Hγέτες

Ο ηγεμόνας, σε άλλες ευρωπαϊκές εποχές, ήταν αντιπρόσωπος του Θεού επί της γης. Παρότι ορατός, έσερνε πίσω του μια δύναμη αόρατη στα κοινά μάτια. Απ’ όπου και η ιδιότητα του του «Μεγάλου» που του αποδιδόταν. Ωστόσο η έλευση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας κρατούσε ψαλίδι και σκεφτόταν ρεαλιστικά : αφού εμείς εκλέγουμε τον ηγέτη, γιατί να μην είναι σαν κι εμάς, ανθρωπάκος κι αυτός, με αδυναμίες και ατέλειες φανερές σε όλους; Υπ’  αυτή την έννοια, το θέαμα του Σαρκοζί που εμφανίσθηκε μεθυσμένος και παραπατόπουλος για να μιλήσει στη σύσκεψη των ηγετών του κόσμου παραμένει διδακτικό. Ο ηγέτης κατέβασε μερικά ποτηράκια παραπάνω και στη στιγμή απώλεσε το κύρος του. Η γαλλική τηλεόραση απαγόρευσε το θέαμα, αλλά η αγγλική – τι σύμπτωση! – το διένειμε κατ’ οικον. Ο Άγγλος δεν θα ανεχόταν επ’ ουδενί τη βασίλισσά του μεθυσμένη. Όσο για την επίσκεψη του Μπους στην Αλβανία που συνοδεύτηκε από κλοπή ωρολογίου, οι Αμερικανοί δεν το φέρουν βαρέως. Ο πρόεδρός τους είναι κοινός θνητός. Πρώην αλκοολικός, νυν χρυσή μετριότητα, γιατί να μην εκτεθεί στις ορέξεις του πλήθους; Όταν επισκέπτεσαι ανθρωποφάγους, φυσικό είναι να αρπάξεις και καμιά δαγκωνιά.