Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Rossy De Palma: Μια καλτ που διαρκεί

Η ανεξάντλητη, πηγαία χαρά ζωής που αναδίδεται από κάθε νέα εμφάνιση της «μούσας του Αλμοδόβαρ». Την είδαμε ξανά στο πρόσφατο σόου του Γκοτιέ και με την ευκαιρία ξαναδιαβάζουμε ένα παλιό μας άρθρο.

Το όνομα και το χαρακτηριστικό πρόσωπο της είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το έργο του δημιουργού της Movida: Πέδρο Αλμοδόβαρ και Rossy De Palma μαζί πορεύτηκαν τα τελευταία 20 χρόνια. Όσο εκείνος προσέγγιζε δύσκολα κινηματογραφικά θέματα, εκείνη ήταν η άσχημη μούσα του, η γυναίκα με τη μεγάλη μύτη, τα μικρά μάτια και την αξεπέραστη φωνή να σφραγίζει τις πιο σημαντικές ταινίες του με την περσόνα και το ταλέντο ανθρώπου, που όχι απλώς αγάπησε τις ατέλειες του, όχι απλώς τις έκανε σημαία και σήμα - κατατεθέν, αλλά αγαπήθηκε γι' αυτά, με όρους καλλονής. 

 

Γιατί στην πραγματικότητα, η "ασχημούλα Rossy", όπως με συμπάθεια την αποκαλούσαν οι συμπατριώτες της, ήταν μία δυναμική κυρία, που παραμέρισε τους χαρακτηρισμούς για να αποδείξει όχι ότι είναι καλή ηθοποιός και ότι και οι άσχημες έχουν ψυχή -κλισέ που αντιμετωπίζουν όσες βρίσκονται μακριά από τα στερεότυπα θηλυκότητας-, αλλά για να γίνει fashion icon της πατρίδας της και αφορμή για συζητήσεις επαναπροσδιορισμού της αληθινής ομορφιάς. 

 

Στο τελευταίο σόου του Ζαν Πολ Γκοτιέ, 2020
Στο τελευταίο σόου του Ζαν Πολ Γκοτιέ, 2020
 
Στο τελευταίο σόου του Ζαν Πολ Γκοτιέ, 2020
Στο τελευταίο σόου του Ζαν Πολ Γκοτιέ, 2020

Ήταν τα τελευταία χρόνια της Movida (σ.σ.: του κινήματος τέχνης που αναπτύχθηκε μετά τον θάνατο του δικτάτορα Φράνκο). Κανείς δεν νοιαζόταν να γίνει διάσημος ή πλούσιος. Ό,τι κάναμε ήταν για την τέχνη και την ελευθερία. Και οι γυναίκες τότε ήταν πραγματικά ανεξάρτητες, ελεύθερες ― Rossy de Palma

 

Όπως αυτή που κρύβει η ετεροχρωμία και το σχήμα των ματιών της: το αριστερό είναι βαθύ πράσινο και μικρότερο από το δεξί που είναι ολοστρόγγυλο σε ανοιχτό καφέ χρώμα. Μια ανθρώπινη γάτα που για χρόνια ριχνόταν με πάθος στους ρόλους που της εμπιστευόταν το κακό παιδί του ισπανικού κινηματογράφου και κατάφερνε να στρέψει τους προβολείς επάνω της, ακόμη κι αν είχε να πει δύο ατάκες.  Μετά εγκατέλειψε τον Αλμοδόβαρ, αλλά όχι το σύμπαν του. Ένιωθε, όπως εξομολογείται, εγκλωβισμένη στις δικές του φόρμες. Όμως, ακόμη κι όταν τον άφησε, ήταν σαν βρισκόταν σε κάθε του γύρισμα. Σαν ένα ζωντανό φάντασμα στις ταινίες του. Στη "Julietta", η De Palma, για πρώτη φορά μετά από 21 χρόνια έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

 

