Φαντάρε, τι τρως;

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Δεν είναι πάντα τόσο χάλια όσο ακούγονται, αλλά συνήθως είναι σαν κακό φαγητό τουριστικού εστιατορίου.
16



ΠΑΤΑΤΕΣ ΜΠΛΟΥΜ
, μακαρόνια στούκας σε καζάνι [που στάζουν από κάνουλα], άβραστο ρύζι, κατεψυγμένα κρέατα τριακονταετίας και βάλε [με σφραγίδα], μέγας Γκοτζίλα, μικρό Γκοτζίλα, πούστης, κινέζος, φασολάδα, φακές, ομελέτες τούβλα, αρακάς σκάγι και λαχανόρυζα ήταν και είναι μερικά από τα κλασικά φαγητά του στρατού. Δεν είναι πάντα τόσο χάλια όσο ακούγονται, αλλά συνήθως είναι σαν κακό φαγητό τουριστικού εστιατορίου (για να μπορείς να έχεις εικόνα, αν είσαι γυναίκα ή έχεις πάρει απαλλαγή). Στο κέντρο νεοσυλλέκτων που μαγειρεύουν για εκατοντάδες (τουλάχιστον παλιότερα) είσαι τόσο κουρασμένος, πεινασμένος και ταλαίπωρος που τρως οτιδήποτε, ή τουλάχιστον ξεχνάς τι τρως και προσπαθείς να χορτάσεις την πείνα σου. Στις μονάδες που μαγειρεύουν για λιγότερα άτομα τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Ή πολύ. Αν είσαι κωλόφαρδος και πετύχεις καλό μάγειρα το φαγητό στρατού δεν έχει και πολλές διαφορές από το σπιτικό, εξαρτάται βέβαια και τι εννοείς «σπιτικό», δεν μαγειρεύουν και σε όλα τα σπίτια το ίδιο.

Ζητήσαμε από νυν φαντάρους να μας στείλουν φωτογραφίες από το φαγητό που τρώνε αυτόν τον καιρό στον στρατό και από πρώην να μας πούνε το καλύτερο και το χειρότερο φαγητό που έχουν φάει στον στρατό και μία ανάμνηση που να έχει σχέση με φαγητό στρατού. Και επειδή υποπτευτήκαμε ότι για το καλύτερο οι περισσότεροι θα έλεγαν το ντελίβερι ή το κρουασάν του καψιμί ο όρος ήταν μόνο φαγητό στρατού. Ο καθένας είπε κάτι διαφορετικό! Το αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο αποκαρδιωτικό. Δεν είναι καθόλου αποκαρδιωτικό για την ακρίβεια. Στα ελληνικά στρατά μάλλον τρώνε καλά, συγκριτικά με αυτά που έτρωγαν παλιότερα.

Αχιλλέας

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Παστίτσιο – Πεζικό

Καλύτερο: Παστίτσιο. Όλοι το έτρωγαν το παστίτσιο.

Χειρότερο: Φακές

Ανάμνηση: Όταν είχε φακές δεν έτρωγε κανείς και τα σκουπίδια γέμιζαν με φακές. Αν είχες βάρδια σκουπιδιάρικο ήξερες ότι θα κολυμπάς μέσα στις φακές.

Γιώργος

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Ομελέτα φούρνου – Πεζικό

Καλύτερο: Ομελέτα

Χειρότερο: Καρμπονάρα με ζαμπόν τύπου zwan.

Ανάμνηση: Στην πύλη Σχιστού που ερχόντουσαν οι τραβεστί, μας έφερναν πίτσα με αντάλλαγμα μια πίπα.

Βάρδια στο ποτάμι του Κηφισού βάζαμε σακιά με άμμο όταν πλημμύριζε μας έφερναν κουτί επιβίωσης.

Τόλης

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Κοτόπουλο με ρύζι – Πεζικό

Καλύτερο: Ρύζι με κοτόπουλο

Χειρότερο: Πίτσα

Ανάμνηση: Θυμάμαι που κουβαλούσα τις λαμαρίνες με τα πιάτα από το μαγειρείο στην τραπεζαρία, έπεφταν τα φαγητά κάτω, τα πατούσαμε και να βάζαμε πίσω στα πιάτα.

Νικόλας

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Κοτόπουλο με μπάμιες – Πεζικό

Καλύτερο: Σουτζουκάκια που ήταν σαν χειρομβομβιδάκια στην εμφάνιση.

