Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
1

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter

«Τα παιδιά θα αποτελούσαν συμβιβασμό στο έργο μου. Μια γυναίκα πρέπει να κάνει την ταχυδακτυλουργό ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια. Για τους άντρες καλλιτέχνες είναι πιο εύκολο. Μου είναι δύσκολο να είμαι ακόμα και με τη γάτα μου. Θα ήθελα να ήμουν ή καλλιτέχνης 100% ή μητέρα 100%».

''The Last Great Adventure is You", είναι η νέα έκθεση της Tracey Emin, η πρώτη της στο London Gallery εδώ και 5 χρόνια. Η συνέντευξή της στο περιοδικό Red, λίγο μετά τα εγκαίνια της έκθεσης για την μητρότητα και την τέχνη ξεσήκωσε για άλλη μια φορά θύελλα συζητήσεων. «Τα παιδιά θα αποτελούσαν «συμβιβασμό» στο έργο μου», είπε ανάμεσα σε άλλα. «Μια γυναίκα πρέπει να κάνει την ταχυδακτυλουργό ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια. Για τους άντρες καλλιτέχνες είναι πιο εύκολο. Μου είναι δύσκολο να είμαι ακόμα και με τη γάτα μου. Θα ήθελα να ήμουν ή καλλιτέχνης 100% ή μητέρα 100%».

Η έκθεση της Έμιν περιλαμβάνει χάλκινα γλυπτά, γκουάς, έργα ζωγραφικής, κεντήματα και έργα με νέον, και αφηγείται τη στοχαστική φύση της εργασίας από μία δημιουργό, η οποία έχει εξετάσει συστηματικά τη ζωή της με έντονη παρατηρητικότητα. Με έντονο κοντράστ στα χρώματα, τα έργα της έκθεσης είναι αποτέλεσμα της πολύχρονης ανάπτυξης, από τα χάλκινα γλυπτά μέχρι τα έργα σε καμβά. Υπάρχει μια πολυπλοκότητα στη γλυπτική μορφή των χάλκινων γλυπτών, που παραπέμπει σε μια άψογη αρμονία των υλικών. Το Grotto (2014), ένα ψηφιδωτό-σπηλιά, που μοιάζει με θάλαμο γίνεται καταφύγιο σε μια μοναχική φιγούρα, ενώ η μορφή του Bird (2014) εναρμονίζει ελικοειδείς γραμμές με τη βαρύτητα και τη χάρη. Μια σειρά από ανάγλυφες πλάκες από χαλκό απεικονίζουν άμορφα στοιχεία, με μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στο φως και τη σκιά. Ενώ οι πίνακες αρχικά δίνουν την εντύπωση στου απλού και του άμεσου, πολλοί από αυτούς είναι αποτέλεσμα εφαρμογής και εξέλιξης πολλών ετών. Η Emin συνέχεια επιστρέφει στους καμβάδες της γιατί θεωρεί πως είναι ένα μέσο για επανεξέταση, αναθεώρηση και με αυτό τον τρόπο επανεξετάζει και τις δικές τις θέσεις σε σχέση με τη ζωγραφική στο πέρασμα του χρόνου. Η Έμιν προετοίμαζε την έκθεσή της τα τελευταία δυο χρόνια.

 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Wanting (2014)
 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Good Red Love (2014)
 Η Τρέισι Έμιν διάλεξε την τέχνη αντί για τη μητρότητα Facebook Twitter
Good Body (2014)
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια
Γιατί από πότε είναι κάποιος υποχρεωμένος να κάνει παιδιά? Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να βρουν την δική του ευχαρίστηση μέσω της καριέρας, της εργασίας κλπ. Η γυναίκα είναι ειλικρινής... Προς τι λοιπόν η 'θύελλα συζητήσεων'? Προφανώς το να είσαι μητέρα χρειάζεται χρόνο, υπομονή, επιμονή και πολλές, πάρα πολλές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Υπάρχει κάποιος που έχει διαφορετική άποψη πάνω σε αυτό το θέμα? Δεν βρίσκουν όλοι την απόλυτη ευτυχία μέσα απ' την απόκτηση παιδιών.