Η έκθεση αυτή σηματοδοτεί την επιστροφή του καλλιτέχνη στην ελληνική πρωτεύουσα. Σε προηγούμενο πρότζεκτ του στην Αθήνα, ο Ethridge είχε εντοπίσει παραλληλισμούς ανάμεσα στον υβριδικό χαρακτήρα της δουλειάς του και τον πολυεπίπεδο συμβολισμό του Ερεχθείου. Εξερευνώντας τα όρια ανάμεσα στην εμπορική, την εκδοτική και τη φωτογραφία στούντιο, ο Ethridge ενθαρρύνει τη σύγκρουση αλλά και τη συγχώνευση διαφόρων μορφών και στυλ. Στην έκθεση Rude in the Good Way δημιουργεί οπτικές και εννοιολογικές συνδέσεις ανάμεσα στις εικόνες του, τόσο μέσω της αντιπαραβολής τους στον εκθεσιακό χώρο όσο και μέσω της παρουσίασής τους στο ομώνυμο βιβλίο που κυκλοφορεί παράλληλα με την έκθεση.

 

Η έκθεση Rude in the Good Way συγκεντρώνει φωτογραφήσεις μόδας, πορτρέτα, still-life λήψεις και φωτογραφίες εσωτερικών χώρων, ενσωματώνοντας διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και κώδικες. Το έργο Chanel No 5 from 1924 on Tray of Pe”arls and Mirror Checkerboard (2025) προέκυψε έπειτα από πρόσκληση του οίκου Chanel να εξερευνήσει το πλούσιο αρχείο του. Από εκεί, ο Ethridge επέλεξε ένα vintage μπουκάλι αρώματος Chanel No 5, το οποίο ξύπνησε παιδικές αναμνήσεις από τη μητέρα του. Ο εμβληματικός οίκος επανεμφανίζεται και στο Double Red Chanel (2025), έργο που βασίζεται στο πρόσφατο εξώφυλλο της Lila Moss για το τεύχος Νοεμβρίου 2025 της Vogue Japan. Τοποθετώντας δύο εκδοχές της ίδιας εικόνας σε διαφορετικά μεγέθη, τη μία πάνω στην άλλη, ο Ethridge τοποθετεί τη διπλή φιγούρα του μοντέλου απέναντι σε ένα διπλό ηλιοβασίλεμα, δημιουργώντας μια μορφολογική ηχώ που διαπερνά ολόκληρη τη σύνθεση.

 

Τρεις απεικονίσεις της συντρόφου και στενής συνεργάτιδάς του, της συγγραφέα Lulu Sylbert, συγκαταλέγονται στις πιο προσωπικές εικόνες που έχει δημιουργήσει έως σήμερα ο καλλιτέχνης. Έργα όπως το pin-up ύφους Lulu in Green Lace and Fishnets (2025), αποτυπώνουν με ένταση και αμεσότητα τις λεπτομέρειες του σώματος και των εσωρούχων της Sylbert, καταγράφοντας ένα υποκείμενο που διακρίνεται για τη δική του δημιουργική συμμετοχή. Σε αυτές τις λήψεις, ο Ethridge και η Sylbert συνεργάζονται για να εξερευνήσουν πώς μπορούν να παραχθούν ερωτικές εικόνες αποφεύγοντας τις ανισότητες των σχέσεων εξουσίας. (Μια ανάλογη εικόνα αισθησιασμού αποπνέει και το έργο LU Cookie Half Melted [2025], με τον φωτογραφικό φακό να εστιάζει σε δυο μπισκότα, στη λιωμένη σοκολατένια επικάλυψή τους, και στη σταγόνα που έχει χυθεί στο σκούρο υφασμάτινο φόντο.)

 

Σε άλλα έργα, ο Ethridge παίζει με τις συμβάσεις της νεκρής φύσης. Το Double Apple on the Beach_v2 (2020) αξιοποιεί και πάλι την τεχνική των πολλαπλών εκθέσεων, προσδίδοντας μια ψυχεδελική διάσταση σε μια κατά τα άλλα απλή σύνθεση με φρούτα. Στο Gohar Candle (2022), ο καλλιτέχνης εστιάζει σε ένα αναμμένο κερί του νεοϋρκέζικου brand Gohar, σε κοντινό πλάνο, παραπέμποντας σε παρόμοια θέματα στην ιστορία της τέχνης — ίσως πιο άμεσα στους φωτορεαλιστικούς πίνακες του Gerhard Richter στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι οποίοι με τη σειρά τους αντλούσαν έμπνευση από τις ζωγραφικές συνθέσεις τύπου vanitas του 16ου και 17ου αιώνα. Ωστόσο, ενώ το κερί του Richter αποπνέει ηρεμία και σιωπή, το κερί του Ethridge “βάλλεται” από τον αέρα, με τις λιωμένες σταγόνες του να δίνουν μια δραματική, μπαρόκ αίσθηση.  

 

Δύο φωτογραφίες του 2008 έχουν τραβηχτεί στο στούντιο του ζωγράφου John Currin. Το Flowers at John Currin Studio (2008/25) παρουσιάζει μια σφιχτά καδραρισμένη λεπτομέρεια από μια πλούσια, πολύχρωμη ανθοδέσμη, ενώ το John Currin’s Studio March 2, 2008 (2008/25) απεικονίζει ένα τροχήλατο τραπέζι γεμάτο χρώματα και πινέλα, μια ξύλινη καρέκλα και μια κλεφτή, υπαινικτική ματιά σε τρία από τα προκλητικά γυμνά έργα του ζωγράφου. Οι εικόνες αυτές, κατόπιν ανάθεσης του περιοδικού Art Review, επανεξετάζουν τη διαχρονικά σύνθετη σχέση μεταξύ φωτογραφίας και ζωγραφικής, και ταυτόχρονα συνομιλούν με τη σημερινή προσέγγιση του Ethridge γύρω από τη ρομαντική και δημιουργική αλληλεπίδραση.