Χειρότερο: Κοτόπουλο με κατσαρίδες. Επειδή στο καράβι ξεχνάγαμε το φαΐ στο φούρνο για μέρες και γέμιζε κατσαρίδες.

Ανάμνηση: Μας φέρανε φράουλες τόνους φράουλες δεν καταλάβαμε τον λόγο και δεν ασχοληθήκαμε, τις βάλαμε στο μπλέντερ, τις παγώσαμε και τρώγαμε γρανίτα φράουλα για μέρες.

Καστελόριζο, το παραγάδι του ψαρά μπερδεύτηκε με την προπέλα μας και για να μας αποζημιώσει μας χάρισε 4-5 ξιφίες. Τρώγαμε στο καράβι για τέσσερις μέρες ξιφία που δεν είχαμε ξαναφάει.

Βασίλης

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Λουκάνικο με πατάτες – Πεζικό

Καλύτερο: Παϊδάκια με πατάτες.

Χειρότερο: Σπανακόρυζο που ήταν νερουλό σαν σούπα.

Ανάμνηση: Αγγαρεία στα ψωμιά. Ενώ ήταν πολύ ωραία η ατμόσφαιρα και μύριζε ωραία, μας πετάγανε τα ψωμιά πολύ γρήγορα – ήταν και ένας κομπλεξικός λοχίας – τα ψωμιά έκαιγαν και δεν μπορούσα να τα πιάσω ούτε γάντια δεν μας είχαν δώσει.

Κώστας

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Κοτόπουλο με πατάτες – Πεζικό

Καλύτερο: Ψητό κοτόπουλο με πατάτες

Χειρότερο:  Ομελέτα. Ήταν σαν λάστιχο.

Ανάμνηση: Ο μάγειρας μπέρδευε την μπεσαμέλ με βανίλια και έφτιαχνε παστίτσιο με βανίλια.

Νίκος

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter

Καλύτερο: Κοκκινιστό από φαντάρο που ήταν σεφ και δούλευε σε εστιατόριο.

Χειρότερο: Κοτόπουλο ψητό με πατάτες.

Ανάμνηση: Κυνηγούσαμε έναν ποντικό για να τον σκοτώσουμε και του ρίχναμε πατάτες.

Παναγιώτης

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φακές – ταραμοσαλάτα – Πεζικό

Καλύτερο: Τηγανητό μπέικον το πρωί

Χειρότερο: Στραπατσάδα

Ανάμνηση: Το κρέας που όταν το κόβαμε ήταν τόσο παλιό που γινόταν θρύψαλα.

Ενδεικτικό εβδομαδιαίο μενού στρατού

Δεύτερα: Κάτι με βάση τον κιμά (μακαρόνια με κιμά, μπιφτέκια, παστίτσιο)

Τρίτη: κοτόπουλο (με πατάτες, ρύζι ή μπάμιες)

Τετάρτη: νηστίσιμη μέρα (όσπρια – φακές η φασολάδα, ταραμοσαλάτα, μελιτζανοσαλάτα)

Πέμπτη: κοτόπουλο

Παρασκευή: νηστίσιμη μέρα (ψάρι η όσπρια)

Σαββατοκύριακο: τηγανιά, καρμπονάρα

Πρωινό: ψωμί βούτυρο μέλι, μερέντα (Melinda), μαρμελάδα, ενίοτε ζαμπονοτύρι, δημητριακά με γάλα, βραστά αυγά, τσάι, καφές, χυμός

Λοιπά γεύματα κυρίως βραδινού μενού

Ομελέτα, λουκάνικα με πατάτες, πίτσα, αρακάς, λαδερά, γεμιστά.

Όλα συνοδεύονται από ψωμί, σαλάτα, φρούτο (μήλο, μπανάνα ή πορτοκάλι)

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Κοφτό μακαρονι χταπόδι – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φασολάδα – γαύρος – μελιτζανοσαλάτα -Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Πρωΐνο – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Παστίτσιο – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Γίγαντες – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Γιουβέτσι – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Μακαρόνια με κιμά – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Τορτελίνια με κόκκινη σάλτσα – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Σνίτσελ με πουρέ – Ναυτικό

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Αρακάς – Ναυτικό

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Ψωμί ζυμωμένο από τον φούρνο του στρατοπέδου – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Ψωμί – Ναυτικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Λουκάνικα με τηγανητές πατάτες – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Καρμπονάρα – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Παστίτσιο – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Μοσχαράκι κοκκινιστό – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Μπριζόλα με ρύζι – Πεζικό
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter

Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter
Φαντάρε, τι τρως; Facebook Twitter

+

«Παστιτσάκι με μπεσαμέλ στόκο για τους τοίχους και για επίγευση στάχτη από τσιγάρο. Έτσι το βρήκαμε στον φούρνο από μάγειρα ΕΠΟΠ. Δεν είναι μόνο ο κιμάς τσιγαριστος».

