Άρχισε το κολύμπι στην ηλικία των 3-4 χρονών και την καλλιτεχνική κολύμβηση εντελώς τυχαία από κάποιους αγώνες που έτυχε να πάει με τη μητέρα της. Έτσι ξεκίνησε το όνειρο για τη Σοφία Μαλκογεώργου, το οποίο πήρε σάρκα και οστά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου της Ντόχα, όπου μαζί με την Ευαγγελία Πλατανιώτη προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, καταλαμβάνοντας την 6η θέση στο ελεύθερο πρόγραμμα του ντουέτου καλλιτεχνικής κολύμβησης.
Η πρωταθλήτρια μιλά στη LiFO για την καλλιτεχνική κολύμβηση, το καθημερινό πρόγραμμά της, το οποίο, όπως χαρακτηριστικά τονίζει, διαφέρει από εκείνο ενός απλού αθλητή αλλά και από τα προγράμματα πρωταθλητών σε άλλα αθλήματα, και για τους ανθρώπους που είναι δίπλα της και τη στηρίζουν σε αυτό το ταξίδι.
Μιλά επίσης για την περίοδο των τριών χρόνων που έμεινε εκτός Εθνικής προκειμένου να ολοκληρώσει τις σπουδές της στο Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, για την ισότητα στον χώρο του αθλητισμού αλλά και για τους στόχους που έχει θέσει για το μέλλον.
«Όταν με επέλεξαν στο ντουέτο με την Ευαγγελία Πλατανιώτη ήξερα ότι τώρα τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ταιριάξαμε κατευθείαν μαζί σαν ντουέτο και θέλαμε και από μόνες μας να θέσουμε τον πήχη όσο ψηλότερα γίνεται. Στόχος μας εξαρχής ήταν η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τώρα απλά το μόνο που έχουμε στο μυαλό μας είναι αυτό».
«Εγώ ξεκίνησα το κολύμπι στην ηλικία των τριών με τεσσάρων χρονών, αλλά παράλληλα έκανα και μπαλέτο. Κάποια στιγμή πήγαμε με τη μητέρα μου σε αγώνες καλλιτεχνικής κολύμβησης τελείως τυχαία. Παρακολούθησα τους αγώνες και μου άρεσε πάρα πολύ. Έτσι κατευθείαν πήγα και το δοκίμασα στην ηλικία των οκτώ ετών και από τότε δεν έχω σταματήσει ποτέ να ασχολούμαι», εξομολογείται.
«Το άθλημά μας διαφέρει από τα άλλα»
Σχετικά με το πρόγραμμά της ως πρωταθλήτρια, η Σοφία Μαλκογεώργου προπονείται καθημερινά οκτώ με δέκα ώρες, από τις 8:00 το πρωί, εκτός από το Σάββατο, που η προπόνηση διαρκεί λιγότερο, και την Κυριακή που έχει ρεπό. «Το πρόγραμμα ενός απλού αθλητή διαφέρει από το δικό μου, δηλαδή το πρόγραμμα ενός πρωταθλητή και γενικά το άθλημά μας διαφέρει από τα άλλα αθλήματα γιατί απαιτεί πάρα πολλές ώρες προπόνησης καθημερινά. Η προπόνηση τελειώνει γύρω στις 17:00 και μέσα αυτό το διάστημα κάνουμε πολλές ώρες μέσα στην πισίνα, αλλά έχουμε και ώρες που είτε κάνουμε γυμναστήριο, είτε ακροβατική έξω από το νερό. Κάνουμε και ένα διάλειμμα ενδιάμεσα περίπου 45 λεπτά με 1 ώρα, ανάλογα με το πρόγραμμα», τονίζει.
Έπειτα μπορεί κάποιες ημέρες της εβδομάδας να έχει μετά φυσικοθεραπεία, η οποία είναι στον χώρο που προπονείται στο ΟΑΚΑ. Γυρνώντας σπίτι της στο Παλαιό Φάληρο, τονίζει πως δεν της μένει πολύς χρόνος, απλά ξεκουράζεται, αφιερώνει χρόνο στο να κάνει ανάλυση στα βίντεο της προπόνησης, μία πολύ σημαντική δουλειά που κάνει καθημερινά για να βλέπει τα λάθη της, και μετά κοιμάται νωρίς, γιατί θα πρέπει να ξυπνήσει πάλι το πρωί αρκετά νωρίς για να πάει στην προπόνηση.
