ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες

Είναι κάτι παραπάνω από ρεαλιστικά έργα

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
11

A.M.

 

Είναι λάδια, αερογράφοι, γλυπτά. Είναι σούπερ-ρεαλιστικά έργα. Μοιάζουν με υπέροχες φωτογραφίες, αλλά δεν είναι.

 

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Προσοχή! Δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter


*****

Φωτογραφία

Tags

11

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
9 σχόλια
Vasvas
Μερικοί φίλοι υποτιμουν τη σημασία της τεχνικής και υπολογιζουν μονο το αισθητικό αποτελεσμα. Προτεινουν σαν επιχειρημα οτι ο φωτορεαλισμος απο μονος του δεν προσφερει τιποτα αφου και μια απλη φωτογραφια μπορει να το προσφερει αυτό... Νομιζω οτι ειναι λάθος γιατι με αυτον τον τροπο θα μπορουσαμε να απορριψουμε ολα τα γλυπτα των αρχαιων ελληνων αφου αυτο που θαυμαζουμε ειναι η τεχνική του γλύπτη στην αποδοση των ρεαλιστικών χαρακτηριστικών όπως πτυχες υφασματος, εκφρασεις προσωπου, μαλλια κλπ. Η τεχνικη ειναι μια μορφη τέχνης και καθε τεχνη εμπεριεχει τεχνική, κόπο και χρονο του καλλιτεχνη. Ο διασημοτερος πινακας του κοσμου, η Μονα Λίζα, ειναι αντικειμενο θαυμασμού κυριως για την τεχνική του (πως ζωγραφισε ο Ντα Βίντσι το χαμογελο) παρα για την αισθητική του. Αν καποιος φτιαξει τον Πυργο του Άιφελ απο σπίρτα, σιγουρα το εργο του θα γινει αντικειμενο θαυμασμου λογω των χιλιαδων ωρων που απαιτησε, λογω της λεπτομεριας και λογω της υπομονης και επιμονης του δημιουργου, παρα για το αμφιβολο αισθητικό αποτελεσμα...Δεν ειμαι ειδικός και λεω μια προσωπικη αποψη.
ΤΝΚΣ
Δεν είναι έτσι. Η κλασσική αρχαιότητα έχει για όσους ασχολούνται με την Αισθητική το θαυμάσιο να αποδίδει πρωτοφανώς μια θεική χάρη σε ανθρώπινα σώματα, αφού τα αποτελούσαν συναρμογή των τελειοτέρων εκδοχών των επιμέρους του σώματος, την αρμονία. Στην ελληνιστική εποχή, με την γλαφυρότερη περιγραφή και την εμμονή στην λεπτομέρεια, εξυψώνεται το πάθος, το δράμα, η έκφραση της ηρωικής πράξης ή το βάθος της προσωπικότητας, το ήθος του επιφανούς ανθρώπου. Δεν θαυμάζουμε απλώς την τεχνική του γλύπτη στο σμίλεμα της ύλης, αλλά το πως ελέγχει την ύλη για να σμιλέψει την ιδέα πάνω στο πρόσωπο ή το συμβάν.Η Μόνα Λίζα δεν είναι ξακουστή για το πως ζωγραφίστηκαν τα χείλη της, αλλά πως από όλον τον πίνακα το χαμόγελο της εικονιζόμενης μοιάζει ειλικρινώς και αιωνίως αμφίσημο. Λένε.
Felis
Felis
Πολύ ωραία και απίστευτος κόπος και ώρες εργασίας! Όμως, μιά απορία, τι στο καλό προσθέτουν στην Τέχνη, πέρα πό το να διαφημίζουν το πόσο καλά, τεχνικά, είναι καταρτισμένοι οι δημιουργοί τους;Θέλω να πω, οι πίνακες με κάποιο ρεαλισμό τους προηγούμενους αιώνες χρησίμευαν, πέραν της ομορφιάς, και στην απεικόνιση προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων όσο δεν υπήρχε άλλος τρόπος καταγραφής τους. Τώρα με την φωτογραφία και τα επίπεδα που έχει πιάσει, τι ακριβώς καινοτόμο ή αισθητικά ενδιαφέρον προσφέρουν που να διαφέρει από αυτό που κάνει μία φωτογραφία;Διευκρίνηση: Δεν τους υποτιμώ καθόλου, ο καθένας άλλωστε έχει δικαίωμα να εκφράζεται μέσα από την Τέχνη με όποιο τρόπο θέλει...
annana
annana
Η ζωγραφική σαν τέχνη την σήμερον ημέρα, δεν είναι χρηστικής σημασίας με την έννοια της απεικόνισης όπως ήταν τους προηγούμενους αιώνες. Σκέψου ότι όχι μόνο ρεαλιστικούς πίνακες θα μπορούσαμε να μην έχουμε, αλλά καθόλου πίνακες, εφόσον τα πάντα μπορούν να σχεδιαστούν σε Η/Υ.Επίσης φαντάσου ότι αλλιώς είναι να βλέπουμε αναρτημένες φωτογραφίες των έργων εδώ, κι αλλιώς να βλέπουμε τις πινελιές του καλλιτέχνη μπροστά στα μάτια μας, τις σκιές, την τεχνική και να θαυμάζουμε το πως κατάφερε να αποδώσει τόσο καλά την πραγματική εικόνα.