Κώστας Βαξεβάνης: Ο Έλληνας Julian Assange;

Facebook Twitter
23

Νωρίτερα δημοσίευσα Έντεκα Σκέψεις μου (που μου δημιουργήθηκαν από χτες μέχρι και σήμερα λίγο μετά τη σύλληψή του). Υποστηρίζω πως ορθά, έστω και με καθυστέρηση τελικά, αφέθηκε να συλληφθεί -ή εναλλακτικά προκάλεσε τους "γερμανοτσολιάδες να τον συλλάβουν-, δείχνοντας τη γενναιότητα που πρέπει να έχει ο δημοσιογράφος που κάνει αποκαλύψεις.

Οι παραλληλισμοί με τον Julian Assange του wikileaks είναι πολλοί - η μεγάλη διαφορά φυσικά είναι στο μέγεθος των αποκαλύψεων και στο ότι οι δικαστικές περιπέτειες του δεύτερου συνεχίζονται και θα συνεχίζονται, ενώ του πρώτου πιστεύω (ελπίζω) πως θα τελειώσουν πολύ σύντομα.  Και οι δύο πάντως είχαν στο μυαλό τους (και) το δημόσιο συμφέρον. Και, μη γελιόμαστε, ακόμα και αν ο Βαξεβάνης ενδιαφερόταν -όπως ο κάθε επαγγελματίας εκδότης- και για το πώς θα πουλήσει το περιοδικό του, και οι δύο τους προσέφεραν μια υπηρεσία. 

Ο Assange φυσικά και παραβίασε τους νόμους για τα προσωπικά δεδομένα - πράγμα για το οποίο κατηγορείται και ο Βαξεβάνης, προσφέροντας όμως μεγάλη υπηρεσία στον τομέα της διαφάνειας. Δημοσίευσε εκατομμύρια πράγματα που μπορεί να έπεφταν σε λάθος χέρια, να απειλούσαν την ασφάλεια πολιτών ή υπαλλήλων κλπ. Κι η λίστα Λαγκάρντ μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε όσους αναφέρονται. (Ναι, υπάρχουν ανόητοι που νομίζουν ότι είναι μια λίστα "φοροφυγάδων" ή ότι όποιος μετέφερε εκεί καταθέσεις το έκανε παράτυπα.)

Για λίγες (πέντε; δέκα;) μέρες μπορεί το όνομά σου να συζητηθεί όμως όλα ξεχνιούνται, και μια νέα λίστα θα βγει, ένα άλλο θέμα θα σκάσει. Και τελικά, αν δεν είσαι ένοχος, το όνομά σου δεν θα ξανακουστεί - και θα έχεις υποστεί μια μικρή αδικία. (Τουλάχιστον έχεις τα λεφτά της Ελβετίας - κι εφ' όσον είναι νόμιμα μπορείς να τα χαρείς, σε αντίθεση με όλους εμάς τους υπόλοιπους). 

Όμως το αστείο είναι πως ακόμα κι αν είσαι ένοχος, ακόμα κι αν υπάρχουν παρατυπίες, ακόμα και μετά την κίνηση του Βαξεβάνη να δημοσιοποιήσει τη λίστα θέτοντας τους δημόσιους λειτουργούς προ των ευθυνών τους, πάλι καθόλου σίγουρος δεν είμαι ότι θα γίνει κάτι. 

Η λίστα Βαξεβάνη εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον: μπορεί απ' αυτήν, τώρα, και με την λαϊκή πίεση, κάποιοι που θα βρεθούν ένοχοι να πληρώσουν στη χώρα, κι έτσι να ελαφρυνθούμε λίγο οικονομικά εμείς οι υπόλοιποι (και κυρίως οι ασθενέστεροι - δεν θα καπηλευτώ τη φτώχεια τους για να το παίξω άπορος ή εξαθλιωμένος). Όμως μια μέρα μετά τη δημοσίευσή της ο Βαξεβάνης είναι στον εισαγγελέα και κανένας εισαγγελέας δεν μοιάζει να μελετά τη λίστα.

Κανένας πολιτικός δεν φαίνεται να ψάχνει τρόπο να επισπευτούν οι έρευνες, κανένας υπουργός δεν έδωσε εντολή για άμεση δήμευση των καταθέσεων και λοιπών περιουσιακών στοιχείων όσων θα βρεθούν ένοχοι, ο Πρωθυπουργός δεν αξιοποιεί τη λίστα στις συνομιλίες με την Τρόικα (να πει: όχι στα εργασιακά, θα βρω άμεσα λεφτά απ' αυτή τη λίστα). 

