Από το 1987 μέχρι και σήμερα δεκάδες εφημερίδες και περιοδικά δωρεάν διανομής έσκασαν μύτη στην πόλη. Τόσα ώστε η Θεσσαλονίκη να θεωρηθεί σύντομα η πόλη με το γονιμότερο έδαφος γι' αυτά. Άλλωστε είχε σ' αυτό πανελλαδική πρωτιά. Τα περισσότερα χάθηκαν σχεδόν αμέσως, λίγα κατάφεραν να γράψουν ιστορία και ακόμη πιο λίγα να είναι σταθερά, αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής της Θεσσαλονίκης. Πολλά ανέδειξαν νέα ταλέντα και πολύτιμες πένες, άλλα όμως χώθηκαν ανεπιτυχώς στα εκδοτικά Τάρταρα, δίχως κανείς να τα θυμάται καν σήμερα. Μια λίστα με όλα θα ήταν ίσως το σωστότερο, τελικά όμως αποφάσισα απλώς να κατονομάσω αυτά που για κάποιο λόγο θα κρατήσω στη μνήμη μου. Ρωτώντας φίλους, πρόσεξα ωστόσο με έκπληξη πως οι μνήμες τελικά συνέκλιναν. Αυτό δεν έχει άλλωστε μονάχα σημασία; Αυτό που μένει.

Οκτώ ημέρες πυρετώδους εκδοτικής μανίας και τυπογραφικού άγχους έφτιαξαν κάποτε τα παρακάτω 8 free press. Τα σημαντικότερα οκτώ της δικής μου -και όχι μόνο- μνήμης. 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΩΤΟ

Εξώστης

Ήταν Παρασκευή και 13 του Νοεμβρίου του 1987, όταν ο Τάσος Μιχαηλίδης και η παρέα του αποφάσισαν να φτιάξουν ένα φυλλάδιο, μια μικρή εβδομαδιαία εφημερίδα-επιθεώρηση που να διανέμεται δωρεάν και να καλύπτει το κενό που υπήρχε στον Τύπο, δηλαδή να ενημερώνει για τον κινηματογράφο. Και εγένετο το πρώτο free press, όχι μόνο της Θεσσαλονίκης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Μια οικογένεια 20 και κάτι ανθρώπων να γράφει και να τρέχει, χωρίς διακοπή ροής, κανένα τάιμ άουτ, αποδεικνύοντας όλα όσα το δέσιμο κάποιων ανθρώπων και η λαχτάρα τους μπορεί να καταφέρει. Μέχρι που το 500στό τεύχος (14 Ιουνίου 2000) βρίσκει την παρέα φτωχότερη. Ο Τάσος Μιχαηλίδης είναι νεκρός. Έκτοτε, η αρίθμηση συνεχίζει με τον αριθμό 500 + και φτάνει σήμερα, στο εικοστό έτος λειτουργίας του πιο αγαπητού από ποτέ «Εξώστη», να αγγίζει το 500 + 289. Η πιο δυνατή και πιο συναισθηματική σχέση του Θεσσαλονικιού με τον Τύπο είναι χωρίς καμία αμφιβολία με αυτές τις 16 σελίδες του.

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΕΥΤΕΡΟ

Parallaxi

Νοέμβρης του 1989 και δεν μπορεί, κάτι έχει αυτός ο Νοέμβρης με τα free press της πόλης. Ίσως αστρολογικά ή καρμικά να προσφέρει ένα καλό βάιμπ, ορ σάμθινγκ. Πάντως, ένα ακόμη, η «Parallaxi», γεννιέται από τους κυρίους Γιώργο Τούλα και Τάσο Ρέτζιο. Ένα μηνιαίο περιοδικό πόλης και σινεμά, που κατάφερε μέσα στα 18 αυτά χρόνια ασταμάτητης λειτουργίας να φτάσει σε τιράζ από τα 6.000 στα 25.000 τεύχη και να αποκτήσει αμέτρητους, πιστούς αναγνώστες. Ο Ρέτζιος αποχώρησε το 1994, αλλά ευτυχώς ο Τούλας συνέχισε (με την πολύτιμη συνδρομή πολλών και εκλεκτών συντακτών). Ιδέες, ιστορίες, τάσεις, άνθρωποι, σε 47 ζουμερές σελίδες. Το δεύτερο παλαιότερο free press της Θεσσαλονίκης, ανανεωμένο, πολύχρωμο, μέσα σε όλα, βρίσκεται πλέον στο 136ο τεύχος του.

