ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Η φωτογραφία της χρονιάς

Ενα 11χρονο κορίτσι, χτυπημένο από βλήμα έξω απ' το σπίτι τoυ στο Χαλέπι, καθώς έπαιζε

Η φωτογραφία της χρονιάς Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
8

[Από τον Θανάση Χαραμή]

 

Ο Σουηδός φωτογράφος Niclas Hammarström απαθανάτισε το συγκλονιστικό πορτρέτο της 11χρονης μαθήτριας Dania σε κλινική στο Αλέπο. Το μικρό κορίτσι έπαιζε με τα δύο της αδέρφια στον δρόμο όταν το πολεμικό βλήμα έπληξε τη γειτονιά της και τα θραύσματα τραυμάτισαν όλο της το σώμα. Ο μεγάλος της αδερφός την έχει μόλις μεταφέρει στο ιατρείο του νοσοκομείου στο Χαλέπι. Όση ώρα το νοσηλευτικό προσωπικό φροντίζει τις πληγές της, η Dania παραμένει αμίλητη και με το βλέμμα παγωμένο. Δεν διαμαρτύρεται και δεν αντιδρά. Ο αδερφός της κρατάει με τα χέρια του το κεφάλι της. Λίγο καιρό μετά θα βγει από το νοσοκομείο έχοντας διαφύγει τον κίνδυνο. Το νοσοκομείο θα καταστραφεί αργότερα από πύραυλο. Σήμερα ο φωτογράφος δεν ξέρει τι κάνει η Dania.

 

Η κριτική επιτροπή της Unicef της έδωσε την διάκριση της πλέον δυνατής εικόνας που αποτυπώνει πλήρως την κατάσταση στη Συρία και τα συγκλονιστικά αθώα θύματα του πολέμου, χαρακτηρίζοντας και βραβεύοντας την ως τη φωτογραφία της χρονιάς. Μαζί με την δημοσιοποίηση της κάνει έκκληση να αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας εδώ

Φωτογραφία

Tags

8

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Κωστής Φωκάς, φωτογράφος

Οι Αθηναίοι / Κωστής Φωκάς: «Δεν θεωρώ τα “αίσχος” και “ντροπή” κριτική στη δουλειά μου»

Τον προόριζαν για παπά, ή έστω ψάλτη. Αυτός όμως ήθελε να φωτογραφίζει γυμνά με φλασιές και χιούμορ. Έτσι απελευθερώθηκε κι έγινε ένας από τους πιο ενδιαφέροντες νέους Έλληνες φωτογράφους.
M. HULOT
Στη νεραϊδοχώρα του Tιμ Γουόκερ αγαπούν και αγαπιούνται ελεύθερα

Φωτογραφία / Στη νεραϊδοχώρα του Tιμ Γουόκερ αγαπούν και αγαπιούνται ελεύθερα

Στην έκθεση που φιλοξενεί η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, ο θρυλικός Βρετανός φωτογράφος μόδας φωτογραφίζει 250 μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, δίνοντας σάρκα και οστά στη μαγική queer χώρα που ονειρευόταν από νεαρός.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Γιώργος Κούμπος: «Μάγκας είναι η ντόμπρα γυναίκα»

Φωτογραφία / Γιώργος Κούμπος: «Μάγκας είναι η ντόμπρα γυναίκα»

Ο 21χρονος κουίρ καλλιτέχνης μετατρέπει τον χορό σε φωτογραφία, χρησιμοποιώντας το σώμα, το camp, το χιούμορ και την ελληνική ποπ κουλτούρα για να δημιουργήσει τον δικό του κόσμο, μέσα στον οποίο μπορεί να υπάρξει και να εκφραστεί.
M. HULOT
O Tim Walker

Φωτογραφία / Η queer αγάπη μέσα από 250 πορτρέτα του Τιμ Γουόκερ

Η Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων του Λονδίνου θα φιλοξενήσει την έκθεση «Fairyland: Love and Legends» του κορυφαίου Βρετανού φωτογράφου. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ που δημιουργήθηκε σε διάστημα πέντε ετών και τιμά περισσότερα από πενήντα χρόνια ακτιβισμού της κοινότητας.
THE LIFO TEAM
Η Ελλάδα μέσα από το ασπρόμαυρο βλέμμα του Τάκη Τλούπα

Φωτογραφία / Ο Τάκης Τλούπας φωτογράφιζε τα ταξίδια του. Κανείς δεν το ήξερε

Για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, περιπλανήθηκε με τη φωτογραφική του μηχανή, καταγράφοντας ανθρώπους, τοπία, επαγγέλματα και όψεις μιας ζωής που άλλαζε ραγδαία. H έκθεση «Μία άλλη Ευρώπη» στην Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσιάζει για πρώτη φορά μέρος του ευρωπαϊκού οδοιπορικού του.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
9/11 – Under Attack: Μια σειρά φωτογραφιών από τη επίθεση που άλλαξε τον κόσμο εκτίθεται στη Φρανκφούρτη

Φωτογραφία / 9/11: Συγκλονιστικές φωτογραφίες που βλέπουμε για πρώτη φορά

25 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, μια σειρά ασπρόμαυρων αλλά και έγχρωμων εικόνων από την έκθεση «9/11 – Under Attack» στη Φρανκφούρτη αποτυπώνουν τον τρόμο, την τραγωδία, την εξάντληση αλλά και την ελπίδα.
THE LIFO TEAM
Athens Photo Festival 2026: Το σημαντικό γεγονός καλλιτεχνικής έρευνας, δημόσιας ανταλλαγής και στοχασμού στο Μπενάκη της Πειραιώς