«Τις καθημερινές δεν έχω ελεύθερο χρόνο, δηλαδή έχω κάποιες ώρες στο σπίτι που σίγουρα θα πρέπει να ξεκουραστώ μετά την προπόνηση, να φάω καλά, να πάρω τις βιταμίνες και τα συμπληρώματά μου και να κοιμηθώ νωρίς. Το Σαββατοκύριακο που θα έχω λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο μπορώ να βλέπω τους φίλους μου, να πάω μια βόλτα στη θάλασσα, να πάω κάπου για ένα φαγητό ή ένα σινεμά, να διαβάσω ένα βιβλίο ή να ακούσω μουσική. Να κάνω, δηλαδή, πράγματα που με ξεκουράζουν. Οπότε σίγουρα δεν είναι καθόλου εύκολη καθημερινότητα, είναι ένα πολύ απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα το οποίο πρέπει να τηρείται σε πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο ώστε να μπορείς να είσαι αποδοτικός και να βγάζεις το 100% σου», σημειώνει.
Σε όλα αυτά ωστόσο δίπλα της είναι οι δικοί της άνθρωποι, η οικογένεια, οι φίλοι και ο σύντροφός της. «Δεν έχω χάσει ποτέ κάποιον κοντινό μου άνθρωπο λόγω του δύσκολου αυτού προγράμματος, με στηρίζουν. Είμαι τυχερή, με τις φίλες μου είμαστε από πολύ μικρές μαζί, είμαστε δεμένες είναι πάντα εκεί. Η οικογένειά μου, οι γονείς μου, η αδελφή μου με βοηθούν καθημερινά σε ό,τι χρειαστώ, όπως και το αγόρι μου. Οπότε είμαι πολύ τυχερή σε αυτό το κομμάτι, γιατί τους έχω όλους κοντά μου παρότι δεν τους βλέπω καθημερινά και αν χρειαστώ οτιδήποτε είναι δίπλα μου και με στηρίζουν».
«Θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου, την πορεία μου σαν αθλήτρια, αλλά μέχρι εκεί»
Σιγά σιγά το όνομά της άρχισε να ακούγεται όλο και περισσότερο, ειδικότερα από το 2022 και έπειτα, όταν οι διακρίσεις άρχισαν να πληθαίνουν, με αποκορύφωμα την πρόκριση στους Ολυμπιακούς. «Από το 2016 και μετά άρχισαν οι μεγαλύτερες διακρίσεις. Υπήρχαν βέβαια από το 2011 που είμαι μέλος της εθνικής ομάδας, καθώς σε όλες σχεδόν τις ηλικιακές κατηγορίες είχαμε πάρει μετάλλιο. Όμως μια πιο μεγάλη επιτυχία ήταν αυτή με το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης το 2022», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η επόμενη διάκριση ήρθε το 2023, όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες της Πολωνίας στο ντουέτο με την Ευαγγελία Πλατανιώτη. Τότε η Σοφία Μαλκογεώργου τονίζει πως ήξερε ότι τα πράγματα «σοβαρεύουν». «Όταν με επέλεξαν στο ντουέτο με την Ευαγγελία Πλατανιώτη ήξερα ότι τώρα τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ταιριάξαμε κατευθείαν μαζί σαν ντουέτο και θέλαμε και από μόνες μας να θέσουμε τον πήχη όσο ψηλότερα γίνεται. Στόχος μας εξαρχής ήταν η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τώρα απλά το μόνο που έχουμε στο μυαλό μας είναι αυτό», λέει.
Για την προβολή της από το σημείο της πρόκρισής της και έπειτα, η Σοφία σημειώνει πως πάντα ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, ωστόσο το τελευταίο διάστημα ο κόσμος θέλει να τη γνωρίσει περισσότερο. «Περισσότερος κόσμος θέλει να γνωρίσει το άθλημά μας, οπότε αυτό το κομμάτι είναι κάτι που με χαροποιεί και εννοείται πως θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου, την πορεία μου σαν αθλήτρια, αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα ήθελα να βγάζω πράγματα για την προσωπική μου ζωή πιο έξω, αυτό είναι κάτι δικό μου», ξεκαθαρίζει.
«Μου αρέσει να δείχνω τη Σοφία ως αθλήτρια, ως πρωταθλήτρια. Θα ήθελα να δώσω κίνητρο σε νεαρές αθλήτριες που τώρα ξεκινούν, να μάθουν να μην τα παρατάνε. Σίγουρα θα με ενοχλήσει αν διαβάσω πράγματα για μένα που δεν τα έχω πει και τα έχουν πάρει είτε από άλλες συνεντεύξεις ή τα έχουν γράψει μόνοι τους», καταλήγει. Στο σημείο αυτό η πρωταθλήτρια μιλά και για την περίοδο που επέλεξε να κάνει ένα διάλειμμα και να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα, προκειμένου να εστιάσει περισσότερο στις σπουδές της. Όταν πήρε το πτυχίο της μετά από τρία χρόνια «απουσίας», καθώς στο διάστημα αυτό δεν σταμάτησε να γυμνάζεται, επέστρεψε δυναμικά.
Για τον τελικό στη Ντόχα: «Ήμουν πάρα πολύ αγχωμένη αλλά ταυτόχρονα πίστευα πολύ σε εμένα και στην Ευαγγελία»
Περνάμε στο κεφάλαιο Ντόχα. «Στην Ντόχα ήταν ίσως ο σημαντικότερος αγώνας της ζωής μου μέχρι τώρα», εξομολογείται η Σοφία και αυτό λόγω του ότι ήταν πάρα πολύ μεγάλο το βάρος που κουβαλούσαν προκειμένου να πετύχουν την πρόκριση στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι. Ο αγώνας εκεί συνδύαζε τη βαρύτητα ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος με τη βαρύτητα της πρόκρισης. Ο στόχος τους με την Ευαγγελία Πλατανιώτη ήταν μόνο ένας. Να πάρουν το «εισιτήριο» για το Παρίσι.
«Ήμουν πάρα πολύ αγχωμένη και πιεσμένη. Αγωνίστηκα στα περισσότερα προγράμματα γιατί είχα δύο ντουέτα αλλά και τρία ομαδικά. Ήταν δύσκολο γιατί κάθε αγώνας είχε και προκριματικό και τελικό και αγωνίστηκα πολλές φορές. Η κούραση είχε φτάσει "ταβάνι", αλλά η θέληση που είχα με τις συναθλήτριές μου, μεγάλη. Το βράδυ πριν τον τελικό ήμουν πάρα πολύ αγχωμένη, αλλά ταυτόχρονα πίστευα πολύ σε εμένα και στην Ευαγγελία και στη δουλειά που είχαμε κάνει. Ήξερα ότι άμα κάνω το καλύτερο που μπορώ και άμα βγει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα σίγουρα θα προκριθούμε», εξομολογείται για τις ώρες πριν τον μεγάλο τελικό.
«Ποτέ δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος για κάτι μέχρι να συμβεί, αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα μου το πίστευα πάρα πολύ, το ήθελα πάρα πολύ και το είχα φανταστεί», τονίζει μεταξύ άλλων. Μόλις προκρίθηκαν έτρεξε να αγκαλιάσει τους γονείς και την αδελφή της που ήταν ήδη μαζί της στην Ντόχα. Αμέσως μετά μίλησε με το αγόρι της, που παρακολουθούσε τις αγώνες της από την Ελλάδα.
Για την Ευαγγελία Πλατανιώτη: «Ταιριάζουμε πάρα πολύ μέσα στο νερό, σαν να είμαστε ίδιες»
Για τη συνεργασία με την Ευαγγελία Πλατανιώτη μία φράση της λέει τα πάντα: «Είναι σαν να συμπληρώνει η μία την άλλη». Αποκαλύπτει πως γνωρίζονται χρόνια, από μικρή ηλικία, και πως κάνουν παρέα, κάτι που βοηθά και κάνει τη διαδικασία εύκολη και ευχάριστη. «Με την Ευαγγελία έχουμε ταιριάξει από την πρώτη στιγμή που αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε σαν ντουέτο. Βοηθάει πάρα πολύ ότι είμαστε φίλες πάρα πολλά χρόνια, γιατί όταν είσαι με έναν άνθρωπο καθημερινά οκτώ με δέκα ώρες, σίγουρα θα βγουν και εντάσεις, αλλά δεν έχουμε θέμα γιατί είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες. Εκείνη είναι πιο εκρηκτική, εγώ διατηρώ την ηρεμία εκεί που χρειάζεται, επομένως συμπληρώνει μία την άλλη και τα έχουμε βρει φουλ σε αυτό το κομμάτι», σημειώνει παράλληλα.