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

City 231

 

Εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια, η πόλη έδειχνε να έχει έναν εβδομαδιαίο οδηγό με πολύ καλή διανομή και αρκετά μεγάλο τιράζ (40.000), που κάλυπτε τους πάντες. Εκδότης αυτού ο Σπύρος Σαρανταένας. Όλα πήγαιναν τόσο καλά, που το περιοδικό αποφάσισε να κατέβει στην πρωτεύουσα και να κερδίσει και εκεί το δικό του μερτικό. Και εγένετο το αδερφάκι «City 210». Αλλά φαίνεται πως κάτι τελικά δεν πήγε καλά στο όλο σχέδιο, γιατί δεν κέρδισε ποτέ το δικό του μερτικό. Πλέον, δεν δείχνει να λειτουργεί ούτε η ιστοσελίδα (από τον Ιούλιο) αλλά ούτε και το τηλεφωνικό κέντρο του (το τσεκάραμε τις τελευταίες μέρες), όπως θα έπρεπε. Τεύχη βρίσκονται ωστόσο -μυστηριωδώς και ενίοτε- στο κέντρο της πόλης σε συγκεκριμένα σημεία. «City» ζεις; Όβερ.

ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΑ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ

Διαδρομές

Από την Εκδοτική Βορείου Ελλάδος, τη «μαμά» του «Αγγελιοφόρου» και των ενθέτων του, δημιουργήθηκαν πριν σχεδόν πέντε χρόνια οι «Διαδρομές». Εβδομαδιαία εφημερίδα 24 σελίδων, που καλύπτει σχεδόν κάθε τομέα της ενημέρωσης, ένας σωστός μικρός Τρυποκάρυδος, που φέρει την υπογραφή του αρκετά έμπειρου στα free press Ανδρέα Παναγόπουλου ως συμβούλου έκδοσης και της δημοσιογραφικής ομάδας του «Sunday». Σήμερα βρίσκεται ήδη στο 237ο τεύχος του.

ΤΟ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ

π

Ο Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού (ΟΠΕΠ) του υπουργείου Πολιτισμού αποφάσισε πριν τέσσερα σχεδόν χρόνια (σήμερα βρίσκεται στο 22ο τεύχος του) να μπει στο χώρο των free press με κάλυψη των πολιτιστικών δρώμενων της Θεσσαλονίκης, αλλά και της υπόλοιπης Βόρειας Ελλάδας. Καμία διαφήμιση, μιας και το «π» σπονσοράρεται αποκλειστικά από το υπουργείο, 50.000 τεύχη τιράζ, και πλέον ανανεωμένο (καινούργια συντακτική ομάδα και layout / design) από τον Ιούνιο του 2007, με έξτρα θεματική ύλη, short stories, μόνιμες στήλες και τρανταχτές πένες απ' όλη την Ελλάδα. 

ΤΟ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ

THESS MAG

Ιούνιος του 2007 και το πρώτο τεύχος του διμηνιαίου περιοδικού «THESS» αντικρίζει την παραλία και τα πρώτα ποτήρια με φραπέ. Μόδα, design, street life. Πολλές διαφημίσεις, ωραίες φωτογραφίσεις, να θυμίζει περιοδικό που κρέμεται από μανταλάκι στο περίπτερο. Αλλά είναι καλοκαίρι και οι Θεσσαλονικείς είναι με το ένα πόδι ήδη στη Χαλκιδική, οπότε δεν του δίνεται η πρέπουσα σημασία. Το δεύτερο τεύχος έρχεται το Σεπτέμβρη των βουλευτικών εκλογών και της στάχτης. Με ακόμη πιο όμορφο εξώφυλλο από το πρώτο. Αλλά και πάλι οι Θεσσαλονικείς δεν δείχνουν να το προσέχουν. Το επόμενο θα είναι εδώ το Δεκέμβρη, και πάλι με την υπογραφή του δημιουργού και διευθυντή του περιοδικού Θεόδωρου Βασιλιά. Ευχόμαστε με καλύτερη και πληρέστερη διανομή.

ΤΟ ΓΚΛΑΜΟΥΡΑΤΟ

GLOW

Η Νανώ Κουγιουμτζόγλου-Καραβιώτη στο τιμόνι και το όνομα αυτού: «Glow». Όπως γυαλιστερός, όπως λαμπερό δέρμα, όπως δεύτερο δέρμα και άρα μόδα, όπως τρίτο δέρμα και άρα design. Με υπογραφές εκτός των άλλων της Βίκυς Χατζηβασιλείου και της Σάνιας Παπά, ένα όμορφο περιοδικό, αλίμονο όμως, με όχι άρτια διανομή. Βρίσκεται αισίως στο 21οτεύχος του.

 

ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΥΛΤΟΥΡΕ

Βλέπω

Τι βγάζεις στους εννιά μήνες εκτός από παιδί; Ένα τρίτο τεύχος. Το «Βλέπω» είναι η τριμηνιαία έκδοση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Ένα περιοδικό 40 σελίδων που διανέμεται εντός του Μουσείου, αλλά και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία της πόλης. Τι βλέπει λοιπόν ο «μπαμπάς» του, Χρήστος Καλλίτσης; Υπέροχο φωτογραφικό υλικό και όλα όσα θέλεις να μάθεις γύρω από τη φωτογραφία.