To Νησί ήταν το πρώτο σας βιβλίο. Πώς ήταν η μετάβαση από την ταξιδιωτική λογοτεχνία στη συγγραφή μυθιστορήματος;
Ήταν πολύ διασκεδαστική η εμπειρία της συγγραφής μιας ιστορίας με χαρακτήρες που είχα δημιουργήσει με τη φαντασία μου. Για μένα η διαφορά μεταξύ δημοσιογραφίας και λογοτεχνίας είναι σαν τη διαφορά μεταξύ του να περπατάω και να πετάω. Υπάρχει, βέβαια, ο σύνδεσμος μεταξύ της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας και του μυθιστορήματος. Για παράδειγμα, στο Νησί η Σπιναλόγκα η ίδια έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Περιμένατε την απίστευτη επιτυχία του βιβλίου;
Όχι. Ήταν μια υπέροχη έκπληξη. H λέπρα δεν είναι πολύ «εμπορικό» θέμα.
Ποια ήταν η διαφορά στον τρόπο που αντιμετώπισαν το ελληνικό και το αγγλικό ακροατήριο αλλά και οι κριτικοί το βιβλίο σας;
Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάποια σοβαρή διαφορά. Νομίζω ότι οι Έλληνες αναγνώστες αντιδρούν πιο έντονα από τους Βρετανούς στην εικόνα ενός βαρκάρη που διασχίζει τη θάλασσα, μια και αυτό έχει έναν ισχυρό μυθολογικό παραλληλισμό, που οι Έλληνες ίσως να γνωρίζουν καλύτερα από τους Βρετανούς.
Αναφέρατε ότι αυτό που σας ώθησε να γράψετε την ιστορία της Σπιναλόγκα ήταν η συναισθηματική πλευρά μιας ιστορίας που νιώθατε ότι έπρεπε να γραφτεί. Αυτό ήταν κάτι που το συνειδητοποιήσατε άμεσα;
Ήξερα αμέσως ότι έπρεπε να γράψω μια ιστορία για τη Σπιναλόγκα. Η πρώτη μου επίσκεψη ήταν ένα ταξίδι με καράβι από το απέναντι χωριό - είχαμε ακριβώς μια ώρα από τη στιγμή που μας άφησε το πλοίο μέχρι να έρθει να μας πάρει. Μέχρι να φύγουμε είχα ήδη σκεφτεί τον πυρήνα της ιστορίας. Οπότε ναι, ήταν μια άμεση σύλληψη.
Πώς δέχτηκε η τοπική κοινότητα στην Κρήτη το βιβλίο σας; Μετά τη δημοσίευση του βιβλίου σάς πλησίασαν άνθρωποι με τις δικές τους ιστορίες για τη Σπιναλόγκα;
Νομίζω ότι οι Κρητικοί αγκάλιασαν το βιβλίο. Έχει σίγουρα βοηθήσει τον τουρισμό στην περιοχή κοντά στη Σπιναλόγκα. Ναι, άκουσα περισσότερες ιστορίες για τη Σπιναλόγκα, αφού δημοσιεύτηκε το βιβλίο, αλλά χαίρομαι πολύ που δεν τις είχα ακούσει πριν το γράψω. Καμιά φορά η πληροφορία επεμβαίνει στη δημιουργική διαδικασία και το αποτέλεσμα είναι ένα βιβλίο-υβρίδιο φανταστικών και πραγματικών γεγονότων (αυτό που ονομάζεται στα αγγλικά «faction»). Δεν ήθελα κάτι τέτοιο. Είναι ένα τελείως διαφορετικό είδος.
Έχετε πει ότι είχατε προσφορές από το Χόλιγουντ, αλλά τις απορρίψατε. Γιατί;
Ναι, και απέρριψα και πολλές ακόμα προσφορές. Στην πραγματικότητα είναι αρκετά εύκολο να πουλήσει κανείς τα δικαιώματα ενός μπεστ σέλερ, αν και πολύ συχνά κάποιος ιδιώτης ή κάποιος οργανισμός αγοράζει τα δικαιώματα και μετά δεν κάνει τίποτα με το βιβλίο, που μένει ξεχασμένο σε ένα συρτάρι. Ο λόγος που απέρριψα την προσφορά από το Χόλιγουντ ήταν ότι δεν ήμουν πεπεισμένη ότι ο εν λόγω παραγωγός θα έδειχνε ευαισθησία στο θέμα της λεπρας. Ήταν πολύ σημαντικό για μένα να αντιμετωπίσει κανείς τους λεπρούς με αληθινή φροντίδα και σεβασμό. Βέβαια, στο μέλλον μπορεί να υπάρξει κάποια χολιγουντιανή ταινία. Τα δικαιώματα της ταινίας είναι ακόμα available.
Πώς αποφασίσατε να πείτε το «ναι» σε μια διασκευή του Νησιού από έναν μεγάλο ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό; Πώς σας έπεισαν ότι θα έμεναν πιστοί στο πνεύμα του βιβλίου;
Συμφώνησα στη διασκευή του Mega, βασισμένη στο γεγονός ότι θα μπορούσα να γνωρίσω τον σκηνοθέτη πριν υπογράψω το συμβόλαιο και θα μπορούσα να έχω συμμετοχή στα σενάρια, στο κάστινγκ και στη μουσική. Όταν γνώρισα τον σκηνοθέτη, τον Θοδωρή Παπαδουλάκη, που είναι Κρητικός, ήμουν πολύ σίγουρη ότι το όραμά του θα κατέληγε σε κάτι που θα πλησίαζε το πνεύμα του βιβλίου.
Σε τι βαθμό ασχοληθήκατε με την τηλεοπτική σειρά;
Ασχολήθηκα πάρα πολύ στο στάδιο του γραψίματος του σεναρίου και ήμουν εκεί αρκετό χρόνο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Έπαιξα ως κομπάρσος σε κάποιες σκηνές της Σπιναλόγκας, έδωσα τις συμβουλές μου για κάποια συγκεκριμένα πράγματα που είχα στο μυαλό μου για τα σκηνικά καθώς και πάρα πολλά άλλα. Οπότε, η συμμετοχή μου στη διασκευή ήταν πολύ πιο ουσιαστική από όσο των περισσότερων συγγραφέων.
Μετά το Νησί, γράψατε το Γυρισμό, σχετικά με τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, και τώρα γράφετε ένα τρίτο βιβλίο για την Ελλάδα. Θέλετε να μας πείτε μερικά παραπάνω πράγματα γι' αυτό;
Αχ, δεν μιλάω ποτέ για τα βιβλία μου πριν τα τελειώσω. Για το Νησί συνήθιζα να λέω στους γύρω μου ότι είναι «μια ιστορία αγάπης που εκτυλίσσεται σε ένα ελληνικό νησί» και για το Γυρισμό έλεγα στον κόσμο ότι ήταν «για μια χορεύτρια του φλαμένκο που επιζεί από τον εμφύλιο πόλεμο». Για το τρίτο βιβλίο λέω: «Εκτυλίσσεται στην Ελλάδα και εκφράζει την αγάπη μου γι' αυτήν τη χώρα».
σχόλια