Το μουσικό πριόνι, συνοδευόμενο από πιάνο, samplers και αναλογικά synthesizers, στα χέρια του Νίκου Γιούσεφ μεταμορφώνεται από όργανο σε φωνή.


Τα αντάτζιο του Μπάρμπερ και του Αλμπινόνι, άριες από τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Μπαχ, το ζακυνθινό Ίνα τι του Ιωάννη Πλανήτερου, το Ave Maria του Σούμπερτ, το αντάτζιο της Σονάτας του σεληνόφωτος του Μπετόβεν, το Mater Dolorosa του Περγκολέζι, το Lacrimosa του Μότσαρτ, αλλά και η Τράτα του Σκαλκώτα κ.ά. δίνουν το στίγμα μιας βραδιάς με ατμόσφαιρα υποβλητική και τέμπο adagio.