Στο σημερινό «Α μπα»: μονογαμία και ευθύνες

Στο σημερινό «Α μπα»: μονογαμία και ευθύνες Facebook Twitter
127

__________________
1.


Καλησπέρα Λένα και αναγνώστες.

Είμαι ομοφυλόφιλος άντρας. Αν κάποιος μου ζητήσει να απατήσει μαζί μου τον σύντροφό του, δεν το δέχομαι, διότι δεν μου αρέσει η εξαπάτηση. Ωστόσο κάνω μια εξαίρεση αν κάποιος είναι παντρεμένος με γυναίκα - σε αυτή την περίπτωση δεν αρνούμαι. Δηλαδή σκέφτομαι ότι αυτός ο κάποιος, επειδή είναι αμφισεξουαλικός, θα είναι δυστυχισμένος αν δεν κάνει σεξ και με άντρες. Θα ήθελα τη συμβουλή σας.

Μπορώ να σκεφτώ δύο πιθανές απαντήσεις σας.

Η μία είναι ότι "ναι είσαι μισογύνης διότι σε ενδιαφέρουν τα αισθήματα του άντρα και όχι της γυναίκας του". Η άλλη είναι ότι "κάνεις που κάνεις τη βρωμοδουλειά σου και από πάνω έχεις το θράσος να πιστεύεις ότι κάνεις το σωστό/μας ζητάς και επιβράβευση από πάνω".

Σε αυτά το μόνο που μπορώ να απαντήσω είναι ότι δεν κοιτάω μόνο τον εαυτό μου, και μπορώ κάλλιστα να πω όχι, αν πιστεύω ότι αυτό που κάνω είναι λάθος, σας ζητάω μόνο να σκεφτείτε αν ένας αμφισεξουαλικός άνθρωπος, παντρεμένος, έχει πράγματι άλλη διέξοδο.

Μια άλλη πιθανή απάντηση είναι "ας ενημερώσει τη γυναίκα του και αν έχει τη σύμφωνη γνώμη της, καλώς, αλλιώς πρέπει να χωρίσει" - εδώ έχω μόνο να παρατηρήσω ότι αν ήταν έτσι δε θα είχα κανέναν προβληματισμό, αλλά οι περισσότεροι παντρεμένοι αμφισεξουαλικοί άντρες δεν θέλουν να χωρίσουν επειδή τους αρέσουν οι άντρες - και δεν τολμούν καν να θέσουν το γάμο τους σε κίνδυνο κάνοντας αυτή την ερώτηση στη γυναίκα τους.

Υπάρχει κάποια πλευρά του θέματος που δεν σκέφτηκα; Ευχαριστώ

-Γιώργος


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ναι.


ΟΙ αμφισεξουαλικοί δεν καταπιέζονται διπλά στις μονογαμικές σχέσεις.


Να το ξαναπούμε: Όποιος δεν θέλει μονογαμία, ο δρόμος είναι ελεύθερος και τα σκυλιά δεμένα. Ποιος τους κρατάει; Ποιος τους ανάγκασε να είναι μονογαμικοί, αν δεν θέλουν; Τι σημασία έχει αν είναι γκέι ή μπάι ή οτιδήποτε είναι;


Είναι δύσκολο για έναν αμφισεξουαλικό να πει τι θέλει, γιατί θα κινδυνέψει ο γάμος του. Οι στρέιτ δεν έχουν ακριβώς, μα ακριβώς το ίδιο πρόβλημα; Για τον ίδιο ακριβώς λόγο: επειδή θέλουν τα ντολμαδάκια του γάμου – και πολύ καλά κάνουν, είναι φανταστικά τα ντολμαδάκια – αλλά θέλουν και να αυτοεπιβεβαιώνονται από αγνώστους. Τότε να μην παντρεύονται. Να αγοράζουν τα ντολμαδάκια έτοιμα.


Οι αμφισεξουαλικοί άντρες δεν θέλουν να χωρίσουν για τον ίδιο λόγο που δεν θέλει κανείς να χωρίσει, και προτιμάει το τσιλιμπούρδισμα εκ του ασφαλούς: αν δεν πάει καλά, έχει πάντα έναν άνθρωπο που τον δέχεται (και τον ανέχεται) όπως είναι. Όλα τα άλλα υποτιμούν τη νοημοσύνη μας.

__________________
2.


Γεια χαρά Λένα!

Ελπίζω μέχρι να απαντήσεις σε αυτό το μήνυμα να έχω κάνει πρόοδο προς τη λύση του, αλλά με ενδιαφέρει η γνώμη σου, κυρίως γιατί μπορώ να την εκμεταλλευτώ ανώνυμα. Επιπλέον, γράφοντας αυτό το μήνυμα ίσως βάλω σε τάξη και τις σκέψεις μου.
Ο σύντροφός μου είναι διπολικός. Το ξέρω από την αρχή και είμαστε μαζί εδώ και τρισήμισι χρόνια. Μου το είπε ο ίδιος και υπήρξε αρκετά ανοιχτός με το θέμα αυτό στο παρελθόν.. Δεν ξέρω αν γνωρίζεις περί διπολικότητας, εγώ φερειπείν δεν ήξερα τίποτα μέχρι πριν από 3,5 χρόνια, που άρχισα να διαβάζω αρκετά. Αυτή τη στιγμή το θέμα έχει ως εξής:
Η σχέση μας έχει περάσει από διάφορα στάδια, στο διάστημα αυτό. Ζούμε στην Αγγλία εδώ και 2 χρόνια, λόγω ανάγκης, δεδομένης της κατάστασης στην Ελλάδα. Η μετάβαση δεν υπήρξε εύκολη για κανέναν από τους δύο. Για εμένα γιατί η ζωή σε ρυθμούς Λονδίνου είναι απάνθρωπη και γιατί η δουλειά μου δεν βοηθούσε καθόλου, για αυτόν για τους ίδιους λόγους, προσθέτοντας το ότι οποιαδήποτε βίαιη αλλαγή δεν είναι καλή για ένα διπολικό, ή τέλος πάντων μπορεί να προκαλέσει διάφορες ανεπιθύμητες παρενέργειες, ψυχική αστάθεια κλπ. Βρήκαμε, ωστόσο, τις ισορροπίες μας και, αντί να διαλυθούμε, δέσαμε περισσότερο και η σχέση βάθυνε. Έχουμε πια ηρεμήσει αρκετα, τα πράγματα έχουν σταθεροποιηθεί και κάνουμε σχέδια για μελλοντικές πιθανές μετακομίσεις και ταξίδια σε όλο τον κόσμο. Είμαστε όμορφα.
Το θέμα μου: Έχω αντιληφθεί ότι, ενώ αρχικά και μέχρι αρκετά πρόσφατα, έπαιρνε τα χάπια του ανελλιπώς, έχει αλλάξει στοιχεία στη συνταγή του χωρίς να μιλήσει μέ κάποιον ειδικό (πχ. σταμάτησε να παίρνει λίθιο εδώ και καιρό, και μου το ανέφερε ατάραχος πριν απο μερικές μέρες, υποστηρίζοντας ότι το λίθιο είναι μόνο για τις περιόδους κατάθλιψης). Επίσης, παίρνει προσωρινές αποφάσεις που μου φαίνονται ανεύθυνες (πχ. πήγαμε διακοπές 3 εβδομάδες Ελλάδα και δεν πήρε καθόλου φάρμακα μαζί «για να μην έχει θέμα στο αεροδρόμιο», επιχείρημα εντελώς άκυρο, αφού τα χάπια μπορούσαμε να τα παραχώσουμε στη βαλίτσα. Υποστήριξε επίσης ότι μπορεί να μείνει χωρίς χάπια εώς ένα μήνα στην κατάστασή του). Εγώ το έψαξα και η αλήθεια είναι ότι βρήκα πολλές πληροφορίες που μου δείχνουν ότι οι επιλογές του μπορεί να έχουν άσχημες συνέπειες. Έχω καεί να διαβάζω σχετικά τις τελευταίες ημέρες αλλά δεν καταλήγω κάπου συγκεκριμένα, αφού το κοκτέιλ φαρμάκων για τον κάθε διπολικό είναι πολύ συγκεκριμένο και εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από την περίπτωση του ατόμου που παίρνει τη θεραπεία, άρα πρέπει να μιλήσει με κάποιο ειδικό και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αλλάξει τη θεραπεία του χωρίς τη συμβουλή ειδικού. Εγώ μίλησα στον GP μου, αλλά, όπως το περίμενα, μου είπε ότι ο μόνος τρόπος να μάθω θα είναι να μιλήσω με τον προσωπικό του γιατρό, αφού θα έχει δώσει εκείνος τη συγκατάθεσή του. Εκείνος από την πλευρά του, αλλάζει θέμα όταν το αναφέρω (τις δύο φορές που το έχω κάνει), επιμένει ότι δεν θέλει να μιλάει γι αυτό και δεν φαίνεται διατεθειμένος να πάει σε γιατρό εδώ στο άμεσο μέλλον.
Έχουμε συζητήσει αρκετά σχετικά παλαιότερα και μου έχει εξηγήσει πώς είναι. Προφανώς, μπορώ μόνο να φανταστώ τι περνάει και να πάρω μία πολύ μικρή ιδέα από τις περιγραφές του. Είναι πολύ έξυπνος και πολύ πιο ισορροπημένος από πολλούς θεωρητικά υγιείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Καταλαβαίνω ότι αυτό που αισθάνεται είναι ένα μείγμα ντροπής, αβεβαιότητας και φόβου όταν ανακύπτει το θέμα αυτό. Φοβάται ότι αν μιλήσει σε ειδικό εδώ θα στιγματιστεί ενδεχομένως και ίσως να θεωρηθεί μη λειτουργικός ώστε να ασκεί το επάγγελμά του. Δεν τον αντιμετώπισα ποτέ ως άρρωστο γιατί δεν θεωρώ ότι βοηθάει και, για να είμαι ειλικρινής, δεν υπάρχει λόγος. Δεν θέλω να τον πιέζω να μιλάει ή να παίρνει σχετικές αποφάσεις, σιχαίνομαι την πίεση και δεν θέλω να ζορίζω κανέναν. Αλλά εφόσον με έχει κάνει κοινωνό αυτού που του συμβαίνει, το θεωρώ δίκαιο να γνωρίζω τι συμβαίνει και κατά πόσο κάνει ό,τι μπορεί για να είναι καλά και να βοηθήσει τον εαυτό του, γιατί δεν ζει μόνος και η διάθεσή του συχνά προβάλλεται επάνω μου αφού περνάμε πολλές ώρες μαζί. Δεν θέλω να αναλύσω το ζήτημα με κάποιον φίλο, γιατί το ξέρουν μόνο 2 άτομα που δεν μπορούν να βοηθήσουν και γενικά δεν θέλω να το μάθει πολύς κόσμος γιατί είναι κάτι δικό του, προσωπικό και αισθάνομαι ότι τον εκθέτω εν αγνοία του. Τι μου συστήνεις κι εσύ πέρα από το ακριβό σπορ του ψυχολόγου;
Συγγνώμη για το τεράστιο μήνυμα, αναμένω τις σκέψεις σου σχετικά.