Η παραπάνω φωτογραφία ήρθε στο email μας μετά τη δημοσίευση του άρθρου.

Θέματα
16

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η σκληρή αλήθεια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Άγριο ξεκίνημα

Σκληρές Αλήθειες / Η σκληρή αλήθεια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Άγριο ξεκίνημα

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την ατιμασμένη πρώην πρέσβειρα και την απίστευτη, κωμικοτραγική ιστορία της που θυμίζει διπλωματικό θρίλερ. Το πρώτο απ' τα δύο μέρη
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
Θάνος Λέκκας: «Το μπούλινγκ ήταν κάτι που έπρεπε να διαχειριστώ μεγαλώνοντας»

Lifo Videos / Θάνος Λέκκας: «Δεν σκέφτομαι ως αγόρι ή κορίτσι. Σκέφτομαι ως άνθρωπος»

Ο ηθοποιός μιλά στη σειρά «Οι άλλοι» της LiFO για την εξάντληση λόγω της οποίας έκανε ένα διάλειμμα από τη δουλειά του, τη διαχείριση του άγχους, το κλάμα που δεν θεωρεί αδυναμία, τη διαφορετικότητα και την ανάγκη να αποδεχόμαστε όσα μας πληγώνουν.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Πώς μπορούμε να μειώσουμε τους λογαριασμούς ρεύματος;

H κατάσταση των πραγμάτων / Πέτρος Μαρκόπουλος: «Τα φωτοβολταϊκά στο μπαλκόνι μειώνουν το κόστος ρεύματος»

Ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Πέτρος Μαρκόπουλος μιλά στη LiFO για το πώς μπορούμε να παράγουμε το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα και να περιορίσουμε την εξάρτησή μας από τις διακυμάνσεις των τιμών της ενέργειας.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»

Ημερολόγια Κυριακής / Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»

Ο πρώην διεθνής διαιτητής, από τους πιο γνωστούς στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας, μιλά για την 30χρονη καριέρα του, τις δύσκολες εποχές της διαιτησίας, το περίφημο ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού το 2004 εξαιτίας του οποίου στοχοποιήθηκε, καθώς και για τις απειλές που δέχθηκε.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ολυμπιακός, μαγκιά και αίμα: Το φονικό στις Τζιτζιφιές

Αληθινά εγκλήματα / Ολυμπιακός, μαγκιά και αίμα: Το φονικό στις Τζιτζιφιές

O δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται την αιματηρή συμπλοκή στις Τζιτζιφιές, τον Απρίλιο του 1973, που κατέληξε στη δολοφονία του αδελφού του Θανάση Κίνλεϊ, παλιάς δόξας του Ολυμπιακού.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
H σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Γονίδη

Σκληρές Αλήθειες / H σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Γονίδη

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την σαραντάχρονη τρικυμιώδη πορεία του καλλιτέχνη που είναι γεμάτη περιπέτειες, καταχρήσεις, φιλανθρωπίες, αμφιλεγόμενες δηλώσεις, κόντρες και αγάπη
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
«Δεν έχω χόμπι να καλώ την αστυνομία, θέλω απλώς να βγαίνω από το σπίτι μου»

Ζούμε, ρε! / «Δεν έχω χόμπι να καλώ την αστυνομία, θέλω απλώς να βγαίνω από το σπίτι μου»

Η Ολτιάνα Ζούπας, καλλιτέχνιδα παραστατικών τεχνών που χρησιμοποιεί αμαξίδιο, μιλά για τα καθημερινά εμπόδια προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, τη γραφειοκρατία και την αδιαφορία των αρμόδιων αρχών.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
«Υπάρχει μια απληστία. Μου έλεγαν “έχεις καμιά φίλη που θέλει να δώσει ωάρια;”»

ΟΙ ΑΛΛΟΙ / «Πονούσα και μου έλεγαν “φέρε και καμιά φίλη να δώσει ωάρια”»

