«Αν ο δάσκαλος απλώσει χέρι...»: Μια ανάρτηση που προβλημάτισε όποιον τη διάβασε

«Αν ο δάσκαλος απλώσει χέρι...»: μια ανάρτηση που προβλημάτισε όποιον τη διάβασε Facebook Twitter
«Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε κοντά στα παιδιά μας και να τα κάνουμε να μην φοβούνται να μας πουν τα πάντα». Φωτ.: SOOC
0



ΤΟΝ Α.Σ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ.
Έπρεπε να προηγηθεί μία ανάρτησή του στα social media, στην οποία μιλούσε για τον φόβο της 13χρονης κόρης του επειδή ο καθηγητής της είχε «μακρύ χέρι».  Δεν είναι κάτι που δεν συζητιέται στα πνιχτά κάθε μέρα, δεν είναι, όμως και κάτι που όταν το διαβάζεις, δεν σε κινητοποιεί, δεν σε προβληματίζει, δεν αντιλαμβάνεσαι το άγχος του γονέα που αφουγκράζεται, φοβάται, αλλά δεν μπορεί να μείνει και άπραγος. 

Με αφορμή λοιπόν αυτή την ανάρτηση, συναντηθήκαμε και μιλήσαμε για ένα δύσκολο λεπτό ζήτημα, με πολλές κόκκινες γραμμές, που όμως είναι εκεί και μετά τα απανωτά σκάνδαλα παιδοφιλίας στη χώρα, απλώς δεν μπορείς να το προσπεράσεις. 

Τι γίνεται, λοιπόν, όταν υπάρχουν υποψίες για παιδόφιλους καθηγητές και πώς πρέπει να το διαχειρίζονται οι γονείς, οι μαθητές αλλά και οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί.

«Η κοινωνία έχει αλλάξει αλλά κάποια πράγματα δυστυχώς παραμένουν τα ίδια. Μάλιστα τώρα, ίσως είναι και χειρότερα, γιατί αντί να απομονωθεί ο δάσκαλος, επιρρίπτονται ευθύνες στα κορίτσια επειδή φόρεσαν ένα κοντό μπλουζάκι ή φαίνεται ο αφαλός τους».

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, για να γνωρίζει ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται, πως ο Α.Σ. είχε προχωρήσει την περασμένη Τετάρτη σε μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία αναφερόταν στον πανικό της κόρης του για το τι θα φορούσε την επόμενη μέρα στο σχολείο –ξεκίνησε μόλις τη Β' Γυμνασίου– επειδή ο δάσκαλος που θα είχε, «απλώνει χέρι» και πετά σεξουαλικά υπονοούμενα στις μαθήτριες του.

«Φοράς ό,τι θέλεις κι αν απλώσει χέρι θα κοπεί από τη ρίζα», ήταν η αυθόρμητη απάντηση του 49χρονου πατέρα, ο οποίος έβλεπε το στερεότυπο του «δασκάλου - αρπακτικού» που είχε εκείνος πριν 30+ χρόνια, να εμφανίζεται ξανά μπροστά του και ας βρισκόμαστε πλέον στο 2023.

Σχολείο-Παρενόχληση Facebook Twitter

«Αντί να απομονώσουν τον δάσκαλο κυνηγούν τις μαθήτριες για το ντύσιμό τους»

«Είχα κι εγώ όταν πήγαινα σχολείο τον κλασικό δάσκαλο που χάιδευε τα κοριτσάκια και χτυπούσε τα αγόρια για να τους "σπάσει τον τσαμπουκά". Και όσο κι αν αυτό επηρέασε τον ψυχισμό μου, δεν περίμενα ποτέ ότι τα ίδια προβλήματα θα είχε και η κόρη μου πάνω από 30 χρόνια μετά», αναφέρει ο Α.Σ. και συνεχίζει:

«Η κοινωνία έχει αλλάξει αλλά κάποια πράγματα δυστυχώς παραμένουν τα ίδια. Μάλιστα τώρα, ίσως είναι και χειρότερα, γιατί αντί να απομονωθεί ο δάσκαλος, επιρρίπτονται ευθύνες στα κορίτσια επειδή φόρεσαν ένα κοντό μπλουζάκι ή φαίνεται ο αφαλός τους».