Γεμάτη ζωντάνια, ενθουσιώδης, ακτινοβόλα, η Rossy De Palma είναι μια ασυνήθιστη γυναίκα
Γεμάτη ζωντάνια, ενθουσιώδης, ακτινοβόλα, η Rossy De Palma είναι μια ασυνήθιστη γυναίκα
Με την άλλη τεράστια περσόνα των ταινιών του Αλμοδόβαρ, την Τσους Λαμπρεάβε
Με την άλλη τεράστια περσόνα των ταινιών του Αλμοδόβαρ, την Τσους Λαμπρεάβε

 

Κι αν στην πραγματικότητα είναι μια θεωρητική γυναίκα, που δεν περνά απαρατήρητη, λόγω του ύψους, των στιλιστικών επιλογών, του εντυπωσιακού χαμόγελου της που εξαφανίζει τα ασύμμετρα χαρακτηριστικά του προσώπου της, σ' αυτή την ταινία εμφανίζεται πιο άσχημη και παραιτημένη από ποτέ. Με κοντά κακοβαμμένα ξανθά μαλλιά μετά από μία άθλια περμανάντ, η Rosa Elena Garcia Echave, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, έχει πολλά να πει  για την καταπίεση του άλλο να είσαι και αλλιώς να νιώθεις, το αγκάθι του να μεγαλώνεις και από κορίτσι να γίνεσαι γυναίκα, ώριμη, ανεπιθύμητη, στο περιθώριο της ζωής των άλλων. 

 

Τον επόμενο μήνα η De Palma γίνεται 52 ετών. Αισθάνεται, όμως, 25, όπως λέει και αυτό της επιτρέπει να προσπερνά την τυραννία του ηλικιακού ρατσισμού τόσο στη ζωή όσο και στον κινηματογράφο. "Ποιος σκοτίζεται για το πόσων χρονών είσαι; Εγώ νιώθω 25. Είμαι υγιής και νιώθω ευγνωμοσύνη και ενθουσιασμό γι' αυτό. Αυτό είναι το σημαντικό. Κι αν παραμένεις περίεργος και γεμάτος απορίες, αν ακόμη σε συναρπάζουν οι άνθρωποι και ένα όμορφο λουλούδι στον δρόμο που περπατάς, αν ακόμη σκέφτεσαι τις ταινίες που θες ακόμη να δεις και τα ποιήματα που θες να γράψεις, η ηλικία δεν σε απασχολεί". Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο είναι το όνομα της γενέτειρας της στη Μαγιόρκα, εκεί που ως έφηβη είχε φτιάξει μαζί με άλλους 8 φίλους της ένα πανκ ποπ συγκρότημα, τους "Peor Impossible" (μτφ.: "Το χειρότερο δυνατό").

 

Με τον Αλμοδοβάρ. Υπήρξε πάντα μια από τις πιο εμβληματικές περσόνες που εισήγαγε στον χώρο του θεάματος.
Με τον Αλμοδοβάρ. Υπήρξε πάντα μια από τις πιο εμβληματικές περσόνες που εισήγαγε στον χώρο του θεάματος.

 

"Βαφτίσαμε το συγκρότημα έτσι, ώστε όσοι έρχονταν να μας ακούσουν και δεν τους αρέσαμε, να μην μπορούν να παραπονεθούν", αποκαλύπτει γελώντας σε συνέντευξη της στον "Guardian". "Ήμασταν πολύ θεατρικοί, αυθόρμητοι. Στη ζωή πρέπει να τα κάνεις όλα με ένταση και χιούμορ. Πέφτεις, σηκώνεσαι, ξαναπέφτεις. Δεν μπορείς να τη ζεις στις μύτες των ποδιών σου! Πρέπει να τη ζεις, να πατάς γερά, να τολμάς!".