Η Δανάη Παπαδάκη, δότρια ωαρίων, και η Μαίρη Μπουλή, σκηνοθέτιδα του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «Δεν κοστίζει τίποτα», μιλούν στη LiFO για την εμπειρία της δωρεάς ωαρίων, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες και τις λιγότερο ορατές πλευρές μιας διαδικασίας που σπάνια συζητείται ανοιχτά.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Γιάννης Μουσούλης: «Πέφτουμε στον δρόμο και, αντί για εργατικό ατύχημα, μας λένε έπαθες τροχαίο»

H κατάσταση των πραγμάτων / Γιάννης Μουσούλης: «Χτυπάμε στον δρόμο και, αντί για εργατικό ατύχημα, μας λένε έπαθες τροχαίο»

Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργασίας Διανομέων Πλατφορμών και Ταχυμεταφορέων Ελλάδος μιλά στη LiFO για τη gig economy, τις συνθήκες εργασίας του κλάδου των ντελιβεράδων και το μεγάλο κενό στην καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Βασίλης Μπισμπίκης: «Ξενυχτούσα, έκανα έρωτα και πήγαινα για μπάλα»

Ημερολόγια Κυριακής / Βασίλης Μπισμπίκης: «Έχω παίξει ξύλο για τον Παναθηναϊκό»

Ο Βασίλης Μπισμπίκης μιλά στη LiFO για την αγαπημένη του ομάδα, τα χρόνια που έπαιζε ποδόσφαιρο, τα κοινά μεταξύ τέχνης και αθλητισμού, αλλά και για τις στιγμές που παρακολουθεί κρυφά μπάλα από το κινητό του στα καμαρίνια.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
«ΝΑΖΑ»: Πώς κάνεις σινεμά όταν ξέρεις ότι θα σε πουν προδότη;

The Review / «ΝΑΖΑ»: Πώς κάνεις σινεμά όταν ξέρεις ότι θα σε πουν προδότη;

Ο Ιρανός καταξιωμένος σκηνοθέτης Σιαμάκ Ετεμάντι, που ζει και δουλεύει στην Αθήνα εδώ και τριάντα ένα χρόνια, συζητά με τη Βένα Γεωργακοπούλου για το σοκαριστικό ντοκιμαντέρ-φαινόμενο των Ισραηλινών Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

