10 απαντήσεις για τo Μνημόνιο 3

10 απαντήσεις για τo Μνημόνιο 3 Facebook Twitter
8

Tου Αριστείδη Χατζή από το greekcrisis.

 

1. Ήταν απαραίτητες οι περικοπές; Τις έκανε απαραίτητες η αποτυχία του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίστηκε τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Δεν κατόρθωσε να επιβάλει ούτε το μίνιμουμ των εκσυγχρονιστικών μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η πραγματική οικονομία για να μην χρειάζονται πλέον εισπρακτικά μέτρα.

2. Θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν καλύτερα με την τρόικα; Θεωρητικά ναι. Πρακτικά όχι. Έχουν αποδείξει στην τρόικα ότι το μόνο που μπορούν να επιβάλουν είναι οι περικοπές. Σε όλα τα άλλα «αποτυγχάνουν» συστηματικά. Τα εισαγωγικά μπαίνουν γιατί αμφιβάλω αν θέλουν πραγματικά τις μεταρρυθμίσεις. Οι περισσότεροι από αυτούς παραμένουν βλαχοδήμαρχοι, ανίκανοι να αντιληφθούν τις περιστάσεις ή να αναγνωρίσουν τις εναλλακτικές όταν υπάρχουν.

3. Το χθεσινό πακέτο δεν περιλαμβάνει πολλές μεταρρυθμίσεις; Ναι. Πολλές από αυτές θα έπρεπε να εφαρμοστούν από το 2009. Δεν εφαρμόστηκαν και πολύ φοβάμαι δεν θα εφαρμοστούν ούτε τώρα. Επιπλέον το χθεσινό πακέτο δεν περιλαμβάνει πολλές μεταρρυθμίσεις που θα έπρεπε να έχει περιλάβει (π.χ. ολοκληρωτικό άνοιγμα επαγγελμάτων, σπάσιμο ολιγοπωλίων, κατάργηση άχρηστων κρατικών υπηρεσιών, απόλυση όλων των αργόμισθων δημοσίων υπαλλήλων, πώληση όλων των προβληματικών ΔΕΚΟ, μείωση της γραφειοκρατίας και του κόστους συναλλαγών κλπ. κλπ. κλπ.) ενώ περιλαμβάνει μέτρα εξωφρενικής ανοησίας (όπως οι ρυθμίσεις για τα φωτοβολταϊκά).

4. Θα πετύχει το Μνημόνιο 3 εκεί που απέτυχαν τα άλλα δύο; Όχι, όχι, όχι!

5. Δεν το αντιλαμβάνεται ο κυβερνητικός συνασπισμός; Προφανώς ναι. Αλλά η ανικανότητά τους μέχρι σήμερα δεν τους επιτρέπει να έχουν επιλογές. Προτιμούν την πολιτική φθορά των μέτρων από τον ακαριαίο θάνατο που θα επιφέρει η καθυστέρηση της δόσης μετά τον Δεκέμβριο.

6. Δεν το αντιλαμβάνονται οι Ευρωπαίοι, η Τρόικα, το ΔΝΤ; Οι περισσότεροι ναι. Αλλά το βλέπουν σαν ένα είδος κάθαρσης. Η ηθικολογία είναι ανόητη και περιττή σ’ αυτές τις περιστάσεις αλλά δεν είμαστε εμείς σε θέση να την απαξιώσουμε.

7. Άρα σε τι να ελπίζουμε; Στο κούρεμα του επίσημου χρέους. Εάν μας κρίνουν «άξιους» και γίνει ένα δεύτερο γενναίο κούρεμα θα έχουμε πλέον κάποιες ελπίδες για σχετικά σύντομη ανάκαμψη. Αλλά θα πρέπει να πείσουν όσοι είναι υπέρ του κουρέματος εκείνους που το απορρίπτουν και επιπλέον θα πρέπει το κούρεμα να συνοδευθεί από θαρραλέες πολιτικές κινήσεις που να διαβεβαιώνουν μια και καλή τις αγορές για την παραμονή της Ελλάδος στο Ευρώ. Ταυτόχρονα θα πρέπει να εφαρμοστούν όλες οι μεταρρυθμίσεις που πέρασαν χθες. Πιθανότητες να γίνουν όλα αυτά; Μάλλον λίγες.

