Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η Τέχνη είναι ένα ζεστό περίστροφο
Στάθης Τσαγκαρουσιάνος

Η Τέχνη είναι ένα ζεστό περίστροφο

Ουδέποτε υπήρξε τόση υπερπροσφορά Τέχνης, όση σήμερα. Όμως, αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες...

Αυτός ο ασήμαντος τυπάκος που έκανε στη ζωή του μόνο ανοησίες, απλώνεται χυδαία στη καρέκλα του Φίλιον και λέει: «Ήταν μεγάλη λέρα ο Χατζιδάκις, τι νομίζεις!»

 

Έχει γνώμη για όλους - ακόμα και για τα πρόσωπα που ο χρόνος τα ζύγισε και τα βρήκε ανθεκτικά.

 

Δεν τα ξέρει. Ξαναλέει τα κουτσομπολιά που άκουσε από το χολερικό παρεάκι της Αθήνας. Που όλα μειώνουν, συγχίζουν, προσβάλλουν οτιδήποτε πάει να ξεμυτίσει.

 

Το κάνει για να φανεί μοντέρνος. Γκρεμίζει το ναό, νομίζει. Νομίζει ότι όσο πιο κυνικός, σαρκαστικός, ανίερος ακουστεί, τόσο πιο πολύ θα αναδειχτεί η καινοτόμος λάμψη του.

 

Αλλά ο ναός που οικοδομεί  είναι ένα τσαρδί μεσημεριανάδικου. Με μπάζα. Γιατί στο τέλος, αυτό που μετράει είναι το έργο και οι πράξεις. Και βεβαίως ο τρόπος της ζωής. Ο λόγος και ο στόχος για τον οποίο κάποιος κάνει τέχνη ή γίνεται διαμεσολαβητής της.

 

Του λέω ότι είμαι στην ακριβώς αντίθετη όχθη. Καινούριο που να μην εμπεριέχει το παλιό δεν ξέρω. Η Τέχνη δεν γκρεμίζει το παλιό―  το αναγεννά. Ο τρόπος που ο Μπέηκον ξαναζωγράφισε τον Καρδινάλιο του Βελάσκεθ είναι μια πράξη δέους και ιερής μανίας. Σα να χτυπιέσαι πάνω στον τοίχο του Χρόνου, να τον διαρρήξεις και να μιλήσεις με τους νεκρούς που σ΄ έφτιαξαν. 

 

Αυτό που κυρίως γίνεται σήμερα, είναι η τέχνη να γίνεται όπλο στα χέρια ανθρώπων άκαρδων και ξελιγωμένων. Να χρησιμοποιείται αλλότρια, για αλλότριους σκοπούς. Σαν ένα ζεστό περίστροφο. Στόχος σπανίως είναι να ακουστεί η μουσικούλα που λέει ο Σελίν, αλλά να αποκτηθεί δημοσιότητα, δύναμη, χρήμα, «sexiness», ή κοινωνικοπολιτική εξαργύρωση.

 

 

Και του λέω το σημαντικότερο: Ναι, ο Χατζιδάκις ήτανε άνθρωπος της αγοράς. Ήξερε τι σημαίνει πολιτική, διαχείρηση, διαλεκτική. Ήξερε τις τάξεις. Του άρεσε η εκλεκτική αναγνώριση, ακόμη και η εκλεκτική επιρροή. Αλλά όλα αυτά ακολουθούσαν την Τέχνη του- όχι το αντίθετο. Ανάσαινε με την μουσική του, γι’ αυτό καθώς περνούν τα χρόνια, εκείνη η παλιά της δύναμη, γίνεται ολοένα δυνατότερη. Μια εθνική ευεργεσία.

 

Αντίθετα, αυτό που κυρίως γίνεται σήμερα, είναι η τέχνη να γίνεται όπλο στα χέρια ανθρώπων άκαρδων και ξελιγωμένων. Να χρησιμοποιείται αλλότρια, για αλλότριους σκοπούς. Σαν ένα ζεστό περίστροφο. Στόχος σπανίως είναι να ακουστεί η μουσικούλα που λέει ο Σελίν, αλλά να αποκτηθεί δημοσιότητα, δύναμη, χρήμα, «sexiness»,  ή κοινωνικοπολιτική εξαργύρωση. 