 

Προφανώς η μπάντα δεν ήταν το... χειρότερο δυνατό, γιατί έφτασε να περιοδεύει μέχρι τη Μαδρίτη. Εκεί ήταν που  De Palma γνωρίστηκε με τον Αλμοδόβαρ σε ένα καφέ και ξεκίνησε η φιλία και η συνεργασία τους. 

 

"Ήταν τα τελευταία χρόνια της Movida (σ.σ.: του κινήματος τέχνης που αναπτύχθηκε μετά τον θάνατο του δικτάτορα Φράνκο). Κανείς δεν νοιαζόταν να γίνει διάσημος ή πλούσιος. Ό,τι κάναμε ήταν για την τέχνη και την ελευθερία. Και οι γυναίκες τότε ήταν πραγματικά ανεξάρτητες, ελεύθερες". Είναι η εποχή που η De Palma, λίγο για την πλάκα της και λίγο για το χαρτζιλίκι, αρχίζει να εργάζεται ως φωτομοντέλο. Δεν έχει καμία σημασία που δεν είναι όμορφη. Έχει χαρακτηριστικά που γράφουν μοναδικά στο φακό, είναι ψηλή και μοιάζει λίγο με άγριο άγαλμα. Αυτά τα στοιχεία της είχαν συγκινήσει ακόμη και τον πρόωρα χαμένο Alexander McQueen που το 1996 την επέβαλε στο fashion show του στο Παρίσι και για λογαριασμό του οίκου Givenchy. Ένας άσχημος άγγελος που έκλεψε την παράσταση από ονόματα όπως η Ναόμι Κάμπελ και η Ελένα Κρίστενσεν... 

 

 

Δεν την ενδιέφερε να συνεχίσει στα catwalks, λέει. Απλώς την ενθουσίαζε όλο αυτό το κοριτσίστικο πανηγύρι, τα φώτα, η τρέλα και κυρίως την εφοδίασε με μερικές φιλίες ζωής, μεταξύ των οποίων και αυτή με τον Jean Paul Gaultier. Περνά τον καιρό της ανάμεσα στο Παρίσι και τη Μαδρίτη, όπου βρίσκονται και τα δύο παιδιά της. Εξακολουθεί να αγαπά τα όμορφα ρούχα, τα μεγάλα περίτεχνα σκουλαρίκια, τα κατάμαυρα ίσια μαλλιά της, το περίεργο πρόσωπο της, την αλλοπρόσαλλη, αλλά ολόσωστη καριέρα της. 

 

Όπως λέει, ποτέ δεν προγραμμάτισε τίποτα στα επαγγελματικά της και μπορεί να βάλει τα γέλια, αν ακόμη και σήμερα αρχίσει κάποιος να της μιλά για στρατηγική. Θεωρεί εαυτόν τυχερό μέσα στην ατυχία της. "Πάντα ένιωθα ότι ήμουν το outsider, αλλά ποτέ δεν ένιωσα μειονεκτικά γι' αυτό. Αντίθετα, μου άρεσε, γιατί ήξερα που να κινούμαι". Παντού με λίγα λόγια. Μετά την "Julietta" που βγαίνει στους κινηματογράφους στις 26 Αυγούστου θα ήθελε, λέει, να πρωταγωνιστήσει σε μία ταινία δράσης, με πολύ kung fu και ένταση.

 

Μια θρυλική εμφάνισή της στην πασαρέλα του Γκοτιέ, το 2014
Μια θρυλική εμφάνισή της στην πασαρέλα του Γκοτιέ, το 2014
Τον Ιούλιο του 2016 στο Παρίσι για να παρακολουθήσει την επίδειξη του Γκοτιέ στην Εβδομάδα Μοδας... Pascal Le Segretain/Getty Images
Τον Ιούλιο του 2016 στο Παρίσι για να παρακολουθήσει την επίδειξη του Γκοτιέ στην Εβδομάδα Μοδας... Pascal Le Segretain/Getty Images

 

 

Αγκαλιάζει και φιλά εγκάρδια τους δημοσιογράφους που τη ρωτούν για την ταινία και όταν παρατηρούν ότι μυρίζει υπέροχα τους απαντά με χαμόγελο, σχεδόν τσαχπινιάς: "Μα, είναι το άρωμα μου. Το δικό μου άρωμα. Λέγεται Rossy De Palma Eau De Protection. Έφτιαξα ένα άρωμα για την... προστασία. Γιατί τα περισσότερα είναι φτιαγμένα απλώς για αποπλάνηση. Καλή η αποπλάνηση, αλλά το να είσαι γυναίκα είναι πολύ περισσότερα από αυτό, από το απλώς να αποπλανείς"... Αν δεν είναι αυτό κορίτσι, τότε, ποια είναι; 

 

Με στοιχεία από τον Guardian, Faena.com, allocine.fr  

 

Η Χριστίνα Γαλανοπούλου εργάζεται ως δημοσιογράφος από το 1998.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«How to do that» : Δείτε ολόκληρο το αποχαιρετιστήριο σόου του ανεπανάληπτου Ζαν Πωλ Γκοτιέ
Το φινάλε ήταν αντάξιο της καριέρας ενός σχεδιαστή που στιγμάτισε τη μόδα δημιουργικά και καθιέρωσε την εκκεντρικότητα, την εξτραβαγκάνζα και τους σταρ στις πασαρέλες.
Η ιστορία μιας ισπανίδας κόμισσας πού έπεσε στο ντιβάνι στα 18 της χρόνια, και αρνήθηκε να ξανασηκωθεί!
Η πιο καλτ μορφή της Ισπανίας ανοίγει τις χρυσές παρακαταθήκες μιας ζωής που κύλησε χαλαρά πάνω στο ντιβάνι

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο ιδιαίτερος τρόμος του ανεπιθύμητου στοματικού σεξ: Μια προσωπική ιστορία
Με αφορμή την δίκη του Χάρβεϊ Γουάινστιν και τις «γκρίζες» ζώνες που έχουν να κάνουν με την βίαιη αιδοιολειξία, η δημοσιογράφος και συγγραφέας Lisa Taddeo περιγράφει με κείμενό της στους New York Times την δική της τραυματική εμπειρία.
Ελένη Ευθυμίου: Μια σύγχρονη, μεταφεμινιστική, νεανική φωνή του ελληνικού θεάτρου
Η νεαρή σκηνοθέτις και ηθοποιός μεταφέρει τον ισοπεδωτικά αστείο μονόλογο «ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Ο ΚΟΣΜΟΣ! ή Αυτό που αποκαλείτε Έξω, εμένα δεν μου λέει τίποτα» της Σιμπίλε Μπεργκ στο Εθνικό Θέατρο και τον μοιράζει σε μια ομάδα από ταλαντούχες ερμηνεύτριες.
Αδικία και προκατάληψη. Η Τζούλη Μπίντελ γράφει για τον βιασμό στην Αγία Νάπα.
"Γιατί μία γυναίκα να τολμούσε να αναφέρει έναν βιασμό μετά από όσα συνέβησαν στην κόρη μου;"
Λήδα Πρωτοψάλτη: «Δεν υπάρχει ευτυχία παρά μόνο η ζωή»
Μια συνάντηση με την καθηλωτική ηθοποιό στο σπίτι της, με αφορμή τη συμμετοχή της στην «Όμορφη Πόλη» που ανεβαίνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Μαρίζα Ρίζου: «Υπάρχει περίπτωση να πιστεύω ότι είμαι σημαντική επειδή γράφω τραγούδια;»
Η ταλαντούχα ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός βρίσκεται αυτή την περίοδο σε μια αναζήτηση, προσωπική και καλλιτεχνική, που δεν ξέρει πού θα την οδηγήσει – πάντως τα νέα μονοπάτια είναι το ζητούμενο.
Γιατί όλες οι καμπάνιες κατά των εκτρώσεων περιέχουν ψευδή στοιχεία;
Και το πρωτοσέλιδο στο Sportime και η αφίσα επιχείρησαν να παραπλανήσουν με αντιεπιστημονικά στοιχεία. Θα αφήσουμε να το καταφέρουν;
Καταρρίπτοντας τα στερεότυπα: Οι γυναίκες στη συντήρηση αεροσκαφών της Aegean
Το αφιέρωμα του Blue Magazine της Aegean για τις γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα και ανέλαβαν θέσεις ευθύνης στη συντήρηση των αεροσκαφών.
Η Ζιζέλ στα 40: «Πλέον με νοιάζει μόνο να ζω τη δική μου αλήθεια, όχι των άλλων»
«Την πρώτη φορά που έπαθα κρίση πανικού, νόμιζα ότι θα πεθάνω» λέει το διάσημο μοντέλο για την εποχή της κραιπάλης που πέρασε μαζί με τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, στη συνέντευξή της στον Guardian.
Λίνα Νικολακοπούλου: «Η αναπνοή δεν είναι δεδομένη»
Η κορυφαία στιχουργός διοργανώνει στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» τρεις βραδιές με αγαπημένα τραγούδια δικής της επιλογής και μιλά για όσα έχουν σημαδέψει τη ζωή και την πορεία της.
«Στο γήπεδο με φώναζαν Μήτσο»: Η αρχηγός της πρώτης Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ Γυναικών, Δήμητρα Ζαπονίδου
Η παλαίμαχος αθλήτρια και πρωτοπόρος της γυναικείας ελληνικής καλαθοσφαίρισης θυμάται στιγμές από την ένδοξη πορεία της.
Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών
Ένα ταξίδι της Βάλιας Σκουρτσή στη χώρα που γιορτάζει το θάνατο, με παράλληλη αναφορά σε δυο μυθικές γυναίκες που έδρασαν εκεί: την ζωγράφο Φρίντα Κάλο και την φωτογράφο Τίνα Μοντότι
Είναι - δεν είναι αυτή η νέα σύντροφος του Κιάνου Ριβς, ο «ηλικιακός» συμβολισμός ισχύει
Το γεγονός ότι ο Κιάνου Ριβς ποζάρει περήφανος και ακτινοβόλος κρατώντας το χέρι μιας γυναίκας που δεν μοιάζει να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τον χρόνο, στέλνει σίγουρα ένα μήνυμα.
Μισέλ Γαβρά: «Πενήντα χρόνια μετά το "Ζ", τα ίδια σκ** από τον Τύπο!»
Λίγες εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της ταινίας «Ενήλικοι στην αίθουσα» στην Ελλάδα και αφού οι αντιδράσεις δείχνουν να έχουν κοπάσει, η σύζυγος και παραγωγός του Κώστα Γαβρά μιλά με πάθος στη LiFO για όλο το επεισοδιακό χρονικό της δημιουργίας της.
Αναστασία Κωστάκη: «Μπήκα στην AntetokounBros Academy θέλοντας να γίνω καταρχήν καλύτερος άνθρωπος»
Η πρώην παίκτρια του WNBA Αναστασία Κωστάκη μιλά για την AntetokounBros Academy, όπου έχει το γενικό προπονητικό «πρόσταγμα», για το μπάσκετ γενικά αλλά και την εμπειρία της σε Ευρώπη και Αμερική
Σοφία Κοκοσαλάκη: «Ευτυχισμένη, δυνατή, αστεία, θετική, Ελληνίδα»
Αφόρητα ταλαντούχα, αλλά ποτέ αμετροεπής, δημιουργική, αλλά ποτέ αχόρταγη: Αυτή είναι η ιστορία της σχεδιάστριας που πέθανε χθες στα 47 της, έχοντας δώσει στην ελληνική μόδα διεθνή υπόσταση.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή