Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Άνθρωποι

Η 24χρονη Γεωργία κάνει σκι, kitesurf, καταδύσεις και δεν το βάζει κάτω ποτέ

Τρία χρόνια πριν, ένα ατύχημα άλλαξε τον τρόπο που κινείται αλλά όχι την ενέργειά της και τη θετική της αντιμετώπιση για τη ζωή

Η Γεωργία Καλτσή είναι 24 ετών, εδώ και τρία χρόνια περίπου έχει παραπληγία στα κάτω άκρα και οι κινήσεις της γίνονται με τη βοήθεια αμαξιδίου.

 

Ήταν Μάρτιος του 2015 όταν η Γεωργία μαζί με τον Αποστόλη, την Ηλιάνα και την Αδαμαντία ενεπλάκησαν σε τροχαίο ατύχημα στην οδό Κηφισίας. Αποτέλεσμα του τροχαίου ήταν ο θάνατος του Αποστόλη, που οδηγούσε το ΙΧ, ο σοβαρός τραυματισμός της Γεωργίας και της Ηλιάνας, και ο κάπως πιο ελαφρύς τραυματισμός της Αδαμαντίας.

 

Εκείνες τις ημέρες ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είχε εκφράσει με κάθε τρόπο τη λύπη του για τον άδικο χαμό ενός αγαπημένου του φίλου, ενώ του είχε αφιερώσει και μία μεγάλη του εμφάνιση στη δεύτερή του χρονιά στο NBA.

 

Σήμερα, τρία χρόνια μετά, όποιος γνωρίζει τη Γεωργία καταλαβαίνει ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που μέσα από τις αντιξοότητες κάνει καθετί αρνητικό να μοιάζει θετικό με ένα μόνο χαμόγελο. Ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, που δεν το βάζει κάτω ποτέ και ζει την κάθε του μέρα όσο καλύτερα μπορεί.

 

Πώς θυμάται τα όσα έγιναν τότε και τι τη βοήθησε να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής; Ο άνθρωπος-κλειδί στην περίπτωσή της, οι ατελείωτες δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείται συνεχώς, οι δυσκολίες της καθημερινότητας και όσα έχει βιώσει αυτά τα τρία χρόνια και την έχουν διαμορφώσει ως άνθρωπο.

 

Θα υπάρξουν πολλές στιγμές απογοήτευσης και δυσανασχέτησης με την αντιμετώπιση του κόσμου και των υποδομών, και μία προσωπική συμβουλή για όλα αυτά είναι «βλέπε λύσεις και όχι προβλήματα». Ο μόνος σύμμαχός σου είναι ο ίδιος ο εαυτός σου. Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο από εσένα.

 

• Είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα το 2015, ήμουν στο νοσοκομείο για τέσσερις μήνες και άλλους δύο μήνες σε κέντρο αποκατάστασης. Από αυτό το τροχαίο απέκτησα παραπληγία και εγκαύματα στα κάτω άκρα λόγω της φωτιάς που είχε πάρει το αυτοκίνητο.

 

Στο τροχαίο ήμασταν τέσσερα παιδιά και ήμουν η μοναδική που είχα τις αισθήσεις μου, αλλά και η μοναδική που δεν μπορούσα να βοηθήσω λόγω της κινητικής βλάβης που μόλις είχα υποστεί. Το αυτοκίνητο τυλίχθηκε στις φλόγες, όλοι μας είχαμε πολλά εγκαύματα σε μεγάλο μέρος του σώματός μας.

 

Οι ομιλίες που κάνουμε ενημερώνουν τον κόσμο για την έννοια της αναπηρίας, από τον τρόπο κίνησης και το τι ακριβώς σημαίνει αναπηρία, μέχρι το τι μπορείς να κάνεις και το πώς να προφυλαχθείς ως ΑμεΑ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Οι ομιλίες που κάνουμε ενημερώνουν τον κόσμο για την έννοια της αναπηρίας, από τον τρόπο κίνησης και το τι ακριβώς σημαίνει αναπηρία, μέχρι το τι μπορείς να κάνεις και το πώς να προφυλαχθείς ως ΑμεΑ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

 

• Μετά την όλη διαδικασία απεγκλώβισης και αρκετές μέρες αργότερα, καθώς βρισκόμουν σε καταστολή, άρχισα να ρωτάω για τους φίλους μου. Έναν μήνα αφότου ξύπνησα έμαθα ότι ο φίλος μου που οδηγούσε το αυτοκίνητο είχε σκοτωθεί, την ίδια ώρα που εγώ και οι άλλες δύο φίλες μου ήμασταν σε κρίσιμη κατάσταση.

