__________________
1.

 

Πώς καταλαβαίνω αν πάσχω από διδακτισμό; Θα χρησιμοποιήσω ένα τετριμμένο παράδειγμα.
Τις προάλλες, φίλη Χ κατακεραύνωνε σε μένα φίλη Ψ γιατί της «έφαγε» τον τύπο που είχε βάλει στο μάτι (δηλαδή η Ψ την έπεσε στον τύπο ενώ γνώριζε ότι η Χ τον γουστάρει). Ήθελα να της πω ότι μπορεί να ήταν άσχημη εμπειρία και να το εκλαμβάνει σαν «προδοσία», αλλά σε τέτοια θέματα δεν μπορεί να μπαίνει θέμα ιδιοκτησίας και καπαρώματος. Του στιλ, τον ήθελες; Κάνε κίνηση και διεκδίκησέ τον. Η συμπεριφορά της Ψ μπορεί να έχει ένα σωρό εξηγήσεις, αλλά δεν είναι σημαντικό να αναλύσουμε εκείνη. Το ζουμί είναι ότι π.χ. στα γκομενικά δεν θα σου δώσει κανείς προτεραιότητα. Και δεν είναι ο τύπος άβουλος να τον «διπλαρώσει» η Ψ. Γουσταρίστηκαν, βλεφαριάστηκαν, έδεσε το γλυκό. Αλλά επειδή φοβάμαι ότι αν το έλεγα έτσι, θα ένιωθα ότι κάνω μάθημα, ΔΕΝ. ΕΙΠΑ. ΠΑΛΙ. ΤΙΠΟΤΑ. Απλώς την άφησα να ξεθυμάνει.
--Τζίζας, αυτά γράφω και στα σαράντα

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Θα έπασχες από διδακτισμό αν δεν κρατιόσουν. Τώρα που κρατήθηκες, έκανες ό,τι κάνουμε όλοι μας όταν έχουμε άλλη άποψη για κάτι αλλά δεν θέλουμε να μπλέξουμε σε δυσάρεστη συζήτηση. Με την τοποθέτηση σου στο θέμα εγώ τουλάχιστον συμφωνώ, αλλά ξέρεις, μερικές φορές ο κόσμος απλώς έχει την ανάγκη να γκρινιάξει, ενώ ξέρει ότι έχει άδικο.

 

 

 

__________________
2.

 

Αγαπητη Λένα,

Καλησπέρα . Δουλεύω στην ιδια επιχειρηση εδω και δυο χρονια . Περισυ γνωρισα μια κοπελα που την θεωρω πλεον φιλη μου και μου προτεινε να αναλαβω μια θεση στον τομεα της και να δουλέψουμε μαζι , καθως θα μπορουσα λογω γνωσεων να συμπληρωσω ενα μεγαλο κενο στην επιχειρηση . . Να πω εδω οτι η προηγουμενη θεση μου ηταν πολυ καλη , αλλα παντα ηθελα να διευρυνω το επαγγελματικο μου πεδιο . Να μαι λοιπον στην καινουργια θεση , στην οποια κανω στην ουσια δουλειά υπευθυνου τμηματος , καλυπτοντας με το παραπανω οτι μου ζητηθει και στην ωρα μου , και οσο περναει ο καιρος βλεπω πως η φιλη μου οχι μονο δεν εχει ιδεα απο πολλα βασικα πραγματα της δουλειας της , αλλα με επιβαρυνει και απο πανω δινοντας μου να τα κανω ολα εγω . Το θεμα ειναι οτι κανοντας την περισσοτερη δουλεια , περνω τα μισα χρηματα απο οτι αυτη και δουλευω τις ιδιες ωρες . Επισης ολη την ωρα λεει οτι πνιγεται και ειναι πτωμα ενω στην ουσια οι ωρες ουσιαστικης δουλειας που κανει ειναι ελαχιστες . Ειναι φιλη μου και την αγαπω χωρις αμφιβολια σε προσωπικό επίπεδο , αλλα με εχει κουράσει παρα πολυ . Ενι σατζεστιονς ;