Ακόμα και να τα έλεγαν όμως όλα αυτά, ποιος αμφιβάλλει πως πιθανότατα τίποτα δεν θα γινόταν; Πως θα τα ξεχνούσαμε όλα σε λίγο; Πως και να καταδικαζόταν κάποιος/κάποιοι τα λεφτά που θα έπαιρνε το κράτος θα ήταν ελάχιστα;

Απ' τα δεξερωπόσα δις που χρωστούν οι μεγαλοοφειλέτες, οι εφοριακοί κατόρθωσαν να πάρουν μερικά εκατομμύρια ευρώ. Ψίχουλα. Τα υπόλοιπα δις αγνοούνται. Δεν πληρώνουν - και δεν είναι ονόματα που φημολογείται πως ήταν σε μια αμφισβητούμενη λίστα, δεν ήταν αθώοι μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο: ήταν ένοχοι, μετά από έρευνες είχαν βρεθεί στ' αλήθεια ένοχοι. Κι όμως τους αφήνουν - άρα τι ελπίδες να έχουμε για τη λίστα Λαγκάρντ.  

Αυτή είναι η διαφορά του Βαξεβάνη με τον αυστραλό δημοσιογράφο και ιδρυτή του wikileaks και γι' αυτό, δυστυχώς, δεν είναι ο Έλληνας Julian Assange: Κάθε παρόμοια αποκάλυψη του Assange θα έκανε κόσμο να παραιτηθεί και εντάλματα σύλληψης να βγουν - όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για πολιτικούς ή στελέχη του ΣΔΟΕ.

Φοβάμαι ότι η επιρροή του Βαξεβάνη -κατ' αναλογία, έστω και στην μικροκλίμακα της χώρας μας- θα αποδειχτεί πολύ λιγότερη απ' του Assange, γιατί απλούστατα το ελληνικό κράτος δεν θέλει σχεδόν ποτέ και με τίποτα να επηρεαστεί προς την σωστή *ή έστω την λογική* κατεύθυνση...

23

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι προβληματικές, βαθιά σεξιστικές δηλώσεις του Δημήτρη Παπανώτα για την «υστερία» των γυναικών - Μικροπράγματα

Mικροπράγματα / Οι προβληματικές, βαθιά σεξιστικές δηλώσεις του Δημήτρη Παπανώτα για την «υστερία» των γυναικών

«Υστερικές» όσες μιλούν συνεχώς για τα γυναικεία δικαιώματα και «τα θέλουν» όσες είναι θύματα καταπίεσης και δεν το καταγγέλλουν, μάς ενημερώνει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής, Δημήτρης Παπανώτας.
ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΝΑ ΚΡΑΒΑΡΗ