 

Όταν ξύπνησα είχα καταλάβει την κατάστασή μου, πριν καν ρωτήσω τους γιατρούς, και το ότι δεν μπορούσα να κουνήσω τα κάτω άκρα μου, απλά δεν γνώριζα το μέγεθος της ζημιάς που είχα υποστεί.

 

• Έπειτα από περίπου δύο μήνες, οι γιατροί ξεκίνησαν να μου λένε για το πώς έχει η κατάστασή μου και για το τι μέλλει γενέσθαι. Είχα καταλάβει από μόνη μου τι συνέβαινε, απλά κανένας δεν τολμούσε να το πει ξεκάθαρα.

 

Στην αρχή, όταν ξύπνησα, με προσέγγισε 2-3 φορές μία ψυχολόγος αλλά της είπα ότι δεν τη χρειάζομαι, καθώς είχα τους ανθρώπους που ήθελα δίπλα μου, την οικογένεια, τους φίλους μου και ένα ολόκληρο νοσοκομείο να φροντίζει για μας.

 

• Η ανάρρωσή μου στο νοσοκομείο κράτησε τέσσερις μήνες και πηγαίνοντας στο κέντρο αποκατάστασης είχα μπροστά μου άλλους δύο μήνες γεμάτους φυσικοθεραπείες. Αυτοί με βοήθησαν ουσιαστικά να προσαρμοστώ καλύτερα στο νέο τρόπο ζωής μου.

  

• Τελειώνοντας την αποκατάστασή μου, το πιο δυνατό μου χαρτί ήταν η γνωριμία μου με τον Παραολυμπιονίκη Μάκη Καλαρά. Πρόκειται για έναν από τους λίγους αθλητές που ασχολούνται εθελοντικά με την εκπαίδευση ανθρώπων σε αναπηρικά αμαξίδια και οργανώνει ομαδικά εκπαιδευτικά και ψυχαγωγικά ταξίδια για ΑμεΑ.

 

Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε νέο σπίτι και σε νέο τρόπο κίνησης και ζωής, και έβαλα στόχο να γίνω ξανά αυτόνομη, τον οποίο και κατάφερα μέσα σε 3 μήνες από τη στιγμή που πήρα το εξιτήριό μου από το κέντρο αποκατάστασης. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε νέο σπίτι και σε νέο τρόπο κίνησης και ζωής, και έβαλα στόχο να γίνω ξανά αυτόνομη, τον οποίο και κατάφερα μέσα σε 3 μήνες από τη στιγμή που πήρα το εξιτήριό μου από το κέντρο αποκατάστασης. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

 

• Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε νέο σπίτι και σε νέο τρόπο κίνησης και ζωής, και έβαλα στόχο να γίνω ξανά αυτόνομη, τον οποίο και κατάφερα μέσα σε 3 μήνες από τη στιγμή που πήρα το εξιτήριό μου από το κέντρο αποκατάστασης.

 

• Με τον Μάκη ξεκίνησα ουσιαστικά να δοκιμάζω καινούργια αθλήματα, να παίρνω μέρος σε μαραθωνίους και ομιλίες σε όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα που οργανώνει.

 

Οι ομιλίες που κάνουμε (για παράδειγμα σε σχολεία, εταιρείες, γυμναστήρια κ.ο.κ.) ενημερώνουν τον κόσμο για την έννοια της αναπηρίας, από τον τρόπο κίνησης και το τι ακριβώς σημαίνει αναπηρία, μέχρι το τι μπορείς να κάνεις και το πώς να προφυλαχθείς ως ΑμεΑ.

 

Μιλάμε για τις δυνατότητες που έχει ένας άνθρωπος με αναπηρία στην άθληση αλλά και στην καθημερινότητά του, για το ότι δεν υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές όσες νομίζουν οι περισσότεροι ανάμεσα σε ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρία, αλλά και για τον σεβασμό απέναντι στις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία.

 

• Φέτος τον χειμώνα ήμουν όλη τη χειμερινή σεζόν στο βουνό της Βασιλίτσας, κάνοντας σκι με τον Μάκη και τον προπονητή του, οι οποίοι μου έκαναν εκπαίδευση.

