ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church

Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church Facebook Twitter
16
Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church Facebook Twitter

Όταν ο ξένος τύπος αναφέρεται στον Sergei Polunin τον χαρακτηρίζει το "κακό παιδί" του μπαλέτου και ξεκαθαρίζει πως αυτός ο καλλιτέχνης δεν έχει καμία σχέση με τους άλλους χορευτές.

Ο 24 ετών χορευτής από την Ουκρανία κατάφερε να γίνει ο νεαρότερος πρωταγωνιστής Royal Ballet της Βρετανίας, λίγο μετά παραιτήθηκε και αμέσως κλήθηκε από το Stanislavsky Music Theatre στο οποίο εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να χορεύει. 

Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church Facebook Twitter
Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church Facebook Twitter

Ο Sergei Polunin έχει καταφέρει παρά τα λίγα του χρόνια να συγκεντρώσει δεκάδες διακρίσεις και βραβεία, να ξεχωρίσει στο χώρο και να αγαπηθεί από άλλους καλλιτέχνες που τον χρησιμοποίησαν σαν εικαστικό καμβά για διάφορα πρότζεκτς και βίντεοκλιπ. Μετά τον Marc Jacobs o oποίος τον έκανε πρωταγωνιστή για καμπάνια μόδας και τις φωτογραφίσεις που έκανε με τον Gus Van Sant, σειρά πήρε ο David LaChapelle...

Το "κακό παιδί" του μπαλέτου χορεύει το Τake Me to Church Facebook Twitter

Το τετράλεπτο βίντεο με τον εκπληκτικό Sergei Polunin να χορεύει το "Take Me to Church" του Hozier είναι κατά πολλούς η ιδανική εικόνα για το τραγούδι φαινόμενο.

16

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Βαρελάς

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Γεωργία Σαγρή

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λήδα Παπακωνσταντίνου

LIFO Portraits / Λήδα Παπακωνσταντίνου: «Η τέχνη πεθαίνει με τον δημιουργό της»

Η σπουδαία καλλιτέχνιδα τοποθέτησε στο κέντρο του έργου της την έμφυλη ταυτότητα, το σώμα και τη μνήμη. Αξιοποιώντας τα μέσα της ζωγραφικής, της γλυπτικής και των instalation η εικαστικός διατηρεί εδώ και δεκαετίες σημαντική θέση στην ελληνική τέχνη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ανδρέας Αγγελιδάκης

LIFO Portraits / Ανδρέας Αγγελιδάκης: «Ο τρόπος μου είναι να αναλύω τα πράγματα μέχρι να καταρρεύσουν»

Eικαστικός πρωτίστως, αλλά και επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής κινείται με το έργο του μέσα στην Ιστορία και τον αστικό χώρο, ανάμεσα στο ψηφιακό και το πραγματικό.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ

σχόλια

10 σχόλια
Τι πράγμα κι αυτό με την μόδα. Όχι δεν είναι τρόφιμος του Alcatraz, δεν είναι μούτσος του μαυρογένη, δεν είναι τραγουδιστής των slayer είναι ο νέος Nureyev.
Θαυμάζω το "μπετόν" ως προϊόν σκληρής δουλειάς (προπονήσεως). Με το "λαϊκά" εγώ κατάλαβα ζεϊμπεκιές (σόρρυ!) σε αντιδιαστολή με το μπαλέτο. Όσο για τα οπίσθια του φαλακρού νέου που δουλεύει στο σούπερ μάρκετ, δεν θέλει να μου τα δείξει το κωλόπαιδο, οπότε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ θα θαυμάσω τον Σεργκέι.
Τα δικα μου, αγάπη μου ειναι made of spaghetti που θα λεγε και η Λόρεν! LMAO! Εξακόλουθω να χω σαν προτυπο τα λαιικά οπίσθια που χει το φαλακρό αγόρι που δουλεύει στο σουπερ μάρκετ της γειτονιάς μου εσυ κράτα το μπετόν αρμέ των χορευτών... γουστα ειν' αυτα!