ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΤΟ! ΑΚΟΥΣΕ ΤΟ!

O Ηρακλής Πουαρό σε ολοκαίνουριο βιβλίο

O Ηρακλής Πουαρό σε ολοκαίνουριο βιβλίο Facebook Twitter
4

O Ηρακλής Πουαρό σε ολοκαίνουριο βιβλίο Facebook Twitter

 

Ένα απόγευμα του Φεβρουαρίου του 1929, ο Ηρακλής Πουαρό δειπνεί μόνος του σε ένα καφέ του Λονδίνου. Εκεί βλέπει μια γυναίκα που μοιάζει σα να «είδε τον Σατανά με τα μάτια της». Ο Πουαρό συστήνεται στην τρομαγμένη γυναίκα, η οποία του λέει ότι το όνομά της είναι Jennie. Η Jennie του λέει ότι κανείς δε μπορεί να τη βοηθήσει γιατί «είναι ήδη νεκρή» και ότι κανείς δεν πρέπει να ψάξει τον δολοφόνο της. «Το έγκλημα δεν πρέπει ποτέ να λυθεί», του λέει, και τον αφήνει με μια αινιγματώδη φράση: «κανείς δεν πρέπει να τους ανοίξει τα στόαματα». Ο Πουαρό και ο επιθεωρητής Edward Catchpool της Σκότλαντ Γιαρντ θυμούνται ξανά αυτή την φράση όταν δύο γυναίκες και ένας άντρας βρίσκονται δηλητηριασμένοι σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο Piccadilly Circus, με ένα χρυσό μανικετόκουμπο μέσα στο στόμα τους.

 

O Ηρακλής Πουαρό σε ολοκαίνουριο βιβλίο Facebook Twitter

 

Αυτή είναι η συναρπαστική περιγραφή του νέου βιβλίου με ήρωα τον αγαπημένο Ηρακλή Πουαρό που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του '14 από τη συγγραφέα μπεστ σέλερ Sophie Hannah μετά την έγκριση του ομίλου που διαχειρίζεται το πνευματικό έργο της Αγκάθα Κρίστι. Η αναβίωση δημοφιλών franchise βιβλίων είναι μια νέα τάση στη λογοτεχνία. Πέρυσι ο William Boyd έγραψε ένα νέο βιβλίο Τζέιμς Μποντ και πρόσφατα εγκρίθηκε νέο βιβλίο με τον Σέρλοκ Χολμς, το οποίο ανατέθηκε στον Anthony Horowitz. O Πουαρό ήταν πρωταγωνιστής σε 45 αστυνομικές ιστορίες της θρυλικής Αγκάθα Κρίστι, με πιο διάσημη το «Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές».

 

 

Το νέο βιβλίο με τον Ηρακλή Πουαρό λέγεται The Monogram Murders, και για την ώρα μπορούμε να θαυμάσουμε το εξώφυλλο στο παρακάτω τρέιλερ.

 

 

 

Βιβλίο
4

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΤΟ! ΑΚΟΥΣΕ ΤΟ!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Λένα Κιτσοπούλου διαβάζει το «Ημερολόγιο Φράνκενσταϊν»

Αναγνώσεις / Η Λένα Κιτσοπούλου διαβάζει το «Ημερολόγιο Φράνκενσταϊν»

H σκηνοθέτιδα και δραματουργός διαβάζει μέρος από το κείμενο που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εργασίας της πάνω στο στο μυθιστόρημα «Φράνκενσταϊν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας» της Μαίρη Σέλλεϋ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οι πολλές, ενδιαφέρουσες ζωές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Βιβλίο / Οι πολλές ζωές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Η «μυθιστορηματική αυτοβιογραφία» της Μάργκαρετ Άτγουντ «Πολλές ζωές σε μία» φέρνει στο φως άγνωστες λεπτομέρειες για τη συγγραφέα και αποκαλύπτει την ικανότητά της να μην ξεχνά όσα σφράγισαν την πορεία της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ελισάβετ Χρονοπούλου: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί, αδίστακτοι και δεν τιμωρήθηκαν»

Βιβλίο / Ελισάβετ Χρονοπούλου: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί, αδίστακτοι και δεν τιμωρήθηκαν»

Η συγγραφέας του «Επί σκοπώ πλουτισμού» αποκαλύπτει όσα γίνονταν στην Ειδική Ασφάλεια τη σκοτεινή εποχή της Κατοχής και επιμένει ότι μόνο αν αναμοχλεύσουμε το παρελθόν θα προχωρήσουμε ως κοινωνία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Ερρίκος Σοφράς διαβάζει Νίκo-Αλέξη Ασλάνογλου

Αναγνώσεις / Ο Ερρίκος Σοφράς διαβάζει τις «Ωδές στον Πρίγκιπα» του Νίκoυ-Αλέξη Ασλάνογλου

Τα δεκάξι ποιήματα της συλλογής «Ωδές στον πρίγκιπα» γράφτηκαν από το καλοκαίρι του 1971 μέχρι το φθινόπωρο του 1975 στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης, θέρετρο λίγο έξω από την πόλη, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του ο ποιητής. Τυπώθηκαν έξι χρόνια μετά (εκδ. Ύψιλον, Νοέμβριος 1981).
Ο Γιάννης Αξιώτης έγραψε ένα τρυφερό βιβλίο για τα παιδικά μας τραύματα

Βιβλίο / Ο Γιάννης Αξιώτης έγραψε ένα τρυφερό βιβλίο για τα παιδικά μας τραύματα

Ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας μιλά στη LiFO για τον «Αρχαίο Αύγουστο», τη λογοτεχνία, τη γενιά του και την ανάγκη να βρίσκουμε, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, λίγο χρόνο για να αγαπήσουμε.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Φάλκονερ»: Ο εγκλεισμός είναι ένα μυστήριο

Το πίσω ράφι / «Φάλκονερ»: Ο εγκλεισμός είναι ένα μυστήριο

Το μυθιστόρημα του Τζον Τσίβερ μάς θυμίζει, με τη σκληρή και καθηλωτική του πρόζα, πως δεν χρειάζονται συρματοπλέγματα, τοίχοι και δεσμοφύλακες για να νιώσεις απόγνωση, ασφυξία ή μια «βασανιστική αίσθηση αποπροσανατολισμού».  
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
ΕΠΕΞ Άνια Βουλούδη

Βιβλίο / Άνια Βουλούδη: «Θέλω να ξέρω τι γίνεται στις ζωές και τα σπίτια των ανθρώπων»

Η συγγραφέας μιλάει στη LiFO για το νέο της βιβλίο, την «Κατεδάφιση», αλλά και για τη σχέση της με τους χώρους όπου κατοικούμε, για τη νοσταλγία και για την αποσπασματικότητα των έργων τέχνης που αγαπά.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Ντάνιελ Μέντελσον: «Ο Οδυσσέας του Νόλαν είναι ένας καταθλιπτικός με μετατραυματικό στρες»

Ντάνιελ Μέντελσον / Ντάνιελ Μέντελσον: «Ο Οδυσσέας του Νόλαν είναι καταθλιπτικός με μετατραυματικό στρες»

Με αφορμή την κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους, ο σπουδαίος κριτικός λογοτεχνίας και κλασικός φιλόλογος μιλά στη LiFO για τη ψυχολογία των επικών ηρώων και την πιστότητα της ταινίας απέναντι στο πρωτότυπο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιώργος Ν. Πολίτης: «Ο χώρος της ελευθερίας ολοένα και συρρικνώνεται»

Βιβλίο / Γιώργος Ν. Πολίτης: «Ο χώρος της ελευθερίας ολοένα και συρρικνώνεται»

Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας», ο συγγραφέας μιλάει για έναν κόσμο που θυσιάζει την ελευθερία στο όνομα της ευκολίας, για τους «ηττημένους» της Ιστορίας και για τη σημασία της κριτικής σκέψης.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ

σχόλια

2 σχόλια
Λατρεύω την Agatha Christie και τους ήρωές της. Και ενώ θα είναι ωραίο να διαβάσω ένα ακόμα αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν θεωρώ ότι μπορεί κανείς να γράψει για τον Πουαρώ πια {εφόσον η Christie δεν ζει}. Δικός της ήρωας ήτανε, μέσα από τη δική της γραφή τον γνώρισα και τον αγάπησα. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτή τάση να αναθέτουνε γνωστούς ήρωες σε συγγραφείς που δεν έχουνε καμία σχέση με αυτούς.
Παρά το γεγονός πως αγαπησα πολύ την Αστυνομικη λογοτεχνία μέσα απο τις ιστορίες της Αγκαθα Κρίστι (Αν και προτιμάω τον Τομμυ και την Ταπενς). Νομίζω πως οι ήρωες πρέπει να "αναπαύονται" μαζί με τους συγγραφείς. Εδώ ο ίδιος ο Ντόϋλ δεν ηθελε τον Σερλοκ Χολμς και μαλιστα τον σκότωσε σε ενα βιβλίο για να τον αναστησει παλι λογω εντονης απαιτησης του κοινού. Αλλα όλοι είναι νεκροί, ο Χολμς-Ο Πουαρώ, ο Τζεϊμς Μποντ. Καλύτερα να ξεκουραστούν, αυτή η επαναληψη μονο κουραση προκαλεί.
auditur et altera pars: οι του χόλλυγουν έχουν καταστήσει κοινωνικά αποδεκτούς τους υπερήρωες, οι οποίοι κιόλας είναι εντελώς τίποτα από όλες τις απόψεις (μάλιστα στην ίδια φάση φέραν και στη μόδα τα ζόμπι -τυχαίο δε νομίζω). άσε∙ κι ο σούπερμαν θέλει τον πουαρό του