 

Ουδέποτε η Αθήνα δεν είχε τόσους οργανισμούς, ιδρύματα, φορείς, κληροδοτήματα, επιχειρηματίες, συλλέκτες, γκαλερίστες κ.λπ. που να παράγουν ή να προάγουν τις Τέχνες. Ποτέ πριν δεν γίνονταν τόσα φεστιβάλ, τόσες συναυλίες, τόσα events. Ποτέ πριν δεν υπήρχαν τόσοι στιλάτοι πρωτοπόροι των τεχνών, τόσοι καλοντυμένοι ιδαλγοί της υπαρξιακής οδύνης.

 

Είναι σαν ένα ρομπότ να έχει εγκατασταθεί στην πλατεία Συντάγματος και να πετάει σωρηδόν από το απευθυσμένο του (όπως στην τελευταία σκηνή του Θρύλοι του Καντέρμπουρυ) τέχνες για κάθε γούστο, φούστα-μπλούζα. 

 

Το αποτέλεσμα είναι ένα αναίσθητο γκώσιμο ― το ίδιο που νιώθεις όταν βλέπεις πολύ art cinema στο YouTube. Γιατι το μέσο είναι μήνυμα. Τα ψηφιακό σούπερμάρκετ αλέθει την Τέχνη και την κάνει πολτό για πλήθη, μαζική κουλτούρα, επειδή ο μόνος λόγος που υπάρχει είναι για να εκμεταλλευτεί τον χρήστη, ευθέως ή πλαγίως.

 

Για τον ίδιο λόγο  η ασθματική παραγωγή κουλτούρας δεν έχει ουδεμία θερμότητα. Το μυαλό  είναι αλλού. Στο στιλ. Στο μπράντινγκ. Στην καλλιγραφία. Στο κούφιο χειροκρότημα των media- όσο διαρκεί ένα publi.

 

Ευτυχώς, μέσα στον ορυμαγδό, εμφανίζονται κάποια πρόσωπα απ΄ το πουθενά. Συνειδητά  εκτός κυκλώματος, χωρίς πάντα να πετυχαίνουν, ωστόσο εγκατεστημένα μέσα στον πυρετό τους. Γνήσια της ποίησης παιδιά. Που δεν έχουν καημό να φανούν τρέντι, να τους καλέσουν σε κοσμικά δείπνα, ή να γίνουν μια μέρα υπουργοί. Που πιστεύουν στην τέχνη τους και είναι αυτάρκεις μέσα στους θεϊκούς μπελάδες της.

 

Αυτά συμπεριφέρονται το ακριβώς αντίθετο απ΄τον ντεμέκ Ντισάν του Φίλιον. Αναγνωρίζουν την ευεργετική σκιά των νεκρών. Δεν τρολάρουν τα λίγα, ελάχιστα πρόσωπα που κατάφεραν να δημιουργήσουν κάτι και που εξ αιτίας τους σήμερα μιλάμε. Δεν έχουν την αμνήμονα αυτοπεποίθηση με την οποία οι τραμπούκοι της  lifestyle Τέχνης διαγράφουν ό,τι δεν φτάνουν, δεν νιώθουν ή δεν καταλαβαίνουν.

 

Ναι, το παραμύθι πρέπει να γράφεται και να ξαναγράφεται. Με νέους τρόπους και νέα υλικά. Αυτοί όμως που θέλουν να το σβήσουν ή να το απομειώσουν, για να αισθανθούν λιγάκι μεταιχμιακοί, είναι αλλήθωρες κτηνάρες που τους πρέπει Χ.

