Κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα, το να ζωγραφίζουν οι άνθρωποι πορτρέτα των νεκρών αγαπημένων τους προσώπων ήταν μία συνηθισμένη τακτική.

 

Έτσι, όταν κατά την βικτωριανή εποχή άρχισε σιγά σιγά να διαδίδεται όλο και περισσότερο η τέχνη της φωτογραφίας οι μεταθανάτιες φωτογραφίες των μελών μιας οικογένειας επικράτησαν σαν τακτική σε σχέση με τα χρονοβόρα και ακριβότερα, πορτρέτα.

 

Όπως έχουμε επισημάνει και παλαιότερα, όλες οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες εποχής αποπνέουν έτσι κι αλλιώς κάτι το τρομακτικό αλλά οι εικόνες αυτές αποτελούν ξεχωριστή θρίλερ κατηγορία από μόνες τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λόγω του υψηλού ποσοστού παιδικής θνησιμότητας της εποχής, οι φωτογραφίες των νεκρών παιδιών αποτελούσαν έναν τρόπο να μην ξεχαστεί ποτέ το αγαπημένο πρόσωπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή ήταν η μόνη φωτογραφία που απεικόνιζε όλη την οικογένεια μαζί.
Λόγω του υψηλού ποσοστού παιδικής θνησιμότητας της εποχής, οι φωτογραφίες των νεκρών παιδιών αποτελούσαν έναν τρόπο να μην ξεχαστεί ποτέ το αγαπημένο πρόσωπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή ήταν η μόνη φωτογραφία που απεικόνιζε όλη την οικογένεια μαζί.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η συσκευή που βοηθούσε τους νεκρούς να στέκονται όρθιοι
Η συσκευή που βοηθούσε τους νεκρούς να στέκονται όρθιοι