Αν απαντήσεις, επιλέγοντας την πρώτη εκδοχή, είσαι ξενοφοβικός και φασιστόμουτρο. Αν επιλέξεις τη δεύτερη, είσαι ξεπουλημένος κι εθνομηδενιστής.

 

Tο δίλημμα εμφανίστηκε πρώτη φορά στην Αγγλία.

Ήταν για τη διάκριση μεταξύ των «γνήσιων» Άγγλων από τους πολίτες των αποικιών.  

 

Τεχνικά, φαίνεται να λύθηκε στις ΗΠΑ.

Η πανσπερμία εθνικοτήτων βαφτίστηκαν και βαφτίζονται «Αμερικάνοι» με κάποιες τυπικές διαδικασίες.

 

Και ο διαβόητος πολυπολιτισμός που εξήγαγαν, φαίνεται να παγιώνει αυτές τις διαδικασίες με μικρές παραλλαγές και στις υπόλοιπες χώρες.

 

Όμως αυτή η λύση δεν γίνεται αποδεκτή από την πλειονότητα κάθε λαού. Πατρίδα είναι η πατρώα γη. Κι όχι αυτή, που κάθε φορά ορίζει ο οποιοσδήποτε νόμος.

  

Η λύση που υιοθετήθηκε είναι περισσότερο μια συνθήκη ειρήνευσης μεταξύ αυτόχθονων και νεοεγκατεστημένων. Μοιάζει περισσότερο με ανακωχή, παρά με εξάλειψη του προβλήματος.

 

Άλλωστε και στις ίδιες τις ΗΠΑ, μετά τη γενοκτονία των Ινδιάνων, δεν έχουν σταματήσει οι συγκρούσεις ανάμεσα στις διάφορες εθνότητες.

 

Το βλέπουμε και παντού στην Ευρώπη.

Μια σπίθα χρειάζεται για να ανατραπούν όλα.