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το «ακριβό σπορ του ψυχολόγου».


Η φροντίδα της υγείας σου δεν είναι γκολφ. Δεν δέχομαι να το περιγράφεις έτσι ούτε επικαλούμενη το χιούμορ, γιατί μέσα από το αστείο που διάλεξες να κάνεις, φαίνεται τι πιστεύεις.


Κατά τη γνώμη μου πρέπει να πας σε έναν ψυχίατρο ή ψυχολόγο για να σε παρακολουθεί επειδή είσαι σύντροφος ανθρώπου που έχει μια ασθένεια σοβαρή που δεν πρόκειται να περάσει και επηρεάζει την καθημερινότητα σε σημαντικό βαθμό. Το λέω πρώτο, γιατί πάνω από όλα, και πριν από όλα, πρέπει να είσαι σίγουρη ότι κάνεις ό,τι μπορείς για να κρατάς τον εαυτό σου υγιή και δυνατό. Αλλιώς δεν μπορείς ούτε να ζήσεις, ούτε να βοηθήσεις.


Δεν μπορείς να τον πιέζεις ή να ελέγχεις, όχι επειδή σιχαίνεσαι την πίεση (που καλά κάνεις), αλλά επειδή, απλώς, δεν μπορείς. Είναι απολύτως δικό του θέμα η διαχείριση της ασθένειας του, και είναι απολύτως δικό σου θέμα το πώς θα διαχειριστείς την διαχείριση της ασθένειας του. Ακριβώς επειδή το ένα επηρεάζει το άλλο, είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε και οι δύο πού είναι τα όρια, αλλιώς σας περιμένουν η σύγχυση και η απογοήτευση.


Αφού έχεις διαβάσει πολλά για το θέμα, θα ξέρεις ότι μερικές φορές οι άνθρωποι σταματάνε τα φάρμακα επειδή νομίζουν ότι γιατρεύτηκαν (αλλά είναι καλά, επειδή λειτούργησαν τα φάρμακα). Ή επειδή δεν τους αρέσει η ιδέα να παίρνουν φάρμακα για μια ζωή (αντί να είναι ευγνώμονες που υπάρχουν φάρμακα γι'αυτό που έχουν, κάτι που εύχονται άπειροι άνθρωποι με ασθένειες που δεν έχουν ούτε θεραπεία, ούτε ελέγχονται). Ή επειδή τα φάρμακα έχουν παρενέργειες, και πιστεύουν ότι ποτέ δεν θα βρεθεί η συνταγή που θα τους κάνει καλά. Ή, επειδή σε κάποιο επίπεδο, νοσταλγούν την αρρώστια.


Πρέπει να τον παρακολουθεί γιατρός για πάντα, και για πάντα θα πρέπει να παίρνει φάρμακα. Η διατροφή, η ψυχολογία του, η ζωή του γενικότερα, όλα βοηθούν, αλλά αν δεν παίρνει τα φάρμακα, η ασθένεια θα ξανάρθει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το μόνο που μπορείς να κάνεις εσύ είναι να βρεις τον γιατρό, να μάθεις τα πώς και τα τι και τα πού, να κλείσεις ραντεβού και να πας μαζί του την πρώτη φορά. Μετά από αυτό, η ζωή του είναι στα χέρια του.

__________________
3.


Το πρόβλημα μου είναι απλό.... είμαι ερωτευμένη με ένα παιδί και εκείνος νιώθει το ίδιο ( ή έτσι λέει). Εγώ θέλω όσο τίποτα στον κόσμο να είμαστε μαζί, αλλά επειδή αυτός είναι αναρχικός είναι κατά της μονογαμίας κτλπ!
Να επιμείνω λόγω συναισθήματος ή να βρω τον επόμενο;
Υ.Γ: είμαι 25 είναι 24 !
-το κορίτσι που άφησες πίσω


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Α, αναρχία, μάλιστα.


Να κάποιος που δεν θέλει μονογαμία, και το ζει ελεύθερα (είναι βέβαια νέος, όταν αρχίσει να θέλει σπιτικά ντολμαδάκια, θα δούμε). Αυτός την έφτιαξε την θεωρία του. Εσύ, θα μείνεις με την «επιμονή λόγω συναισθήματος;» Κι αυτός έχει συναίσθημα, αλλά δεν εκβιάζει καταστάσεις. Τι νομίζεις ότι δικαιολογεί το συναίσθημα; Σου δίνει το ακαταλόγιστο; Ή λειτουργεί σαν ξόρκι, που ανοίγει πόρτες;


Η πορεία των ερωτημάτων είναι πάντα η ίδια. Τι θέλω; Τι παίρνω από αυτά που θέλω; Μου αρκούν αυτά που παίρνω;


Αν η απάντηση είναι «όχι», η επόμενη κίνηση είναι μόνο δική σου, και σε καμία περίπτωση δεν περιλαμβάνει παρακάλια, υπομονή, εθελοτυφλία, επιμονή, βόλτα με βάρκα την ελπίδα. Κι αυτό, διότι όοολα τα παραπάνω δίνουν την απόλυτη εξουσία στον άλλον. Βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του θεατή, κι αυτό σημαίνει μειωμένο αυτοσεβασμό, κι αυτό είναι ό,τι πιο επικίνδυνο μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου.


__________________
4.


Αγαπητή α, μπα;,

Υγιέστατος άντρας 55 χρονών διαγνώσκεται με καρκίνο. Θα κάνει χημειοθεραπείες, αλλά θα πεθάνει σε 1 χρόνο το πολύ. Έτσι βεβαιώνουν οι γιατροί στους στενούς συγγενείς. Θα πρέπει οι συγγενείς ή/και οι γιατροί να πουν όλη την αλήθεια στον ασθενή; Ή πχ να του πουν ότι έχει μεν καρκίνο αλλά ότι παλεύεται και μπορεί να θεραπευτεί;

Η ερώτηση δεν αφορά πραγματική περίπτωση, ένα παράδειγμα είναι. Σε όλες τις πραγματικές περιπτώσεις που εγώ έχω ακούσει (5-6 όλες όλες), ο ασθενής δεν ενημερώνεται επακριβώς, δεν του λένε όλη την αλήθεια (ούτε οι συγγενείς, ούτε οι γιατροί), συνήθως με την λογική ότι τι νόημα έχει, θα τα παρατήσει τελείως αν του πούμε την αλήθεια, δεν θα το παλέψει καθόλου, θα φύγει πριν την ώρα του κλπ κλπ. Μπορεί να ξέρουν όλοι οι άλλοι, ακόμα και οι απλοί γνωστοί του, αλλά όχι ο ίδιος ο ασθενής. Είναι συχνή η ερώτηση των γνωστών στην οικογένεια: "...Ξέρει;".

Με έχει προβληματίσει πολύ όλο αυτό, μου φαίνεται πάρα πολύ πολύπλοκο, το ηθικό ζήτημα, το αν μπορεί να αποφασίσει κάποιος για λογαριασμό κάποιου άλλου κλπ. Και ειδικά η θέση των γιατρών. Αναρτημένο χαρτί στο νοσοκομείο για τα δικαιώματα των ασθενών αναφέρει ότι ο ασθενής (ο σώας τα φρένας) δικαιούται πληροφόρηση, γνώση κλπ, και αυτός αποφασίζει για την θεραπεία του και αυτός αποφασίζει αν θα τη διακόψει. Δεν πρέπει οι γιατροί να λένε όλη την αλήθεια στον ίδιο τον ασθενή; Μπορεί πχ ένας ασθενής να αποφασίσει ότι δεν θέλει να κάνει χημειοθεραπείες και ας πεθάνει στον μισό χρόνο, και να κάνει άλλα πράγματα που θέλει σε αυτό το λίγο διάστημα που του μένει
-9ος Αύγουστος

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Επειδή η ερώτηση είναι για γιατρό, ρώτησα έναν γιατρό, και συγκεκριμένα μια νευρολόγο, και πιο συγκεκριμένα, την αδερφή μου, Σάσα (που φέρει το ίδιο επώνυμο με μένα), η οποία μου έγραψε τα εξής:


Η αποκάλυψη της αλήθειας για τη σοβαρότητα και το είδος της νόσου είναι ένα δύσκολο θέμα και έχει πολλές πλευρές. Σε αντίθεση όμως με το τι πιστεύει γενικά ο κόσμος και οι ίδιοι οι γιατροί, μελέτες έχουν δείξει ότι όταν ρωτήθηκαν οι ασθενείς είπαν σε συντριπτική πλειοψηφία ότι θα ήθελαν να τους πει ο γιατρός την αλήθεια και οι γιατροί είπαν επίσης το ίδιο, ότι θα ήθελαν να πουν την αλήθεια. Η ανακοίνωση της κατάστασης πρέπει να γίνει φυσικά με ήπιο τρόπο και με μεγάλη προσοχή. Όταν λες στον ασθενή την πραγματικότητα, τότε τον κάνεις κοινωνό στη θεραπεία του και παίρνεις αυτό που λένε informed consent. Τον κάνεις να συμμετέχει δηλαδή στη θεραπεία του, του λες τις επιλογές του και αποφασίζει και αυτός τι είναι σωστό για τον ίδιο. Διαφορετικά πώς θα πάρει αποφάσεις πχ για χημειοθεραπείες; Πολύ σπάνια ο γιατρός μπορεί να μην πει την αλήθεια. Δύο περιπτώσεις: όταν είναι πολύ πιθανόν για τον συγκεκριμένο ασθενή η ανακοίνωση να προκαλέσει ανήκεστο βλάβη. Πχ όταν υπάρχουν θρησκευτικές πεποιθήσεις ή ορισμένες κάστες έχουν κάποιες ενσωματωμένες φοβίες για συγκεκριμένες παθήσεις, και αυτό μπορεί να το μάθει ο γιατρός συνήθως από τους συγγενείς. Ή πχ όταν ο ασθενής είναι καταθλιπτικός και η ανακοίνωση να του προκαλέσει αυτοκτονικές τάσεις. Ή όταν ο ίδιος ο ασθενής ζητήσει από το γιατρό να μη του πει την αλήθεια. Σπάνιες είναι αυτές οι περιπτώσεις και ειδικά στην πρώτη περίπτωση να καταχραστεί ο γιατρός το δικαίωμά του. Όταν οι συγγενείς ζητήσουν από το γιατρό να μην το πει, αυτό είναι λάθος και πρέπει ο γιατρός να το εξηγήσει με ήπιο τρόπο και να συνεννοηθεί μαζί τους το πλάνο που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι μαζί για να επικοινωνήσουν το πρόβλημα στον ασθενή. Γενικά όσο περνούν τα χρόνια όλο και περισσότερο οι γιατροί συμφωνούν να λένε στον ασθενή τι έχει από την αρχή της νόσου του. Στην Ελλάδα ακόμη μερικοί παλιοί γιατροί χρησιμοποιούν ευφημισμούς για την ανακοίνωση της νόσου, πχ "Ε" για επιληψία ή "απομυελινωτική νόσος" για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Αυτό πάντως τείνει να καταργηθεί και από τους νέους γιατρούς δεν χρησιμοποιούνται αυτοί οι όροι.


__________________
5.


α μπα μου χελοου,λοιπον τελευταια αναρωτιεμαι και αναρωτιεμαι ποιος θα ηταν ενας πολυ καλος λογος για να κανεις παιδια.Δεν εχω ακομα αλλα οποτε βλεπω οικογενειες με παιδια αυτο σκεφτομαι.Θελω τη γνωμη σου εντελει ,υπαρχει καποιος λογος εκτος απο το γεγονος οτι θελουμε να διαιωνισουμε το ειδος μας και να κανουμε αυτο που προτασσει η κοινωνια??πειτε και σεις παιδια ,φιλια σε ολους !!!!!


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Έχουμε από τη μία την κατηγορία «άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη» από ανθρώπους που έγιναν γονείς και νομίζουν ότι έσωσαν το μέλλον της ανθρωπότητας, έχουμε και από την άλλη την κατηγορία αυτών που πιστεύουν ότι θα μας σοκάρουν όλους από τις τολμηρές τους δηλώσεις. Παιδιά, το να κάνεις παιδιά είναι σα να αναπνέεις, να τρως και να κοιμάσαι. Το πιο φυσικό, αυτονόητο και τετριμμένο δεδομένο της ζωής. Είναι τελείως ασήμαντο για την ανθρωπότητα για ποιους λόγους θέλει ή δεν θέλει ο οποιοσδήποτε να κάνει παιδί. Μπορεί να είναι πάρα πολύ σημαντικό για τον καθένα από εμάς, αλλά για τους άλλους αυτός ο έμμεσος μονόλογος είναι σα να τους αναγκάζουμε να ακούσουν τι ονειρευτήκαμε χθες.


Οι λόγοι για υπέρ και τα κατά της τεκνοποίησης είναι πλήρως καταγεγραμμένοι, και βρίσκονται παντού γύρω μας. Αν έχεις βρει τι σου ταιριάζει, ό,τι και να είναι, μπράβο. Αν όχι, συνέχισε το ψάξιμο μέσα σου. Οι υπόλοιποι έχουμε την δική μας αναζήτηση.


Με λίγα λόγια. Δεν υπάρχει 'ένας πολύ καλός λόγος' για να κάνεις παιδιά. Ούτε για να μην κάνεις.

__________________
6.


Ειμαι παντρεμενη με εναν υπεροχο γιο.Εχω αρκετα χρονια διαφορα ηλικιας με τον αντρα μου και τα τελευταια χρονια χαθηκε οτιδηποτε ερωτικο υπηρχε μεταξυ μας.Λιγο η ατελειωτη δουλεια του λιγο το παιδι.Γνωρισα καποιον μεσω διαδικτυου,βρεθηκαμε φιληθηκαμε ερωτευθηκαμε.Τοσο εντονα που αρχισε να με τρομαζει κ το σταματησα.Δεν υπηρξε ερωτικη πραξη και πλεον μετα απο 4 μηνες που ξεκοψαμε,τον σκεφτομαι ακομη και ειμαι ερωτευμενη μαζι του οπως πριν.Και τωρα τι?
-Κρίστυ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αυτό, που οι παντρεμένοι λένε «άρχισα να τρομάζω και το σταμάτησα», όταν το λένε, καταλαβαίνουν τι λένε;
Το ερωτικό με τον άντρα σου δεν χάθηκε λόγω δουλειάς, παιδιού, ή διαφοράς ηλικίας. Χάθηκε επειδή είναι το πιο εύκολο να γίνει, επειδή τεμπελιάσατε.


Δεν τρόμαξες από το μεγαλείο του συναισθήματος με κάποιον άγνωστο. Τρόμαξες γιατί βρέθηκες μπροστά στις ευθύνες σου, και μόλις έγινε αυτό, σταμάτησες. Αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένη, θα πρέπει να πάρεις δύσκολες αποφάσεις που θα σε βγάλουν από την ήσυχη πλειοψηφία της «παντρεμένης με παιδιά». Αν δεν θέλεις να βγεις από την ομάδα που νιώθεις ότι σε προστατεύει, θα ερωτεύεσαι σφοδρά διάφορους, επειδή δεν θα έχεις την ευκαιρία να τους γνωρίσεις ποτέ στα αλήθεια.


Και τώρα τι; Θα διαλέξεις την ζωή ή την φαντασίωση; Υπάρχει κι άλλη πίστα προς τα κάτω.


_________________
7.

Α μπα, θα ήθελα τη βοήθειά σου μήπως καταφέρω και απαλλαγώ από τους δαίμονες μου. Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα που είναι η διαδικτυακή γνωριμία. Εκείνος 36 ετών, κάτοικος σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Βορείου Ελλάδος, ελεύθερος και άνεργος...περιστασιακός dj σε καποιες εκδηλώσεις.Εγώ 42 ετών παντρεμένη με παιδιά, δουλειά και βυθισμένη στον λήθαργο μου. Μέχρι που ήρθε η στιγμή να απαντήσω σε ένα μήνυμα στο φβ. Να μη σου πω ότι ήμουν και υποψιασμένη για τις καταστάσεις αυτές! Παρόλα αυτά προχώρησα και έφτασα σε κατάσταση αυτισμού. Πάνω από ένα υπολογιστή να περιμένω μήνυμα του. Είχε αυτοπεποιθηση τρομερη, χιουμορ, ετοιμολογος και πολυ καλο λεγειν. Βλεποντας οτι η κατασταση σοβαρευε (απο πλευρας συναισθηματων δικων μου)...ρωτησα και εμαθα για αυτον. Καλο παιδι μου ειπαν, ψυχουλα αλλα ποτο ...πολυ ποτο. Ακομα κι εκει δεν σταματησα, γιατι λειτουργουσε σαν ναρκωτικο πανω μου. Πρεπει να σου πω οτι καποιες φορες τον βοηθησα και οικονομικα. Μην φανταστεις κατι το τρομερο και έχοντας παντα στο νου μου το δεδομένο του ποτου. Ρωτησα και για την οικονομικη του κατασταση που ηταν οντως αυτη που ελεγε, δεν μου ελεγε ψεματα. Και συνεχιστηκε ετσι η επικοινωνία. Αρκετές ήταν οι φορές που προσπαθησα να σταματησω να μιλαω μαζι του , αλλα παντα καταλήγαμε στα ιδια... ναρκωτικο , οπως σου ειπα. Εβρισκε παντα τροπο να επικοινωνει μαζι μου, παρολες τις αντιρρήσεις μου. Βλεποντας την επιμονη αυτη για επικοινωνία του ζητησα καποια στιγμη να συναντηθούμε. Το απέκλεισε λεγοντας οτι η πόλη ειναι μικρη, πολλοί γνωστοί και θα τον εφερνα σε δυσκολη θέση. Στην Αθήνα να κατεβει δυσκολευόταν γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα. Του ειπα οτι θα τον διευκολυνα, αλλα και παλι ήταν αρνητικος... πολυ μακρυα η Αθήνα μου ελεγε. Ετσι τουλαχιστον ισχυριζόταν...μαθαινα όμως έκανε πράγματα με τους φίλους του. Η επικοινωνία συνεχίστηκε ετσι 4 χρόνια. Θα μπορούσα ανετα να παω να τον δω ...ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ...αλλα δεν το εκανα γιατι ηθελα να το θέλει και εκεινος. Τοση εμμονη και κυνήγι για καυλαντισμα μαζι μου? Ανετα θα μπορουσε να το κανει με άλλες . Το θέμα είναι ότι φεύγει τωρα στο εξωτερικό για κάτι καλύτερο και δεν νομιζω να καταφέρω ποτέ να τον συναντησω. Τον σκεφτομαι κάθε λεπτό...ξυπνάω και κοιμαμαι με αυτόν μεσα στο μυαλο μου. Νομιζω ότι παντα θα τον σκεφτομαι...δεν ξερω αν είναι το ανεκπληρωτο που λενε, αλλα είναι ο δαιμονας μου. Επίσης να σου πω ότι αρκετες φορες τα βαζω με τον εαυτο μου γιατι αφεθηκα σε ολο αυτό...ειχα πει και τη μαγικη φραση ότι σε εμενα ποτε δεν θα αφησω να συμβει κατι τετοιο. Και όμως εγινε...και θα μείνω με τους δαίμονες παρέα. Πιστεύεις ότι μπορώ να απαλλαγώ? Οποιαδήποτε βοήθεια θα είναι πολύτιμη. Σε ευχαριστώ!

Μυσιρλού χχχχ


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αναγνώρισες την εμμονή και το κυνήγι για καυλάντισμα, αλλά από τη λάθος πλευρά.


Επί τέσσερα χρόνια, εσύ συντηρούσες αυτή το υποκατάστατο όραμα ανθυποσχέσης για να έχεις ένα δεκανίκι να σε βοηθάει στην πραγματικότητα. Εσύ περίμενες στο τσατ, εσύ έστειλες λεφτά, εσύ παρακαλούσες να πας να τον δεις. Ευτυχώς που δεν πήγες, αλλά από την άλλη, αν πήγαινες, μπορεί να γκρεμιζόταν λίγο η φαντασίωση, ποιος ξέρει. Από την παράλλη, ίσως γι' αυτό δεν πήγες, και όχι επειδή «ήθελες να το θέλει κι αυτός». Εσύ τον σκέφτεσαι κάθε λεπτό, εσύ κοιμάσαι και ξυπνάς με αυτόν στο μυαλό σου, εσύ έφτιαξες μια σχέση εξ'ολοκλήρου στο μυαλό σου, και την κράτησες ζωντανή, και την έκανες εικόνισμα για να προσκυνάς και να λατρεύεις.


Δεν είναι δαίμονας αυτό που σε ταλαιπωρεί, μην γκλαμουροποιείς την προσπάθεια σου να παριστάνεις ότι ζεις μια άλλη ζωή. Σε λήθαργο ήσουν, σύμφωνα με τα λόγια σου, και μπήκες σε έναν νέο λήθαργο, που έφτιαξες μόνη σου, ώστε να είναι πιο ωραίος από τον πραγματικό. Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι δεν λες τίποτα για την πραγματική σου ζωή. Δεν λες καν αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε αυτή, ή αν απλώς την βαρέθηκες. Από τι προσπαθείς να ξεφύγεις; Τι είναι τόσο απωθητικό σε αυτό που έχεις, ώστε να χρειάζεσαι τέτοια ψίχουλα για να μην κοιμάσαι τα βράδια; Τι ζεις κάθε μέρα που σε έκανε να πιστέψεις ότι δεν ήθελε να πας επειδή φοβόταν την «έκθεση» (ένας ελεύθερος νέος άντρας. Τι έκθεση;)


Αν σκοπεύεις να αποφεύγεις τη ζωή σου μέχρι να πεθάνεις, να ξέρεις ότι γίνεται. Αν όμως νομίζεις ότι η ζωή σου θα αλλάξει και θα γίνει καλύτερη στο μέλλον, χωρίς να κάνεις εσύ αλλαγές μέσα σου, θα φτάσει μια μέρα που θα συνειδητοποιήσεις πόσες φορές είχες την ευκαιρία να κάνεις κάτι και προτίμησες τον λήθαργο: θα είναι η μέρα που δεν θα έχεις άλλες ευκαιρίες. Δε νομίζω ότι χρειάζεσαι άλλη φιλολογικές παραινέσεις. Αν είσαι δυστυχισμένη στον γάμο σου, ή σώσε τον, ή χώρισε.

127

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
#7 Έχω δει τα τελευταία 15 χρόνια 4 φίλες μου, οι δύο κοντινές να ζουν ιστορίες, αν και το ζουν είναι ευφημισμός, σαν τη δική σου.Τόσος φόβος και απελπισία σε ένα μείγμα καθηλωτικό. Κανένας από αυτούς τους έρωτες δεν είχε ευτυχή κατάληξη, τη μια μάλιστα αποδείχτηκε πως ο "καλός" της τη δούλευε μα τη συνεργία της γυναίκας του, για πλάκα. Μια αποφάσισε να χωρίσει και είναι τώρα με την καινούργια της οικογένεια.Οι άλλες δυο είναι βυθισμένες ακόμα στο ίδιο τέλμα, ούτε μπρος ούτε πίσω.. εκεί. Η τελευταία δεν είναι πια μαζί μας κάποτε όμως ένας μεγάλος της on-line έρωτας, που δεν γνώρισε ποτέ από κοντά, κατάφερε να της αποσπάσει 3000€ για να καταφέρει να έρθει να τη δει, ήταν σε χώρα του εξωτερικού.Τι θέλω να πω; Πώς διαβάζοντας την ιστορία σου λυπήθηκα γιατί ξέρω αυτό που ζεις,σε ένιωσα σαν μια από αυτές. Όλες τους γλυκές, καλές, αγαπημένες, φοβισμένες και μπερδεμένες. Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου μη την αφήνεις να περνά έτσι. Υ.Γ. Για τους φίλους σχολιαστές. Ζητώ συγνώμη αν σήμερα παραβίασα την αρχή Lenfou.
Χρησιμοποιησα προσωπικές και μεμονωμένες εμπειρίες για πιο γενικευμένο συμπέρασμα Ήθελα να δώσω πραγματικά παραδείγματα ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο πονεασα μαζί τους. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως Επειδή οι περιπτώσεις που ξέρω εγώ στυχησαν δεν είναι και ο κανόνας.
@1Ακούγεσαι σαν να νιώθεις συνένοχος ή συμμέτοχος, δεν ξέρω.Ένα χαρακτηριστικό των ανήθικων που ξέρω, είναι αυτό το στυλάκι του κατακαημένου/αδικημένου. Δεν υπάρχει τίποτα που να δικαιολογεί μια εξαπάτηση. Δεν αξίζουν την συμπάθεια σου τέτοιοι άνθρωποι, ασχολήσου με ισορροπημένους, που έχετε πιο πολλά κοινά.
#6 Αγαπητή Κρίστυ, υπάρχουνε δύο λύσεις.α) Αν θες να συνεχίσεις να είσαι με τον άντρα σου και να περνάτε όμορφα, προσπάθησε να αναθερμάνεις τη σχέση που έχεις μαζί του και να της δώσεις ξανά την αξία που είχε παλαιότερα. Σίγουρα όμως πρέπει κι ο ίδιος να ανταποκριθεί στο κάλεσμά σου. β) Αν ήδη έχεις προσπαθήσει στην αναθέρμανση της σχέσης σου με το σύζυγό σου με διάφορους τρόπους αλλά χωρίς αντίκρυσμα (εξανολουθεί ο σύζυγος να αδιαφορεί), τότε το ιδανικό είναι να τον ενημερώσεις πως δεν αντέχεις άλλο αυτή την απραξία και αδιαφορία και καλύτερα να τον προετοιμάσεις για ένα πιθανό χωρισμό. Έτσι θα μπορείς να διασκεδάζεις με το νέο σου αμόρε χωρίς τύψεις και ενοχές. Make it clear
#5Καταλαβαίνω ότι η επιλογή αν θες να κάνεις παιδιά ή όχι μπορεί να είναι δύσκολη, καθώς επίσης ότι για τον καθένα υπάρχουν πολλοί προσωπικοί λόγοι για την κάθε επιλογή. Αλλά μιλώντας σε γενικές γραμμές νομίζω ότι δεν είναι και καμια τρελή φιλοσοφία, πολύ χοντρικά υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος να κάνεις παιδιά και ένας να μην κάνεις.Αν κάνεις, μπορείς να δημιουργήσεις μία μοναδική και καταπληκτική σχέση με έναν άλλον άνθρωπο. Με το ρίσκο να μην τη δημιουργήσεις και τελικά να καταστρέψεις τις ζωές και του παιδιού σου και τη δικιά σου.Αν δεν κάνεις, δε θα δαπανήσεις τρομερά πολύ χρόνο,ενέργεια,χρήμα σε κάποιον άλλο που θα είναι πλήρως ή μερικώς εξαρτόμενος από σένα για πολλά χρόνια. Θα έχεις την άνεση να κάνεις βόλτες, ταξίδια, φίλους, ό,τι θες τέλος πάντων. Με το ρίσκο να μην κάνεις τίποτα από αυτά και να πεθάνεις μόνος και έρημος. Από εκεί και πέρα, το τι είναι πιο σημαντικό για τον καθένα, τι ρίσκο είναι διαθετιμένος να αναλάβει, κατά πόσο μπορεί/θέλει να κάνει και τα δύο μαζί, είναι προσωπική επιλογή του καθενός. Η μη αναστρεψιμότητα ενός παιδιού μπορεί να το κάνει δύσκολο να πεις με σιγουριά τι θες, αλλά, για τους περισσότερους τουλάχιστον, δεν είναι και κανένα τρομερό μυστικό ανάμεσα σε τι επιλέγουν.
Ρε παιδιά ποιος σας υποχρεώνει να είστε δεσμευμένοι, παντρεμένοι, αρραβωνιασμένοι; Άμα θέλετε να επιβεβαιώνεστε από πενήντα διαφορετικά πρόσωπα ταυτόχρονα, ποιος σας εμποδίζει; Κάντε τη ζωή σας και αφήστε τους μονογαμικούς στην ησυχία τους, αυτοί μια χαρά μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους. Δεν αισθάνονται εγκλωβισμένοι σε μια μονογαμική σχέση που τους σέβονται και δεν τους εξαπατούν, κοροϊδεύουν και πληγώνουν, επειδή του άλλου ή της άλλης τους γυάλισε κάτι καινούριο. Δεν είστε αλυσοδεμένοι στο μπουντρούμι, επιτέλους δηλαδή. Μην το ωραιοποιείτε, ό,τι δικαιολογία και να λέτε στον εαυτό σας ή στους άλλους, έχετε την πολυτέλεια σαν όντα με ελεύθερη βούληση να επιλέξετε αν θα φερθείτε άσχημα στο σύντροφό σας ή όχι.
#6 Αγαπητή φίλη.Ο άντρας σου δεν υπάρχει στο κείμενο που έστειλες. Γράφεις δε,ότι είσαι παντρεμένη μ έναν υπέροχο γιο!Η μεγάλη διαφορά ηλικίας δεν σημαίνει απαραίτητα σίγαση της ερωτικής έλξης από ένα σημείο και μετά. Γιατί τον παντρεύτηκες τον άντρα σου;Η τυχαία γνωριμία ,έλξη και περιπέτεια με έναν κατ ουσία άγνωστο, ειναι δείκτης δικών σου ανεκπλήρωτων αναγκών.Αν τυχόν συνευρισκόσουν ερωτικά με αυτόν, τι θα συνέβαινε;Θα λυνονταν όλα τα προβλήματα ως δια μαγείας; Δεν είναι θέμα παραβίασης ή μη κάποιου κώδικα και η επίκληση της διαφοράς ηλικίας δεν δικαιολογεί κάτι γενικώς και αορίστως. Αιτιολογεί πράγματα ειδικά και συγκεκριμένα στην δική σου περίπτωση για λόγους που εσύ μπορείς ν αναλύσεις.Σε ενημερώνω πάντως,ότι υπάρχουν ζευγάρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας,τα οποία έπειτα από 20 χρόνια ,έχοντας αποκτήσει παιδιά,εξακολουθούν να συνυπάρχουν με αγαστή αρμονία και αγάπη.Αν το σεξουαλικό πάθος έχει ξεθυμανει και είναι πολύ σημαντικό κομμάτι για σένα αυτό,οι επιλογές σου είναι μετρημένες : παραμένεις συνάπτοντας παράλληλες σχέσεις εν γνώσει ή εν αγνοία του συζύγου,ή χωρίζεις. Προφανώς το σεξ με το σύζυγο θεωρείται λήξαν εδώ και καιρό. Όποια επιλογή και να κάνεις,το τίμημα θα το πληρώσεις εσύ.Όπως εσύ υφίστασαι και τις συνέπειες της έλλειψης ερωτικών σχέσεων.
#4 Αυτό που ρωτάς έχει να κάνει αποκλειστικά με τον κάθε ασθενή ξεχωριστά, όχι με το τι πιστεύει η ιατρική κοινότητα ή τι λένε οι στατιστικές. Δυστυχώς έχω ζήσει τον καρκίνο από πολύ κοντά, και έχασα εξαιτίας του δικούς μου ανθρώπους. Ο πατέρας μου δεν ήθελε να ξέρει τίποτα, αν του λέγαμε πόσο του μένει θα τα παρατούσε, δε θα άντεχα να τον βλέπω καταθλιπτικό να περιμένει τον θάνατό του. Ήξερε τη μισή αλήθεια και ήλπιζε ότι θα το ξεπεράσει.. Μεγάλη υπόθεση η ελπίδα παιδιά. Ο ξάδερφός μου 26 χρονών έψαχνε τα πάντα στο ίντερνετ, ήξερε ακριβώς τι συμβαίνει στο σώμα του, ήθελε να ξέρει. Ηλπι