8. Είναι τουλάχιστον αυτά τα τελευταία μέτρα; Λογικά πρέπει να είναι. Όχι μόνο γιατί δεν υπάρχουν πλέον αντοχές και περιθώρια περικοπών αλλά και γιατί η λήψη κι άλλων εισπρακτικών μέτρων όχι μόνο θα είναι ακόμα πιο αναποτελεσματική αλλά είναι πλέον (ευτυχώς!) πολιτικά ανέφικτη. Διότι θα είναι πολιτικά θανατηφόρα. Όμως θα ακολουθήσουν (και πρέπει να ακολουθήσουν!) κι άλλες μεταρρυθμίσεις για την απελευθέρωση της «σοβιετικής» οικονομίας μας και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

9. Μήπως τελικά θα ήταν καλύτερα να είχε νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές; Μήπως θα έκανε τουλάχιστον πιο σκληρή διαπραγμάτευση; Όσοι έχουν ακόμα αυτή τη φαντασίωση ας δουν τι έγινε χθες στη Βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίστηκε (μαζί με τους Αν.Ελ.) και κάλυψε πλήρως την πλέον προνομιούχα ομάδα δημοσίων υπαλλήλων, τους υπαλλήλους της Βουλής. Είναι η ομάδα που έχει προκύψει από το πλέον εξοργιστικό και πολιτικά ανήθικο τριαντάχρονο διακομματικό όργιο ρουσφετολογίας. Αυτοί οι άνθρωποι εξεβίασαν χθες τη Βουλή μέσα στο ίδιο το Κοινοβούλιο, απείλησαν ανοικτά βουλευτές και δημοσιογράφους και βρήκαν προστασία εκεί που ήταν αναμενόμενο: στους «προστάτες» τους status quo. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν, αν διαπραγματεύονταν αυτοί, να πετύχαιναν καλύτερους όρους προστασίας των ιερών αγελάδων του ελληνικού πελατειακού κράτους.

10. Εσύ τι προτείνεις; Είναι δύσκολο να προτείνεις κάτι ρεαλιστικό όταν έχεις να κάνεις με μια Βουλή που αποτελείται από τους υπεύθυνους για όσα συμβαίνουν και τους ανεύθυνους καθ’ έξιν. Μια Βουλή που συμπυκνώνει τη διαφθορά, το πελατειακό κράτος, την ανικανότητα, την ατολμία, το λαϊκισμό και βέβαια περιλαμβάνει στους κόλπους της τους θαυμαστές όλων των εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας (Χίτλερ, Στάλιν, Μάο). Αλλά όλους αυτούς τους στείλαμε εμείς εκεί. Αντανακλούν τις δικές μας προτιμήσεις. Τι προτάσεις να γίνουν όσο οι προτιμήσεις παραμένουν οι ίδιες;

Αρχείο
8

σχόλια

6 σχόλια
Ό,τι να 'ναι... Άλλος ένας που ξαφνικά αποφάσισε να ξαναγράψει τις ίδιες παπαρολογίες που ακούμε και από τους μανατζέρους με το κορνιζαρισμένο χαρτάκι από το Ντιρί και τα άλλα ελλαδίτικου τύπου κολέγια... Δεν μπορεί να κατανοήσει (και ας παρουσιάζεται ως καθηγητής (;) του Athens University) πως η κρίση δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αλλά τουλάχιστον ευρωπαϊκό, πως οι πρόνοιες όλων των μνημονίων δεν εμπνεύστηκαν για να αναστραφεί η κατηφόρα αλλά για να ενισχυθεί προς όφελος ολίγων οργανισμών, πως αυτοί που τα προτείνουν, τα ψηφίζουν και τα εφαρμόζουν επιλεκτικά - διότι ορισμένα μετρά του κάθε πακέτου εφαρμόζονται στην καμπούρα όσων δεν μπορούν να το αποφύγουν - δεν είναι παρά μία ομάδα που εκτελεί το ίδιο πρόγραμμα που απολαμβάνουν και άλλοι εντός της Ε.Ε., απλά με τις ανάλογες τοπικές προσαρμογές. Δεν μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο με τις αναφορές περί σοβιετικής οικονομίας, κυρίως δε όταν τις εκφέρουν εκείνοι που όσο τραβούσε το μουλάρι πήγαιναν καβάλα (τουλάχιστον στη Σοβιετική Ένωση η οικονομία είχε πλάνο και ως ένα βαθμό παρήγε - εδώ τι πλάνο είχαμε...) οι δικοί μας διάλεξαν μόνο την απληστία της πεινασμένης χωριατιάς τους και πούλησαν την όποια δημιουργικότητα τους στη διαφθορά που τους εξέθρεψε και εμείς ως λαός, ως κοινωνία τους ζηλέψαμε και τους είχαμε πρότυπο. Για ποιο εκσυγχρονισμό μπορούμε να μιλάμε, ό,τι και να κάνεις μια Ντακότα δεν θα γίνει πότε υπερηχητικό τζετ, άρα και τα σχετικά μέτρα που μας ζητάνε και τόσο του λείπουν του Κου. Χατζή είναι μπαλώματα στο ίδιο αεροπλάνο. Και φυσικά τους φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ διότι δεν φαντασιώνεται τα ίδια με αυτούς και τουλάχιστον δεν φέρει ευθύνη για τη τωρινή τραγωδία, όσο και αν τσιρίζουν οι άλλοι τριγύρω του. Θα μας λύσει το πρόβλημα; Όχι βέβαια, κανείς δεν θα μας το λύσει όσο περιμένουμε το Μεσσία. Ούτε όμως και οι χατζήδες. Π.χ. γράφει για νέο κούρεμα... Δεν βλέπει ποιοι ωφελήθηκαν από το πρώτο και ποιους έβλαψε, γουστάρει (-ουν) και δεύτερο. Και μετά θα βρέξει ανάκαμψη, θα γίνει κάθαρση από τους διεφθαρμένους λαϊκιστές και και και (ο καθένας τους ας βάλει όποια ονείρωξη τον ξεχαρμανιάζει...) Μα καλά, αυτός ο κύριος έρχεται σε επαφή με φοιτητές, τους διδάσκει ή απλά περιορίζεται στην έρευνα; Καλά κρασιά...
κρατώ και την φράση της georgeenas περί "διαλυμένης κοινωνίας". Θα πρόσθετα επίσης ότι δεν έχω ξαναδεί δυστυχώς πιο εγωιστικό λαό, με παντελή έλλειψη ομαδικότητας, αλληλεγγύης και αλτρουισμού, και με μοναδική και "μοναδική" για τα παγκόσμια δεδομένα αντίληψη ότι η ιδιωτική πρόθεση πρέπει να είναι και δημόσια πρακτική!!!Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να κάνω μια ιστορική,καθαρά υποκειμενική διαπίστωση, βασισμένη σε έρευνες και προσωπική πείρα: Ο κοινωνικός ιστός άρχισε να διαβρώνεται με τη περιβόητη "αντιπαροχή" του Καραμανλή πρεσβύτερου την δεκαετία του 60, συνεχίστηκε με το μπετόν των συνταγματαρχών, έφτασε στο απόγειο της με την πλήρη ισοπέδωση των πάντων επί ΠΑΣΟΚ και ολοκληρώθηκε με την επικράτηση του πασίγνωστου λάιφσταιλ, όπου περίπου ο...Καραγκιόζης δεν ζούσε στο παράπηγμα του αλλά τουλάχιστον σε σκάφος, αραγμένο σε κάποια από τις παράκτιες μαρίνες...Ζωή σε λόγου μας!!!