Φωτογραφία / Athens Photo Festival 2026: Το μεγαλύτερο φωτογραφικό event της πόλης επιστρέφει

Σε μια εποχή καταιγισμού εικόνων στο διαδίκτυο, να τι προσφέρει ένα φεστιβάλ φωτογραφίας! Εκατό καλλιτέχνες από τριάντα πέντε χώρες δίνουν το «παρών» στο ετήσιο ραντεβού τους στην Αθήνα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
6 σχόλια
Spyridon
προς αγαπητους σχολιαστες που ψηφισαν αρνητικα τα σχολια μου εχω μια απορια να εκφρασω: σε φιλελευθερη δημοκρατια δυτικου τυπου ζουμε (απ-αυτες που κυριοι σαν τον Stamati F αγαπουν να μισουν αλλα δεν ξερουν ποσο τυχεροι ειναι που την εχουν) και για αυτο η ελευθερια της εκφρασης ειναι κατοχυρωμενη και σεβαστη. However, με ποια λογικη ψηφιζετε αρνητικα? Εχετε παρατηρησει το επιπεδο των σχολιων του κυριου αυτου και το οτι ακολουθει στενα και σχολιαζει αρνητικα εως υβριστικα ολα μου τα σχολια? Τι ζορι τραβατε εσεις, ειστε μηπως φιλοι του η συναγωνιστες στην ιδια τοπικη επιτροπη του κομματος στο οποιο ο εν λογω κυριος ανηκει? Κατα τα αλλα δικαιωμα σας, η επιθεση στο δικαιωμα της ελευθερης εκφρασης ειναι κατι που χαρακτηριζει καποιους σαν τον εν λογω κυριο και οχι εμενα...
Ιαπετός
Ιαπετός
Από την άλλη όμως, τώρα που το καλοσκέφτομαι, και οι μεγάλοι ζωγράφοι αποτύπωναν ρεαλιστικά τη φρίκη στα πεδία των μαχών. Επικεντρώνονταν συναισθηματικά και με λεπτομέρεια στους νεκρούς. Τα πτώματα στους πίνακες του Ντελακρουά π.χ. Γιατί -θα μπορούσαμε να πούμε-, η τέχνη της φωτογραφίας να μην αποτυπώνει καλλιτεχνικά τα θύματα; Αυτή η σκέψη μου ήρθε όταν φαντάστηκα τη Σφαγή της Χίου του Ντελακρουά σαν να ήταν αληθινή φωτογραφία. Ίσως να είναι τρομερά αδιάκριτο να χώνεις το φακό στο πρόσωπο ενός νεκρού κοριτσιού, και η εικόνα αυτής της σκέψης να προκαλεί δυσαρέσκεια.
Ιαπετός
Ιαπετός
Αδιάκριτη θα τη χαρακτήριζα τη φωτογραφία. Τη δόξα και την παγκόσμια αναγνώριση κυνηγούσε ο φωτογράφος. Αποτυπώνει ωμά τις συνέπειες του πολέμου για να δείξει στον κόσμο τη φρικαλεότητά του, να μου πείτε. Ίσως να είμαι συντηρητικός. Δεν ξέρω...
Simon
Την δόξα κ την παγκόσμια αναγνώριση , όπως θεωρείς , ο φωτογράφος την κυνηγάει στην Συρία , σε πόλεις κ νοσοκομεία που βομβαρδιζόταν καθημερινά , με ρίσκο την ζωή του , όχι απο το σπίτι του . Κ για να το πετύχει αυτο , σου υπενθυμίζω , ότι ήρθε απο την Σουηδία ...Επίσης , διαβάζοντας κ το δεύτερο σχόλιο σου απο κάτω , μετα απο 20 λεπτά κ αφού το "καλοσκεφτηκες" όπως λες , θα σου πρότεινα να "καλοδιαβασεις " κ το άρθρο , το οποίο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το κορίτσι βγήκε απο το νοσοκομείο έχοντας διαφύγει τον κίνδυνο οπότε ο "αδιακρίτος" δημοσιογράφος δεν έχωσε τον φακό του στο πρόσωπο ενός νεκρού κοριτσιού ...
Ιαπετός
Ιαπετός
Οκ, φάουλ που διάβασα βιαστικά το άρθρο. Αν ήταν νεκρό το παιδί ας πούμε, δε θα έβγαζε τη φωτογραφία; Δεν αλλάζει κάτι το ουσιαστικό. Ναι, να δω την άλλη πλευρά, ότι κάνει τέχνη, αλλά οι προβληματισμοί μου παραμένουν. Το ότι ο φωτογράφος βρίσκεται σε εμπόλεμη ζώνη, ακυρώνει ότι μπορεί κυνηγάει τη δόξα; Είναι άδικο να πούμε ότι μπορεί να καταντήσουν σαν τους δημοσιογράφους που κυνηγάν για επαγγελματικούς λόγους, τελείως αδιάκριτα, τον πόνο και το κλάμα; Για μένα, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, είναι δυσδιάκριτη η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο θεμιτό και την αδιακρισία. Δεν είναι πολεμικό φωτορεπορτάζ. Καλλιτεχνική φωτογραφία είναι. Και εδώ προβληματίζομαι. Δε θέλω να είμαι απόλυτος. Ίσως να είμαι λάθος... Τι νιώθω λέω.