14 σχόλια
Για όσους υπηρετήσαμε στη Πτέρυγα Μάχης στη Σκύρο, αξέχαστος θα μείνει ο αστακός τη Μεγάλη Βδομάδα και ο Ξιφίας με πατατοσαλάτα τις Παρασκευές..τρέχαμε να προλάβουμε στις αλλαγές των σκοπιών..Μέρα με τη νύχτα από το φαγητό στο Χαιδάρι..Αυτά βέβαια 1997 - 1998..Ανάμνηση : καθάρισμα πατάτας (250 kg) - προετοιμασία για Παρμενίωνα..
Ήμουν φανταρος το 2010 και πέρασα από Αυλώνα, Σπάρτη και Βόλο. Το φαγητό μπορεί να μην έφτανε στα επίπεδα που πολλοί καλό-συνήθησαν από την μητέρα ή την γιαγιά τους, αλλά ήταν καθόλα αξιοπρεπές και δεν υπήρξε μέρα που να έμεινα νηστικός. Νομίζω δε, πως σίγουρα το φαγητό του στρατού είναι πολύ πιο υγιεινό και σωστα μαγειρεμένο απ' ότι σε πολλά εστιατόρια και ταχυφαγεία ανά την επικράτεια (ίσως δε και ελληνικά σπίτια).Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, ζω πλέον στο εξωτερικό. Τρώγοντας πολλές φορές το μεσημεριανό μου σε καντίνες και εστιατόρια μεγάλων εταιρειών και δημόσιων οργανισμών, που μία τόσο δα μεριδούλα φαγητού κοστίζει 15 ευρώ, θυμάμαι με νοσταλγία εκείνες τις ημέρες που ως αφελείς νέοι θεωρούσαμε πως το φαγητό του στρατού είναι το χειρότερο που φαγητό, που θα μπορούσε ποτέ να μας τύχει...
τους 3 πρωτους μήνες της θητείας μου στη Χίο, κάθε Τρίτη και Πέμπτη, αντι για κοτόπουλο τρώγαμε κρέας με φασολάκια κονσέρβα, τα οποία υπήρχαν στην αποθήκη χρόνια και επειδή θα έληγαν στο τέλος του χρόνου ήθελαν να τα "σπρώξουν"....για να ζεσταθεί το φαγητό, ο μάγειρας έβαζε τις κονσέρβες σε ενα καζάνι με βραστό νερό...
Στο ναυτικό καλοπερνάνε τα ναυτάκια.. Ρε 'σεις γιατί ρίχνετε έτσι τα καημένα τα φανταράκια του πεζικού?? Φαγητά είναι αυτά που δίνετε στα παληκάρια?? Μανούλα δε τα γέννησε και αυτά? Ντροπή
Πείτε με τρελή, παράξενη, μίζερη, κακιά πεθερά... ότι θα μεγαλώσει ο γιος μου και στο φανταριλίκι θα τρώει αυτά τα ξεράσματα δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!!
Οι νεώτερες γενεές δεν νομίζω να έχουν κάποιο σοβαρό θέμα με το φαγητό του στρατού,η ποιότητα είναι σε γενικές γραμμές καλή,μόνο στην ποσότητα τα χαλάμε λιγάκι,αλλά το κράτος την έχει έτοιμη την δικαιολογία("βάσει επιστήμης,αυτή είναι η ποσότητα τροφής που χρειάζεται ένας ενήλικας για την στοιχειώδη επιβίωση" κι άλλες τέτοιες μπαρούφες...)!Δώσε κάτι παραπάνω,βρε!Θυμάμαι νεοσύλλεκτος στο Μαυροδένδρι Κοζάνης τέλη του 2003,είχαμε εξαιρετικό και μπόλικο φαγητό σε καθημερινή βάση.Ούτε στην φοιτητική λέσχη(Α.Π.Θ.)τέτοια περιποίηση!Στην μονάδα προσγειώθηκα στην πραγματικότητα,μιας και είχα την ειδικότητα του σιτιστή κιόλας,τρομάρα μου και των υπολοίπων φαντάρων!Είναι δύσκολο αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή(κι εννοώ για καμιά 20αριά χρόνια)το είχες έτοιμο στο χέρι,χωρίς να μπαίνεις στον κόπο ούτε καν να αναρωτηθείς πώς έφτασε μέχρι το πιάτο σου,τώρα,μέσα σε ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ και για τους επόμενους μήνες,να είσαι υπεύθυνος,ώστε να το έχουν 300 άτομα!Κόντεψα να τρελαθώ!Οι υπόλοιποι 300 της μονάδας συνέχιζουν να ζουν στην ευλογημένη άγνοια σχετικά με το άγχος της προετοιμασίας και οι σιτιστές ενηλικιώνονται απότομα!Να τους σκέφτεστε κι αυτούς όταν ξεσπάτε για τα μαγειρεία στο στρατό!Αυτό,πάντως,που μου έκανε άσχημη εντύπωση δεν είναι όλα αυτά τα συνηθισμένα παράπονα(βρωμιά,σκυλιά,γκοτζίλα κ.τ.λ.),αλλά όόόλα αυτά τα κακομαθημένα παλιόπαιδα που έβγαζαν αρκετή από την πτωχοαλαζονεία τους στους εστιάτορες.