Ευχαριστω εκ των προτέρων


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Τι σημαίνει «μου πρότεινε μια θέση στον τομέα της;» Είναι η φίλη σου το αφεντικό, ή όχι; Είναι ανώτερη σου ιεραρχικά, ή όχι; Γιατί αν δεν είναι, δεν είναι η φίλη σου το πρόβλημα. Πάντως, όπως και να έχει, αν είσαι δυσαρεστημένη από τις συνθήκες της δουλειάς σου, αυτό πρέπει να το πεις σε αυτόν ή αυτή που διοικεί, και ποτέ σε σύγκριση με κάποιον άλλον. Αν πιστεύεις ότι στην ουσία κάνεις δουλειά υπεύθυνου τμήματος, αλλά δεν αναγνωρίζεσαι αναλόγως τυπικά και ουσιαστικά, μάζεψε στοιχεία που υποστηρίζουν αυτή τη θέση, και παρουσίασε τα σε αυτόν που έχει την εξουσία να αλλάξει κάτι για σένα, είτε αυτός είναι η φίλη σου είτε όχι. Αν είναι η φίλη σου θα είναι αρκετά πιο δυσάρεστη η συνομιλία, αλλά και πάλι, αυτό πρέπει να κάνεις.

 

 

 

__________________
3.


Γιατί τη φραση sex symbol στην Ελλαδα την καταλαβαινουμε ως συμβολο του σεξ και ως συμβολο του φυλου?
Οταν καποιος ειναι ωραιος και ποθητός ειναι σαν να αποτελει την καλυτερη εκπροσωπηση του φυλου του απο εμφανισιακης αποψης.Ναι?
-Μαρούσκα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Όχι. Σημαίνει σύμβολο του σεξ. Είναι κάποιος ή κάποια που είναι κατά πλειοψηφική ομολογία σεξουαλικά ελκυστικός. Για σεξ. Σύμβολο φύλου δεν καταλαβαίνω καν τι σημαίνει. Σύμβολο του σεξ μπορεί να είναι και κάποιος/κάποια που δεν ταυτίζεται με ένα συγκεκριμένο φύλο, ή έχει αλλάξει φύλο.

 

 

 

__________________
4.

 

Αγαπητή Α μπα,
Γνωρίζω αγόρι στο fb πριν λίγο καιρό. Όμορφος, γελάμε πολύ, μορφωμένος, συζητάμε με τις ώρες, και το σεξ υπέροχο. Όλα καλά μόνο που είναι swinger, και μόνο υπό αυτήν την προϋπόθεση θα κάνει σχέση. Στην αρχή ήμουν αρνητική, μου ζήτησε όμως να το σκεφτώ και να μην το απορρίψω κατευθείαν. Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω τι να κάνω, έχω φαντασιώσεις με τρίο, με γυναίκα κτλ. Αλλά το να περάσω στο δια ταύτα, με φοβίζει αλλά και όταν το σκέφτομαι στα σοβαρά δεν με ελκύει τόσο. Είμαι πάρα πολύ ανασφαλής σαν άνθρωπος, και μια τέτοια σχέση νομίζω ότι δεν θα μου δώσει σταθερότητα. Εκείνος σκίζει τα ιμάτια του, ότι συναισθηματικά είναι πιστός κι αφοσιωμένος στη σχέση του, κι ότι το swinging δεν σημαίνει απιστία , συμπληρώνει την σχέση, την δυναμώνει κτλ. Γιατί εμένα όμως μου φαίνεται περιχαράκωση της σχέσης; Ότι είναι ένα glorified κέρατο; Είμαι πάρα πολύ μπερδεμένη, τον θέλω μεν, μου φαίνεται όμως πολύ μεγάλο το κόστος για να είμαι μαζί του.
-Ανδριάνα

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Τότε να μην το κάνεις. Δεν είναι ανάγκη να είσαι ανασφαλής άνθρωπος για να μην θέλεις κάτι τέτοιο. Ούτε είναι δείγμα ανασφάλειας να θέλεις μονογαμική σχέση, γενικότερα. Δεν χρειάζεται να βγάλεις όμως σκάρτη την δική του κοσμοθεωρία («περιχαράκωση σχέσης, glorified κέρατο») για να υποστηρίξεις την δική σου. Δεν χρειάζεται να νιώσεις ότι είσαι καλύτερη για να απορρίψεις αυτή την πρόταση. Αυτός είναι έτσι, εσύ είσαι αλλιώς, αν συμφωνούσατε θα ήταν ωραία, αλλά δεν ταιριάζετε. Ίσως σε κάποια άλλη στιγμή της ζωής σου να νιώσεις έτοιμη για κάτι τέτοιο, ίσως και όχι. Τώρα άσε τον να βρει κάποια άλλη που θα συμφωνήσει.