 

Τα τελευταία καλοκαίρια τα πέρασα κάνοντας κανό, κολύμπι, wakeboard, kitesurf, κατάδυση και ποδήλατο, με τον Μάκη να με μαθαίνει να αντεπεξέρχομαι σε όλα αυτά. Παίζω και μπάσκετ, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η ξιφασκία.

 

Έχω δοκιμάσει πολλά πράγματα, στα οποία δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος με αμαξίδιο. Συνεχίζω να ταξιδεύω όσο περισσότερο μπορώ, χωρίς να σκέφτομαι τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν.

 

Τα τελευταία καλοκαίρια τα πέρασα κάνοντας κανό, κολύμπι, wakeboard, kitesurf, κατάδυση και ποδήλατο, με τον Μάκη να με μαθαίνει να αντεπεξέρχομαι σε όλα αυτά. Παίζω και μπάσκετ, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η ξιφασκία. Έχω δοκιμάσει πολλά πράγματα, στα οποία δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος με αμαξίδιο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Τα τελευταία καλοκαίρια τα πέρασα κάνοντας κανό, κολύμπι, wakeboard, kitesurf, κατάδυση και ποδήλατο, με τον Μάκη να με μαθαίνει να αντεπεξέρχομαι σε όλα αυτά. Παίζω και μπάσκετ, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η ξιφασκία. Έχω δοκιμάσει πολλά πράγματα, στα οποία δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος με αμαξίδιο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

 

• «Ένα σκηνικό που μπορώ να θυμηθώ είναι όταν μια φορά είχα πάει στο σούπερ μάρκετ και οι δύο θέσεις για ΑμεΑ ήταν πιασμένες από οχήματα που δεν είχαν κάρτα στάθμευσης ΑμεΑ. Πήγα και πάρκαρα ακριβώς από πίσω τους και τους έκλεισα, καθώς είχαν άλλα αμάξια παρκαρισμένα δίπλα τους.

 

Όταν μπήκα στο κατάστημα είπα στον υπάλληλο της εταιρείας σεκιούριτι ότι έκλεισα και τους δύο που είχαν παρκάρει παράνομα και ότι μέχρι να τελειώσω τα ψώνια μου δεν πρόκειται να ξεπαρκάρω. Βγαίνοντας σχετικά γρήγορα, μετά τα ψώνια μου, ο ένας -που προφανώς ντρεπόταν να περιμένει- χτύπησε το αμάξι μου προσπαθώντας να ξεπαρκάρει, και στο δεύτερο αμάξι υπήρξε ένας κύριος που μας είπε να κάνουμε τα στραβά μάτια, σε φάση ότι δεν τρέχει και κάτι...

 

Κάτι άλλο που συμβαίνει πιο συχνά είναι όταν μερικοί παρκάρουν τόσο κοντά στην πόρτα του οδηγού πιστεύοντας ότι χωράει ένας όρθιος άνθρωπος κι εσύ πρέπει να περιμένεις πότε θα τελειώσουν τις δουλειές τους για να μπεις στο αυτοκίνητό σου.

 

• Σίγουρα βγαίνοντας από μία τόσο μεγάλη περιπέτεια, ένας άνθρωπος έχει κρατήσει και καλά και άσχημα συναισθήματα. Καλώς ή κακώς οι αναμνήσεις μένουν πάντα στο παρελθόν.

 

Βγαίνοντας από κάτι τέτοιο βλέπεις διαφορετικά τη βαρύτητα του να ζεις, γιατί καταλαβαίνεις πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Εκτιμάς τα μικρά πράγματα της καθημερινότητας.

 

Μετά από κάτι τέτοιο δεν βρίσκεις εύκολα κάτι για να σε επηρεάσει αρνητικά, γιατί από ένα σημείο και μετά αξιολογείς διαφορετικά πολλές καταστάσεις.