Ο 49χρονος, μιλώντας για τον εν λόγω δάσκαλο σε γυμνάσιο της Αττικής, επισημαίνει ότι πέρσι είχαν υπάρξει καταγγελίες από μαθήτριες εναντίον του για «περίεργα χάδια» και σεξιστικά σχόλια, με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς αντί να τον απομονώσουν, να απαντούν πως πρέπει τα κορίτσια να προσέχουν τι φοράνε. 

«Τον κάλεσαν πέρσι από τη διεύθυνση του σχολείου με παρόντα και τα κορίτσια που είχαν καταγγείλει τα περιστατικά, χωρίς να συμβεί κάτι περισσότερο, είτε από το σχολείο είτε από τη δευτεροβάθμια, επειδή "δεν υπήρχαν απτές αποδείξεις ότι έχει συμβεί κάτι"» σημειώνει ο Α.Σ. Παράλληλα, με την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς φούντωσαν και πάλι οι ψίθυροι για τον συγκεκριμένο καθηγητή –που σημειωτέον πλησιάζει στη συνταξιοδότηση– με τη νέα διευθύντρια να απαντά... κυνηγώντας τις μαθήτριες στο σχολείο και κάνοντας παρατηρήσεις για το ντύσιμό τους.

«Ειλικρινά, ντύνονται σαν παιδιά. Μπορεί να φορέσουν κάποια ζεστή μέρα ένα σορτς ή ένα κοντό μπλουζάκι, αλλά ντύνονται σαν παιδιά. Και αντί να λαμβάνονται μέτρα για τον συγκεκριμένο καθηγητή, κυνηγούν τα κοριτσάκια», λέει ο 49χρονος πατέρας ο οποίος επισημαίνει κάτι που θα έπρεπε να προκαλέσει προβληματισμό: «Αντί να απομονώσουν τον ανώμαλο, "βαφτίζουν" το ντύσιμο ως ανώμαλο. Καθηγητές και γονείς κάνουν τα στραβά μάτια σε τόσο σοβαρά ζητήματα και τα παιδιά καταλήγουν να έχουν και ενοχές για το ντύσιμό τους και να θεωρόυν πως ευθύνονται αυτά για ό,τι ακούσουν. Σάμπως ο παιδόφιλος δεν θα κάνει αισχρές σκέψεις αν το παιδί φορέσει μακριά φούστα ή... μπούργκα!».

«Αν ξαναφορέσεις αυτό το τζιν θα σου βάλω 20»

Στο συγκεκριμένο σημείο ο Α.Σ. μας διηγήθηκε και ένα χαρακτηριστικό περιστατικό που του διηγήθηκε η κόρη του και συνέβη σε κολλητή της φίλη. «Πέρσι, ο συγκεκριμένος καθηγητής έκανε μάθημα στη φίλη της κόρης μου και μία ημέρα το κορίτσι πήγε στο σχολείο φορώντας ένα στενό τζιν, με το οποίο διαγραφόταν το σώμα της. Όταν την είδε, ο δάσκαλος της είπε: "Αν ξαναφορέσεις αυτό το τζιν, θα σου βάλω είκοσι!". Τα κορίτσια δεν είναι χαζά. Καταλαβαίνουν τι κρύβεται πίσω από τέτοια σχόλια και ενώ τα συζητάνε μεταξύ τους, δεν είναι το ίδιο εύκολο να το πουν στους γονείς ή τους υπόλοιπους δασκάλους, ειδικά όταν βλέπουν πως τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει».

Όσον αφορά την ανάρτηση που έκανε ο Α.Σ. είπε πως «είδα φοβερή ανταπόκριση και από τα σχόλια αντιλήφθηκα πως παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σχεδόν σε όλα τα σχολεία. Το θέμα, όμως, είναι τι κάνουμε εμείς για αυτό».

Στην ερώτηση αν το χειρότερο σενάριο γινόταν πραγματικότητα και η κόρη του παραπονιόταν πως κάτι της είπε ή έκανε ο δάσκαλος της, ο 49χρονος με απόλυτη ψυχραιμία επισήμανε πως «ξέρω τα δικαιώματά μου και σίγουρα δεν θα παραβώ τον νόμο γιατί είναι σίγουρο πως θα χάσω το δίκιο μου. Αλλά είμαι πατέρας και θα κάνω τα πάντα για να προστατέψω το παιδί μου, και θα κάνω μηνύσεις παντού μέχρι ο εν λόγω δάσκαλος να τιμωρηθεί για τις πράξεις του».