Εκδότης της LIFO και του LIFO.gr. Bασικές δουλειές: Τέταρτο του Χατζιδάκι, Ελευθεροτυπία. Περιοδικά που δημιούργησε: 01, (symbol). Βιβλία που εξέδωσε: Μοναξιές, Αντίο Παλιέ Κόσμε, Στον παλιό καταρράκτη. Το 2019 κυκλοφόρησε το «Ας φυσά τώρα» (https://www.lifoshop.gr/product/as-fysa-tora/).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Επιδημία κουλτούρας. Του Κωστή Παπαγιώργη.
Ο πολιτισμός, έτσι όπως τον ταύτισαν με την εκθεσιομανή, φανφαρόνικη και πτωχαλαζονική εικόνα της χώρας, ποιον ωφελεί; Ένα άρθρο από το αρχείο της έντυπης LIFO που ψηφιοποιείται πρώτη φορά.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα Φώκλαντ κείνται μακράν
Αν συνεχίσουμε μ' αυτήν τη φοβική τακτική, το πιθανότερο είναι και να διασυρθούμε διεθνώς, και τη σύγκρουση να μην αποφύγουμε.
Ευκαιρίες και εμπόδια στη μετα-Covid Ελλάδα
Οι πέντε παράγοντες που διαμορφώνουν το μέλλον.
Προβληματισμός για τα ελληνοτουρκικά σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση
Και η κατάσταση προβλέπεται ότι θα παραμείνει στο κόκκινο όλο το καλοκαίρι.
Όπισθεν ολοταχώς! Ο αστυνομικός διευθυντής θα αποφασίζει εάν έχεις δικαίωμα να διαμαρτυρηθείς!
Η κυβέρνηση αναπαλαιώνει το νομοθετικό οπλοστάσιο της χούντας
Έχω κυτταρίτιδα, ε και;
Το κανονικό σώμα είναι ύμνος στην ελευθερία.
Ποιος τολμά να τα βάλει με το πανίσχυρο Facebook;
Μικρές οι οικονομικές συνέπειες, μα άνοιξε ένα ενοχλητικό κεφάλαιο για τον Zuckerberg.
Ούτε για πλάκα Kanye West
Ανακοίνωσε ότι θα κατέβει για Πρόεδρος (προφανώς για να βοηθήσει τον Τραμπ), αλλά ας ελπίσουμε ότι είναι ένα κακό όνειρο
Αρχές Ιουλίου στο νησί
Στο νησί τα πάντα μάς ανήκουν.
Τι είναι η πόλη μας;
Μην είναι οι πεζόδρομοι; Μην είναι η πολύβουη αγορά; Μην είναι οι ψηλές πολυκατοικίες; Μην είναι το κατάμεστο μετρό;
Η ισότητα έχει σημασία, μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά
Κοινό άρθρο της ύπατης αρμοστή κ. Μιτσέλ Μπατσελέ και της επιτρόπου κ. Χέλενα Νταλί.
Δικάζοντας το παρελθόν, δίχως ελαφρυντικά
Μια επίφοβη τάση.
Εκείνο το παράξενο καλοκαίρι του 2020
Τα μέρη μοιάζουν ξαφνικά πιο φρέσκα και πιο πολύτιμα και πιο αποκλειστικά, παρότι οι μάσκες και τα μέτρα περί απόστασης υπενθυμίζουν την κλινική υφή των περιστάσεων.
H κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, το μεγαλύτερο δώρο για την κυβέρνηση
Οι επόμενες μέρες είναι δύσκολες και για την οικονομία και για τα εθνικά, και η αξιωματική αντιπολίτευση θα πρέπει να συνεισφέρει πολιτικά με προτάσεις και κριτική επί της (πολιτικής) ουσίας.
Το όραμα της αγίας Κεραμέως του Αμαρουσίου
Στενοί και στεγνοί άνθρωποι, στενό και στεγνό σχολείο.
Υπόθεση Novartis: Τι μάθαμε, τι μας έκρυψαν, τι περιμένουμε
Οι ΗΠΑ έκλεισαν το κεφάλαιο της Novartis Hellas, βάζοντας αρκετά εκατομμύρια δολάρια στα δημόσια ταμεία, ενώ εδώ η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ βγάζουν ανακοινώσεις θριάμβου, χωρίς τα δημόσια ταμεία της χώρας να έχουν εισπράξει ούτε ένα ευρώ.
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
bartleby bartleby 25.11.2018 | 02:08
Ένα όμορφο κείμενο. Ευχαριστούμε πολύ!
Mε κάνατε σήμερα λίγο πιο χαρούμενη! Εσείς και η Κοκκίνου. Σας ευχαριστώ.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή