//*Ερχεται το πλωτό «στρατόπεδο» για τους μετανάστες//


 

 

 

Αξιωματούχοι της ΕΛ.ΑΣ. μετέβησαν στο Ρότερνταμ για τις διαδικασίες μεταφοράς- Το «πλοίο» αναμένεται να εγκατασταθεί στην Αλεξανδρούπολη. Το πλωτό «φρούριο» από την Ολλανδία που θα μετατραπεί σε χώρο διαμονής εκατοντάδων λαθρομεταναστών ετοιμάζεται πλέον να φέρει, τις επόμενες ημέρες, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, το πλοίο θα εγκατασταθεί στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης σε χώρο ελεγχόμενης πρόσβασης. Την ίδια ώρα συνεχίζονται οι μελέτες για την εγκατάσταση του φράχτη σε μήκος 12,5 χιλιομέτρων στον Εβρο. Εχει ζητηθεί συνεργασία από τις ελληνικές πρεσβείες σε Ισραήλ και Ισπανία προκειμένου να συγκεντρωθούν στοιχεία για αντίστοιχες κατασκευές στις δύο αυτές χώρες. Σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις, ο φράχτης θα έχει κατασκευασθεί ως τις αρχές Ιουνίου.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=381672&dt=01/02/2011#ixzz1CjEmrtPv






//*Κ. Γιάνναρης «Η Ελλάδα χρεοκόπησε, μας απολύει όλους»//

- Οι μετανάστες της ταινίας θα μπορούσαν να βρουν μπροστά τους τον φράχτη του Εβρου...

«Το πλοίο είναι ένας τέτοιος φράχτης. Οι μετανάστες το βλέπουν ως μέσο διάσωσης, αλλά αποδεικνύεται κρατητήριο. Είναι σαν την Ομόνοια εν πλω. Είναι μια σκληρή ταινία, αλλά δίκαιη. Είναι αναχρονιστικό να μιλάμε για έθνη-κράτη και σύνορα σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης. Χρειάζεται μια καινούργια συνθήκη διεθνώς. Νομίζουν ότι ο φράχτης στον Εβρο θα σταματήσει τους μετανάστες; Θα πηδήξουν από πάνω, θα σκάψουν από κάτω ή θα ξαναστραφούν στα νησιά του Αιγαίου. Είναι ένα επικοινωνιακό κόλπο του Παπουτσή για να φανεί ότι τάχα λύνει το πρόβλημα».

 


- Υπάρχει όμως και η άποψη ότι μια σχεδόν χρεοκοπημένη χώρα δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος τους.

«Προφανώς έχει υποστεί προβλήματα -κυκλώματα ναρκωτικών και πορνείας- ένα ήδη υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας, τα οποία όμως έχουν αρχίσει εδώ και τριάντα χρόνια, όχι εξαιτίας των μεταναστών. Η μεσαία τάξη εγκατέλειψε το κέντρο και πήγε στα αγαπημένα της βόρεια προάστια. Οι μετανάστες έδωσαν μια καινούργια πνοή στην περιοχή. Από αυτή την άποψη το κέντρο ζει μια χρυσή εποχή. Μην το καταριόμαστε σαν χαβούζα ανθρώπινων ψυχών. Υπάρχει μια ζωντανή πραγματικότητα που πάλλεται. Μέσα σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα, βλέπεις στην Πατησίων μια θεματολογική σύνθεση που δεν συναντάς πουθενά στην Ευρώπη: πολωνέζικα ντελικατέσεν, μπαγκλαντεσιανά μαγαζιά ίντερνετ, ρουμανικές μπιραρίες, κουρδικά μαγαζάκια, αραβικά καφενεία. Βλέπεις βέβαια και τους φασίστες, τις αγανακτισμένες κόρες πρώην στρατιωτικών. Το θέμα είναι ότι οι μετανάστες δεύτερης γενιάς, π.χ. οι Αλβανοί, αντιμετωπίζουν με εχθρότητα τους καινούργιους. Εκείνοι μπόρεσαν να ενσωματωθούν ευκολότερα γιατί είναι χαμαιλέοντες, έχουν μια ικανότητα να αλλάζουν. Η τωρινή κατάσταση είναι πιο ακραία και μαζική. Οι μετανάστες από το Ιράν ή το Αφγανιστάν φεύγουν από τον φονταμενταλισμό και έρχονται σε μια ήπειρο που υποτίθεται διασφαλίζει δημοκρατικά και θρησκευτικά δικαιώματα».

 


- Αυτή τη στιγμή δεν είναι μόνο οι μετανάστες πάνω σε ένα πλοίο χωρίς προοπτική. Ο μέσος Ελληνας βρίσκεται σε ένα καράβι μεσοπέλαγα.

«Τα τελευταία χρόνια νομίζαμε ότι είμαστε σε κρουαζιέρα. Η πολιτική τάξη, αντί να κάνει τομές, εξαγόραζε τα πάντα με δανεικό χρήμα, μέχρι τις κοινωνικές αντιθέσεις. Ανακαλύψαμε ότι όχι απλά δεν είμαστε σε μια βάρκα που βουλιάζει, αλλά μέσα στο νερό. Η ταινία με έναν διαβολικό τρόπο -γράφτηκε πριν από την οικονομική κρίση- αντιμετωπίζει τη σημερινή Ελλάδα. Η εταιρεία που έχει το πλοίο χρεοκοπεί. Το πλήρωμα μένει απλήρωτο. Η αγαπημένη μου ατάκα της ταινίας είναι "η εταιρεία χρεοκόπησε, μας απολύει όλους". Σαν να λέμε ... "Η Ελλάδα χρεοκόπησε, μας απολύει όλους"».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=245904

 




//*A Heart of Glass in a City of Glass: //





an ending in random acts of senseless violence or loss of any possible communication : and side
by side we will turn to stone_if two people are on one bench and one asks the other to move over
and the other does not, it will be his death. Γιώργος Κανακάκης (THe ERASerS)





//*Women of Egypt//











photo: george kanakakis









Άφησε τούς θεούς να κάνουν τη δουλειά τους.



Κάποιοι θα πέσουμε και πάνω που θ' αρχίσουμε



να συνηθίζουμε χώμα, θα μας σηκώσουν.



Άλλοι θα προσέξουμε που πατάμε



και θα βρεθούμε να παλεύουμε



για λίγη σκόνη με την πείνα και την τρέλα.

 

 

(Αρχίλοχος, αρχαίος λυρικός ποιητής)