ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Η φωτογραφία της χρονιάς

Ενα 11χρονο κορίτσι, χτυπημένο από βλήμα έξω απ' το σπίτι τoυ στο Χαλέπι, καθώς έπαιζε

Η φωτογραφία της χρονιάς Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
8

[Από τον Θανάση Χαραμή]

 

Ο Σουηδός φωτογράφος Niclas Hammarström απαθανάτισε το συγκλονιστικό πορτρέτο της 11χρονης μαθήτριας Dania σε κλινική στο Αλέπο. Το μικρό κορίτσι έπαιζε με τα δύο της αδέρφια στον δρόμο όταν το πολεμικό βλήμα έπληξε τη γειτονιά της και τα θραύσματα τραυμάτισαν όλο της το σώμα. Ο μεγάλος της αδερφός την έχει μόλις μεταφέρει στο ιατρείο του νοσοκομείου στο Χαλέπι. Όση ώρα το νοσηλευτικό προσωπικό φροντίζει τις πληγές της, η Dania παραμένει αμίλητη και με το βλέμμα παγωμένο. Δεν διαμαρτύρεται και δεν αντιδρά. Ο αδερφός της κρατάει με τα χέρια του το κεφάλι της. Λίγο καιρό μετά θα βγει από το νοσοκομείο έχοντας διαφύγει τον κίνδυνο. Το νοσοκομείο θα καταστραφεί αργότερα από πύραυλο. Σήμερα ο φωτογράφος δεν ξέρει τι κάνει η Dania.

 

Η κριτική επιτροπή της Unicef της έδωσε την διάκριση της πλέον δυνατής εικόνας που αποτυπώνει πλήρως την κατάσταση στη Συρία και τα συγκλονιστικά αθώα θύματα του πολέμου, χαρακτηρίζοντας και βραβεύοντας την ως τη φωτογραφία της χρονιάς. Μαζί με την δημοσιοποίηση της κάνει έκκληση να αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας εδώ

Φωτογραφία

Tags

8

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Φωτογραφία / Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Με αφορμή το φετινό Mουντιάλ, το Athens Football Festival οργανώνει μια ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του διεθνούς δικτύου Analog Football, φέρνοντας στην Αθήνα εικόνες που αποτυπώνουν την κουλτούρα του ποδοσφαίρου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Πολιτισμός / Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Ο φωτογράφος Dani D’Ingeo κατέγραψε το Nature Loves Courage στη νότια Κρήτη: ένα queer φεστιβάλ στην ακτογραμμή της Σούγιας, με σώματα που χορεύουν στο φως, FLINTA DJs, θάλασσα, ιδρώτα, αλάτι και μια διαφορετική εκδοχή της club κουλτούρας έξω από τα σκοτεινά υπόγεια της Ευρώπης.
THE LIFO TEAM
Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Πολιτισμός / Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Στο Unbewitched, η Ρωσίδα φωτογράφος Kristina Rozhkova καταγράφει νέους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στην πολιτική ασφυξία, την καταστολή, την εξορία και την ανάγκη να επινοήσουν άλλους κόσμους.
THE LIFO TEAM
Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Πολιτισμός / Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Με αφορμή την αναδρομική της έκθεση στο Λονδίνο, η cult φωτογράφος Nancy Honey μιλά για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, για το γυναικείο σώμα ως εικόνα προς κατανάλωση και για τη χαρά ως μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
THE LIFO TEAM
Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Πολιτισμός / Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Σε νέο cover story του Dazed MENA, η Myriam Boulos μιλά για τις εικόνες που έκανε για τον Harry Styles, τη Βηρυτό, τη μόδα ως αυτοπροσδιορισμό και την επιθυμία ως μορφή αντίστασης.
THE LIFO TEAM
Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Πολιτισμός / Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Το Birds of Mexico City του Pieter Henket μετατρέπει queer νέους της μεξικανικής πρωτεύουσας σε τελετουργικές μορφές ανάμεσα στη lucha libre, τη θρησκευτική εικονογραφία, τη μόδα και την ελευθερία.
THE LIFO TEAM
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Πολιτισμός / Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Από τα αινιγματικά “ghost” prints του Andy Mattern και τα παραμορφωμένα γυμνά του Bill Brandt μέχρι τη queer ορατότητα της Zanele Muholi και το ψηφιακό άγχος της Tania Franco Klein, η φετινή φωτογραφική έκθεση AIPAD στη Νέα Υόρκη δείχνει μια φωτογραφία πιο σωματική, πιο υβριδική και πιο ανήσυχη από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Οι φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ ταξιδεύουν στα μουσεία του κόσμου

Φωτογραφία / Ένας βίαιος κόσμος στις φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ

Οι συγκλονιστικές εικόνες πολέμου, φτώχειας και εξαθλίωσης που συγκεντρώνει η αναδρομική έκθεση «Memoria» του κορυφαίου φωτορεπόρτερ ταξιδεύουν εδώ και λίγα χρόνια στις μεγάλες πρωτεύουσες
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Πολιτισμός / «Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Η νέα διπλή βιογραφία του Andrew Durbin φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον φωτογράφο Πίτερ Χούτζαρ και τον καλλιτέχνη Πολ Θεκ, δύο μορφές της νεοϋρκέζικης πρωτοπορίας που έζησαν, δημιούργησαν και αγάπησαν στη σκιά μιας εποχής που διαλύθηκε από το AIDS.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Πολιτισμός / Λίλιαν Μπάσμαν: Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Chloë Sevigny, η Pamela Anderson, η Bella Hadid και η Gwyneth Paltrow στο νέο βιβλίο της Brianna Capozzi