 

 

 

__________________
5.


Αγαπητή Α,μπά,

Χαίρομαι πολύ να διαβάζω την στήλη σου κάθε μέρα και για τις σοφές απαντήσεις σου!
Στα δικά μου και εγώ. Ζω στο εξωτερικό τα τελευταία 5 χρόνια – για σπουδές κλπ. Θα έλεγα ότι μέχρι τα 27 μου έχω κάνει λίγα πράγματα σε θέμα σχέσεων και έχω βγεί λίγα ραντεβού. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα δεν το κυνήγησα γιατί δεν το χρειαζόμουνα. Οι σπουδές μου, οι φίλοι μου, τα ταξίδια και ό,τι άλλο χόμπι έχω μου γέμιζαν το χρόνο και αισθανόμουν γεμάτη ως άνθρωπος. Τον τελευταίο χρόνο όμως, ένιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ με αυτό το κομμάτι της ζωής μου, θα ήθελα ένα σύντροφο δηλαδή. Ξεκίνησα με online dating, γνώρισα ενδιαφέροντα άτομα, με λίγους προχώρησε αλλά ποτέ τίποτα δεν εδραιώθηκε ως μια σταθερή σχέση που θα ήθελα εγώ.
Δυστυχώς δεν είμαι από τα άτομα που προχωράνε εύκολα, με την έννοια του ότι συνδέω μέρη, μουσικές, μυρωδιές και αντικείμενα με ανθρώπους που βγήκα, και μου μένουν για περισσότερο καιρό από ότι θα ήθελα αυτές οι αναμνήσεις. Έστω και με άτομα που βγήκα ένα ραντεβού μόνο. Οπότε τείνω να χαίρομαι για λίγο, όσο κρατάει η φάση και όταν λήγει, στεναχωριέμαι, και πιο πολύ από όσο θα έπρεπε. Ο λόγος δεν είναι τόσο ότι μου άρεσε τόσο ο συγκεκριμένος τύπος, αλλά ο ότι για άλλη μια φορά δεν οδήγησε κάπου, οπότε πάλι από την αρχή. Δεν το θέλω αυτό, αλλά δεν ξέρω πως να το σταματήσω.. Νομίζω ότι εν μέρει παίζει ρόλο και το ότι δεν έχω ασχοληθεί πολύ με την προσωπική μου ζωή ως τώρα, με αποτέλεσμα να μου έρχονται όλα μαζεμένα.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Η ερώτηση ποια είναι;


Αν θέλεις να αλλάξεις κάτι στον τρόπο συμπεριφοράς σου επειδή βλέπεις να σου δημιουργεί προβλήματα με τους άλλους, αλλά δεν ξέρεις πώς, η λύση είναι ο ψυχολόγος.

 

 

 

__________________
6.

 