 

Όπως λέει ένα ρητό, «ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή». Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δραστηριότητες για ανθρώπους άνευ κατάστασης, που μπορούν να λάβουν μέρος, να ασχοληθούν επαγγελματικά και να διασκεδάσουν, υπό μία προϋπόθεση: να έχουν μεγάλη υπομονή και επιμονή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Όπως λέει ένα ρητό, «ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή». Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δραστηριότητες για ανθρώπους άνευ κατάστασης, που μπορούν να λάβουν μέρος, να ασχοληθούν επαγγελματικά και να διασκεδάσουν, υπό μία προϋπόθεση: να έχουν μεγάλη υπομονή και επιμονή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

 

• Είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου την οικογένειά μου και τους φίλους μου, γιατί ήταν ο μόνος λόγος που κοιμόμουν και ξυπνούσα στο νοσοκομείο και μου έδιναν κίνητρο για να βγω όσο το δυνατόν συντομότερα από εκεί μέσα.

 

Δεν ξεχνάω φυσικά τους γιατρούς και τους θεραπευτές που κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια στο να μας κρατήσουν στη ζωή και να επανέλθουμε στους φυσιολογικούς ρυθμούς μας.

 

• Όπως λέει ένα ρητό, «ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή». Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δραστηριότητες για ανθρώπους άνευ κατάστασης, που μπορούν να λάβουν μέρος, να ασχοληθούν επαγγελματικά και να διασκεδάσουν, υπό μία προϋπόθεση: να έχουν μεγάλη υπομονή και επιμονή.

 

Θα υπάρξουν πολλές στιγμές απογοήτευσης και δυσανασχέτησης με την αντιμετώπιση του κόσμου και των υποδομών, και μία προσωπική συμβουλή για όλα αυτά είναι «βλέπε λύσεις και όχι προβλήματα». Ο μόνος σύμμαχός σου είναι ο ίδιος ο εαυτός σου. Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο από εσένα.

 

Προφανώς και δεν μου αρέσει που είμαι καθιστή, όπως και σε όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα το να μάθεις να κινείσαι διαφορετικά χωρίς να χάνεις την καθημερινότητά σου.

Γέννημα-θρέμμα Αθηναίος, παιδί των 90s' πρόλαβε τις αλάνες πριν γίνουν οθόνες. Στην οικογένεια της LiFO από τον Οκτώβριο του 2017.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

 Ένα πρωινό με τον  Έλληνα παραολυμπιονίκη του στίβου Μιχάλη Σεΐτη
Περάσαμε κάποιες ώρες με τον παραολυμπιονίκη, που ενσαρκώνει με τον καλύτερο τρόπο τις πραγματικές αξίες του αθλητισμού.
Μέσα σε ένα εργαστήριο κατασκευής τεχνητών μελών
Μια γλύπτρια επιστρατεύει την τέχνη της και δύο προσθετικοί την τεχνογνωσία τους για να κατασκευάσουν τα πιο λειτουργικά και καλαίσθητα μέλη που εξυπηρετούν από καθημερινούς ανθρώπους μέχρι Παραολυμπιονίκες
Μάκης Καλαράς: Ένα μικρό αφιέρωμα σε ένα σπουδαίο παραολυμπιονίκη
"Για να κυκλοφορήσεις στην Αθήνα θέλει θράσος"

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πώς το Vice, το Ίντερνετ και ο Τραμπ διέλυσαν τις υποκουλτούρες κι έσπειραν σεξισμό και υποκρισία στα media
Η Thalia Mavros, η Ελληνίδα πρώην creative director του αμερικανικού «Vice» και νυν ιδρύτρια του «The Front», μιας πολιτιστικής πλατφόρμας που τρέχουν αποκλειστικά γυναίκες, ξεσκεπάζει την παγκόσμια μιντιακή υποκρισία, σε μια χειμαρρώδη συζήτηση.
Σλαβόι Ζίζεκ: «Είμαστε όλοι κακοί, εγωιστές, αηδιαστικοί»
Ο 67χρονος Σλοβένος φιλόσοφος σε μερικές σκόρπιες σκέψεις για τη ζωή, τον εαυτό του, το είδος του πατέρα που υπήρξε και τη σχέση του με τους γονείς του
Θεοδόσης Τάσιος: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τελευταίο χαμογελαστό και πικρό βλέμμα της υπέροχης γυναίκας μου»
Ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ σε μία ειλικρινή και εξομολογητική συνέντευξη για τη δημοκρατία, τη μοναξιά, τους νέους, αλλά και την επιτυχία του «Survivor»
Σπάνιες φωτογραφίες του Freddie Mercury με τον σύντροφό του Jim Hutton
Φωτογραφίες του ζευγαριού από την ιδιωτική συλλογή του Jim Hutton
Ο δύσκολος θρίαμβος της Ναόμι Κάμπελ, με δικά της λόγια
Από έφηβη γκοθού σε μοντέλο που έσπαγε τα φυλετικά όρια των εξωφύλλων της Vogue με απευθείας γραμμή επικοινωνίας με τους πολιτικούς ηγέτες, το σούπερμοντελ αφηγείται την ιστορία της
Λίγα λόγια με τον Μάκη Σαλιάρη, μερικές ώρες πριν φύγει από τη ζωή
Μια αποκλειστική συνέντευξη του guru του αθηναϊκού clubbing και πρωταθλητή αγώνων αυτοκινήτου, που πέθανε σαν σήμερα, το 2015
 Η εξαιρετική περίπτωση του/της Claude Cahun
Ο υπερρεαλιστής καλλιτέχνης που ανέτρεψε την εικόνα του φύλου του/της και έζησε ως ζεύγος με την θετή αδελφή του/της
Όταν ο Αλέξης Μπίστικας είχε μιλήσει στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
«Θέλω να ταξιδέψω αλλά δεν θα προλάβω μάλλον…»
Δημήτρης Γκιώνης: «Στη δημοσιογραφία πρέπει να είσαι πάντα μαθητής και δίκαιος άνθρωπος»
Ένας πρύτανης του πολιτιστικού ρεπορτάζ, που άφησε τη σφραγίδα του την Ελευθεροτυπία, καταθέτει τις πεποιθήσεις και τις ωραίες στιγμές της συναρπαστικής του καριέρας
Μαρία Ιωαννίδου: Η αναπηρία μού έσωσε τη ζωή
Κόντρα σε όλες τις στατιστικές, η ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια που γεννήθηκε με σπαστική παραπληγία καταφέρνει όχι μόνο να πηγαίνει κάθε μέρα παρακάτω, αλλά κυρίως να μη βιάζεται και να απολαμβάνει τη διαδρομή
O ψηλότερος Έλληνας στον κόσμο ζει στη Γερμανία και επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι τη γιαγιά του στη Λάρισα
Ο Γιάννης Παπαδημητρίου μιλά για τη ζωή του και τις καθημερινές δυσκολίες που περνά για να διαχειριστεί τα 2 μέτρα και 24 εκατοστά ύψους του.
Idra Kayne: «Άμα πάψεις να προσφέρεις στο κοινό τη σαπίλα, θα σταματήσει να την αναζητάει»
Tραγουδίστρια, ηθοποιός. Γεννήθηκε στον Χολαργό, ζει στο Πολύγωνο. Μιλά για τη ζωή της, τις προκλήσεις της μουσικής βιομηχανίας, τον ρατσισμό, την Κατερίνα Στικούδη και τον Κωνσταντίνο Αργυρό.
Κάποτε Μακ Κάρτνεϊ και Λένον αυνανίστηκαν (μαζί) για την Μπριζίτ Μπαρντό
Μια συνέντευξη του Paul περί οργίων και σεξουαλικών εμπειριών με τους Beatles
Ονομάζομαι Θάνος Μούρραης Βελλούδιος και ουδέποτε έζησα ως φυτόν
ENA ΣΠΑΝΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ/ Η αυτοβιογραφική αφήγηση στο γηροκομείο λίγο πριν πεθάνει, του πρώτου Έλληνα πιλότου και φαντασιομέτρη συγγραφέα, έτσι όπως δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το 1989. Ψηφιοποιείται πρώτη φορά για τη LIFO.
Γιάννης Μόραλης – το πορτρέτο ενός μεγάλου ζωγράφου
Σκιαγράφηση μίας από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του ελληνικού 20ού αιώνα μέσα από αφηγήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν προσωπικά και μελέτησαν το έργο του, με αφορμή την έκθεση που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη
4 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
GEORGE S. GEORGE S. 29.4.2018 | 20:53
ΜΠΡΑΒΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
avatar Neverlander 30.4.2018 | 23:45
Καταπληκτική η Γεωργία, ένα όμορφο, χαρούμενο, δραστήριο κορίτσι της ηλικίας της - μεγάλο επίτευγμα!
Ωραιο αρθρο για εναν ωραιο ανθρωπο.
Μαζί με τον θαυμασμό μου και τον σεβασμό μου γιά την Γεωργία, να σημειώσω και την ανεκτίμητη προσφορά του Μάκη Καλαρά, όπως και η ίδια αναφέρει.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή