ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
1

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter

«Τα παιδιά θα αποτελούσαν συμβιβασμό στο έργο μου. Μια γυναίκα πρέπει να κάνει την ταχυδακτυλουργό ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια. Για τους άντρες καλλιτέχνες είναι πιο εύκολο. Μου είναι δύσκολο να είμαι ακόμα και με τη γάτα μου. Θα ήθελα να ήμουν ή καλλιτέχνης 100% ή μητέρα 100%».

''The Last Great Adventure is You", είναι η νέα έκθεση της Tracey Emin, η πρώτη της στο London Gallery εδώ και 5 χρόνια. Η συνέντευξή της στο περιοδικό Red, λίγο μετά τα εγκαίνια της έκθεσης για την μητρότητα και την τέχνη ξεσήκωσε για άλλη μια φορά θύελλα συζητήσεων. «Τα παιδιά θα αποτελούσαν «συμβιβασμό» στο έργο μου», είπε ανάμεσα σε άλλα. «Μια γυναίκα πρέπει να κάνει την ταχυδακτυλουργό ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια. Για τους άντρες καλλιτέχνες είναι πιο εύκολο. Μου είναι δύσκολο να είμαι ακόμα και με τη γάτα μου. Θα ήθελα να ήμουν ή καλλιτέχνης 100% ή μητέρα 100%».

Η έκθεση της Έμιν περιλαμβάνει χάλκινα γλυπτά, γκουάς, έργα ζωγραφικής, κεντήματα και έργα με νέον, και αφηγείται τη στοχαστική φύση της εργασίας από μία δημιουργό, η οποία έχει εξετάσει συστηματικά τη ζωή της με έντονη παρατηρητικότητα. Με έντονο κοντράστ στα χρώματα, τα έργα της έκθεσης είναι αποτέλεσμα της πολύχρονης ανάπτυξης, από τα χάλκινα γλυπτά μέχρι τα έργα σε καμβά. Υπάρχει μια πολυπλοκότητα στη γλυπτική μορφή των χάλκινων γλυπτών, που παραπέμπει σε μια άψογη αρμονία των υλικών. Το Grotto (2014), ένα ψηφιδωτό-σπηλιά, που μοιάζει με θάλαμο γίνεται καταφύγιο σε μια μοναχική φιγούρα, ενώ η μορφή του Bird (2014) εναρμονίζει ελικοειδείς γραμμές με τη βαρύτητα και τη χάρη. Μια σειρά από ανάγλυφες πλάκες από χαλκό απεικονίζουν άμορφα στοιχεία, με μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στο φως και τη σκιά. Ενώ οι πίνακες αρχικά δίνουν την εντύπωση στου απλού και του άμεσου, πολλοί από αυτούς είναι αποτέλεσμα εφαρμογής και εξέλιξης πολλών ετών. Η Emin συνέχεια επιστρέφει στους καμβάδες της γιατί θεωρεί πως είναι ένα μέσο για επανεξέταση, αναθεώρηση και με αυτό τον τρόπο επανεξετάζει και τις δικές τις θέσεις σε σχέση με τη ζωγραφική στο πέρασμα του χρόνου. Η Έμιν προετοίμαζε την έκθεσή της τα τελευταία δυο χρόνια.

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Wanting (2014)
 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Good Red Love (2014)
 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Good Body (2014)
1

ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Εικαστικά / Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Λίγο μετά την ανανέωση της θητείας της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΕΜΣΤ μιλά για το όραμά της για ένα μουσείο ανοιχτό στην κοινωνία, με διεθνή προσανατολισμό και λόγο που θα παραμένει προσιτός, μακριά από ελιτισμούς.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής / «Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

Τελετουργία, χρηστικότητα, εικαστική έκφραση ή μαζική παραγωγή: η κεραμική εμφανίζεται στη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής, σε όλες τις εκφάνσεις της, αντανακλώντας τις αντιφάσεις και τη γοητεία ενός νησιού με σύνθετη ταυτότητα.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανέναν να του ακυρώσει την Άνοιξη

Απώλειες / Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανένα να του ακυρώσει την Άνοιξη