Αγαπητή Λένα, η τεμπελιά είναι λόγος για να πάει κανείς σε ψυχολόγο; Κι εξηγούμαι. Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα ήμουν της ήσσονος προσπαθείας, τόσο-όσο. Οι γονείς μου πάντα γκρίνιαζαν και με πρήζουν ακόμη ότι θα μπορούσα να είχα καταφέρει πολύ περισσότερα στη ζωή μου, αν δεν ήμουν τόσο τεμπέλα. Να μην στα πολυλογώ, τελείωσα με το ζόρι ΤΕΙ λογιστικής, μπήκα στην τράπεζα με γνωριμία, τρελή δουλειά εκεί, δεν την άντεχε το φυγόπονο σαρκίο μου, βρήκα τελικά μια δουλειά κωλοβαρέσιον στο Δήμο της περιοχής μου και επί ΝΔ μονιμοποιήθηκα κιόλας. Είχα, επίσης, μια σχέση, δέκα χρόνια και κάτι, ο λεγάμενος ήθελε κάτι πιο σοβαρό, γάμο και παιδιά, του είπα "μα γιατί; καλά δεν είμαστε; ", τέλος πάντων χωρίσαμε γιατί δεν ήθελα υποχρεώσεις. Είχα ζοριστεί πολύ τότε, ενιωθα σχεδόν δυστυχής που μου ζητήθηκε κάτι πιο "σοβαρό". Τώρα είμαι 38 στα 39, δεν έχω σχέση και δεν μου λείπει κιόλας, καλα περνάω και μόνη μου, βγαίνω όποτε θέλω, κάνω σεξάκι περιστασιακό κι έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Εχω και κάποια χόμπι, με γεμίζουν χωρίς να με φορτίζουν "πρέπει να είμαι εκεί, τύπου". Χαρτοκοπτική. Όποτε. Όπως. Ρέκλα και χαλαρά. Η μητέρα μου επιμένει πως θα τα βρω μπροστά μου όλα αυτά και ότι θα μετανιώσω πικρά που αφήνω τον χρόνο να περνάει έτσι άσκοπα. Αλλά εγώ της λέω πως νιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου, δεν μου αρέσουν οι ευθύνες που δεν μπορώ να αντέξω και απλά το ξέρω. Και όχι μόνο αυτό. Νομίζω πως αν ζορίσω πολύ τον εαυτό μου, θα δυστυχήσω. Οπότε το ρίχνω στην ξάπλα και ας τρέχουν οι άλλοι για τους στόχους τους δικούς τους. Ο δικός μου στόχος είναι το λάθρα βιώσας. Και πού ξέρεις; Μπορεί να βρω κάποιον που να μη θέλει επίσης παιδιά και γάμους και να την περνάμε εργοστάσιο ζαχάρεως. Σε ο,τι αφορά το ποιος θα με γηροκομήσει, που ρωτά μια θεια μου, της είπα πως να είναι καλά οι οίκοι ευγηρίας και σε κάθε περίπτωση, ας μην προτρέχουμε. Το μέλλον είναι άδηλο και για μένα δεν έχει νόημα αν είναι κουραστικό. Γενικά, έχω μια απάντηση σε όλα και πολύ μ αρέσω, έστω και καρατεμπέλα. Και σε ψυχολόγο να πάω, για ύπνο θα πάω, τώρα που το σκέφτομαι. Δεν έχω ερώτηση. Έτσι τα έγραψα για να φύγουν οι σκέψεις και να πάω να την αράξω στον καναπέ.

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Έχεις ερώτηση, την έκανες στην αρχή και το ξέχασες. Η τεμπελιά θα μπορούσε να είναι λόγος να πάει κανείς σε ψυχολόγο, αν νιώθει ότι η τεμπελιά του τον εμποδίζει να ζήσει τη ζωή που θέλει. Εσύ δεν βλέπω να έχεις τέτοιο πρόβλημα. Είσαι σε μια ηλικία που νομίζω ότι ό,τι ήταν να βρεις μπροστά σου, θα το είχες βρει. Είχες τις ευκαιρίες για δουλειά και γάμο και παιδιά, και είπες όχι. Αυτό είναι σοβαρή απόδειξη ότι το εννοείς. Το επιχείρημα της θείας είναι τρομερά θλιβερό. Αυτή γι'αυτό έκανε οικογένεια και παιδιά;

 

 

 

_________________
7.

 