Η συναδελφική αλληλεγγύη και οι «πεφτοσυννεφάκηδες»

Δυστυχώς, όμως, φαίνεται πως οι σκέψεις (ή ακόμα χειρότερα πράξεις) ενός δασκάλου δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα καθώς βαθύ προβληματισμό πρέπει να προκαλούν και οι ενέργειες όσων αντιλαμβάνονται πως κάτι συμβαίνει αλλά δεν κάνουν τίποτα για αυτό. «Δεν ξέρω αν πρόκειται για συναδελφική αλληλεγγύη ή κάτι άλλο, αλλά για να υπάρχουν παράπονα για ανάλογες συμπεριφορές σε τόσα πολλά σχολεία, κάτι δεν πάει σωστά. Είναι οι ίδιοι που μετά από κάποιο σοβαρό περιστατικό δηλώνουν ότι "έπεσαν από τα σύννεφα" στις κάμερες».

Τέλος, η συζήτηση πήγε στο τι πρέπει να λένε οι γονείς στα παιδιά τους σε τέτοιες περιπτώσεις. Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι και τόσο σπάνιο το φαινόμενο οι ίδιοι γονείς να λένε στα ανήλικα κορίτσια να μην φοράνε το ένα ή το άλλο γιατί μπορεί να προκαλέσουν κάποιον. «Εγώ δεν είμαι αυτής της λογικής» λέει ο Α.Σ. «Είναι λάθος να δημιουργούμε τύψεις στα παιδιά για το τι φοράνε και να νιώθουν ενοχές για το σώμα τους, πάντα μέσα σε λογικά πλαίσια. Δεν ξέρω αν έχει ξεφύγει η κατάσταση σε κάποια σχολεία, αλλά εγώ όποτε πηγαίνω σε αυτό που πάνε τα παιδιά μου (σ.σ ο Α.Σ. έχει ακόμα έναν γιο 9 ετών), δεν βλέπω τα κορίτσια να ντύνονται έξαλλα. Ντύνονται σαν παιδιά. Πώς εμείς λοιπόν, εν έτει 2023, θέλουμε να τα γυρίσουμε στην εποχή με τις ποδιές;».

Σύμφωνα με τον 49χρονο, «αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε κοντά στα παιδιά μας και να τα κάνουμε να μην φοβούνται να μας πουν τα πάντα. Όταν τα παιδιά γνωρίζουν πως οι γονείς τους τα στηρίζουν, ό,τι κι αν συμβεί θα το μοιραστούν και τότε όλα μπορούν να διορθωθούν».

Θέματα
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δεν ξέρω αν έχω ADHD και μασίφ ξύλο

Άλλο ένα podcast 3.0 / Δεν ξέρω αν έχω ADHD και μασίφ ξύλο

Ο Θωμάς Ζάμπρας επιστρέφει με ένα επεισόδιο όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο: ούτε αν έχει ADHD, ούτε αν το σπίτι του είναι στοιχειωμένο. Ανάμεσα σε γονεϊκούς φόβους, μασίφ ξύλα που κοστίζουν όσο ο χρυσός, γουρουνοπούλες πριν από μεγάλες παραστάσεις και την απομόνωση των μεγάλων πόλεων, προσφέρει, όπως πάντα, καθαρό value for money χάος.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
«Κάθε διαδρομή και μια μάχη»: Πόσο προσβάσιμη είναι στην πράξη η μετακίνηση με ταξί στην Αθήνα;

Ζούμε, ρε! / «Κάθε διαδρομή και μια μάχη»: Πόσο προσβάσιμη είναι η μετακίνηση με ταξί στην Αθήνα;

Από την επιβίβαση χρηστών αμαξιδίου μέχρι την αποδοχή σκύλων-οδηγών, η καθημερινότητα κρύβει ακόμα εμπόδια που συχνά δεν βλέπουμε. Η φιλόλογος, content creator και μοντέλο Τζουλιάνα Μπούσι συζητά για όσα συμβαίνουν και όσα πρέπει επιτέλους να αλλάξουν.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
Φοίβος Δεληβοριάς: «Η ταινία “Καποδίστριας” είναι μια φθηνή παρηγοριά που μας πηγαίνει πίσω»

Lifo Videos / Φοίβος Δεληβοριάς: «O “Καποδίστριας” είναι μια φτηνή παρηγοριά που μας πηγαίνει πίσω»

Ο γνωστός τραγουδοποιός, λίγο πριν ξεκινήσει τις εμφανίσεις του στο Κύτταρο, μιλά για τον φόβο που γεννά τον εθνολαϊκισμό, σχολιάζει την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη και εξηγεί γιατί, όπως λέει, «αυριανιστής είναι αυτός που σήμερα κατηγορεί τη woke ατζέντα για όλα, αλλά κλείνει τα μάτια του στον Μπέο».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Χρήστος Ρούσσος: Ένας «Άγγελος» στη φυλακή

Αληθινά εγκλήματα / Χρήστος Ρούσσος: Ένας «Άγγελος» στη φυλακή

Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται ένα έγκλημα που σήκωσε πολλή κουβέντα και έφερε την Ελλάδα της δεκαετίας του ’70 αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα ξένη προς τη συντηρητική πλειοψηφία.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
Λύκε, λύκε, είσαι εδώ; Όταν η άγρια ζωή φτάνει στην αυλή μας

H κατάσταση των πραγμάτων / Λύκε, λύκε, είσαι εδώ; Όταν η άγρια ζωή φτάνει στην αυλή μας

Τα τελευταία χρόνια ολοένα συχνότερα εμφανίζονται λύκοι, αρκούδες και αγριογούρουνα κοντά ή μέσα σε κατοικημένες περιοχές. Τι κρύβεται πίσω από αυτό το φαινόμενο; O Σπύρος Ψαρούδας, συντονιστής της περιβαλλοντικής οργάνωσης για την άγρια ζωή και τη φύση «Καλλιστώ», εξηγεί.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Gio not Okay και γονικές ενοχές

Άλλο ένα podcast 3.0 / Gio not Okay και γονικές ενοχές

Άλλη μια εβδομάδα, άλλο ένα podcast. Ο Θωμάς Ζάμπρας μιλά για την κανονικοποίηση των memes, χαλασμένα υδραυλικά, γονικές ενοχές, παρανοικούς ηγέτες και το ίντερνετ που επιμένει να μας κάνει «πιο άντρες». Τα συνηθισμένα, δηλαδή.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
Γιώργος Αυγερόπουλος: «Οι Έλληνες διαμαρτυρήθηκαν, διαδήλωσαν και στο τέλος κουράστηκαν»

LiFO Talks / Γιώργος Αυγερόπουλος: «Οι Έλληνες διαδήλωσαν, αλλά στο τέλος κουράστηκαν»

Με αφορμή τη νέα του ταινία που προβάλλεται αυτές τις μέρες στους κινηματογράφους, ο γνωστός δημιουργός ντοκιμαντέρ μιλά για το έργο του, τη δημοσιογραφία, την απουσία των ντοκιμαντέρ από την τηλεόραση αλλά και για το φαινόμενο των αρνητών της κλιματικής κρίσης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα «δίδυμο» που έσταζε αίμα

Αληθινά εγκλήματα / Ένα «δίδυμο» που έσταζε αίμα

Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη ματωμένη «διαδρομή» δύο κακοποιών που κρύβονταν πίσω από δύο δολοφονίες με θύματα έναν αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας και ένα βρέφος μόλις 40 ημερών, αλλά και ένοπλες ληστείες.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
Γιατί το κυκλοφοριακό στην Αθήνα δεν θα βελτιωθεί πριν το 2032

Ελλάδα / Θα λυθεί ποτέ το κυκλοφοριακό στην Αθήνα; Μάλλον όχι

Γιατί η επόμενη τριετία, όσον αφορά το κυκλοφοριακό, προμηνύεται ακόμη πιο δύσκολη στην Αθήνα; Και γιατί, αν δεν αλλάξει κάτι, κινδυνεύουμε να «κολλήσουμε» στους δρόμους πολύ περισσότερο, όχι για τρία, αλλά για επτά χρόνια;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Επικίνδυνα προσωπικές διαφημίσεις και απαγωγές πολιτικών σε ξένες χώρες

