Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
1.

 

Γεια σου Λενα και αναγνωστες! Διαβαζω αυτη την περιοδο "Την τεχνη της αγαπης " του Εριχ Φρομ, μετα απο προτροπη σου σε καποιον που ζητουσε απαντηση στην ερωτηση του απο το ιδιο σαϊτ που του υπεδειξες. Εφτασα λοιπον στη σελ.46 στην οποια αναφερει μεταξυ αλλων: Η ομοφυλοφιλικη διαστροφη ειμαι η αποτυχια να φτασει στην πολικη αυτη ενωση κι ετσι ο ομοφυλοφιλος βιωνει τον πονο του χωρισμου που ποτε δεν ξεπερνιεται, πονο που μοιραζεται με τον ετεροφυλοφιλο που δε μπορει να αγαπησει.. Κλπ κλ ( συγγνωμη αν το παρεφρασα καπως το αποστηθισα και το εγραψα κατοπιν). Ποια η γνωμη σου ; Ειμαι ομοφυλοφιλος αντρας. Μεχρ στιγμης βρισκω πολυ σωστο το συλλογισμο του συγγραφεα αλλα χαλαστηκα πολυ ρε γαμωτο. Λες οντως να μη μπορει να φτασει στο επιπεδο ικανοτητας της αγαπης που οριζει το βιβλιο καποιος ομοφυλοφιλος; (Οσοι δεν εχουν διαβασει το βιβλιο ας μην μπουν στον κοπο να σχολιασουν μιας και ο συγγραφεας οριζει και αποσαφηνιζει με δικο του τροπο την εννοια της αγαπης ) Δεν εχω τελειωσει το βιβλιο σημειωτεον αλλα θα το κανω.- Αναγνωστης

 

Με τσάκωσες :)


To βιβλίο περιέχει μερικές πολύ απογοητευτικές σεξιστικές και ομοφοβικές απόψεις. Μην τις προσπερνάς, μην τις δέχεσαι, και κυρίως μην τις ενσωματώνεις. Είναι ένα βιβλίο του 1956 και έχει υποστεί έκτοτε σκληρή κριτική για αυτά τα σημεία. O Φρομ ήταν αποτέλεσμα της εποχής του, οπότε ήταν και βαθιά επηρεασμένος από τις θρησκευτικές απόψεις της εποχής εκείνης. Το βιβλίο δεν είναι αλάνθαστο – μολαταύτα, αξίζει να διαβαστεί γιατί έχει μέσα ορισμένες σταθερές, πανανθρώπινες και ισορροπημένες απόψεις για τις σχέσεις, όπως ένα καλό φιλοσοφικό βιβλίο.


Η ομοφυλοφιλία και η λέξη «διαστροφή» δεν πάνε στην ίδια πρόταση. Όταν βλέπεις αυτές τις λέξεις παρέα, σταμάτα να διαβάζεις, αν τις ακούς, σταμάτα να παρακολουθείς.


Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
2.

 

ειναι αιτια χωρισμου η αδιορθωτη τσιγγουνια του ?
δεν μπορω καθολου το ξερω οτι ειναι απλα λεφτα αλλα κλωτσαει μεσα μου πολυ ασχημα το ολο θεμα να γινεται θεμα συνεχεια κ να ασχολουμαστε με δυο ευρω εκανε αυτο κ σου αγορασα χτεσ φιλτρακια απο το περιπτερο αρα ειμαστε οκ αμα πληρωσεισ εσυ σημερα τα σουβλακια-χαμενοσ τα παιρνει όλα

 

Ξέρω κάποιον που χώρισε με μια κοπέλα επειδή η καμπύλη των ποδιών της «δεν ήταν αρμονική». Δεν το έλεγε καν για δικαιολογία. Οτιδήποτε μπορεί να είναι αιτία χωρισμού για κάποιον. Βέβαια μετά θα κριθεί από αυτές τις αποφάσεις από άλλους, αλλά αυτό θα γίνει έτσι κι αλλιώς, οπότε κοίτα τουλάχιστον να μην κάθεσαι με κάποιον για να μην σε κακοχαρακτηρίσουν.


Αν ρωτάς εμένα: είναι πολύ καλή αιτία. Μου δημιουργεί ασφυξία και η σκέψη μόνο.


Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
3.

 

Γεια σου άμπα! Τέλεια η στήλη σου!
Θα ήθελα να μάθω αν γνωρίζεις τι παίζει στο Μόναχο με τα πιτμπουλακια, έχω μάθει πως απαγορεύεται να έχεις ένα τέτοιο σκυλί στην κατοχή σου. Θα πάω να μείνω μόνιμα εκεί και ακόμα δεν έχω βρει άκρη με αυτό το θέμα.- Positive_Flow


Στο google έψαξες;

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι πρέπει να ρωτήσεις στη σχετική δημόσια υπηρεσία του κρατιδίου που σε ενδιαφέρει, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να μάθεις τι ισχύει στην Βαυαρία. Εδώ είναι το σάιτ της αρμόδιας υπηρεσίας και από τα λίγα που διάβασα, με λίγα λόγια απαγορεύονται τα Pit Bull στο Μόναχο. Αν το κάνεις παράνομα σε περιμένει πρόστιμο 10.000 ευρώ.


Υπάρχει όμως πάντα και αυτή η λύση Pit Bull


 

__________________
4.

 

Α μπα, δε ξερω αν θα μπορεις να με βοηθησεις εσυ ή οποιοσδηποτε αλλος σε αυτο το θεμα αλλα τελος παντων.. Προσφατα ειχα μια κρισαρα αγχους που σιγα σιγα ξεπερναω και νομιζω οφειλεται σε αυτα που αποκαλυφθηκαν. Φετος το καλοκαιρι εκλεισα τα 18 και μετα απο καποια περιστατικα και ενω εμενα στην θεια μου εκεινη μου μιλησε για καποια θεματα που υπαρχουν, καποια γεγονοτα που συνεβησαν και εγω απλα αγνοουσα και μου αλλαξε τελειως την οπτικη μου οσον αφορα την οικογενεια μου. Εχασα τις σταθερες μου και καπως με πονεσε. Επισης τωρα τελευταια η κατασταση στο σπιτι ειναι τλεειως παρανοικη(η συμπεριφορα της μανας μου εξαιρετικα αλλαγμενη και αδιαφορη[τωρα βρηκε] ο πατερας μου ν παιρνει παντα το μερος της, τα αδερφια μου[ηλικιες 12,15]στον κοσμο τους η γιαγια μου να λεει παθητικα πολλα ψεμματα και ν απρεπει να παει γιατρο και να μην θελει[Μου ειπε ακομη οτι επειτηδες δεν παει γιατι θελει να γινει φυτο για να την φροντιζουμε εμεις για να δουμε τι ωραια που θα εινα] και η θεια μου λογω των διακρισεων που κανει αναμεσα σε αυτη και τη μανα μου αποστασιοποιημενη εντελως). Μου πεσαν ολα μαζι και λιγο εχασα το μετρημα. Λογω του αγχους πηγαινω σε ψυχολογο και μου ειπε οτι το καλυτερο που εχω να κανω ειναι να εξελιξω τον εαυτο μου και να σταθω στα ποδια μου, να δυναμωσω για μπορεσω να βοηθησω επειτα αυτους που με χρειαζονται. Δεν το συζητησαμε παραπανω διοτι με εκαιγαν αλλα πραγματα εκεινη τη στιγμη αλλα μου ειπε οτι ο σημαντικοτερος τροπος να εξελιχθει κανεις ειναι να ζηταει βοηθεια..Θελω να εξελιχθω λοιπον αλλα απο ποιον να ζητησω βοηθεια, δεν εχω που να στραφω(Η Θεια μου που μου ειπε για ολα αυτα τα συμβαντα που συνεβησαν μου λεει οτι ειναι εκει για οτι χρειαστω αλλα περναει πολλα και εχει ηδη πολλες υποχρεωσεις) Στρεφομαι σε εσενα και ρωταω Πως να εξελιχθω στο περιβαλλον που ζω?
Υ.Γ.Μαλλον θα ξαναδωσω πανελληνιες αρα θα μενω στο πατρικο μου ακομη ενα χρονο(Μενω επαρχια)- Potterhead


Γιατί έκανες μια ερώτηση στον ψυχολόγο και μετά σταμάτησες; Η θεραπεία είναι μια διαδικασία, δεν είναι χάπι που το παίρνεις και μετά πρέπει να λύσεις τα υπόλοιπα μόνη σου.


Η βοήθεια έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις. Το σημαντικό είναι να έχεις τη δύναμη να τη ζητάς. Μην αποκλείεις ανθρώπους επειδή έχουν πολλά στο κεφάλι τους. Πάντα θα έχουν πολλά στο κεφάλι τους οι άνθρωποι. Για να ζητήσεις, πρέπει και να ξέρεις τι θέλεις. Ο καθένας μπορεί να προσφέρει κάτι διαφορετικό, οπότε έχεις πολλά να σκεφτείς, αν θέλεις.


Θα έλεγα να ξεκινήσεις από το πιο προφανές: ζήτα βοήθεια από τον ψυχολόγο. Είναι ευκαιρία για να ξεκινήσετε μαζί μια σπουδαία κουβέντα.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
5.

 

Αγαπητη Αμπα, θα ηθελα πολυ να διαβασω τη γνωμη σου, το μυαλο μου ειναι τοσο μπερδεμενο που δεν ξερω αν κρινω σωστα. Εκανα σχεση με καποιον και μετα τον πρωτο χρονο αρραβωναιστηκαμε χωρις να το πολυθελω. Μετα απο 5 μηνες βαρεθηκα μαζι του το σεξ αλλα κατα τα λοιπα περνουσαμε ομορφα, Στο 2ο χρονο αρχισαν τα προβληματα αντιμετωπιζε καποια προβληματα οικονομικης φυσης, η ζωη του ηταν μονο δουλεια και σπιτι δεν ειχε κανενα αλλο ενδιαφερον περαν απο εμενα και δεν γελουσε παρα σπανια. Του ελεγα να κανουμε πραγματα μαζι οπως να δουμε μια ταινια, ενα επιτραπεζιο κλπ που δεν απαιτουσαν εξοδα και τα εκανε ολα για να με ευχαριστησει και μονο χωρις να εχει διαθεση. Βγαιναμε μονο μονοι μας και σπανιως. Ξεκινησαν οι καθημερινοι καυγαδες που οδηγησαν σε πολλες παρεκτροπες και τα δεχονταν ολα χωρις να μιλα να αντιδρα λεγοντας οτι εγω σε αγαπαω. Και η κατασταση χειροτερευε Εφτασα σε σημειο να μην θελω να με αγγιξει να τον βλεπω και ολα να μου φταινε πανω του, αυτος εγινε αποτομος, εριστικος επικοινωνια μηδεν και βαλτωσαμε. Του ζητησα να χωρισουμε για να βρω τον εαυτο μου. Τους τελευταιους μηνες προσπαθει να με πεισει οτι εχει κανει στροφη 180 μοιρων και οτι αναγνωρισε τα λαθη του και οτι πρεπει να το παλεψουμε σε αλλες βασεις ( το οικονομικο εχει λυθει) Απο αποσταση βλεπω και τα δικα μου λαθη και αναρωτιεμαι αν αξιζει να δωσουμε αλλη μια πολλοστη ευκαιρια η θα οδηγηθουμε στα ιδια
υγ 2 αν μπορεις απαντησε στο μηνυμα μου-μυαλο πουρες

 

Πρώτα εξακρίβωσε αν έχει κάνει στροφή 180 μοιρών και μετά βλέπεις. Δεν χρειάζεται να αρραβωνιαστείτε για να το καταλάβεις αυτό. Βγες δέκα φορές μαζί του και κρίνε: αξίζει να δώσεις άλλη μια ευκαιρία;


Εγγυήσεις δεν υπάρχουν, το λέμε και το ξαναλέμε, αλλά ούτε γουρούνι στο σακί χρειάζεται να αγοράσουμε. Δεν ζεις στο 1840, ευτυχώς. Μπες σε μια νέα φάση μαζί του χωρίς να δεσμευτείς. Πες στον εαυτό σου: πώς θα μου φαινόταν αν τον έβλεπα για πρώτη φορά;

 

Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
6.


Θυμάμαι αρχές 2000 ήταν -αν δε με απατά η μνήμη μου- που στις συναυλίες το ευρωπαϊκό κοινό άρχισε σιγά σιγά να επευφημεί τους μουσικούς (πέρα από το χειροκρότημα και τα εκνευριστικά σφυρίγματα εννοώ) με έναν τρόπο εισαχθέντα από τις ΗΠΑ εκείνον τον καιρό , ήτοι το ¨σαν γιουχάρισμα¨ που το λέω εγώ, ακούγεται σαν «Ούουου» αλλά στο ευγενικό του, ελπίζω να με καταλαβαίνετε. Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα ανοιχτό φεστιβάλ, παρότι είχα χρόνια πια να πάω σε συναυλίες, και παρατήρησα ότι ακόμη το κάνουν. Δεν μπορώ να θυμηθώ όμως τι αλαλάζαμε πριν το 2000 στις συναυλίες. Θυμάται κανείς;

 

Αχ δεν κατάλαβα τι είναι αυτό το Ούουου, ακόμα στα χειροκροτήματα και στα σφυρίγματα έχω μείνει, πόσο χρονών είμαι;

 

Στο σημερινό «Α μπα»: αποφάσεις, όχι εγγυήσεις

 

__________________
7.


Αγαπημενη μου αμπα, συγγνώμη καταρχάς που κάποιες λέξεις δεν έχουν τόνους σου γράφω από σμαρτ phone. Έχεις γράψει πολλές φορές ότι δεν μπορεί να μας σώσει κανείς και ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να πορευόμαστε με αυτήν την πεποίθηση.
Διαφωνώ όμως. Το βλέπω γύρω μου όταν η αγάπη είναι αληθινή σε μία σχέση είναι μεγάλο σωσιμο αυτό. Όταν έχεις καλούς φίλους μπορούν να σε σώσουν από πολλά.
Και η ερώτηση ειναι για σένα. Εσύ που προσωπικά είσαι μάλλον καλά και ισορροπημένη και εχεις και φίλους κλπ. δεν νιώθεις ευγνώμων? δεν νιώθεις ότι η αγάπη και η στήριξή τους σε σώζει κάθε μέρα?
Με εκτίμηση-Ν/α

 

Μάλλον πρέπει να συμφωνήσουμε πρώτα τι σημαίνει σώζομαι, γιατί εξακολουθώ να πιστεύω ότι με τον τρόπο που το εννοώ, κανείς δεν μπορεί να σε σώσει.


Δεν μιλάω για την παρέα, για την στήριξη, για βοήθεια σε χειροπιαστά προβλήματα, όπως οικονομικά, για ψυχολογική βοήθεια, όλα αυτά. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν θα αλλάξουμε για κανέναν, ούτε θα μας κάνει κάποιος να αλλάξουμε, αν δεν το θέλουμε εμείς για τον εαυτό μας πρώτα. Αυτό που εννοώ πίσω από αυτό είναι ότι το υπαρξιακό μας κενό, το φόβο για τον θάνατο, την αίσθηση μοναξιάς, δεν μπορεί κανείς να μας τα σβήσει. Οι άλλοι μπορούν να βοηθήσουν για να ξεχαστούμε, αλλά δεν μπορούν να διαλύσουν την πραγματικότητα, που είναι ότι ο καθένας μας βρίσκεται μόνος του μέσα στο σώμα του και στο κεφάλι του, και οι πόνοι του είναι μόνο δικοί του. Αυτό δεν μοιράζεται, και από αυτό κανείς δεν μπορεί να σε σώσει.


Αν είσαι εντάξει με αυτό – με την έννοια ότι δεν ζητάς από τους άλλους να μπουν μέσα στο κεφάλι σου και να σου διαλύσουν όλες τις ανησυχίες και να γίνεις πάλι πέντε χρονών, τότε οι φίλοι σίγουρα σώζουν.