ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ η σημερινή απόφαση για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Το δικαστήριο αποφάνθηκε πως η Χρυσή Αυγή είναι ουσιαστικά εγκληματική οργάνωση και επτά πρώην βουλευτές της κρίθηκαν ένοχοι για το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης.


Και τα 17 πολιτικά στελέχη της Χρυσής Αυγής κρίθηκαν ένοχα για εγκληματική οργάνωση. Εφτά κρίθηκαν ακόμα ένοχοι για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης: οι Νίκος Μιχαλολιάκος, Χρήστος Παππάς, Ηλίας Κασιδιάρης, Γιάννης Λαγός, Ηλίας Παναγιώταρος, Αρτέμης Ματθαιόπουλος, Γιώργος Γερμενής. Οι υπόλοιποι βουλευτές της επίδικης περιόδου κρίθηκαν ένοχοι για ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.


Ένοχοι κρίθηκαν επίσης οι 15 από τους 17 κατηγορούμενους (πλην των Σαντοριναίου και Τσακανίκα) για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, μετά από 5,5 χρόνια ακροαματικής διαδικασίας.

 

Όσον αφορά τις εξατομικευμένες ποινές, η μεν ισόβια κάθειρξη με ένα ελαφρυντικό μετατρέπεται σε κανονική κάθειρξη, δηλαδή από 5 έως 15 έτη, «σπάνε» ουσιαστικά τα ισόβια.


Η είδηση της απόφασης έκανε τον γύρο του κόσμου και των μεγαλύτερων ειδησεογραφικών πρακτορείων, όπου έγινε λόγος, μάλιστα, για τη μεγαλύτερη δίκη φασιστών μετά από εκείνη της Νυρεμβέργης. «Η Χρυσή Αυγή κρίθηκε ένοχη για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης στην Ελλάδα» σχολίασαν οι New York Times, επισημαίνοντας ότι: «Το δικαστήριο συνέδεσε το ακροδεξιό κόμμα με μια σειρά επιθέσεων, μεταξύ των οποίων και τη δολοφονία ενός αριστερού ράπερ». Το BBC σε πρωτοσέλιδο θέμα της ηλεκτρονικής του έκδοσης σημείωσε: «Ελλάδα - Χρυσή Αυγή: Οι ηγέτες των νεοναζί ένοχοι για διεύθυνση εγκληματικής συμμορίας».


«Κρίνω ως πολύ σημαντικό κάποιοι εξ αυτών να οδηγηθούν στη φυλακή, αλλά αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Το πλαίσιο ποινής για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση προβλέπει από 5 έως 10 χρόνια κάθειρξη, εκτός κι αν αναγνωριστεί ελαφρυντικό» δηλώνει στη LiFO ο ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, Νίκος Αλιβιζάτος, και προσθέτει: «Το βέβαιο είναι ότι η σημερινή απόφαση είναι ιστορικής σημασίας γιατί ξεδιαλύνει τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται στην πολιτική δράση στον τόπο μας. Από τη στιγμή που η βία δεν είναι ένα τυχαίο περιστατικό, όπως για παράδειγμα ενός οπαδού σου που σε μια διαδήλωση σπάει μια βιτρίνα, αλλά στοιχείο της ιδεολογίας σου, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, όποιος κι αν την επικαλείται. Αποτελεί μια τεράστια νίκη για τη δημοκρατία μας».


Από την πλευρά του ο δικηγόρος στον Άρειο Πάγο, Νίκος Βιτώρος εξηγεί αναλυτικά όλη την προβλεπόμενη διαδικασία που ακολουθεί: «Μετά την κήρυξη της ενοχής έρχεται η συζήτηση για την επιμέτρηση της ποινής. Η εισαγγελέας, παρά το γεγονός ότι είχε προτείνει την απαλλαγή, οφείλει να λάβει τον λόγο και να προτείνει πλέον επί της ποινής. Έτσι, θα τεθεί το ζήτημα των ελαφρυντικών και οι συνήγοροι των όσων καταδικάστηκαν αναμένεται να λάβουν τον λόγο που θα εστιάζει στην αναγνώριση ελαφρυντικών. Στο σημείο αυτό θα πραγματοποιηθούν κάποιες μικρές αγορεύσεις των συνηγόρων κατά τη σειρά του κατηγορητηρίου, στις οποίες θα εξηγούν τους λόγους για τους οποίους ο εντολέας τους δικαιούται αναγνώριση ελαφρυντικών, όπως για παράδειγμα ο πρότερος έντιμος βίος, καλή συμπεριφορά κ.λπ. Ακολουθεί η αγόρευση της εισαγγελέως, το δικαστήριο θα διακόψει και θα διασκεφθεί επί των ελαφρυντικών και μετέπειτα θα ανακοινώσει την αναγνώριση ή την απόρριψη των ελαφρυντικών.