«Ταιριάζουμε πάρα πολύ και τα σώματά μας, τα πόδια μας μέσα στο νερό είναι σαν να είμαστε ίδιες. Πολλές φορές μπερδεύουμε η μία την άλλη, εγώ όταν βλέπω τα βίντεό μας λέω "εγώ είμαι αυτή", αλλά τελικά είναι η Ευαγγελία, οπότε αυτό βοηθάει ακόμα περισσότερο στο άθλημά μας. Όλο αυτό είναι ιδανικό στη μεταξύ μας σχέση και περνάμε και ευχάριστα, δηλαδή θα βγούμε και εκτός προπόνησης, θα πάμε για φαγητό, για ποτό, κάνουμε πράγματα μαζί, είμαστε καλές φίλες», καταλήγει.
«Φέτος θα είναι η πρώτη φορά που σε Ολυμπιακούς Αγώνες θα συμμετέχει ίσος αριθμός ανδρών και γυναικών»
Κλείνοντας, μιλά για τους στόχους που έχει για το μέλλον, για το πτυχίο της που θέλει να αξιοποιήσει αλλά και για το ενδεχόμενο ενός μεταπτυχιακού πάνω στον κλάδο της. «Θέλω σίγουρα να ασχοληθώ με το αντικείμενο που έχω σπουδάσει κάποια στιγμή στο μέλλον, όπως θα ήθελα να κάνω και ένα μεταπτυχιακό. Ωστόσο σίγουρα η καλλιτεχνική κολύμβηση δεν θα βγει ποτέ απ’ τη ζωή μου, δηλαδή θέλω με κάποιον τρόπο να βρίσκομαι κοντά στο άθλημά μου» τονίζει, συμπληρώνοντας πως σε οτιδήποτε κάνει στη ζωή της, είτε αυτό λέγεται καλλιτεχνική κολύμβηση είτε λέγεται δουλειά πάνω στο αντικείμενο των σπουδών της, θέλει να εξελίσσεται συνεχώς και να μη μένει στάσιμη.
«Σε ό,τι αφορά τον αθλητισμό στην Ελλάδα, θα ήθελα να δίνεται περισσότερη προσοχή αλλά και χρήματα και σε άλλα αθλήματα. Εκτός από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ που κυριαρχούν στη χώρα, υπάρχουν και άλλα αθλήματα, όπως η κολύμβηση, η καλλιτεχνική κολύμβηση, το πόλο και άλλα, που έχουν πάρα πολλές επιτυχίες και διακρίσεις αλλά δεν είναι τόσο αναγνωρίσιμα», επισημαίνει η πρωταθλήτρια, αναφέροντας πως «και το άθλημά μου δεν το ξέρει πολύς κόσμος, επομένως θα ήθελα να να δίνονται περισσότερες ευκαιρίες και "δημοσιότητα", αν μπορώ να το πω έτσι, και σε άλλα αθλήματα».
Η Σοφία Μαλκογεώργου επισημαίνει, μάλιστα, πως αυτήν τη χρονιά στους Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά στην ιστορία θα συμμετέχει ίσος αριθμός ανδρών και γυναικών, γεγονός πολύ ενθαρρυντικό γιατί πάντα ήταν μεγαλύτερο το ποσοστό των αντρών. Με αφορμή αυτό κλείνει τη συνέντευξή της στη LiFO, λέγοντας πως θα ήθελε να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες στον αθλητισμό και για τα δύο φύλα, ανεξαρτήτως αθλήματος. «Χαίρομαι ιδιαίτερα πλέον που στο άθλημά μου, το οποίο είναι ένα κατεξοχήν γυναικείο άθλημα, υπάρχουν και άνδρες. Τους έχει επιτραπεί να συμμετέχουν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες, πράγμα που είναι πολύ θετικό, για αυτό τον λόγο θα ήθελα να δω όλο και περισσότερους να συμμετέχουν σε αυτό», καταλήγει.
