Είναι όπως όταν περνάς από κάποιο αυτοκινητιστικό δυστύχημα, που ταυτόχρονα δεν θέλεις αλλά και θέλεις να κοιτάξεις - και τελικά νικά η περιέργεια. 

 

Οι Υπουργοί Εξωτερικού του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας, βρέθηκαν στην Τουρκία για σοβαρές συζητήσεις και στο τέλος ανέβηκαν στη σκηνή για να σκοτώσουν το We Are The World. 

 

Ο Νίκος Κοτζιάς μεγαλούργησε.

 

 

Τα συναισθήματά μου ανάμικτα. Από τη μία το βρήκα ακομπλεξάριστο και ωραίο, -είναι κι αυτοί άνθρωποι και τσαλακώνονται- κι από την άλλη εξωφρενικά ντροπιαστικό. 

 

Η θέα των ΥΠΕΞ, κάτι μεγαλόσωμων μεσήλικων αντρών που συχνά πυκνά αποφασίζουν πολέμους ή/και στηρίζουν χούντες, να τραγουδούν "we are the children" σαν υπερφυσικοί μπέμπηδες, είναι λάθος για τόσους πολλούς λόγους. Τελικά όμως, με έναν ημιδιεστραμμένο τρόπο, η εμφάνισή τους καταλήγει -αθέλητα- αυτοσαρκαστική...