σχόλια

12 σχόλια
Δε φταίει ο Βαξεβάνης που δεν μπορεί να έχει ανάλογη επιρροή, φταίει το πολιτικό μας σύστημα και κατ' επέκταση όλοι μας! Κι ούτε θα έπρεπε αυτό να τον κάνει να σιωπά όπως πολλοί άλλοι "συνάδελφοί" του. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε όλους τους συναδέλφους του στο πλευρό του. Εδώ του την πέφτουν κιόλας! Πόσο πιο ύποπτο από αυτό;;;
Οποιος διαβασε το Hot Doc -για το οποιο ειναι υπευθυνος ο Βαξεβανης κ οχι για οτι γραφεται απο εκει κ περα- θα ειδε οτι ΔΕΝ τους παρουσιαζει σαν ΕΝΟΧΟΥΣ ούτε σαν αξιους διαπομπευσης.Ακομη,αν κραταγε για τον εαυτο του τα ανοματα και απλως εδινε την λιστα στον εισαγγελεα θα γινοταν αλλος ενας κομιστης-εκβιαστης οπως λεει κ ο LixLux...Τελος,οταν ξεφτιλιζουν οροθετικες ιεροδουλες και διαδηλωτες με τα προσωπικα δεδομενα στην φορα δεν εχουμε παραβιαση του νομου?..Αλλα εκει το κανει το Κρατος για το καλο μας.
Στην Ελλάδα μόνο η μέθοδος του "κομιστή" αποδίδει καρπούς. Αυτό έπρεπε να το ξέρει ο Βαξεβάνης. Ας έκανε μερικούς εκβιασμούς, μερικές διαρροές, μερικές μυστικές συναντήσεις και θα είχε κι αυτός το λογαριασμό του στην Ελβετία. Τώρα τρέχει...
http://en.wikipedia.org/wiki/Assange_v_Swedish_Prosecution_Authority Εκτός του ότι δεν είναι κατηγορίες βιασμού, είναι και αρκετά αμφισβητήσιμες, ώστε να αποτελούν επιχείρημα για ο,τιδήποτε . . .
Μα τα χρήματα δίπλα απ' τα ονόματα επίτηδες δεν δημοσιεύτηκαν (γιατί αυτό θα ήταν όντως προσωπικό δεδομένο) Δηλαδή αν με δεις στην ουρά μιας τράπεζας ας πουμε και γνωρίζεις ποιος είμαι είναι προσωπικό δεδομένο; Και μετά πας και το πεις και σε άλλους, φαντάσου! Όλοι έχουμε συναλλαγές με τράπεζες, τι σημαίνει αυτό; Δηλαδή πως διασύρεται ένας φοιτητής που βγήκε το όνομα του στην λίστα; Του λένε οι φίλοι του "ρε μπαγάσα, είχες τόσα λεφτά και δεν μας κερνούσες;" Σοβάρά τώρα, καταλαβαίνω τον συλλογισμό πίσω από το επιχείρημα της έκθεσης προσώπων αλλά δεν είμαι σίγουρη αν στην συγκεκριμένη περίπτωση υπερτερεί της σημασίας που έχει η λίστα (εθνικά και ευρωπαϊκά) και η δημοσίευση της. Επιτέλους, ορισμένοι κάνουν σαν να μην είδαν γνωστά ονόματα μέσα στη λίστα και σαν να μην έχει καμία σημασία που επί μήνες (ή μήπως χρόνια) δυο υπουργοί και δυο από τον ΣΔΟΕ έκαναν ότι δεν ήξεραν, μήπως κι αυτοί το έκαναν για να προστατέψουν τον απλό καταθέτη;Θέλω να πω απλώς, μια πράξη είναι μια πράξη στις συγκεκριμένες πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές συνθήκες και κρίνεται με βάση όλα τα παραπάνω. Δεν θα ήταν το ίδιο μια δημοσιοποίηση μιας λίστας το 1985 (τυχαία χρονιά) και το ίδιο κάτω από τις παρούσες συνθήκες. Φοβάμαι πως όσοι κρατάν (τις περιβόητες) ίσες αποστάσεις αποφεύγουν κατα κάποιο τρόπο να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα στο εδώ και τώρα. Και σ' αυτή τη χώρα, κάναμε πολλά χρόνια τα στραβά μάτια.
Νομίζω πως πρέπει να αρχίσει εκ νέου μία συζήτηση για το τι πρέπει και τι όχι να αποτελεί προσωπικό δεδομένο... διακρίνω την τάση να εξυπηρετούνται και να προστατεύονται τα συμφέροντα των ισχυρών έναντι των αδυνάτων και του δημοσίου συμφέροντος με την κάλυψη της "προστασίας προσωπικών δεδομένων"... φυσικά δεν μιλάμε για κατάργηση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων - κάτι τέτοιο θα άνοιγε το "κουτί της Πανδώρας" - αλλά σε κάποιες περιπτώσεις ίσως θα ήταν επιθυμητή η άρση της, όταν βέβαια δεν στιγματίζεται η προσωπικότητα του ατόμου. - τα λεφτά που έχει κάποιος στην τράπεζα και η φορολογική του δήλωση αποτελούν από μόνα τους κάποιο στίγμα άραγε;οι κίνδυνοι κακόβουλης χρήσης αυτών των στοιχείων από την άλλη είναι εμφανείς. αδιέξοδο? βέβαια δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση αν η δικαιοσύνη ως θεσμός λειτουργούσε σε αυτή τη χώρα ως όφειλε. οπότε το πρόβλημα προς λύση είναι αυτό, όλα τα υπόλοιπα απορρέουν από αυτό. εν κατακλείδι, θα συμφωνήσω με το συμπεράσματα του άρθρου.
