υπάρχει περίπτωση να ζεις την εφηβεία σου με καθυστέρηση; νιώθω ότι έμεινα πίσω 15 χρόνια και τη ζω τώρα, ψυχολογικά. Σαν να έχει μείνει ένα κενό από εκείνα τα χρόνια. Ναι ένιωθα όλη τη "δυσφορία" που μπορεί να νιώθει ένας έφηβος και τα διογκωμενα συναισθήματα αλλά την ίδια στιγμή είχα μεγάλη προσκόλληση στους δικούς μου και δε μπορούσα να τους πάω κόντρα. Και το ζω τώρα. Τώρα νιώθω ότι γίνομαι ο εαυτός μου, με τα μοναδικά του χαρακτηριστικά. Ειναι απελευθερωτικο αλλά προκαλεί και φόβο. Τι να πω... Τουλάχιστον άλλοι δεν τη ζούνε ποτέ.