Πριν από περίπου έναν χρόνο, ο James Hamblin, αρθρογράφος του "Atlantic" αποφάσισε να ελαττώσει τη συχνότητα των ντους που έκανε μέσα στην εβδομάδα. Όπως έγραφε τότε, επρόκειτο για μια διαδικασία που χρειαζόταν χρόνο. Για την ακρίβεια χρειάστηκε περίπου 6 μήνες για να συνειδητοποιήσει ότι κάνοντας λιγότερες φορές μπάνιο -και παρά τα όσα πίστευε- δεν ένιωθε βρώμικος και σίγουρα δεν μύριζε. Εννοείται ότι τα όσα έγραφε εκείνη την περίοδο είχαν προκαλέσει τις αντιδράσεις των αναγνωστών, πράγμα που ανάγκασε τον συντάκτη να προχωρήσει σε μερικές διευκρινήσεις. Όχι τότε διόρθωσε την κατάσταση, αλλά ήταν ένα βήμα.
«Σίγουρα πλένω πολλές φορές τα χέρια μου κατά τη διάρκεια της ημέρας, σίγουρα κάνω ντους μετά το τρέξιμο και σίγουρα λούζομαι κάθε φορά που έχω ένα σημαντικό επαγγελματικό ραντεβού. Κατά τα λοιπά δεν κάνω τίποτα», είχε γράψει μεταξύ άλλων, σε μία χρονική περίοδο που αρκετοί εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας υποστήριζαν ότι τα συχνά μπάνια και τα ακόμη συχνότερα ντους διαταράσσουν σοβαρά το ευαίσθητο «οικοσύστημα» του ανθρώπινου σώματος, όλη αυτή την κοινότητα χρήσιμων βακτηρίων που υπάρχουν στον οργανισμό μας. Πρόσφατη μελέτη στα μέλη της φυλής Yanomami, δυστυχώς, έρχεται να δικαιώσει την επιλογή του Hamblin να πλένεται μόνο όταν το θεωρεί απαραίτητο...
Η φυλή ζει στα βάθη του Αμαζονίου και όπως ανακάλυψαν οι επιστήμονες «φιλοξενεί» τη μεγαλύτερη ποικιλία μικροβίων και βακτηρίων, που έχουν εντοπιστεί ποτέ σε ανθρώπινα σώματα. Ποιο είναι, λοιπόν, το συμπέρασμα απ' όλο αυτό; Ότι το να πλένεται κανείς λιγότερο, δεν είναι ευεργετικό μόνο για το περιβάλλον -εξοικονόμηση νερού και λιγότεροι σάπωνες να επιβαρύνουν το περιβάλλον-, αλλά και για την υγεία του...
Και ενώ διαβάζοντας αυτές τις γραμμές οι περισσότεροι ήδη δυσφορούμε στην ιδέα και μόνο ότι μπορεί να μπαίνουμε στη μπανιέρα μόνο για τα απαραίτητα, o Hamblin επιχειρεί να εξηγήσει τι τον έπεισε να μπει σε μία τέτοια διαδικασία και να δοκιμάσει κάτι τόσο αμφιλεγόμενο. «Εκείνη την εποχή έκανα ένα ρεπορτάζ για μία εταιρεία, η οποία προωθούσε σπρέι που υποτίθεται ότι άλλαζαν τη σύσταση του δέρματος μας», λέει ο δημοσιογράφος και αναφέρεται σ' ένα προϊόν που κυκλοφόρησε το 2015 και υποτίθεται ότι έκανε τον οργανισμό ανθεκτικό στα βακτήρια. Όλο αυτό από κοινού με την ιστορία ενός ανθρώπου που είχε να κάνει μπάνιο για περίπου 12 χρόνια και παρ' όλα αυτά δεν αρρώστησε ποτέ και το ανοσοποιητικό του σύστημα βρισκόταν σε άριστη κατάσταση...
Όπως αποκαλύπτει όλα αυτά τον προβλημάτισαν πέρα από τις αναμενόμενες σκέψεις που κάνει κάποιος που σέβεται τον πλανήτη. Ο Hamblin άρχισε να ερευνά ακόμη πιο σοβαρά το ενδεχόμενο το σώμα να μην έχει ανάγκη όλη αυτή την επαφή με το σαπούνι, τουλάχιστον όχι με την ένταση και την επιμονή που το προωθούν οι πολυεθνικές αντίστοιχων προϊόντων. Ωστόσο, πέρα από τους προβληματισμούς το βασικό τεστ είχε να κάνει με το πώς μυρίζει κάποιος που πλένεται όποτε θεωρεί απολύτως απαραίτητο μέσα στην εβδομάδα!
«Εννοείται ότι με απασχολούσε το αν μύριζα άσχημα και η καλύτερη απόδειξη για το ότι δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο ήταν η σύντροφος μου. Όπως συνηθίζει να μου λέει έχω μια μυρωδιά, αλλά όχι κακή, ούτε ενοχλητική. Άρχισα να μυρίζω σαν άνθρωπος και όχι σαν προϊόν». Ο ίδιος θεωρεί την εμπειρία που ζει το τελευταίο διάστημα συναρπαστική, κάτι σα να γνωρίζεται εκ νέου με τον εαυτό και το σώμα του, αν και όπως λέει είναι κάτι που δεν προτείνει σε όλους, ακριβώς επειδή δεν μπορούν όλοι να απαγκιστρωθούν από το τελετουργικό και κυρίως τη συνήθεια του μπάνιου.
Πολύ συνειδητοποιημένα και ακτιβιστικά όλα αυτά που ισχυρίζεται ο δημοσιογράφος. Πώς, όμως, βίωσαν οι γύρω του -συνάδελφοι, φίλοι και λοιποί- αυτή τη μετάβαση; Όπως αποκαλύπτει δεν άφησε ποτέ τα πράγματα να φτάσουν στα άκρα. Κάθε φορά που αισθανόταν ότι η μυρωδιά του σώματος του θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση, έκανε κάτι γι' αυτό. Από ένα απλό ντους, μέχρι ένα κανονικό μπάνιο. Αλλά μέχρι εκεί.
Με στοιχεία από Guardian και Atlantic