Ο Βαξεβάνης ισχυρίστηκε πως οι τραπεζικές συναλλαγές δεν είναι προσωπικό δεδομένο, διότι γίνονται δημόσια στα γκισέ των τραπεζών.Τουλάχιστον στη Γερμανία δίπλα σε κάθε ουρά στην τράπεζα, στο ταχυδρομείο κτλ. είναι τοποθετημένη μια ταμπέλα: Bitte Diskretionsabstand halten(http://www.schilder-moedel.de/_Bitmap/gif72g/8700.gif)δηλαδή «Παρακαλώ κρατήστε απόσταση διακριτικότητας». Αλλά και στην Ελλάδα δεν έχω ακούσει τον τραπεζοϋπάλληλο να φωνάζει εις επήκοον όλων «Βαξεβάαανης, έμβασμα €120.000 στην Ελβετίιια είπαμε, έτσι;».Άσε που οι περισσότερες τραπεζικές συναλλαγές γίνονται πια μέσω Διαδικτύου απ' το σπίτι.Τέλος πάντων, όσοι νομίζουν ότι οι τραπεζικές συναλλαγές δεν είναι προσωπικό δεδομένο, ας το αποδείξουν δημοσιεύοντας περιοδικά τις δικές τους, με πρώτον και καλύτερο τον Βαξεβάνη.
Η ουσιώδης διαφορά είναι όχι στο πόσους λογαριασμούς έχεις και πού, αλλά στο ποσό. Είναι σα να καλείς κάποιον να σου πει πού έχει λογαριασμούς. Και σου λέω εγώ, έχω εναν στην Ισπανία, έναν στην Αυστραλία και πέντε στην Ελλάδα. Βγάζεις συμπέρασμα για την οικονομική μου επιφάνεια; Όχι. Μόνο να κουτσομπολέψεις μπορείς πως ο τάδε έχει λεφτα εδω εκεί παραπέρα, αφήνοντας υπονοούμενα στον αέρα. Ούτε πόσα ούτε πόσο νόμιμα. Δεν με ενδιαφέρει πόσους λογαριασμούς έχει ο κάθε Βαξεβάνης. Με ενδιαφέρει να μη με δουλεύουν κατάμουτρα.
Εάν είσαι εντός της λίστας και νόμιμος , έχεις υποστεί ανεπανόρθωτη προσβολής της προσωπικότητας. Η ρετσινιά αυτή και μάλιστα στους σημερινούς καιρούς δεν φεύγει με τίποτα . Εάν είσαι παράνομος και εντός της λίστας , τότε έχεις υποστεί μια διαπόμπευση που πιθανόν δεν αξίζει ούτε στο χειρότερο δολοφόνο , όταν του τελευταίου το ονοματεπώνυμο στις ειδήσεις αποσιωπάται και το πρόσωπο καλύπτεται με μωσαϊκό. Αντί να σε δικάσει ο δικαστής , αφού σε ακούσει πρώτα και με χρήση όλων των δικονομικών δικαιωμάτων , σ'εχει δικάσει και εκτελέσει ο Βαξεβάνης. Και , εν πάση περιπτώσει , εάν ήθελε να εξυπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον ο Βαξεβάνης , θα μπορούσε να παραδώσει την υποτιθέμενη έστω αυθεντική λίστα στις αρμόδιες αρχές , δημοσιοποιώντας παράλληλα αυτήν την παράδοση , ώστε να δεσμεύει τις αρμόδιες αρχές με τη δημοσιότητα που θα έδινε στη διενέργεια των κατάλληλων ερευνών . Φαίνεται όμως ότι δεν ήταν το δημόσιο συμφέρον η μοναδική του έγνοια.
Έχω την εντύπωση πως δημοσιεύοντας ονόματα, στα υπηρεσιακά έγγραφα, ως παράπλευρη απώλεια, έγινε outing σε αρκετούς *μυστικούς πράκτορες*. Θα μπορούσαν αυτοί να παραπονεθούν για το privacy τους.
Άρη μου outing ως μυστικούς πράκτορες τους έκανε, όχι ως gay top 17cm :P Η παραβίαση των "προσωπικών δεδομένων" (αν είναι όντως) ήταν έμμεση, σε αντίθεση με την λίστα του Βαξεβάνη, που ήταν άμεση. Δεν είχε σκοπό την δημοσίευση δεδομένων των πολιτών o Asange, και νομίζω ότι θα ήταν αντίθετος με την δημοσιοποίηση της λίστας του Βαξεβάνη.
Τα ονόματα (υποτίθεται πως) απαλείφονται απ' τα έγγραφα από τους συνεργάτες των Wikileaks. Γι' αυτό η δημοσίευση γίνεται τμηματικά, διότι τα έγγραφα πρώτα αξιολογούνται, σβήνονται προσωπικά δεδομένα, δίνονται πρώτα σε δημοσιογράφους έγκυρων εντύπων κτλ.Είχα πάντως ακούσει κι εγώ αυτό που γράφεις, ότι μια φορά δημοσιοποιήθηκαν έγγραφα χωρίς να έχουν σβηστεί τα ονόματα των συνεργατών του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.Αν έχει ενδεχομένως διαπράξει κάποιο αδίκημα ο Assange, τότε αυτό είναι μάλλον της κατασκοπείας παρά της δημοσίευσης προσωπικών δεδομένων.
Κι εν πάση περιπτώσει ο Assange έχει γίνει σύμβολο επειδή αποκάλυψε εγχειρίδια βασανισμού, φυλακές σε μυστικές τοποθεσίες και περιπτώσεις καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κι όχι επειδή έκανε γνωστά τα ονόματα κάποιων πληροφοριοδοτών των ΗΠΑ στο Πακιστάν.Επίσης άλλο είναι ένα έγγραφο στο οποίο μια κυβέρνηση παραδέχεται κάτι, κι άλλο μια λίστα όχι φοροφυγάδων, αλλ' απλώς συναλλασσομένων με μια τράπεζα, απ' τους οποίους είναι απλώς στατιστικά σίγουρο ότι κάποιοι είναι και φοροφυγάδες.