δυστυχώς θα συμφωνήσω με το συγκεκριμένο άρθρο, αν και σε πολλούς από εσάς δεν άρεσε το κλείσιμο του περί εγκληματιών όλων των αποχρώσεων (που υπήρξαν στην εποχή τους οι εκπρόσωποι ιδεολογιών, οι περισσότεροι εξ ημών ταυτίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής μας). Ωστόσο πρέπει να σας θυμίσω, με αφορμή παραπάνω σχόλιο περί Στέφανου Μάνου, χωρίς να έχω υπάρξει ποτέ ούτε θαυμαστής του ούτε ψηφοφόρος του, ότι όταν οι εδώ κρατούντες κόπτονταν για μονοκομματικές-αυτοδύναμες κυβερνήσεις, στην γείτονα Ιταλία συνασπισμοί κομμάτων, με πρωθυπουργούς ηγέτες πολιτικών φορέων ίσης δύναμης με πάλαι ποτέ ΔΗ.ΑΝΑ ή ΔΗ.ΚΚΙ κοκ, (Σπαντολίνι λεγόταν ο πρωθυπουργός, ψάξετε και θα τον βρείτε) πετύχαιναν ρυθμούς ανάπτυξης που ούτε τους ονειρευόμασταν και οδήγησαν την Ιταλία στους G20...
Ποιές δημοκρατικές διαδικασίες σε μια διαλυμένη κοινωνία; Τί λέμε τώρα, συγγνώμη που δεν υπάρχει μια τέλεια, νηφάλια, δημοκρατική και ορθολογική κοινωνία μετά από τρια χρόνια κατάθλιψης, ταπείνωσης και τρομοκρατίας; Όχι ότι πριν υπήρχε, φυσικά (ούτε και καμμία άλλη είναι, υπόψιν), αλλά τώρα είναι αστείο να το συζητάμε. Είναι πια αργά για τα πάντα, τα πράγματα θα πάνε όπου πάνε, οι ευκαιρίες χαθήκανε στην αρχή. Α ναι και κάτι άλλο: Δηλαδή, ποιές πολιτικές επιλογές είχε ο μέσος ψηφοφόρος και έκανε πάλι λάθος, όπως πάντα; Την εξής μια, τον Μάνο; Ε σόρρυ ρε παιδιά αλλά ο Μάνος δεν έχει το πολιτικό κεφάλαιο, ο μισός πληθυσμός ούτε καν τον γνωρίζει, πολύ απλά. Και να τον μάθαινε δεν νομίζω ότι ένα κόμμα τόσο άουτσάιντερ θα ήταν σε θέση να αλλάξει τόσο πολύ τα πράγματα. Δεν ξέρω ποιός είναι ανορθολογικός όταν τα ακούω ακόμα αυτά, είναι σαν πλήρης άρνηση να αποδεχτούν ότι το πρόβλημα πάει τόσο πίσω στο σύστημα ώστε οι ψηφοφόροι επί της παρούσης δεν έχουν πραγματικές βιώσιμες επιλογές.
Αν δε γινει αλλαγη μεσα απο δημοκρατικες διαδικασιες, ολοι θα ωρυονται για Χουντα ή ολιγαρχια ή υπηρετηση συμφεροντων. Εφοσον συνεχιζονται να ψηφιζονται οι ιδιοι αλλα και χειροτεροι η κατασταση δε μπορει να αλλαξει ετσι απλα.Η μονη ελπιδα για αλλαγες με τα υπαρχοντα δεδομενα ειναι οσα η "κακια" Τρόικα επιτασσει ως αναγκαια για την χορηση των δοσεων.
Νομίζω, faytaurus, πως αδικείς τον γράφοντα. Περιγραμματικά "η πρόταση" γράφτηκε σε προηγούμενη παράγραφο, και είναι τα αυτονόητα: "ολοκληρωτικό άνοιγμα επαγγελμάτων, σπάσιμο ολιγοπωλίων, κατάργηση άχρηστων κρατικών υπηρεσιών, απόλυση όλων των αργόμισθων δημοσίων υπαλλήλων, πώληση όλων των προβληματικών ΔΕΚΟ, μείωση της γραφειοκρατίας και του κόστους συναλλαγών κλπ. κλπ. κλπ.". Συγγνώη, αλλά πόσο πιο ξεκάθαρα να μιλήσει κάποιος;