Αν αυτή τη στιγμή υπήρχε ένας οικονομολόγος που μπορούσε να πιάσει την Ελλάδα στα χέρια του και είχαμε όλοι μεροκάματα, πιστεύω ότι όλα τα άλλα προβλήματα θα είχαν εξαφανιστεί. Δεν θα είχαμε πορείες, διαμαρτυρίες κάθε μέρα στο κέντρο. Δεν θα είχαμε ξενοφοβικά και ρατσιστικά φαινόμενα από ανθρώπους που πιστεύουν ότι τους παίρνουν τα μεροκάματα οι μετανάστες. Επειδή όλα ξεκινάνε από το στομάχι, όταν ο κόσμος είναι χορτάτος είναι και ήσυχος. Αυτή η ευρωστία των ’90s, σε αντίθεση με την λιτότητα που περνάμε τώρα, είναι αυτή που έχει βάλει πολύ κόσμο σε σκέψεις. Δεν πιστεύω ότι κάποια ιδεολογία μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα. Η μόνη ιδεολογία που μπορεί να το λύσει είναι η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο από όπου κι αν προέρχεται το πρόβλημά του.
Αν αυτή τη στιγμή υπήρχε ένας οικονομολόγος που μπορούσε να πιάσει την Ελλάδα στα χέρια του και είχαμε όλοι μεροκάματα, πιστεύω ότι όλα τα άλλα προβλήματα θα είχαν εξαφανιστεί. Δεν θα είχαμε πορείες, διαμαρτυρίες κάθε μέρα στο κέντρο. Δεν θα είχαμε ξενοφοβικά και ρατσιστικά φαινόμενα από ανθρώπους που πιστεύουν ότι τους παίρνουν τα μεροκάματα οι μετανάστες. Επειδή όλα ξεκινάνε από το στομάχι, όταν ο κόσμος είναι χορτάτος είναι και ήσυχος. Αυτή η ευρωστία των ’90s, σε αντίθεση με την λιτότητα που περνάμε τώρα, είναι αυτή που έχει βάλει πολύ κόσμο σε σκέψεις. Δεν πιστεύω ότι κάποια ιδεολογία μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα. Η μόνη ιδεολογία που μπορεί να το λύσει είναι η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο από όπου κι αν προέρχεται το πρόβλημά του.

 

 

Οι Terror X Crew ήταν ένα φαινόμενο για την Ελληνική μουσική σκηνή. Ίσως το πιο πολιτικοποιημένο γκρουπ εκείνης της εποχής με καυστικούς και οργισμένους στίχους, γρήγορο ρυθμό, απίστευτη μουσική παραγωγή. Είχαν την δυναμική να κάνουν το χιπ χοπ το νέο mainstream. Υπάρχει ένα καταπληκτικό αρχειακό βίντεο στο ΥouΤube που εμφανίζονται στο Star Channel και στην νεανική εκπομπή Comfuzio και ραπάρουν κατά της στρατιωτικής θητείας και για όλα όσα τους την σπάνε σε ένα πλατό γεμάτο από πιτσιρίκια!

 

«Δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει», τραγουδούσαν και, πράγματι, δεν ήθελαν να ανήκουν πουθενά. Αυτή όμως η άρνησή τους να φορέσουν οποιαδήποτε ταμπέλα ή να μην μιλάνε πολύ πέρα της μουσική τους, τούς έκανε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα συγκροτήματα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στην ελληνική μουσική.

 

 

 

Οι Terror X Crew σχηματίστηκαν το 1992 από τον Αρτέμη, τον Ευθύμη και το DJ ALX. Είχαν ξεκινήσει το 1988 ως ένα από τα πρώτα γκράφιτι crew της Αθήνας. Κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ, τα Η πόλις εάλω (1995), Η γεύση του μένους (1999) και το Έσσεται Ήμαρ (2001). Το τελευταίο τους άλμπουμ αποδείχτηκε καθοριστικό για την μετέπειτα πορεία τους. Φαίνονταν να έχουν αλλάξει. Με θεματική την Αρχαία Ελλάδα, τα αρχαία μουσικά όργανα, με ρίμες κατά της παγκοσμιοποίησης και στα Αρχαία Ελληνικά το Έσσεται Ήμαρ ήταν ένα άλμπουμ που αποξένωσε το κοινό τους. Κι εκεί που τους κατηγορούσαν για αντιεξουσιαστικές τάσεις, βρέθηκαν να κατηγορούνται ότι είναι εθνικιστικές. Τα πράγματα περιέπλεξε η βράβευσή τους για τους στίχους τους από την νεολαία του Ελληνικού Μετώπου, ενός ακροδεξιού κόμματος της εποχής και από τον πρόεδρό του, του Μάκη Βορίδη. Ο Αρτέμης παρέλαβε το βραβείο σε μια τελετή που βραβεύτηκε και ο Ψαραντώνης. Οι ΤΧC διαλύθηκαν ανεπίσημα την ίδια χρονιά. Ο Αρτέμης και ο Ευθύμης συνέχισαν μόνοι τους, σε διαφορετικούς δρόμους. Σε μια σπάνια συνέντευξή τους στο hiphop.gr ( την πρώτη μετά την διάλυσή τους) προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την κίνησή αυτή. Η φήμη όμως συνέχισε να τους ακολουθεί.

 

 

 

Πάνω από 10 χρόνια μετά, με την άνοδο της Χρυσής Αυγής και την δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα από μέλος του ναζιστικού κόμματος, αναρωτιέμαι πριν συναντήσω τον Ευθύμη αν χρειάζεται να μιλήσω μαζί του για όλα αυτά. Ο Ευθύμης μόλις κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο που έχει τίτλο «Εκδοχή Έψιλον». Το άλμπουμ είναι πολύ καλό. Κρύβει πολλή νοσταλγία μέσα του για μια εποχή αθωότητας που δεν υπήρχαν πράγματα να διχάζουν τον κόσμο. Είναι σαν να θέλει το κοινό να γνωρίσει τον πραγματικό του εαυτό και τις αληθινές απόψεις του, αφήνοντας τους TXC πίσω του.

 

Σε ένα από τα πιο όμορφα ρετρό καφέ του Παγκρατίου γνωρίζω έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που νοιώθει άβολα όταν μιλάει για την πολιτική. Όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα όπου έχει ζήσει όλη του τη ζωή τον αφορούν και τον αγχώνουν, όπως αφορούν και αγχώνουν τον καθένα μας.

 

Διάβασε ολόκληρη τη συνέντευξη του στο site του ΓΚΡΕΚΑ.