Αναμνηστικές φωτογραφίες με νεκρά παιδιά

καλλιτεχνικα πολυ ομορφες στο ολο βικτωριανο κλιμααυτο π με φρικαρε ειναι οτι σε πολλες τους ειχαν αφησει τα ματια ανοιχτακαι αυτες που τους εστηναν ορθιους η καθιστους σαν ζωντανουςαυτες π τα παιδια ειναι σα να κοιμουνται ηταν πιο ηπιες

Δεν εχει αλλαξει και πολυ ολο αυτο.Στην Αμερικη υπαρχουν ακομη τετοιοι φωτογραφοι οι οποιοι βγαζουν φωτογραφιες σε γονεις που συνηθως τα παιδια τους γεννιουνται η προωρα η νεκρα.Ειναι λιγο φρικη δε το συζητω, αλλα δε ξερει κανεις εκεινη την ωρα πως νιωθεις σα γονιος.Δε νιωθω θλιψη που βγηκαν οι φωτο, απλα θλιψη για τα παιδια που δεν εζησαν.Αλλοι το αποζητουν και αλλοι το προσπαρνανε,Απλα να μη σου τυχει. Τιποτα αλλο.

δε το θεωρώ περίεργο. Ας θυμηθούμε ότι αναφερόμαστε σε εποχές όπου οι άνθρωποι (και σωστά) ήταν πολύ πιο εξοικειωμένοι με το θάνατο, και ειδικά με την παιδική θνησιμότητα. Επίσης ήταν πολύ πιο θρήσκοι, θεωρώντας ότι ο αποχωρισμός από τον αγαπημένο ήταν μόνο προσωρινός.

OH THE HUMANITY

ΣΑΝΑΦΔΕΜΠΙΤΣ!!!!!!!!!!!

Ελα Παναγια μου !!!

Ας μην ξεχνάμε πως και στην Ελλάδα του ΄70 γινόταν αυτό, όχι φυσικά με αυτό τον τρόπο. Έχω δει φωτογραφίες από την νεκρή προγιαγιά μου στο φέρετρο και τα παιδιά της και τα εγγόνια της να θρηνούν γύρω της και μια με την διαδρομή της προς την τελευταία της κατοικία. Αυτό ,βέβαια, εκείνη τη περίοδο, εξυπηρετούσε την επικοινωνία με συγγενείς που ήταν αποκλεισμένοι σε κομμουνιστικές χώρες και δεν μπορούσαν να παρευρεθούν .

Και στην Αμερική γίνεται. Έμεινα κάγκελο όταν μου το είπαν. Να μην παραπονιόμαστε λοιπόν για τα δικά μας έθιμα

το πιο ανατριχιαστικο ειναι τα ανοιχτα ματια

Αγαπητη μου LIFO, Το εθιμο της τελευταιας φωτογραφιας με τον νεκρο δεν υπαρχει μονο στην Εσπερια αλλα και στις ελληνικες κοινοτητες χαμενων πατριδων. Συγκεκριμενα, ενω συμμετεχουμε σε κηδεια συγγενους στο Μοναστηρι της τοτε Γιουγκοσλαβιας, σημερα Bitola ( FYROM ), με το τελος της ημιπαρανομης λογω καθεστωτος, λειτουργιας στην εκκλησια, ενω οι συγγενεις και φιλοι που συνοδευουν τον νεκρο ακολουθουν το φερετρο, με την εξοδο απο τον περιβολο της εκκλησιας, οι τελεταρχες σταματουν , στηνουν το φερετρο ορθιο στην κολονα της πορτας της αυλης της εκκλησιας, αφαιρουν το καπακι, και μας στηνουν ολους τους στενους συγγενεις γυρο απο τον μακαριτη θειο Πετρο, για την τελευταια φωτογραφια. Περιτο να αναφερω οτι ολοι οι εξ Ελλαδος συγγενεις, εχουμε πεσει ξεροι απο το γεγονος, ενω οι ντοπιοι θειοι και τα ξαδελφια μας, το θεωρησαν απολυτα φυσιολογικο. Αυτη η εικονα ειναι ακομη μπροστα στα ματια μου, παρα τις δεκαετιες που εχουν περασει, το γεγονος συνεβει το 1962.

Αυτήν την παράδοση την έχουν και σήμερα στην Λιθουανία

Μπππρρρ τρομακτικό...

Το ΄χασα σε κάποια σημεία. Δεν είναι ξεκάθαρο, ποιος ήταν ο νεκρός, μόνο αν υποθέσεις τα παιδιά. Η σκιτσογραφημένη απεικόνηση, υποθέτω είναι το στατικό που εξυπηρετούσε τους νεκρούς να σταθούν όρθιοι?Μας φαίνεται αλλόκοτο αλλά οι άνθρωποι είχαν πρακτικές απαιτήσεις, εμ..

και μετά λέμε πως ζούμε σε περίεργες εποχές...WHAT THE FUCK HUMANS...