Η Adele "μαλώνει" θαυμάστρια: Σταμάτα να με τραβάς με την κάμερα. Είμαι εδώ. Απόλαυσέ με στην πραγματικότητα

Η Adele "μαλώνει" θαυμάστρια: Σταμάτα να με τραβάς με την κάμερα. Είμαι εδώ. Απόλαυσέ με στην πραγματικότητα Facebook Twitter
13

Η Adele "μαλώνει" θαυμάστρια: Σταμάτα να με τραβάς με την κάμερα. Είμαι εδώ. Απόλαυσέ με στην πραγματικότητα Facebook Twitter

Αίσθηση έχει προκαλέσει σήμερα για την αντίδραση της Adele όταν κατά τη διάρκεια συναυλίας της στο Άμστερνταμ αντιλήφθηκε μέσα στο πλήθος του κόσμου που ήταν εκεί για να την παρακολουθήσει μια θαυμάστρια να την τραβάει βίντεο με το κινητό της τηλέφωνο.

Εμφανώς ενοχλημένη με αυτό που είδε, όπως φαίνεται και στο βίντεο, και κρίνοντας κι από τον τόνο της φωνής της, όταν εντόπισε την κάμερα ανάμεσα στον κόσμο της είπε από το μικρόφωνο: "Θα ήθελα να πω επίσης σε αυτήν την κοπέλα, μπορείς να σταματήσεις να με τραβάς με την βιντεοκάμερα, είμαι στ' αλήθεια εδώ στην πραγματική ζωή, μπορείς να το απολαύσεις στην πραγματικότητα παρά μέσα από την κάμερά σου".

"Μπορείς να αφήσεις κάτω το τρίποδό σου, αυτό δεν είναι DVD είναι αληθινό σόου και θα ήθελα πραγματικά να το απολαύσεις γιατί υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που δεν κατάφεραν να μπουν" ακούγεται να λέει η Adele στο βίντεο, με το πλήθος να ζητωκραυγάζει και να χειροκροτά την παρατήρησή της. 

Πολιτισμός
13

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το μυώδες ψέμα που έκρυβε τον γκέι πόθο της μεταπολεμικής Αμερικής

Πολιτισμός / Το μυώδες ψέμα που έκρυβε τον γκέι πόθο της μεταπολεμικής Αμερικής

Από το “Physique Pictorial” του Bob Mizer μέχρι το JW Anderson Soho, η έκθεση “Spartacus” ξαναδιαβάζει τις εικόνες όπου το bodybuilding έγινε κώδικας για τον γκέι πόθο, την επιθυμία και τη μεταπολεμική queer επιβίωση.
THE LIFO TEAM
Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ ξαναβρίσκει το φως του σε μια εκκλησία του Παρισιού

Πολιτισμός / Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ ξαναβρίσκει το φως του σε μια εκκλησία του Παρισιού

Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ πριν πεθάνει από AIDS φωτίζεται ξανά σε μια εκκλησία του Παρισιού, εκεί όπου queer τέχνη, πίστη και μνήμη του HIV/AIDS συναντιούνται απρόσμενα.
THE LIFO TEAM
Ένας 98χρονος διεκδικεί έναν Βαν Γκογκ από το Μουσείο Ορσέ

Πολιτισμός / Ο Βαν Γκογκ του Ορσέ και ο 98χρονος που τον διεκδικεί

Ένας 98χρονος ζητά από το Μουσείο Ορσέ να επιστρέψει έναν Βαν Γκογκ της οικογένειάς του. Ανάμεσα στο 1932 και το 1934, τα ίχνη του πίνακα χάνονται και μαζί τους αρχίζει η δύσκολη μάχη της λεηλατημένης τέχνης.
THE LIFO TEAM
Η τρανς ακροβάτισσα που έκανε τη μετάβασή της τσίρκο, κίνδυνο και ποίηση

Πολιτισμός / «Σκότωσα έναν άντρα»: η Diana Salles μετατρέπει τη μετάβασή της σε ακροβατική ποίηση

Η Βραζιλιάνα τρανς καλλιτέχνις ανεβαίνει στα ακροβατικά πανιά για να αφηγηθεί το πρόσωπο που άφησε πίσω, το σώμα που ξανακέρδισε και μια τέχνη που πάντα χωρούσε όσους ζούσαν στο περιθώριο.
THE LIFO TEAM
Στην παλιά ελληνική Αστόρια, το Pride γίνεται queer κυνήγι θησαυρού