Άλλο ένα podcast 3.0 / Επικίνδυνα προσωπικές διαφημίσεις και απαγωγές πολιτικών σε ξένες χώρες

Καλή χρονιά, ρε αλάνια. Ή, τέλος πάντων, κάτι λιγότερο κριντζ. Το «Άλλο ένα podcast 3.0» επιστρέφει δυναμικά με τον Θωμά Ζάμπρα, και πιάνει από Χριστούγεννα και πλατό τυριών μέχρι διαφημίσεις που ξέρουν πάρα πολλά για την ψυχική μας υγεία, AI τράπερ, που μάλλον δεν ζητήσαμε ποτέ, και απαγωγές πολιτικών σε ξένες χώρες, λες και είναι καθημερινότητα.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
Ποιο είναι ο πρώτο πράγμα που θα κάνεις μόλις βγεις από τη φυλακή; «Μια βουτιά στη θάλασσα»

Ηχητικό Ντοκoυμέντο / «Μόλις βγω από τη φυλακή, θέλω να πάω στη θάλασσα»

Τι σκέφτεται ένας άνθρωπος όταν φαντάζεται την πόρτα να ανοίγει; Στις Φυλακές Λάρισας, κρατούμενοι μιλούν με ειλικρίνεια για το πρώτο πράγμα που θέλουν να κάνουν όταν βγουν και για όσα προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανά ενώ είναι ακόμη μέσα.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
«Σκέψου να είσαι μαθητής στην Ελλάδα το ’90 και να σε λένε Σουλεϊμάν»

Lifo Videos / «Σκέψου να είσαι μαθητής στην Ελλάδα το ’90 και να σε λένε Σουλεϊμάν»

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Σουλεϊμάν μιλά για τη διαδρομή του στο θέατρο, τα τραύματα που τον διαμόρφωσαν, την επιλογή έργων που γεννιούνται από προσωπική συγκίνηση και την ανάγκη να φέρνει το διαφορετικό πιο κοντά, χωρίς κραυγές.  
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Τι σημαίνει να είσαι καλά σ’ έναν κόσμο που σε πιέζει διαρκώς;

Άκου την επιστήμη / Τι σημαίνει να είσαι καλά σ’ έναν κόσμο που σε πιέζει διαρκώς;

Γιατί αυτή η περίοδος είναι τόσο «ψυχοσωματικά φορτισμένη»; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ θλίψης και κατάθλιψης; Και πώς μπορεί μια κρίση να αποτελέσει αφετηρία για αλλαγή; O ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, Σάββας Σαββόπουλος, εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ψάχνοντας σπίτι σε μια πόλη που δεν χωρά τους κατοίκους της

H κατάσταση των πραγμάτων / Ψάχνοντας σπίτι σε μια πόλη που δεν χωράει άλλους

Σπίτια που χάνονται πριν καν τα δεις, ενοίκια που δεν βγαίνουν με κανέναν μισθό και άνθρωποι που μαθαίνουν να ζουν σε μόνιμη αναμονή. Η Χάρις Τριανταφυλλίδου, πολιτική επιστήμονας και ιδρυτικό μέλος του Ξεσπιτόγατου, μιλά για τη στεγαστική κρίση όπως τη ζουν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι στην Αθήνα: με άγχος, συμβιβασμούς και πικρό χιούμορ.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γεωργία Καλτσή: «Το πιο δύσκολο δεν είναι η αναπηρία αλλά η άγνοια»

Ζούμε, ρε! / Γεωργία Καλτσή: «Το πιο δύσκολο δεν είναι η αναπηρία αλλά η άγνοια»

Τι σημαίνει να ξαναμαθαίνεις τη ζωή από την αρχή; Η Γεωργία Καλτσή μιλά για το μεγαλύτερο μάθημα που πήρε ζώντας με κινητική αναπηρία, για τη δύναμη της ψυχολογίας, τον ρόλο του περιβάλλοντος και το δύσκολο, αλλά εφικτό, ταξίδι προς την αυτονομία.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