Η λογική τελικά είναι σχετική και εξαρτάται σε ποια κοινωνία ζεις. Στις χώρες τις κεντρικής Ευρώπης αυτό είναι σχεδόν αδιανόητο, αν ο ασθενής έχει σώα τα φρένας και είναι υπεύθυνος του εαυτού του, είναι ο πρώτος που θα το μάθει και με όποιον συνοδό επιλέγει αυτός να έχει μαζί του. Αν δε δώσει τη συγκατάθεση του δε επιτρέπεται κανένας επαγγελματίας υγείας να δώσει πληροφορίες σε τρίτους, αν γίνει κάτι τετοιο σηκώνει εως και μήνυση. Εν τέλει δουλεύοντας και εγώ ως επαγγελματίας υγείας και σε άλλες χώρες κάποια χρόνια εκτιμώ πολύ περισσότερο αυτόν τον επαγγελματισμό, την ειλικρίνεια και την ώριμοτητα όπως και τον σεβασμό που δείχνεις σε αυτόν που είναι το επίκεντρο της κατάστασης, δηλαδή τον ίδιο τον ασθενή, παρά αυτό το μπέρδεμα που γίνεται στις περιπτώσεις που αναφέρεστε και που όλοι αντιμετωπίζουν τον άμεσα ενδιαφερόμενο σαν τον καημένο/ αδύναμο/ ανώριμο/ χαζό της υπόθεσης και καλά για το καλό του. Εν τέλη μπορείς να το θέσεις ότι είναι θέμα κουλτούρας αλλά ΟΧΙ λογικής.
(δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω πριν) Ήλπιζε και το ξαδερφακι μου ότι θα το ξεπεράσει, έδινε κουράγιο και σε μας ο καημένος, τελικά δεν τα κατάφερε. Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να διαχειριστούν μια τέτοια πραγματικότητα. Για μένα είναι καλύτερα να έρχονται οι γιατροί σε συνεννόηση με το οικείο περιβάλλον του ασθενούς για να ξέρουν πώς να τον αντιμετωπίσουν. Είναι πολύ λεπτό το ζήτημα. Μη σου τύχει..
#7Διαβάζοντας την απάντηση στην ερώτηση 7 μου δημιουργήθηκε μόνο η ανάγκη να ευχηθώ κάτι. Μακάρι να καταλάβει αυτή η γυναίκα τι της λες.Γιατί δεν ξέρω πόσο πιθανό είναι, άνθρωποι που σκέφτονται έτσι για 4 χρόνια, άνθρωποι που δεν έχουν φτάσει μόνοι τους ή με βοήθεια να νιώσουν τα συμπεράσματα της Λένας, να καταλάβουν την δύναμη τέτοιων απαντήσεων. Μακάρι...
@7αυτισμός, ναρκωτικά, δαίμονες, ποτό, νύχτα. Ούτε εγώ τόσο δράμα όταν καψουρεύτηκα τον δημοφιλέστερο μπάρμαν της μικρής μου πόλης.Είναι τόσο συνηθισμένο αυτό το προφίλ ανδρών στην επαρχία, που αμέσως-αμέσως σκέφτηκα 5-6 άτομα. Chill sistah, σου έστελνε μηνύματα με 0 κόστος και 0 δέσμευση. Γοητευόσουν και αυτό ήταν λουκούμι για την πικραμένη του αυτοπεποίθηση.
Α,μπα; Σού έλειψαν τα ντολμαδάκια;;;Πάντως, σχετικά με την απάντηση στην #5 "Με λίγα λόγια. Δεν υπάρχει 'ένας πολύ καλός λόγος' για να κάνεις παιδιά. Ούτε για να μην κάνεις." Πηγή: www.lifo.grΓια να κάνεις παιδιά, ναι...θα συμφωνήσω! Για να μην κάνεις όμως, θεωρώ πως υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ/ ΠΟΛΥ καλοί λόγοι!
1,Γιώργο, Κατά τη γνώμη μου είσαι τρολ και μάλιστα πιθανότατα γυναίκα.(Χθες πεσμένη η δουλειά, σήμερα κάτι πιο πιασάρικο...)Να μην υποτιμάται η νοημοσύνη των σχολιαστών, εδώ θα συμφωνήσω με την Α μπα;.Κατά τ' άλλα διαφωνώ. Οι κατασταλαγμένοι αμφισεξουαλικοί είναι πολύ πιο δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μείνουν σε πιστή, μονογαμική σχέση with either sex.Για κάποιο λόγο θέλουν και τα δύο και λόγω κοινωνικών αντιλήψεων ως τώρα αυτό που φαινόταν προς τα έξω ως ο "σύντροφός" τους ήταν το άτομο άλλου φύλου, από' κει και μετά "κολλητοί", "φίλοι", "παρέα", "κουμπάροι", "μαζί στο στρατό φαντάροι" κλπ, μεταφορικά και κυριολεκτικά.Όχι, οι straight δεν έχουν να καλύψουν τις ίδιες ανάγκες, προφανώς.A propos οι αμφισεξουαλικές γυναίκες το ίδιο δεν κάνουν;Η καλύτερη λύση προκειμένου για συντροφικότητα είναι bi άντρας με bi γυναίκα ή/και bi άντρα.Οι δύο αυτές σχέσεις μπορούν απο' κει και πέρα να' ναι ανοιχτές ή κλειστές κατόπιν συμφωνίας των 2Χ2.Απλά, είναι διπλά δύσκολο να βρεις και τη μία και τον έναν.Για το γάμο το' χω ξαναπεί, καλύτερα να καταργούνταν εντελώς αυτός ο καταπιεστικός θεσμός καταγραφής της "σύ-ζευξης", που ήταν τόσο χρήσιμος κοινωνικά διαμέσου της προστασίας της οικογένειας ως θεμέλιου της κοινωνίας(αλλά και της περιουσίας της κάθε οικογένειας και κατ' επέκταση της κοινωνικής τάξης και σταθερότητας), δεν είμαστε πια μόνο βόδια στ' αλέτρι, φθάνουμε απ' την πυρηνική οικογένεια και τη μονογονεικότητα, με βήμα ταχύ, στην κοινωνία ΑΤΟΜΩΝ.
η μόνη διαφορά ενός μη-αμφισεξουαλικού και ενός αμφισεξουαλικού σε μονογαμική σχέση είναι ότι για τον αμφισεξουαλικό η επιτυχία αυτής της σχέσης δεν επηρεάζεται από το φύλο του συντρόφου. Οι αμφισεξουαλικοί δεν έχουν την ανάγκη να κάνουν σεξκαι με τα δύο φύλα για να είναι ικανοποιημένοι, απλώς είναι εξίσου ικανοποιημένοι κάνοντας σεξ με οποιοδήποτε από τα δύο φύλα. Δεν καταλαβαίνω από που συμπεραίνεις ότι τους είναι δύσκολο ή και αδύνατο να μείνουν σε πιστή σχέση
Νέδεος, Ε, όχι, λοιπόν! Δεν το δέχομαι!Δεν έχει να κάνει με το αν είναι κάποιος μονογαμικός ή πολυγαμικός αμφισεξουαλικός, αλλά με το κατά πόσο του είναι απαραίτητο να εκφράζεται πλήρως, σεξουαλικά και συναισθηματικά! Δυστυχώς, τα δύο φύλα προσφέρουν άλλες συγκινήσεις! Μέχρι πού να περιορίσεις τη σεξουαλική/ερωτική σου επιθυμία κι έκφραση, όταν είναι πρακτικά αδύνατο να ικανοποιηθούν με το ίδιο πρόσωπο;Κάποιοι αμφισεξουαλικοί είναι όπως λες, κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι νομίζω, και το δείχνει η πράξη, όχι!Έγραψα "οι κατασταλαγμένοι" και "ΠΙΟ δύσκολο"(από μη αμφισεξουαλικούς). Έχω την αίσθηση(που, πράγματι, μπορεί να' ναι και λάθος) ότι όταν μείνεις συνειδητά σε MIA πιστή σχέση κάπου έχεις καταλήξει ότι είσαι straight/gay ανάλογα, ότι εν πάση περιπτώσει αυτό το μοντέλο ζωής θ' ακολουθήσεις όσο κρατήσει η σχέση(γιατί υπάρχουν διαφορές), ο γόρδιος δεσμός λύθηκε όσο κρατήσει η σχέση λόγω έρωτα, ακριβώς διότι είναι και πιο δύσκολο να ταιριάξεις το 2Χ2.Ο παντρεμένος με 3 παιδιά(π.χ. Sir Michael Redgrave) που keeps π.χ. το διπλανό διαμέρισμα και με τον κολλητό κουμπάρο και νονό είναι μονογαμικός ή πολυγαμικός;Πάντως, whatever works for you και για τον καθένα, Νέδεος! Δεν ήθελα να θίξω κανέναν bi. Θα χαρώ να μου αποδείξεις ότι κάνω λάθος(θα με βοηθήσει και μένα)!
#1. "Σε αυτά το μόνο που μπορώ να απαντήσω είναι ότι δεν κοιτάω μόνο τον εαυτό μου Πηγή: www.lifo.gr"Εσύ παιδί μου προσφέρεις κοινωνικό έργο!Τώρα ή τα έχεις μπερδέψει στο μυαλό σου ή έχεις ένα ιδιαίτερο φετίχ με παντρεμένους αμφισεξουαλικούς άντρες.
#4 Εγώ που έχω χρόνιο νόσημα θελω να ξέρω. Πάντα. Θέλω να ξέρω την πρόγνωση της ασθένειας, τα φάρμακα, τις παρενέργειες, τις εναλλακτικές, τις πιθανότητες όλα. Καθώς λόγω σφοδρότητας της νόσου βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή από άποψη θεραπείας (κάνω την πιο δυνατή θεραπεία και την προτελευταία λύση για όσους έχουν το ίδιο πρόβλημα) θέλω να είμαι 100% ενημερωμένη για όλα γιατί πρέπει να κανω τακτικά εξετάσεις να ακολουθώ ειδική διατροφή να προσέχω για σημάδια αρχόμενων προβληματων λόγω των φαρμακων (είμαι επιρρεπής στην φυματίωση, το λέμφωμα και αρκετές άλλες μολύνσεις και ασθένειες)κλπ κλπ κλπ. Οπότε θέλω και ΑΠΑΙΤΩ να ξέρω, αφ ενός για να πάρω τις αποφάσεις μου για την κατάλληλη θεραπεία και αφ ετερου για να προσαρμόσω τη συμπεριφορά μου αναλογα με τη θεραπεία μου (ΠΧ να αποφευγω κλειστους χωρους το χειμωνα και την έκθεση στον ήλιο το καλοκαίρι). Πριν μερικά χρόνια είδα συγγενη μου να πεθαινει απο καρκίνο χωρίς να γνωρίζει "τυπικά" τι έχει. Η ασθένεια τον καταβρόχθισε μεσα σε μερικές μέρες και ακόμα αναρρωτιέμαι αν ήθελε να περάσει τις τελευταίες μέρες του περιμένοντας να "αναρρώσει" ή αποχαιρετώντας τους φίλους του ας πούμε. Απο τότε θέλω ΠΑΝΤΑ να ξέρω.
#3"Δεν είμαι μονογαμικός γιατί είμαι αναρχικός". Το ακούσαμε κι αυτό ως εξήγηση. Θεωρητικά στέκει αλλά ξέρεις αγαπητή αποστέλλουσα την ερώτηση 3 ότι είναι απλά μια δικαιολογία επειδή ούτε τα υπόλοιπα της αναρχίας εφαρμόζει. Σωστά; Όπως είπα και σε άλλο σχόλιο (για την #1) αφήστε την μονογαμία σε μας που την επιλέγουμε συνειδητά.
Δικαιολογία για ποιον; καλά το ότι δεν εφαρμόζει τα υπόλοιπα της αναρχίας δε μας ενοχλει..δηλ καποιος που εφαρμόζει τα υπόλοιπα αλλά είναι μονογαμικός είναι λιγότερο αναρχικος;
Δικαιολογία προς το ταίρι που το εκστομίζει. "Είμαι ερωτευμένος μαζί σου αλλά θα πηδάω κι άλλες γιατί πιστεύω στην ελεύθερη διακίνηση σωμάτων." Εν προκειμένω η λέξη "έρωτας" με την έννοια που του έχει αποδοθεί από την δυτική πολιτιστική κληρονομιά τουλάχιστον από τους τροβαδούρους και πέρα είναι λάθος επιλογή. Υπαινίσσεται υποσχέσεις και προσδοκίες που αναιρούνται από το δεύτερο σκέλος της πρότασης. Το ότι δεν εφαρμόζει τα υπόλοιπα της αναρχίας το ανέφερα απλώς υποννοώντας ότι πρόκειται για υποκριτή. Που ενδύεται το ένδυμα της αναρχίας για να νιώσει καλύτερα με την συνείδησή του/να το παίξει κουλ/να σταυρώσει περισσότερα καυλιστερά γκομενάκια. Και το πετυχαίνει δηλαδή...
Καλέ, δεν τον ξέρουμε τον άνθρωπο!Αυτό που καταλαβαίνω εγω είναι ότι με το θεωρητικό υποβαθρο που του προσφέρει η αναρχικη θεωρία, αμφισβητεί νόρμες όπως η μονογαμία,η έκφραση του έρωτα, η σεξουαλικότητα κοκ.Εντάξει μπορεί να παραείμαι καλοπροαίρετη, αλλά ας εκτιμήσουμε ότι ήταν ειλικρινής, και (μαλλον, όπως καταλαβαινω) προσπάθησε να της εξηγησει τι έχει στο μυαλό του (όσο καταλαβαίνει/μπορεί κι αυτός). Και συνειδητα δεν επιλέγει τη μονογαμία!
Nihil cat (σούπερ nick btw)έχεις δίκιο! Ας του αφήσουμε το πλεονέκτημα της αμφιβολίας. Κι αφού το δηλώνει είναι τουλάχιστον εντάξει ως προς το θέμα εξαπάτηση. Δεν μπορεί να νοηθεί.
@ΚαραβάναΕυχαριστώ :) Πάντα διαβάζω με ενδιαφέρον τα σχόλια σου.@Πέτρος ΠελεκάνοςΈχεις δίκιο και το πιστεύω, θες από καψούρα, θες για τα ντολμαδάκια, στη πράξη αυτά γίνονται αλλά λόγια ν'αγαπιόμαστε. Ας του αναγνωρίσουμε τη συγκεκριμένη περίπτωση και θα κριθεί κι αυτός εν καιρω.
Πέτρο Πελεκάνοαπολύτως εύστοχο! Ζεύγος δηλωμένων αναρχικών που γνωρίζω και παντρεύτηκαν στην εκκλησία και βάπτιση έκαναν στην εκκλησία και ψήφισαν και Σύριζα (κατά δική τους ομολογία)!! Ευελπιστώ ότι αυτή η "συνέπεια" λόγου-πράξης δεν χαρακτηρίζει το σύνολο του χώρου.
Είμαστε σίγουροι ότι ο τύπος έχει διαβάσει Κροπότκιν και Μπακούνιν ας πούμε και κατόπιν ωρίμου σκέψης κατέληξε ειδικά σ αυτό, ενστερνίζεται δε και εφαρμόζει και όλα τα υπόλοιπα της συναφούς θεωρίας.Χαμογελάω για το τολμάν επικαλείσθαι αυτού του τύπου.Με ορισμένες ερωτήσεις δεν ξέρει κανείς τι να γράψει.Η κοπέλα δε βρίσκεται σε πραγματικό δίλημμα, αυτό είναι το θέμα.Προτείνω να του αγοράσει και μια ντουζίνα βιβλία που σίγουρα δεν έχει στην βιβλιοθήκη του,(ή να τα δανειστεί από καμιά δημοτική βιβλιοθήκη)και να τον αποχαιρετήσει χαρούμενη. Ελπίζω γενικώς να μην κολλάει με άτομα που δεν συντονίζεται μαζί τους σε βασικά θέματα.Είναι στοιχειώδες αν επιλέγει παρτενέρ που αντιτίθενται ευθύς εξαρχής στο μοντέλο σχέσης που την ενδιαφέρει.Ζήτημα δικό της κατ αρχήν ποιόν διαλέγει για να επενδύσει συναισθηματικά.
#7 Αφήνοντας στην άκρη το ηθικό κομμάτι (με κάλυψε η Α,μπα) έχω μια απορία πρακτικής φύσεως: Ποιοι είναι αυτοί που ρώτησες για το ποιόν του, αφού είστε από άλλες πόλεις και περιβάλλοντα; Πιο πολύ έχω την περιέργεια γιατί μου μύρισε catfish. Κι αν έχω δίκιο και το ανακαλύψεις, θα "απαλλαγείς" στο πιτς φυτίλι.
Τί είναι το catfish; Σαν τους συνεργάτες του μεσίτη που πάνε στα open house day και λένε ποσο τελειο είναι το σπίτι για να βάλουν στην πρίζα τους αγοραστές;
Catfish είναι ορολογία γι' αυτούς που εξαπατούν μέσω Ίντερνετ, έχει βγει από ένα πολύ ενδιαφέρον ομότιτλο ντοκιμαντέρ (που έχει γίνει και πολύ επιτυχημένη εκπομπή στο Μtv).
Το να υιοθετείς μια διαδικτυακή περσόνα χρησιμοποιώντας φωτογραφίες, ακόμη και ονόματα και ολόκληρο βιογραφικό ξένων, και να κάνεις εξ αποστάσεως σχέση/καυλάντισμα αποφεύγοντας δια ροπάλου την live γνωριμία με χίλιες δικαιολογίες. Στο αμερικανικό MTV υπάρχει ομώνυμη εκπομπή που αναλαμβάνει να διερευνήσει αν η διαδικτυακή σου σχέση είναι catfish. Έχουν αποκαλυφθεί τεράστια ψεύδη σε θέματα όπως εμφάνιση, ηλικία, επάγγελμα, οικογ. κατάσταση, χρώμα, ακόμα και φύλο.Γι' αυτό λέω: Αυτοί που της μίλησαν τον ξέρουν; Ξέρουν αν μιλάει όντως με αυτόν που νομίζει;
#1Κάπως σκληρά διατυπωμένη η απάντηση αλλά έχει βάση. Θα έλεγα και κάτι επιπλέον. Η φύση του ανθρώπου δεν είναι απαραιτήτως μονογαμική. Η μονογαμία επεβλήθηκε γιατί συμφέρει σε πάρα πολλά επίπεδα κοινωνικά/ηθικά/θεολογικά. Επομένως η μονογαμία στην καθημερινότητα και για να λειτουργήσει οφείλει να είναι μια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ συνειδητή και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ λελογισμένη επιλογή. Όχι go with the flow κι όταν έρθει το αυγό στον κώλο ψάχνουμε διεξόδους σαν τρελλοί από δω κι από κει...Δεν κάνουν όλοι για μονογαμία. Ας την επιλέγουν όσοι την αντέχει ο οργανισμός τους.
Ναι. Το είπα πιο πολύ για να διευκρινίσω την δική μου θέση.Όσο για τα υπόλοιπα δεν έχω παρά να ευχηθώ το ίδιο με σένα. Όσο λιγότερο οι άνθρωποι καταπιέζονται για λόγους κοινωνικής ενσωμάτωσης τόσο ευτυχέστερες κοινωνίες θα δημιουργούμε!
Οι απαρχές της μονογαμίας, της αποκλειστικής σχέσης και της οικογένειας δεν είναι προϊόν της ιουδαιοχριστιανικής διδασκαλίας ούτε ξεκίνησε εντός πατριαρχικών δομών απαραίτητα (hint:ψάξε πολύ πιο πίσω). Καλό είναι όταν ψέγουμε κάτι να βασιζόμαστε σε στοιχεία που ισχύουν και όχι σε ό,τι μας βολεύει ..και για να μην παρεξηγηθώ, δε μου είναι καθόλου συμπαθής ούτε η ιουδαϊκή παράδοση ούτε ιδιαίτερα οξυμένο αίσθημα θρησκευτικότητας έχω.Ο κυνικός και απαξιωτικός τρόπος αντιμετώπισης των μονογαμικών σχέσεων, ακόμα και αυτών που βασίζονται στο σεβασμό,την εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια, λέει αρκετά για όσους τις σχολιάζουν έτσι, τίποτα όμως για τη μονογαμία καθαυτή. Σε τελική όπως επεσήμαν κι άλλοι, δεν είναι δεσμοφύλακας ο σύντροφος ούτε κελί η σχέση. Αυτά
Honey bunchέχω σπουδάσει περί του θέματος σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Ξέρω περί τίνος ομιλώ. Πχ.οι ρωμαϊκές κοινωνίες λειτουργούσαν σε άλλο μοντέλο ακόμα και στο ετεροφυλοφυλικό μοντέλο του γάμου κλπ. με ιδιαίτερες συνιστώσες για την εξασφάλιση των μελών ως προς τις κληρονομικές αιτιάσεις/διακαιώματα κατιόντων κλπ. Δεν έχουν καμμία σχέση οι αρχαίες κοινωνίες με το μοντέλο μονογαμικότητας που καθιέρωσε η ιουδαϊκή και χριστιανική θρησκεία.Κι αν παρατηρήσεις το αμέσως παρακάτω σχόλιό μου είμαι μονογαμική. Από ξεκάθαρη και συνειδητή επιλογή. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μια επιλογή που ταιριάζει σε όλους. Δεν κατανοώ όμως γιατί πρέπει η μονογαμικότητά μου να μου δίνει bonus ευπιστίας (και να αναγκάζομαι να την επικαλεστώ) ενώ η ενδεχόμενη μη μονογαμικότητα κάποιου να τον απαξιώνει στις θέσεις που εκφράζει. Μήπως να εξετάσουμε τις παρωπίδες που μας έχουν μάθει να φορούμε; 1+1 κάνουν 2 επειδή 100 εκατομμύρια μαθηματικοί δεν μπορεί να κάνουν λάθος; Ή μήπως συμφωνήσαμε 1+1 κάνουν 2 επειδή είναι πιο πρακτικό και μας βοηθάει να βάζουμε τάξη στο χάος; Tα μαθηματικά είναι ανθρώπινο δημιούργημα. Μια γραμματική του χάους. Το ίδιο και η μονογαμία τρόπον τινά.
Rosa Neraαυτό to "1+1=2 επειδή αποδεικνύεται" που λες είναι μια φαινομενικά μόνο σωστή υπεραπλούστευση που όμως υπαινίσσεται άγνοια Μαθηματικών(;)Όλοι δεχόμαστε πχ. και το αξίωμα των παραλλήλων (μόνο μία παράλληλος υπάρχει για κάθε ευθεία και ένα σημείο P που δεν της ανήκει) επειδή σφυροκοπηθήκαμε με αυτό στις τάξεις του γυμνασίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει εφαρμογή κι απόδειξη παντού! Η Υπερβολική Γεωμετρία (Λομπατζέφσκι) λχ. το αξίωμα αυτό το καταρρίπτει. Δες εδώ γι'αρχή (wiki λήμμα για Υπερβολική Γεωμετρία αν δεν λειτουργεί ο σύνδεσμος)https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A5%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B3%CE%B5%CF%89%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1Δεδομένου ότι οι εναλλακτικές γεωμετρίες (γιατί είναι πάνω από μία) βρίσκουν εφαρμογή στον Μακρόκοσμο και στον Μικρόκοσμο, το να λέμε επομένως ότι κάτι που ομολογουμένως έχει κοινή παραδοχή/αποδοχή στο πολύ, πολύ μικρό πλαίσιο στο οποίο ομιλούμε (1+1=2 ή μονογαμία = ιδεατή κοινωνική επιλογή) είναι και Καθολική Αλήθεια αποδεικνύεται με επιχειρήματα λογικά ότι αποτελεί απλώς φενάκη.
Άγνοια μαθηματικών;Έχει 32 σελίδες απόδειξη.Να τις αναζητήσεις. Ορισμένοι έχουν την εντύπωση ότι συνομιλούν με απόφοιτους Δημοτικού και έχουν την ανάλογη αντιμετώπιση.Slow down .
Rosa nera γι'αυτό έβαλα ερωτηματικό δίπλα του. Επειδή καθόλου δεδομένο δεν παίρνω ότι απσυθύνομαι σε αποφοίτους δημοτικού. Αντιθέτως σν διαβάσεις παραπάνω αντεκλήθην ότι δεν έχω γνώσεις για πράγμα που σίγουρα έχω γνώση.Το δια ταύτα όμως είναι ότι χάθηκε η ουσία του σχολίου μου. Έχει 32 σελίδες απόδειξη γιατί οι μαθηματικοί το έφτιαξαν να έχει. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο και για τις συγκεκριμένες ανάγκες μας εξυπηρετεί. Αυτόέλεγα. Ομοίως και κάποιοι κοινωνικοί θεσμοί και δομές που θεωρούμε αυτονόητες.
Προσωπικά δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο και αυταπόδεικτο.Τείνω να αμφισβητώ κυρίως όσα θεωρούνται δεδομένα γενικώς,μια και αυτό οδηγεί την σκέψη σε νέες ατραπούς.(Για να επανέλθω δε στο 1+1,η μαθηματική απάντηση ,όπως προφανώς γνωρίζεις,είναι ότι εξαρτάται από το σύστημα αναφοράς.Δεν το αναλύουμε περαιτέρω για να μην θεωρηθεί επίδειξη γνώσεων).Η αμφισβήτηση και η αμφιβολία ξεβολεύει σίγουρα και ανανεώνει παράλληλα ,αν θέλουμε να επεξεργαστούμε νέα και άγνωστα δεδομένα.
#4, αυτό το θέμα είχαμε αρχίσει να το σχολιάζουμε και προχτές αλλά τα σχόλια κόπηκαν από το διαχειριστή.Διαφωνώ κάθετα να κρύβεται η αλήθεια από τον ασθενή. Πρέπει να ξέρει τι αντιμετωπίζει. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με ωμότητα και σκληρότητα. Αλλά πρέπει να έχει επίγνωση της κατάστασής του, τις δυνατότητες ίασης ή μη, την ποιότητα ζωής αν ακολουθήσει τη θεραπεία ή όχι και τελικά, έχοντας όλα τα δεδομένα να αποφασίσει πως θέλει να προχωρήσει. Μπορεί κάποιος να αποφασίσει ότι δεν θέλει να το παλέψει, είναι δικαίωμα του. Μπορεί να του φαίνεται ότι δεν αξίζει για μερικούς μήνες επιμήκυνσης να ρίξει τόσο την ποιότητα ζωής του με την χημειοθεραπεία. Από την άλλη, κανείς μα κανείς, δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια πως θα αντιδράσει ο κάθε οργανισμός στη θεραπεία και πόσο θα ζήσει.Ακόμα και στον καρκίνο του παγκρέατος, όπου σύμφωνα με τον αγαπητό υιό της στήλης, το προσδόκιμο επιβίωσης είνα μερικοί μήνες, υπάρχει μια ελπιδοφόρα νέα θεραπεία με αντισώματα που ίσως το ανατρέψει στο μέλλον αυτό. Προς το παρόν αυξάνει την επιβίωση για μερικούς μήνες ακόμα.
Δεν κόπηκε από τον διαχειριστή της στήλης,εγώ ζήτησα να κατέβει το δικό μου σχόλιο και συνακολούθησαν και τα προσαρτημένα σε αυτό.Δεν ήθελα να πάρει ανεξέλεγκτες ή απρεπείς διαστάσεις η προσωπική μου διαφωνία με σχολιαστή,στην πραγματικότητα θέλησα να προλάβω αυτό που επιτιμώ,ξέσπασμα και ανταλλαγή πυρών εν θερμώ,μια και θύμωσα πάρα πολύ και κυρίως στενοχωρήθηκα αφάνταστα για την κοπέλα που διάβασε τις απαντήσεις.Το θέμα επανεμφανίστηκε(με μορφή ερώτησης) και η συζήτηση συνεχίστηκε από το σημείο που διακόπηκε και προβλέπω ότι θα φουντώσει εντός του διήμερου.Εύχομαι να μην κατρακυλίσει το επίπεδο του διαλόγου.