Τραπεζίτες = Χίτλερ, είπε διάσημος σεφ δημοσίως

Facebook Twitter
0

Το περιοδικό Time ετοιμάζεται να βραβεύσει το πρόσωπο της χρονιάς, στο τεύχος που θα βγει τον επόμενο μήνα. Η διαδικασία απαιτεί ότι σημαντικοί άνθρωποι διαφόρων επαγγελμάτων προτείνουν αυτόν που πιστεύουν ως πιο σημαντικό. Ο Mario Batali (αμερικανός σεφ, συγγραφέας, παρουσιαστής, ιδιοκτήτης εστιατορίων, με βαθιά γνώση της ιταλικής κουζίνας) βρισκόταν αυτή την εβδομάδα ανάμεσά τους, προτείνοντας τον Michael Pollan των NYT.

Δεν περιορίστηκε όμως εκεί. Συμπλήρωσε τα εξής:

«Πρέπει όμως να πω ότι αυτοί που έχουν επηρεάσει περισσότερο τον πλανήτη χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε είναι όλοι όσοι δουλεύουν στην βιομηχανία τραπεζών λόγω της έλλειψης σεβασμού που τρέφουν απέναντι σ’ αυτούς για τους οποίους υποτίθεται ότι δουλεύουν. Αυτοί που απολύονται πρώτοι στην Ευρώπη είναι όσοι δουλεύουν στην εκπαίδευση και στην υγεία, όπως κάνουμε κι εμείς στο δικό μας σύστημα.»

«Ο τρόπος με τον οποίον ελέγχουν το χρήμα και τη διανομή του, κρατώντας το περισσότερο για τον εαυτό τους, μοιάζει με τον τρόπο του Στάλιν ή του Χίτλερ, των κακών.»

Ίσως αν δεν ανέφερε αυτά τα δύο ονόματα η δήλωση να ξεπερνιόταν στα ψιλά, αλλά οι Αμερικανοί ταυτίζουν αυτούς τους κακούς με το Σατανά (κι ακόμα παραπέρα), πράγμα που έδωσε στους τραπεζίτες πάτημα για διαμαρτυρίες. Εκατοντάδες tweets και δηλώσεις στο Facebook, ακόμα και μέσα από τις οθόνες της Γουόλ Στριτ (επειδή τους απαγορεύεται να κάνουν δηλώσεις σε δημοσιογράφους) ξεχύθηκαν ενάντια στον Mario Batali, που θεωρούσαν «δικό τους», αφού αυτοί είναι που μπορούν να χρηματοδοτήσουν, αυτοί που μπορούν και να πληρώσουν.

Ο Batali προσπάθησε να πάρει τη δήλωση πίσω μέσω του εκπροσώπου του λέγοντας «δεν ήταν ποτέ ο στόχος μου να ταυτοποιήσω τους τραπεζίτες με τον Χίτλερ και τον Στάλιν, δύο από τους πιο κακούς, βίαιους δικτάτορες της σύγχρονης ιστορίας» ισχυριζόμενος τώρα ότι η δήλωσή του παρερμηνεύτηκε.

Από τους NYT και το Eater

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι που το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι δε θα ξαναπάνε στου Batali. Για τα υπόλοιπα η αντίδραση είναι «φυσικά και το μόνο που μας νοιάζει είναι να γίνουμε πιο πλούσιοι. Ποιο είναι το πρόβλημά σας;»

  

Κι αυτό που έχω να πω εγώ είναι το εξής: η πίτσα που φτιάχνουν στο Mozza, το εστιατόριο του Batali που είναι εδώ στο Newport Beach, είναι η καλύτερη που έχω φάει σε Ελλάδα, Αμερική και Ιταλία. Οπότε, σε κάθε περίπτωση, ψηφίζω Batali.

Στο βίντεο, η Μάρθα Στιούαρτ με τον Μάριο Μπατάλι στο Eataly, στο οποίο επενδυτές είναι «τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ»

Ο Μάριο Μπατάλι μιλάει για το πώς επανασυνδέθηκε με το φαγητό της μακρινής του πατρίδας, Ιταλίας (και δείχνει εντυπωσιακή ευχέρεια λόγου)

Γεύση
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη: Από τον αμπελώνα της Δράμας σε ένα όνομα-θρύλο για το ελληνικό κρασί

Το κρασί με απλά λόγια / Κτήμα Λαζαρίδη: Από τη Δράμα στην κορυφή του ελληνικού κρασιού

Γιορτάζουμε το εκατοστό πόντκαστ μας με ένα αφιέρωμα σε ένα από τα πιο εμβληματικά οινοποιεία της χώρας. Ο Κώστας Λαζαρίδης διηγείται τη συναρπαστική πορεία του.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Αξίζουν άραγε το hype οι συνταγές με φύλλα ρυζιού;

Γεύση / Αξίζουν, άραγε, το hype τα φύλλα ρυζιού;

Μπορείς να τα γεμίσεις, να τα τυλίξεις, να τα ψήσεις ή να τα τηγανίσεις: Το λεπτό φύλλο που για χρόνια γνωρίζαμε κυρίως μέσα από τα βιετναμέζικα spring rolls, έχει πλέον μετατραπεί σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα υλικά του διαδικτύου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Γιατί όλοι (στο TikTok βασικά) φτιάχνουν γλυκά με χουρμάδες;

Υγεία & Σώμα / Γιατί όλοι (στο TikTok βασικά) φτιάχνουν γλυκά με χουρμάδες;

Στη Μέση Ανατολή τους απολαμβάνουν εδώ και αιώνες. Πρόσφατα, τους ανακάλυψαν και οι health fanatics / ζαχαροπλάστες των social media. Δοκιμάσαμε μερικές από τις συνταγές τους και έχουμε να πούμε πως δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα με τον χουρμά. 
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Μια Ελλάδα γεμάτη αρνί, μέσα από τα μάτια δύο Αγγλίδων το 1892

Nothing Days / Μια Ελλάδα γεμάτη αρνί, μέσα από τα μάτια δύο Αγγλίδων το 1892

Στο τέλος του 19ου αιώνα δύο Αγγλίδες ταξιδεύουν μόνες στην Ελλάδα και καταγράφουν στο βιβλίο τους αρχαία μνημεία και δύσκολους δρόμους, αλλά και ό,τι φτάνει στο τραπέζι τους: αρνί, ρετσίνα, μαγειρίτσα, γλυκό του κουταλιού και γεύματα που συχνά τις αφήνουν άφωνες.
M. HULOT