Πολιτισμός / Στην παλιά ελληνική Αστόρια, το Pride γίνεται queer κυνήγι θησαυρού

Τρία γκέι μπαρ της Αστόρια οργανώνουν ένα “Big Queer Scavenger Hunt” στη γειτονιά, στηρίζοντας μικρές επιχειρήσεις και το New York Transgender Advocacy Group. Στην παλιά ελληνική γειτονιά της Νέας Υόρκης, το Pride γίνεται παιχνίδι, κοινότητα και έμπρακτη στήριξη στα τρανς δικαιώματα.
THE LIFO TEAM
Στην Ευρώπη, τα μουσεία γίνονται καταφύγια δροσιάς — όσα αντέχουν τον καύσωνα

Πολιτισμός / Πας μουσείο για να δροσιστείς; Στην Ευρώπη του καύσωνα, μόνο αν το μουσείο αντέχει

Ο καύσωνας μετατρέπει κάποια ευρωπαϊκά μουσεία σε δωρεάν καταφύγια δροσιάς και αναγκάζει άλλα να κλείσουν νωρίτερα. Από το Λούβρο μέχρι το British Museum, ο πολιτισμός δοκιμάζει τις αντοχές του απέναντι στη νέα θερμική πραγματικότητα.
THE LIFO TEAM
Το πορτρέτο επιμένει: ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο της National Portrait Gallery

Πολιτισμός / Το πορτρέτο επιμένει: ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο της National Portrait Gallery

Ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο πορτρέτου της National Portrait Gallery για το “Jean-Denis”, μια ήσυχη προσωπογραφία του γείτονά του στη νοτιοδυτική Γαλλία. Σε μια εποχή γρήγορων εικόνων, το ζωγραφισμένο πρόσωπο επιμένει να ζητά χρόνο και βλέμμα.
THE LIFO TEAM
Ο Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize και η λογοτεχνία επιστρέφει στην πολιτική αλήθεια

Πολιτισμός / Ο Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize και η λογοτεχνία επιστρέφει στην πολιτική αλήθεια

Το “Transcription” του Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize for Political Fiction, με ένα μυθιστόρημα για την τεχνολογία, τη μνήμη και τις ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας όταν η αλήθεια δεν καταγράφεται ποτέ ουδέτερα.
THE LIFO TEAM
Η «Οδύσσεια» του Νόλαν γυρίζει την πλάτη στους influencers

Πολιτισμός / Η «Οδύσσεια» του Νόλαν γυρίζει την πλάτη στους influencers

Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν καταργεί τις πρώιμες προβολές για influencers και ποντάρει στους κριτικούς. Η πιο αναμενόμενη ταινία του καλοκαιριού μοιάζει να μη χρειάζεται το ετοιματζίδικο χειροκρότημα των social media.
THE LIFO TEAM

σχόλια

10 σχόλια
Παρομοίως θεωρώ ανόητο να βρίσκεσαι σε μια συναυλία και να την παρακολουθείς μέσα από την οθόνη του κινητού/κάμερας με τα οποία βιντεοσκοπείς, όχι για να διατηρήσεις την ανάμνηση, αλλά για να μπορέσεις μετά να το μοιραστείς στο διαδίκτυο, αλλά μου φαίνεται κάπως "τραμπουκικό" να απευθύνεται ο/η καλλιτέχνης-ις από σκηνής στον "παραβάτη" με υφάκι. Ειδικά όταν ο θεατής έχει πληρώσει εισιτήριο, δεν είναι δηλαδή ότι ο καλλιτέχνης εμφανίζεται δωρεάν και οι αγενέστατοι θεατές τον ενοχλούν με τα φλας τους. Επίσης δεν θα υποδείξει κανένας σε κάποιον πώς θα διασκεδάσει και πώς θα απολαύσει το θέαμα, στην τελική αν προτιμάς να μην προσλαμβάνεις αδιαμεσολάβητη από οθόνες την εμπειρία, δικό σου θέμα. Μπορείς, ως καλλιτέχνης, να μοιραστείς στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσής σου κάποια επιστολή με τις απόψεις σου επί του θέματος -και να περιμένεις από τους θαυμαστές σου να τις σεβαστούν, αλλά να "μαλώνεις" από σκηνής τον "ατίθασο" θεατή μου φαίνεται κάπως αγενές. Θυμάμαι ως έφηβη, παρά τον έρωτά μου με τον frontman των Placebo, βλέποντας βίντεο από συναυλίες τους δύο περιπτώσεις στις οποίες έβρισε τη μία και την άλλη εκτόξευσε μπουκαλάκι με νερό σε θεατή που τραβούσε με κάμερα το σόου και πόσο μου είχε κακοφανεί αυτό. Και δεν έχω ποτέ βγάλει κάμερα/κινητό σε συναυλία η ίδια...
Αν είχες ποτέ βγάλει κάμερα/κινητό σε συναυλία ή άλλη διοργάνωση θα καταλάβαινες τι χάνεις.Μετά από επανειλημμένες βιντεοσκοπήσεις/φωτογραφήσεις του γιου μου σε αγώνες, τού δήλωσα ότι προτιμώ να πληρώνω για τις φωτογραφίες από τον επαγγελματία φωτογράφο που βρίσκεται στο στάδιο παρά να χάνω την απόλαυση να τον παρακολουθώ να αγωνίζεται.
Αυθόρμητη και αυθεντική ή Αdele ως συνήθωςπαρά την κορυφή στην οποία βρίσκεται, συμπεριφέρεται και αντιδρά φυσικά χωρίς να αυτό περιορίζεται κ να αυτολογοκρίνεται κ χωρίς να μασάει στην παπαριά της πολιτικής ορθότητας, όπως το fuck you που είπε στον Leo.Για μένα προτιμότερο ισως υπερβολική αλλά αληθινή, παρά προσεκτική κ ψεύτικη όπως τόσες άλλες.
Δεν την συμπαθώ ούτε μ' αρέσουν τα τραγούδια της, αλλά καλά είπε. Και δεν νομίζω καν ότι όσοι τραβάνε συνέχεια με το κινητό το κάνουν επειδή «θέλουν να θυμούνται» (σιγά μη τα ξαναβλέπουν μετά και τόσο). Θέλουν να τα μοιραστούν, να τα στείλουν σε άλλους, να τα δείξουν στα social media για να πουν "Να, δείτε με που είμαι!"
Ακριβώς. Ο ναρκισσισμός έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Ο σύγχρονος νάρκισσος ψοφάει για likes. Ποζάρει και ποστάρει αντί να ζει. Τα είπε ωραία η J vs the machine. Καλά έκανε η adele. Θεωρώ χρέος των καλλιτεχνών να το αλλάξουν αυτό, γιατί ο λόγος τους έχει πέραση ειδικά στον νεανικό κοινό...
Δεν είμαι φαν της Adele, αλλά η κοπέλα έχει απόλυτο δίκιο. Όπως λέει και ο/η J vs the machine, το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται όλοι είναι να τραβήξουν ένα καλό βίντεο για το youtube. Είναι σαν κανείς να μην ενδιαφέρεται πλέον για τη δημιουργία μίας καλής ανάμνησης.
Ποτέ δεν κατάλαβα αυτούς που πληρώνουν εισιτήριο, περνάνε όλη την ταλαιπωρία της αναμονής κ του να στηθείς μπροστά με τόσο κόσμο μόνο κ μόνο για να βιντεοσκοπήσουν ΟΛΗ τη συναυλία. (Δεν αναφέρομαι σε όσους τραβούν κάποια κομμάτια ή μερικές φωτογραφίες. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Θες να έχεις κάποια στιγμιότυπα.) Μένουν καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς μπροστά από την οθόνη. Ποιο το νόημα; Μείνε σπίτι κ δες τα βίντεο του καλλιτέχνη. :Ρ Χάνεις αυτό που συμβαίνει μπροστά σου. Σε αυτό νομίζω στόχευε η παρατήρησή της. Για να είσαι εκεί, λογικά σου αρέσει οπότε απόλαυσέ το.Πάντως, δεν έχω κατασταλάξει για το αν ο τρόπος που έγινε είναι άκομψος ή όχι.
Εύγε στην Adele. Χρόνια τώρα βλέπω αυτή την κατάντια στους συναυλιακούς χώρους με κάποιους να βλέπουν ολόκληρη σχεδόν τη συναυλία μέσα από μία οθόνη κινητού. Ακίνητοι (για να μην βγει κουνημένο το βιντεάκι), με το χέρι να έχει πάθει αγκύλωση, αντί να διασκεδάζουν και να χορεύουν με τα αγαπημένα τους τραγούδια. Λες και η καταγραφή της πραγματικότητας είναι πιο σημαντική από την ίδια την πραγματικότητα. Pathetic....