Στη συνέχεια δίνεται ξανά ο λόγος στην εισαγγελέα ώστε να προτείνει εκ νέου συγκεκριμένες ποινές. Έπειτα, λαμβάνουν ξανά τον λόγο οι συνήγοροι, αλλά σε συντομότερο χρονικό διάστημα για να μιλήσουν επί της ποινής, στην περίπτωση που έχει ή όχι λάβει κάποιος κατηγορούμενος ελαφρυντικά. Έκτοτε, το δικαστήριο διακόπτει και ανακοινώνει πάλι συγκεκριμένες ποινές. Ακολούθως, σχηματίζονται οι συνολικές ποινές και έχουμε το τελικό στάδιο που παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αυτό του ανασταλτικού αποτελέσματος της εφέσεως. Όλοι οι κατηγορούμενοι θα υποβάλλουν εφέσεις. Η έφεση έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, αλλά το δικαστήριο μπορεί να αιτιολογήσει πως δεν μπορούν να αφεθούν ελεύθεροι επειδή είναι πιθανόν να τελέσουν εκ νέου αξιόποινες πράξεις ή και να διαφύγουν, κι έτσι μπορεί να αποφασίσει ήδη από τον πρώτο βαθμό να εκτιθεί η ποινή και να οδηγηθούν στη φυλακή. Στο σημείο αυτό πάλι θα ακολουθήσει ο κύκλος συνηγόρων και εισαγγελέως περί του ανασταλτικού χαρακτήρα και το δικαστήριο αναμένεται να βγάλει την απόφαση.

 

Πότε καθαρογράφεται η απόφαση; Ο κ. Βιτώρος επισημαίνει: «Η καθαρογραφή της συγκεκριμένης απόφασης προβλέπεται να είναι μια μακρά διαδικασία. Σας λέω συγκριτικά ότι για την απόφαση της δίκης της Siemens, η οποία είχε παραπλήσιο χρόνο διαρκείας, ακόμη δεν έχουμε καθαρογραφή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πρέπει να καθαρογραφούν όλες οι καταθέσεις, το σκεπτικό της απόφασης και το τελικό πόρισμα, το διατακτικό, όπως λέμε, που αιτιολογεί γιατί καταδικάστηκαν. Όλο αυτό συντάσσεται από τον γραμματέα με βάση τα πρακτικά της δίκης που έχει κρατήσει και δίνεται στον πρόεδρο του δικαστηρίου, ο οποίος πρέπει να το θεωρήσει και να το μονογράψει σελίδα-σελίδα. Κρίνω ότι αποκλείεται γι' αυτήν τη δίκη η απόφαση να είναι λιγότερο από 10.000 με 15.000 σελίδες. Άρα, προβλέπω από την εμπειρία μου ότι η διαδικασία της καθαρογραφής δεν θα έχει ολοκληρωθεί πριν από το Πάσχα».


Τέλος, ο κ. Βιτώρος καταλήγει αναφερόμενος στο τι προβλέπει το πλαίσιο ποινής για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση. «Συγκεκριμένα, το συνολικό πλαίσιο κυμαίνεται από 5 έως 10 χρόνια κάθειρξη. Αν αναγνωριστούν ελαφρυντικά, τότε το πλαίσιο ποινής αρχίζει από τα 2 έτη και φτάνει τα 8 έτη.


Επίσης, όσον αφορά τις εξατομικευμένες ποινές, η μεν ισόβια κάθειρξη με ένα ελαφρυντικό μετατρέπεται σε κανονική κάθειρξη, δηλαδή από 5 έως 15 έτη, "σπάνε" ουσιαστικά τα ισόβια. Ταυτόχρονα, μια ποινή που θα εξαγγελθεί ως κάθειρξη με ένα ελαφρυντικό γίνεται φυλάκιση από δύο έως οκτώ έτη. Και από τα 5 έως 10 έτη με ένα ελαφρυντικό πάμε στο ένα έως έξι έτη. Άρα, υπό προϋποθέσεις και με τη χρήση ελαφρυντικών μπορεί να έχουμε ποινές που θα "πέσουν" ακόμη και το ένα έτος».