Αγαπητή Α Μπα κ φίλοι αναγνώστες καλησπέρα. Η στήλη είναι υπέροχη, πολλά συγχαρητήρια, με έχει βοηθήσει πολύ. Τις τελευταίες μέρες είμαι πάρα πολύ προβληματισμένη και στενοχωρημένη κ η βοήθειά σας θα μου ήταν πολύτιμη, όσο κι αν χρειαστεί να περιμένω. Λοιπόν, μένω στη Γαλλία κ πρόσφατα με επισκέφθηκαν τα πεθερικά μου. Να σημειώσω ότι με τον άντρα μου είμαστε 15 χρόνια μαζί και η αγάπη μας δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ, με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο δυνατή. Η πεθερά μου είναι αρκετά νέα κ σχετικά όμορφη. Οι σχέσεις μας όλα αυτά τα χρόνια, αν και περιορίζονταν σε αραιές επισκέψεις (όσο ζούσαμε στην Ελλάδα) θα τις χαρακτήριζε κάποιος πάρα πολύ καλές, με αγάπη και από τις δύο πλευρές και στήριξη. Πριν λίγα χρόνια λοιπόν μου πρωτομπήκε η υποψία ότι η πεθερά μου έχει εξωσυζυγική σχέση. Καθώς δεν είχα αποδείξεις και συνάμα δεν μου έπεφτε και λόγος, προσπάθησα να παραβλέψω και να ξεχάσω όσα είδα και άκουσα και δεν είπα τίποτε σε κανέναν. Η σχέση των πεθερικών μου (35 χρόνια παντρεμένοι) ζηλευτή και χωρίς προβλήματα, όλο γέλια και χαρές. Αυτές τις μέρες λοιπόν που ήρθαν στη Γαλλία, οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν: υπάρχει τρίτο πρόσωπο (δεν είναι μόνο σεξ, υπάρχει και έντονο αίσθημα) και η κοροϊδία και το ψέμμα προς την οικογένειά της καλά κρατεί! Θα ήθελα λίγο εδώ να προσπαθήσω να δώσω μια εικόνα του χαρακτήρα της (ουσιαστικά την κακή εικόνα και τα ελαττώματά της) γιατί έχει να κάνει και με το πώς επηρεάζει και εμένα. Η γυναίκα αυτή πάντα προσπαθεί να χειραγωγήσει τους άντρες της οικογένειάς της, μιλάει ΣΥΝΕΧΕΙΑ, χαζογελάει, είναι αρκετά ψώνιο (χωρίς υπερβολή, μόνο η ομορφιά την ενδιαφέρει και τα ρούχα), υποδεικνύει σε όλους πώς να κάνουν έστω και το πιο απλό πράγμα, όταν της μιλάς λέει ναι και ναι αλλά δεν ακούει ποτέ (το μυαλό της έξω από το κεφάλι) και θέλει να περνάει το δικό της με διπλωματία (να φυτεύει την ιδέα όπως στο Inception). Τα θετικά της από την άλλη είναι εξίσου πολλά, όμως συτή τη στιγμή λίγο με ενδιαφέρει να σας τα πω, εγώ που την ξέρω και την αγάπησα και τη σεβάστηκα, ξέρω... Ο άντρας και ο γιος της δεν της δίνουν και πολλή σημασία (όταν κάνει τα χαζά της) συνήθως όμως το εκνευριστικό της υπόθεσης είναι ότι σε περίπτωση που εγώ νευριάσω μαζι της (για ανούσια πράγματα συνήθως, π.χ. επειδή βαριέμαι να μου δείχνει όλα της τα παπούτσια ή μου λέει ότι θέλει να κάνει μπότοξ), η απάντηση που παίρνω είναι «μη δίνεις σημασία βρε, είναι 5 χρονών στο μυαλό, άκουγε τα όσα λέει και απλά γέλα, είναι χαζή»!! Και τώρα που ανακάλυψα όλο το σκηνικό, δεν μπορώ ούτε να την κοιτάξω στα μάτια, δεν θέλω ούτε να μου απευθύνει το λόγο, ούτε να της μιλάω καθόλου! Και φτάνω στην ερώτησή μου και πραγματικά θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου, όπως και των σχολιαστών. Τι κάνω από εδώ και στο εξής; Με τον άντρα μου τα μοιραζόμαστε όλα, δεν υπάρχουν μυστικά, νιώθω τύψεις τόσες μέρες, ντρέπομαι που τον αφήνω ώρες ώρες να τη λυπάται και να λέει η μάνα μου τόσα χρόνια δεν έζησε τίποτα ή η καημένη μέσα στο σπίτι κάθεται τόσες ώρες μόνη της. Εκείνες τις στιγμές κρατιέμαι να μην του αποκαλύψω ότι όχι μόνο ζει τη ζωή της μια χαρά αλλά κάνει και τα πάντα προκειμένου να μην την υποψιαστεί κανείς (και το έχει καταφέρει τέλεια). Αυτό που κάνω είναι να του υπενθυμίζω ότι είμαστε οι δυο μας σε αυτή τη ζωή, ο ένας για τον άλλο και να του λέω συνέχεια σ'αγαπώ. Επίσης, λυπάμαι και τον πεθερό μου που είναι ένας πάρα πολύ καλός άνθρωπος, τίμιος, εργατικός και κάνει τα πάντα για την οικογένειά του και τη γυναίκα του την είχε βασίλισσα και ότι θέλει της το παρέχει. Δεν μπορώ βρε παιδί μου να κάτσω έτσι, έχω ενοχληθεί απίστευτα από τα ψέματά της και την πονηριά της και τον τρόπο που έχει βρει να πιστεύουν όλοι ότι κοιτάζει μόνο το σπίτι της και την οικογένειά της. Σκέφτομαι να της μιλήσω, τουλάχιστον να ξέρει ότι εγώ ξέρω. Φοβάμαι όμως ότι από εκεί και έπειτα θα τη σιχαθώ τελείως, δεν θα μπορώ να συνυπάρξω κοντά της ούτε μια φορά το χρόνο. Το μέλημά μου αυτή τη στιγμή είναι να μην στενοχωρήσω/συγχύσω τον άντρα μου και να μπορώ να τον κοιτάζω στα μάτια χωρίς να σκέφτομαι ότι του κρύβω κάτι τόσο σοβαρό, μόνο αυτός με ενδιαφέρει στην πραγματικότητα, κανένας άλλος. Είναι όλη μου η ζωή. Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο, θα περιμένω τα σχόλιά σου και των αναγνωστών πριν κάνω το οτιδήποτε (εάν βέβαια αποφασίσεις να το δημοσιεύσεις) και υπόσχομαι ύστερα να ξαναστείλω και τη συνέχεια της ιστορίας που ελπίζω να έχει το καλύτερο δυνατό τέλος (για όλους δύσκολο το βλέπω). Σε εκτιμώ βαθιά και σ'ευχαριστώ εκ των προτέρων. Μάρθα #kathespitikatikryvei

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να μας πεις πώς σιγουρεύτηκες πέρα από κάθε αμφιβολία για την εξωσυζυγική σχέση της πεθεράς σου, και μου φαίνεται λίγο ύποπτο, να πω την αλήθεια, που δεν μας το αναλύεις και το προσπερνάς τόσο ολοκληρωτικά. Υπάρχουν δύο θέματα: πρώτον, κατά πόσο οι αποδείξεις που λες ότι έχεις είναι όντως αποδείξεις; Πρέπει να βασιστούμε στο λόγο σου για αυτό; Δεν γίνεται. Δεύτερον, παραβίασες όρια για να συλλέξεις τις αποδείξεις; Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Αν το έκανες, είναι αρκετά δύσκολη η θέση σου. Αν έκανες κάτι που δεν έπρεπε (παρακολούθηση, αν διάβασες κινητό άλλου), τότε είσαι κι εσύ υπόλογη.


Τρίτον, για ζευγάρι που βλέπεις μια φορά τον χρόνο, μου φαίνεται ότι έχεις πολύ ξεκάθαρη άποψη για το τι συμβαίνει μεταξύ τους. Όπως δεν ήξερες την παράλληλη ζωή της πεθεράς και εκπλήσσεσαι που έχει και άλλη ζωή εκτός από αυτή που φαίνεται να έχει, έτσι δεν ξέρεις και τον ψυχισμό του πεθερού σου. Δεν ξέρεις τι σχέση έχουν. Το δίπολο «άτιμη γυναίκα/αφελής και καλόκαρδος άντρας» μου φαίνεται κάπως υπερβολικά απλουστευτικό. Στους γάμους υπάρχουν πολλά αόρατα επίπεδα, άγνωστα στους τρίτους.


Μου φαίνεται ότι αυτό που οδηγεί τον συλλογισμό σου κυρίως είναι η αντιπάθεια σου προς αυτό το πρόσωπο, κυρίως το πώς καταφέρνει να έχει μια προστατευμένη ζωή ενώ κάνει κουτσουκέλες. Είσαι σίγουρη ότι είναι δική σου δουλειά να αποκαταστήσεις κάποιου είδους δικαιοσύνη; Αν έχεις δίκιο, ας πούμε, και την ξεμπροστιάσεις, με ποια πορεία της ιστορίας θα ικανοποιηθείς; Αν το πεις στον άντρα σου για να μην του κρύβεις κάτι, με ποιον τρόπο πιστεύεις ότι θα τον ωφελήσεις; Δε νομίζω ότι η πρώτη προτεραιότητα είναι να μην έχεις εσύ κάποιο μυστικό, αλλά πώς θα γίνει να χειριστείς την κατάσταση προς όφελος όλων. Γι' αυτό, επανέρχομαι, είναι πάρα πολύ βασικό το πώς σιγουρεύτηκες και με ποιον τρόπο μάζεψες τα στοιχεία.