Πολιτισμός / Η Κλοέ Σεβινί, η Σελένα Γκομέζ και η Γκουίνεθ Πάλτρου σε ένα νέο photobook

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.
THE LIFO TEAM

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
6 σχόλια
Spyridon
προς αγαπητους σχολιαστες που ψηφισαν αρνητικα τα σχολια μου εχω μια απορια να εκφρασω: σε φιλελευθερη δημοκρατια δυτικου τυπου ζουμε (απ-αυτες που κυριοι σαν τον Stamati F αγαπουν να μισουν αλλα δεν ξερουν ποσο τυχεροι ειναι που την εχουν) και για αυτο η ελευθερια της εκφρασης ειναι κατοχυρωμενη και σεβαστη. However, με ποια λογικη ψηφιζετε αρνητικα? Εχετε παρατηρησει το επιπεδο των σχολιων του κυριου αυτου και το οτι ακολουθει στενα και σχολιαζει αρνητικα εως υβριστικα ολα μου τα σχολια? Τι ζορι τραβατε εσεις, ειστε μηπως φιλοι του η συναγωνιστες στην ιδια τοπικη επιτροπη του κομματος στο οποιο ο εν λογω κυριος ανηκει? Κατα τα αλλα δικαιωμα σας, η επιθεση στο δικαιωμα της ελευθερης εκφρασης ειναι κατι που χαρακτηριζει καποιους σαν τον εν λογω κυριο και οχι εμενα...
Ιαπετός
Ιαπετός
Από την άλλη όμως, τώρα που το καλοσκέφτομαι, και οι μεγάλοι ζωγράφοι αποτύπωναν ρεαλιστικά τη φρίκη στα πεδία των μαχών. Επικεντρώνονταν συναισθηματικά και με λεπτομέρεια στους νεκρούς. Τα πτώματα στους πίνακες του Ντελακρουά π.χ. Γιατί -θα μπορούσαμε να πούμε-, η τέχνη της φωτογραφίας να μην αποτυπώνει καλλιτεχνικά τα θύματα; Αυτή η σκέψη μου ήρθε όταν φαντάστηκα τη Σφαγή της Χίου του Ντελακρουά σαν να ήταν αληθινή φωτογραφία. Ίσως να είναι τρομερά αδιάκριτο να χώνεις το φακό στο πρόσωπο ενός νεκρού κοριτσιού, και η εικόνα αυτής της σκέψης να προκαλεί δυσαρέσκεια.
Ιαπετός
Ιαπετός
Αδιάκριτη θα τη χαρακτήριζα τη φωτογραφία. Τη δόξα και την παγκόσμια αναγνώριση κυνηγούσε ο φωτογράφος. Αποτυπώνει ωμά τις συνέπειες του πολέμου για να δείξει στον κόσμο τη φρικαλεότητά του, να μου πείτε. Ίσως να είμαι συντηρητικός. Δεν ξέρω...
Simon
Την δόξα κ την παγκόσμια αναγνώριση , όπως θεωρείς , ο φωτογράφος την κυνηγάει στην Συρία , σε πόλεις κ νοσοκομεία που βομβαρδιζόταν καθημερινά , με ρίσκο την ζωή του , όχι απο το σπίτι του . Κ για να το πετύχει αυτο , σου υπενθυμίζω , ότι ήρθε απο την Σουηδία ...Επίσης , διαβάζοντας κ το δεύτερο σχόλιο σου απο κάτω , μετα απο 20 λεπτά κ αφού το "καλοσκεφτηκες" όπως λες , θα σου πρότεινα να "καλοδιαβασεις " κ το άρθρο , το οποίο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το κορίτσι βγήκε απο το νοσοκομείο έχοντας διαφύγει τον κίνδυνο οπότε ο "αδιακρίτος" δημοσιογράφος δεν έχωσε τον φακό του στο πρόσωπο ενός νεκρού κοριτσιού ...
Ιαπετός
Ιαπετός
Οκ, φάουλ που διάβασα βιαστικά το άρθρο. Αν ήταν νεκρό το παιδί ας πούμε, δε θα έβγαζε τη φωτογραφία; Δεν αλλάζει κάτι το ουσιαστικό. Ναι, να δω την άλλη πλευρά, ότι κάνει τέχνη, αλλά οι προβληματισμοί μου παραμένουν. Το ότι ο φωτογράφος βρίσκεται σε εμπόλεμη ζώνη, ακυρώνει ότι μπορεί κυνηγάει τη δόξα; Είναι άδικο να πούμε ότι μπορεί να καταντήσουν σαν τους δημοσιογράφους που κυνηγάν για επαγγελματικούς λόγους, τελείως αδιάκριτα, τον πόνο και το κλάμα; Για μένα, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, είναι δυσδιάκριτη η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο θεμιτό και την αδιακρισία. Δεν είναι πολεμικό φωτορεπορτάζ. Καλλιτεχνική φωτογραφία είναι. Και εδώ προβληματίζομαι. Δε θέλω να είμαι απόλυτος. Ίσως να είμαι λάθος... Τι νιώθω λέω.