Αρχικά δεν έδωσα σημασία. Άλλο ένα hashtag, είπα. Άλλη μία ηθική, μοντέρνα καμπάνια. Καλοστημένη, με τους σπόνσορες της, την έρευνά της, τους influencers της.

 

Ο ξινός ισοπεδωτικός εαυτός μου αρνήθηκε να κάνει κλικ. Τα social media ως το απόλυτο μέτρο της ανθρώπινης ψυχής, του έρωτα, της ντροπής, του ύπνου και του ξύπνιου μας. Δεν σε πατάω, δεν σε πατάω, δεν σε πατάω.

 

Έκτοτε η δίεση metoo άρχισε να με κατατρέχει σαν τιμωρία που τόλμησα να αγνοήσω όλες αυτές τις ηλεκτρονικές οργισμένες φωνές.

 

Το instagram μου γέμισε #MeToo ιστορίες από κορίτσια που γνώριζα κανονικά ή μέσω instagram. Τραγικά περιστατικά, ειπωμένα με λεπτομερή ενάργεια εξομολογούνταν στην πλατφόρμα την προσωπική τους ιστορία με τρόπο που ποτέ δεν ειπώθηκε σε φίλη ή κοντινό πρόσωπο.

 

Τα Όσκαρ ντύνονται στα άσπρα, ο Κέβιν Σπέισι εξοβελίζεται από το Netflix, οι διάσημες καταγγέλουν και καταγγέλλονται.

 

Το #ΜeΤoo μετράει 990.000 ποστ και γίνεται το πρόσωπο της χρονιάς από το περιοδικό Time. Ένα κίνημα ικανό να αλλάξει νοοτροπίες, σχέσεις και παιχνίδια εξουσίας.

 

Πολλοί δεν μπορούν να πιστέψουν πως το #ΜeΤoo πήρε τέτοια έκταση. Κι αυτοί, όπως κι εγώ, αγνόησαν την πολλαπλασιαστική δύναμη του #ΚιΕγώ. Την σημασία της φωνής όταν υψώνεται από το άτομο και ενώνεται με την φωνή άλλων ατόμων, που στηρίζουν το ένα το άλλο.

 

Το 81% των γυναικών καταγγέλλει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης, στους άντρες το ποσοστό αυτό είναι 48%. Στις μορφές παρενόχλησης συγκαταλέγονται η λεκτική, η ηλεκτρονική, το ανεπιθύμητο σεξουαλικό άγγιγμα, η σεξουαλική παρενόχληση και η σεξουαλική κακοποίηση.

 

Το 77% των γυναικών που συμμετέχουν στην εν λόγω έρευνα έχει υποστεί λεκτική παρενόχληση ενώ το 27% έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, σε αντίθεση με το 7% των αντρών που δηλώνουν το ίδιο.

  

Τα δύο φύλα στα χειρότερά τους. Άντρες-δαίμονες, σφετεριστές εξουσίας, υποτιμούν, υποτάσσουν και νιώθουν καλύτερα. Γυναίκες-θύματα, στιγματίζονται, περιθωριοποιούνται και σωπαίνουν.

 

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις των θυμάτων είναι στρες και κατάθλιψη. Η πιο συχνή αντίδραση στον εργασιακό χώρο είναι η αποσιώπηση και η αποφυγή.

 

Mόνο 1 στις 10 γυναίκες κατήγγειλε το γεγονός σε κάποια αρχή ή στην αστυνομία, διαβάζω στην έρευνα με τίτλο Stop Street Harassment.

 

Ανάμεσα στα δύο στερεότυπα και εξαιρώντας φυσικά τα περιστατικά κακοποίησης, υπάρχουν γκρίζες ζώνες και η ατέλειωτη συζήτηση περί πολιτικώς ορθού.

 

Πού σταματάει το φλερτ και πού ξεκινάει ο σεξισμός, πότε η επιμονή γίνεται παρενόχληση, τι συνιστά συναίνεση, πότε το σεξ είναι άγριο και πότε επιθετικό;

 

Περπατάω στην Πατριάρχου Ιωακείμ και φτερνίζομαι. Όπως φτερνίζομαι σκύβω και από πίσω μου ακούω «Αλλεργική κι συ κουκλάρα μου».

 

Κρατιέμαι να μην γελάσω και μπαίνω στο ταξί. Πέφτουμε πάνω στην πορεία των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας και λέω στον ταξιτζή «άσε με θα πάω με τα πόδια, περπατάω γρήγορα».

 

«Είμαι σίγουρος» μου λέει. «Σαν την θεά Άρτεμις, σε φαντάζομαι να αλώνεις τα πεζοδρόμια με τις ποδάρες σου. Συγνώμη κιόλας, μου λέει, δεν ήθελα...». «Ποιες ποδάρες, άνθρωπε μου» του λέω, «1.62 είμαι».

 

Μέσα σε μισή ώρα ζω δύο περιπτώσεις που θα χαρακτηρίζονταν παρενόχληση, τουλάχιστον στην Αμερική. Η Αμερικανίδα θα είχε καταγγείλει τον ταξιτζή και πολύ πιθανόν εκείνος θα έχανε και την άδεια του.

 

Κι όμως δεν ένιωσα να προσβάλλομαι ή να απειλούμαι. Μήπως έχουμε μείνει πίσω στον πολιτισμό, μήπως εγώ είμαι πολύ χαλαρή ή συνηθισμένη στους μάτσο Έλληνες, μήπως οι χώρες οι αλέγρες πρέπει να υπακούν σε άλλους νόμους;

 

Πολλοί δεν μπορούν να πιστέψουν πως το #ΜeΤoo πήρε τέτοια έκταση. Κι αυτοί, όπως κι εγώ, αγνόησαν την πολλαπλασιαστική δύναμη του #ΚιΕγώ.

 

Την σημασία της φωνής όταν υψώνεται από το άτομο και ενώνεται με την φωνή άλλων ατόμων, που στηρίζουν το ένα το άλλο.

 

Το περσινό Woman's March όπου ορδές γυναικών στην Αμερική και ανά την υφήλιο βγήκαν στους δρόμους μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, πάλι είχε πρωτοφανή συμμετοχή και όλοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν πώς συνέβη.

 

Είναι αδιανόητο να μην γίνονται κάποιες αναπόφευκτες συνδέσεις. Φυσικά, ότι σπείρεις θερίζεις, και η τιμωρία του Τραμπ θα έρθει από τις γυναίκες.

 

Όπως επίσης, πιθανόν ο συγκεκριμένος πλανητάρχης να μην είχε εκλεγεί αν οι άνθρωποι πίστευαν ότι η σεξουαλική παρενόχληση είναι σημαντική.

 

Διαβάζω στην Evening Standard, ότι το #ΜeΤoo σκότωσε τον ερωτισμό, και στο μυαλό μου έρχεται ο μικρός θεός Έρωτας να ψυχορραγεί πεσμένος στο χαλάκι της εξώπορτας και μια ψηλή ξανθιά να του ανοίγει με το μάτι μπλαβέ.

 

«Δεν ήμουν εγώ» της λέει κλαψουρίζοντας. «Ήταν όμως η μαμά σου» του λέει και του ρίχνει μια στ' αχαμνά.