Ήλιος, πισίνες, queer έρωτας, Polaroid και iPad. Ο τελευταίος μεγάλος Βρετανός μοντερνιστής έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια επαναστατική φιλοσοφία: ότι η χαρά είναι η πιο σοβαρή πράξη αντίστασης στη θνητότητα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Εικαστικά / Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Από την αρχαιότητα της Aleksandra Waliszewska και το Λος Άντζελες του Urs Fischer μέχρι τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό του Θεόδωρου Στάμου και την αγωνία για την κλιματική κρίση στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, αυτόν τον μήνα θα έχουμε πολλές αξιόλογες εκθέσεις στην πόλη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Εικαστικά / Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ένα ensemble δημιουργών με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη επικεφαλής, εμπνέεται από τη χώρα των Αντιπόδων, και με μουσική, αφιέρωμα στον αυστραλιανό κινηματογράφο, νέες ταινίες και installations μάς δείχνει πως αυτή δεν βρίσκεται τελικά τόσο μακριά μας.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Εικαστικά / Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Το μνημειώδες κέντημα που αφηγήθηκε τη Νορμανδική Κατάκτηση του 1066 θα εκτεθεί για πρώτη φορά στη Βρετανία, στο Bρετανικό Μουσείο. Σχεδόν χίλια χρόνια μετά τη δημιουργία της, επιστρέφει ως έκθεση-γεγονός και ως εικόνα μιας Ιστορίας που δεν σταμάτησε ποτέ να μας αφορά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Εικαστικά / Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Δεκάξι έργα της Πολωνής ζωγράφου συνομιλούν με έργα της συλλογής του Μουσείου Μπενάκη, προκαλώντας μας να δούμε αντικείμενα από τη Νεολιθική Ελλάδα, την κλασική αρχαιότητα, τον κόσμο του Βυζαντίου και τη σύγχρονη ελληνική εποχή με άλλα μάτια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής πιστεύει πως η κεραμική είναι «ριγμένη»

Λουκία Θωμοπούλου / Η κεραμική είναι τέχνη. Δικαίως έχει τη μπιενάλε της― στη Ρόδο.

Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής Λουκία Θωμοπούλου, λίγο πριν από τη δεύτερη διοργάνωση στη Ρόδο, υπερασπίζεται μια τέχνη που έχει ιστορία αιώνων και πρέπει να πάψει να είναι ριγμένη ως προς τις άλλες τέχνες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
H γκαλερί Rodeo αλλάζει όνομα και ανακαινίζεται

Εικαστικά / Το όνομα, ο χώρος, ακόμα και η είσοδος: Όλα αλλάζουν στην γκαλερί Rodeo

Ένας από τους σημαντικότερους χώρους τέχνης στην Αθήνα κλείνει είκοσι χρόνια λειτουργίας και με τη βοήθεια του εικαστικού Μίχαελ Κλάιν κάνει ριζικές αλλαγές. Πάμε για τα επόμενα είκοσι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Άννα Καφέτση: η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ πριν ακόμη υπάρξει

Απώλειες / Άννα Καφέτση: Η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ προτού ακόμη υπάρξει

Η πρώτη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης δεν υπήρξε απλώς το πρόσωπο που το διοίκησε στα πιο δύσκολα χρόνια του. Υπήρξε η γυναίκα που επέμεινε να υπάρξει στην Αθήνα ένας δημόσιος χώρος για τη σύγχρονη τέχνη όχι ως βιτρίνα κύρους αλλά ως ζωντανή εμπειρία, ως σχολείο βλέμματος, ως ένας κήπος που έπρεπε κάποτε να ανθίσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

1 σχόλια
Γιατί από πότε είναι κάποιος υποχρεωμένος να κάνει παιδιά? Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να βρουν την δική του ευχαρίστηση μέσω της καριέρας, της εργασίας κλπ. Η γυναίκα είναι ειλικρινής... Προς τι λοιπόν η 'θύελλα συζητήσεων'? Προφανώς το να είσαι μητέρα χρειάζεται χρόνο, υπομονή, επιμονή και πολλές, πάρα πολλές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Υπάρχει κάποιος που έχει διαφορετική άποψη πάνω σε αυτό το θέμα? Δεν βρίσκουν όλοι την απόλυτη ευτυχία μέσα απ' την απόκτηση παιδιών.