Μας μιλούσαν,όπως μιλούσαν και στην μαμά τους,η οποία τους σέρβιρε μέχρι να καταταγούν!Τέτοιο θράσος!Για να μη μιλήσω για την πείνα τους:εγώ ήμουν χοντρός,αλλά αυτοί έτρωγαν λες και έτρωγαν για πρώτη φορά στη ζωή τους!Για να αναφερθώ,πάντως,και στο θέμα του άρθρου:αγαπημένα φαγητά κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο,παστίτσιο και,προπάντων,η ομελέτα!Σαν την ομελέτα του στρατού δεν έχει!Ολόκληρα ταψιά έτρωγα!!'Οπως έτρωγα και ολόκληρες κονσέρβες με κασέρι!Από κακό φαγητό δεν θυμάμαι κάτι συγκεκριμένο,μόνο τα κακομαγειρεμένα να φοβάσαι,που σημαίνει:αν πέσεις σε κακό μαγειρα θα υποφέρεις...
Αυτό που θυμάμαι ότι δεν έτρωγε ποτέ κανείς, ήταν το γκοτζίλα! Όλα τα άλλα με την κούραση και την γενικότερη απογοήτευση που σε έκανε να αποδέχεσαι ό,τι και αν σου συνέβαινε, τα τρώγαμε μια χαρά.Αυτό που δε θα ξεχάσω πάντως ήταν στο κέντρο στην Θήβα, που η αγγαρεία πλυσίματος ταψιών και κατσαρολών γινόταν μόνο και αποκλειστικά με κρύο νερό γιατί δεν υπήρχε καθαριστικό. Με λίγα λόγια ταψιά και κατσαρόλες, δεν καθάριζαν ποτέ! Όσο για τα σκουπίδια για τα αποφάγια...ένα χάος! Δε πειράζει μωρέ, όλα εμπειρία είναι, δε πάθαμε και τίποτα.
Μακράν το χειρότερο ο ΓΚΟΤΖΙΛΑ! Ο απόλυτος εμετός το μοναδικό που δε μπορεσα να φαω. Δεν το δοκίμασα καν. Γενικότερα στον στρατό παρατηρησα οτι οι περισσοτεροι ηταν πολυ κακομαθημένοι με το φαγητό (και ατομα "φουλ χωριά") εριξα μεγαλες πεινες, αν κ γενικοτερα ετρωγα τα πάντα και ειμαι και λεπτός. Συνθηκες υγιεινής... οι χείριστες, τα σκύλιά διπλα απ'τα φαγητά! Στη Θηβα όλα αυτά! Θυμαμαι μεσα στο λιοπύρι να πρεπει να πετάξουμε τα φαγητά μας σε ανοιχτους καδους που βρωμαγαν απο χιλιομετρα και τα σκυλιά στεντ μπάι! Ποσο λυπόμουν αυτούς που μαζευαν τα σκουπιδια απο εκει, θυμαμαι δυο κακομοιρα μαθηματικοί και οι 2 τους είχε λάχει το "πλοίο της αγάπης" aka σκουπιδιάρα στον καύσωνα. Ηταν το μονο (σκουπιδιάρα) που ετσι κ μου τυχαινε θα εφευγα απευθεις απο τον στρατο (που εφυγα βεβαια λιγο αργότερα για αλλους λογους :P) δε παίζει να το κανα ακομα κ υπο την απειλή τουφεκισμού!
Περασα απο 4 στρατοπεδα και το φαΐ ηταν παντου μια χαρα, στην Αθηνα ειδικοτερα ηταν απιστευτα νοστιμο. Οι μεριδες μονο ηταν συνηθως μικρες, οπως στις περισσοτερες φωτο. Δυο πραγματα θυμαμαι, που στην αρχη μας ειχαν δωσει κουταλοπειρουνα και τα κουβαλαγαμε χυμα στις τσεπες του χιτωνιου αλλα απλα τα σκουπιζαμε και τα χρησιμοποιουσαμε. Το αλλο, οταν ημουν παραμεθοριο, που μοιραζαν ενα τυρι στο πρωινο, που ολοι το ελεγαν κασερι και δεν ειχε καμια σχεση με κασερι.
Χειρότερο φαγητό (σε γενικές γραμμές) οτιδήποτε μαγείρευαν στο Κέντρο (Θερμά Σερρών).Θυμάμαι κάτι σαν μακαρόνια με κιμά που για να κρύψουν την μυρωδιά του ψιλοχαλασμένου κρέατος το είχαν παραμπουκώσει στην κανέλα. Η τελική γεύση έφερνε περισσότερο σε ρυζόγαλο.Το καλύτερο ήταν φιλέτο κοτόπουλο με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια, κάπου σε ένα φυλάκιο. Είχαμε μάγειρα από σχολή μαγειρικής και αγοράζαμε τις δικές μας πρώτες ύλες γιατί αυτά που μας έφερναν ήταν ληγμένα ή/και σάπια. Εννοείται οτι το παλικαρι δεν έκανε σκοπιές, περιπόλους και αγγαρίες πέρα από την κουζίνα.
Ο αδερφός μου πήγε πέρσι φαντάρος στη Λήμνο κ μου είχε πει οτι το καλύτερο φαγητό ήταν η πίτσα κ το χειρότερο οι φακές κ τα φασόλια κονσέρβα, ευτυχώς μετά από 1 διάστημα πήγε στη λέσχη όπου ήταν πολύ ωραίο το φαί!!!!Χειρότερη ανάμνηση που κυνηγούσαν τους ποντικούς!!