Τα έργα της Τάνιας Δημητρακοπούλου αντλούν την έμπνευσή τους από την ουσία του ελληνικού καλοκαιριού: τη θάλασσα, τις φωτεινές παραλίες και τις ανέμελες στιγμές που χαράσσονται στη μνήμη σαν προσωπικά καλοκαιρινά αποτυπώματα. Μέσα από λουσμένα στο φως τοπία και ατμοσφαιρικές συνθέσεις, η καλλιτέχνις αποδίδει τη γαλήνη και την ελευθερία δημιουργώντας εικόνες που ισορροπούν ανάμεσα στην εμπειρία και τη νοσταλγική ανάμνηση.

 

Όπως αναφέρει και η Ίρις Κρητικού στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση: «Η νέα ενότητα έργων της Τάνιας Δημητρακοπούλου, συλλαβίζει και νοηματοδοτεί το ελληνικό καλοκαίρι ως άχρονη και στιλπνή συνθήκη. Οι παραλίες της, απεικονιστικές και μαζί ενσυναισθητικές συμπυκνώσεις μιας ευαίσθητης θερινής γεωγραφίας, αρθρωμένης σε μικρή και σε μεγαλύτερη γενναιόδωρη κλίμακα, καθηλώνουν το βλέμμα, μοιάζουν ευφραντικά γνώριμες, ανακαλούν τη μνήμη του εκεί, χωρίς την ανάγκη περιττών αφηγηματικών μέσων και κυριολεκτικών τοπόσημων».