Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του.

Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
17

 

Το πρότζεκτ Echolilia όπως ονόμασε αυτή τη σειρά υποστηρίζει πως τον βοήθησε να κατανοήσει τον κοινωνικά απομονωμένο κόσμο του παιδιού του.


Μία υπέροχη σειρά που με ποιητικό ωστόσο ρεαλιστικό τρόπο, διεισδύει στον άγνωστο και απέραντο κόσμο των ιδιαιτεροτήτων.

Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Ένας πατέρας φωτογραφίζει τον αυτιστικό γιό του. Facebook Twitter
Αρχείο
17

σχόλια

9 σχόλια
me myself and i εννοείται πως η ειδική αγωγή στην Ελλάδα κινείται με ρυθμούς χελώνας και πως θα αργήσει πολύ να πάρει μια καλή μορφή. Να φανταστείς ο πρώτος που έφερε στο προσκήνιο το κομμάτι της ειδικής αγωγής ήταν ο Καποδίστριας. Σκέψου πόσα χρόνια πριν! Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο σου περί αγάπης, είναι το κυριότερο που χρειάζοντα αυτά τα παιδιά!
Τί κόλλημα είναι αυτό με τον αυτισμό; Το παιδί του γεννήθηκε με αυτισμό και το αγαπάει γι'αυτό που είναι, το θαυμάζει γι'αυτό που είναι, το φωτογραφίζει γι'αυτό που είναι!!!
iriniii νομίζω πως δεν πρόκειται για έναν πατέρα που εκμεταλλεύεται το παιδί του για να φανεί ο ίδιος στην προκειμένη περίπτωση,αν αυτό εννοείς. Πιστεύω πως αυτές οι φωτογραφίες αποδίδουν απόλυτα το πόσο έχει αποδεχτεί τη φύση του γιού του και απλά το επικοινωνεί με ένα πολύ όμορφο και δημιουργικό τρόπο. επίσης maggie, δεν είθισται να βάζουμε νεκρά παιδιά σε πλαστικά κουτιά σε εμβρυακή στάση. Η εμβρυακή στάση μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς και τα παιδιά με αυτισμό έχουν πολύ έντονα αυτή την ανάγκη. Η τέχνη σε οποιαδήποτε μορφή της μπορεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο να σκιαγραφήσει την πραγματικότητα. Και αυτές οι φωτογραφίες αυτο δείχνουν κατ' εμέ. Την πραγματικότητα πατέρα και γιού.
Καλά και η άλλη φωτογράφιζε μωρά φυτεμένα σε γλάστρες αλλά δε νομίζω οτι την κατηγόρησε κανείς για εκμετάλλευση ή μακάβριο κόνσεπτ.Εδώ οκ,η κάπως παράδοξη χρήση των αντικειμένων ίσως οπτικά ξενίζει λίγο,αλλά για τα άτομα με αυτισμό αυτό προκύπτει από την ιδιαίτερη σχέση τους με τον περιβάλλοντα χώρο,οι εικόνες δεν είναι στημένες,δείχνουν την πραγματικότητα.Δε βλέπω τίποτα το φρικιαστικό η επιλήψιμο στο όλο θέμα.
me myself and i Θεωρώ πως τον μόνο που βοηθάει αυτή η φωτογράφιση είναι τον πατέρα κι όχι το παιδί. Το παιδί χρειάζεται άλλους τρόπους για να βοηθηθεί!
Είπε κανείς ότι αυτή φωτογράφιση ήταν για να βοηθηθεί το παιδί???? Εγώ πιστεύω ότι απεικονίζει πολύ πιστά την αίσθηση της απομόνωσης των παιδιών με αυτισμό. Το ιδιαίτερο κλείσιμο στον κόσμο τους. Ίσως βοηθά τον κόσμο να κατανοήσει καλύτερα τον κόσμο ενός τέτοιου παιδιού. Αυτό δεν λέει και το εισαγωγικό σημείωμα; me myself and I μαζί σου.
ναι irinii αλλά δεν χρειάζεται μόνο βοήθεια ένα παιδί, χρειάζεται και επαφή, και αγάπη, έχει καθημερινότητα, έχει ένα περιβάλλον, και σε σχέση με γονείς που έχω γνωρίσει μέσα από συλλόγους και ομάδες στήριξης, το συγκεκριμένο παιδί έχει έναν πατέρα που είναι δίπλα του και μοιάζει να είναι περήφανος για αυτόναν και η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορούν να έχουν τα παιδιά/ενήλικοι με ειδικές ανάγκες είναι η κατανόηση των αναγκών τους και η αναγνώριση της ίδιας τους της ύπαρξης, από το σύνολο της κοινωνίας, κάτι που από ότι βλέπω θα περιμένουμε χρόνια να συμβεί
δεν το πιστεύω το κόλλημα των σχολιαστών, της κοινωνίας μας ίσως; δεν είναι φυσικό να φωτογραφίσεις το παιδί σου; να το παρουσιάσεις σε όλο τον κόσμο; να χρησιμοποιήσεις το ταλέντο σου (ή όχι, δεν κρίνετε κάποιοι καν αυτό)για να αποτυπώσεις την καθημερινότητα του; είστε υποκριτές και όχι ηθικοί, οι ίδιοι εσείς κρύβετε τους εφιάλτες σας στα υπόγεια, βάζετε διαχωριστικές γραμμές και ηθικολογείτε εκ του ασφαλούς get a life επιτέλους
Το αν είναι αυτιστικό η οχι ποσώς μας ενδιαφέρει...!Δεν λεω οτι οι φωτο ειναι για πέταμα αλλα μου την σπαει που προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή χτυπώντας τους άλλους στο συναίσθημα...!
Ο τίτλος μου ξινίζει...Δεν λέμε ''αυτιστικό'' παιδί αλλά παιδί με αυτισμό. Μπορεί σε όλη την παλιά βιβλιογραφία της ειδικής αγωγής να κατονόμαζαν τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ως ''καθυστερημένα'', ''ανάπηρα'' και ''αυτιστικά'' και να τα αντιμετώπιζαν σαν φρικιά αλλά αλλάξανε οι καταστάσεις. Το παιδί με αυτισμό βλέπει τους ανθρώπους σαν αψυχα αντικείμενα για αυτό και οι τόσες εικόνες με αντικείμενα. Αν θέλει να του ανοίξεις μια πόρτα, δεν θα σου ζητήσει να του ανοίξεις την πόρτα, αλλά θα πάρει το χερι σου και το τοποθετήσει πάνω στο χερούλι σαν αντικείμενο για να του ανοίξεις. Οι περισσότερες εικόνες είναι φρικιαστικές και καμία σχέση με το φάσμα του αυτισμού και την αντιμετώπιση του δεν έχουν. Ισως του βάζουν και ένα λιθαράκι μεγαλύτερο στην ιδιατερότητα του.
Δε με νοιάζει αν είναι αυτιστικό το παιδάκι ή όχι, αλλά ΠΟΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΟΥΤΙ ΣΑ ΝΕΚΡΟ; Λες να είναι ο ίδιος που έβγαζε τη μάνα του φωτο να πηδιέτ@ι;
Το ότι σου κάνει εσένα "νεκρό", δεν πάει να πει ότι η φωτογραφία έχει την ίδια ερμηνία από τον πατέρα. Οι παραπάνω εικόνες (εκτός αυτής με την κούκλα) δείχνουν τη σημασία που έχει για ένα αυτιστικό παιδί ο ερεθισμός της αφής. Τους αρέσει να νιώθουν πίεση σε διάφορα σημεία του σώματός τους. Ως ειδικός παιδαγωγός βρίσκω την εν λόγω φωτογραφία πολύ "διδακτική" (πρόσεξε πως το διαφανές πλαστικό υποδεικνύει που ακριβώς δέχεται πίεση το παιδί) καθώς το πλαστικό κουτί, όπου το παιδί ξαπλώνει και χαλαρώνει νιώθοντας πίεση σε γόνατα και αγκώνες (ή όποιο άλλο σημείο επιλέξει ανάλογα με τη στάση που θα διαλέξει) είναι μία πολύ καλή ιδέα.
Σ´ευχαριστώ για την προσπάθεια επεξήγησης αυτού που είδα. Δεν αρκεί όμως. Εχουν αυξηθεί επικίνδυνα οι γονείς, τα αδέρφια, οι θείοι και δεν ξέρω ποιοί άλλοι που φωτογραφίζουν τους συγγενείς τους με αυτισμό και τ´ανεβάζουν στο διαδίκτυο. Πρόσφατα είδα κι έναν που έκανε το ίδιο για τον αδερφό του, εδώ στη lifo πάλι. Το ότι τα παιδιά αυτά δεν έχουν πλήρη επίγνωση της παρουσίασης τους σε παγκόσμια κλίμακα, εμένα με τρομάζει. Πέρα απο την φρίκη ενός παιδιού σε κουτί.
maggie δηλαδή εσύ το βρίσκεις γενικότερα επιλήψιμο αν κάποιος, όπως είπες θείος/πατέρας ανεβάσει στο ίντερνετ μια φώτο του παιδιού του;;; κατα την γνώμη σου πρέπει να τα κρύβουμε αυτά τα παιδιά;